The blood eagle is a ritualized method of execution, detailed in late skaldic poetry. According to the two instances mentioned in the Sagas, the victim (always a member of a royal family) was placed prone, the ribs severed from the vertebral column with a sharp implement and the lungs pulled through the opening to create a pair of “wings”. There is a continuing debate about whether the ritual was a literary invention, a mistranslation of the original texts or an actual historical practice.

Property Value
dbo:abstract
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) النسر الدامي أو نسر الدم هي وسيلة تعذيب وقتل استخدمت في الدول الإسكندنافية قبل ظهور المسيحية . وطريقتها بأن يشق ظهر الإنسان وتكسر ضلوعه ويتم ثني الضلوع إلى الامام مع اخراج الرئتين ليكون شكلها مثل الاجنحة ، ولهاذا سميت النسر لان الشخص المعذب أو المقتول بطبيعة الحال يبدوأ كان له جناحين . كما يذكر أن الفايكنج استخدموا هذه الطريقة لتقديم قرابين بشرية لالههم اودين. كتب عن هذه الطريقة في القتل في ملحمة أوركني التي تناولت تاريخ جزر اوركني في القرن التاسع ميلادي كما ظهرت هذه الطريقة أيضاً في بعض الأفلام والمسلسلات الأمريكية كمسلسل هانبال و مسلسل فايكنج وغيرها كطريقة قتل وتعذيب للضحايا. 25بك هذه بذرة مقالة بحاجة للتوسيع. شارك في تحريرها. (ar)
  • The blood eagle is a ritualized method of execution, detailed in late skaldic poetry. According to the two instances mentioned in the Sagas, the victim (always a member of a royal family) was placed prone, the ribs severed from the vertebral column with a sharp implement and the lungs pulled through the opening to create a pair of “wings”. There is a continuing debate about whether the ritual was a literary invention, a mistranslation of the original texts or an actual historical practice. (en)
  • Der Blutaar oder Blutadler (altnord. blóðörn) war eine mutmaßliche Form der Hinrichtung bei den Wikingern. Dem lebenden Opfer wurde dabei der Rücken aufgeschnitten, die Rippen beidseitig von der Wirbelsäule getrennt und – wie Adlerschwingen – zur Seite geklappt. Manche vermuten, dass noch die Lungen herausgezogen wurden. Allerdings wird die Version von anderen Wissenschaftlern verworfen, da die Lunge nach einem derart gewaltsamen Öffnen in Sekunden zusammenfallen würde. Sie gehen davon aus, dass die Schulterblätter noch mit hochgeklappt wurden. Der Blutaar ist in verschiedenen Sagas, Skaldengedichten und Eddaliedern als Rache an Feinden gut belegt, so zum Beispiel in der Orkneyinga saga oder den Reginsmál. Die Ragnars Saga berichtet von der Rache, die die Söhne des dänischen Königs Ragnar Lodbrok, Ivar der Knochenlose, Halfdan und Hubbi im Jahr 867 an König Ælle von Northumbria als seinem vermeintlichen Mörder nahmen. Im Jahr 869 besiegte Ivar mit einem Teil des Wikingerheeres König Edmund von Ost-Anglia, nahm ihn gefangen und ließ ihn ebenso wie Ælle zuvor durch die Blutadler-Folter grausam hinrichten, obwohl der König bereits von mehreren Pfeilen durchbohrt worden war. Der Hintergrund des Rituals ist jedoch ebenso umstritten wie die Frage, ob es tatsächlich ausgeübt worden ist oder ob es vielleicht auch nur eine besonders grausam wirkende literarische Ausschmückung zur Unterhaltung der Zuhörer war. So zumindest argumentiert die Skandinavistin Roberta Frank. Andere Interpretationen sehen im Blutaar die Weiterentwicklung eines ursprünglichen Menschenopfers an den Gott Odin oder aber eine spezielle Racheform, die Söhne am Mörder ihres Vaters vollzogen. In Klaus von Sees Edda Kommentar zu den Reginsmál (Heidelberg, 2006) heißt es: „Wie Frank jedoch überzeugend dargelegt hat, beruht das Motiv „Ritzen des Blutadlers“ - zumindest im Falle von Ella - auf dem Missverständnis einer Strophe aus Sigvatrs Knútsdrápa (11. Jh.) in der es von der Tötung Ellas heißt: „Und Ívarr, der in York saß, ließ Ellas Rücken von einem Adler geschnitten werden“ (Knútsdrápa 1; s.u. und vgl. Frank 1984, 334-339); Während andere Forscher Sigvatrs Strophe als zweiten Beleg - neben Reginsmál 26 - für das Blutadler-Motiv in der Dichtung betrachten, sieht Frank [eine Edda-Forscherin] Sigvatrs Strophe als eines der außerordentlich zahlreichen Beispiele für das Motiv „Vogel der Walstat (Adler, Rabe) zerreißt den gefallenen Krieger mit den Klauen oder dem Schnabel“, präziser: „der siegreiche Krieger läßt die Vögel der Walstatt die Gefallenen zerreißen“ o.ä. (vgl. Frank 1984, 337-339; Frank 1988; Frank 1990)“. (de)
  • L'aigle de sang (blóðörn en vieux-norrois) est un mode d'exécution évoqué dans la littérature norroise, dont les modalités varient selon les sources. Il peut s'agir de tailler un aigle sur le dos de la victime. L'aigle de sang peut aussi consister à inciser le dos du supplicié, à séparer les côtes de la colonne vertébrale, puis à les déployer comme les ailes d'un aigle, faisant ainsi sortir les poumons de la poitrine. Le Þáttr af Ragnars sonum en fait une description réunissant ces deux variantes : Les fils de Ragnar firent tailler un aigle dans le dos d'Aella puis séparèrent toutes les côtes de l'échine avec une épée, de façon à lui arracher par là les poumons.—Le Dit des fils de Ragnar (3), traduction de Jean Renaud. (fr)
  • El Águila de sangre (nórdico antiguo: bloðorn también rísta bloðorn) fue un método de tortura y ejecución que se menciona en la literatura de algunas sagas nórdicas, se supone que como rito de sacrificio humano. La acción se ejecutaba abriendo a la víctima desde la columna vertebral, cortando y abriendo las costillas de forma que parecían alas manchadas de sangre, y sacando los pulmones hacia afuera. La herida abierta se cubría con sal. Algunas víctimas de este tipo de ejecución, mencionadas en textos de poesía escáldica y sagas, pudieron ser el rey Ælla de Northumbria y Edmundo Mártir rey de Anglia Oriental, Halfdan Haleg hijo del rey Harald I de Noruega, Máel Gualae rey de Munster, y posiblemente el arzobispo Ælfheah de Canterbury. La autenticidad histórica de esta práctica está muy discutida. Para unos es un hecho histórico: prueba las sangrientas tradiciones paganas nórdicas, descritas por algunos como consecuencia del totalitarismo cristiano de la época; otros lo toman como ficción: sagas islandesas heroicas, poesía escáldica y traducciones inexactas. (es)
  • L'aquila di sangue è stato un metodo di tortura e di esecuzione che è a volte menzionato nelle saghe norrene. Consisteva nel separare le costole della vittima dalla spina dorsale, rompendole in modo tale da farle assomigliare ad un paio di ali insanguinate, ed estrarre i polmoni dalla cassa toracica, per poi adagiarli sulle spalle in modo che ricadessero sul petto. Del sale era spruzzato sulle ferite. Vittime di questo metodo di esecuzione sono menzionate nella poesia scaldica e nelle saghe norrene, e si ritiene che anche il Re Ælle II di Northumbria, Halfdan figlio del Re Haraldr Hárfagri di Norvegia, Re Edmondo, Re Maelgualai di Munster, e forse l'arcivescovo Ælfheah abbiano subito questa tortura. L'atto di effettuare questo supplizio è descritto come "tagliare l'aquila di sangue". (it)
  • De Bloedarend (Oudnoors: blóðörn) was bij de Vikingen één van de riten waarbij een gevangene op een speciale wijze aan de goden werd geofferd. De veroordeelde werd met het gezicht naar beneden aan de grond vastgepind, waarna met een paar ferme halen de achterste ribben van de ribbenkast ter weerszijden van de wervelkolom los werden gesneden. De ribben werden vervolgens opzij geklapt, en de longen werden uit de borstkas getrokken en over de schouders gelegd. Op deze wijze leek het alsof het slachtoffer, dat ondertussen pijnlijk door verstikking om het leven kwam, vleugels gekregen had als een arend, waarmee zijn geest naar Odin kon vliegen. Waarschijnlijk wordt er op de Steen van Stora Hammar een bloedarendritueel afgebeeld.Soms werd er nog zout in de verse wond gestrooid. Volgens de oude Noorse skaldengedichten waren slachtoffers van dit bloedig ritueel onder meer koning Ælle II van Northumbria (in 867), Halvdan Hålegg, een zoon van Harald I van Noorwegen, de Engelse koning Edmund the Martyr (in 869 of 870), koning Mælguali van Munster (Zuidwest Ierland) omstreeks 859 en waarschijnlijk aartsbisschop Ælfheah (in 1012). Het ritueel wordt in sommige saga's in meer of mindere mate beschreven, zoals in de (in het Engels vertaalde) Orkneyinga saga: "Next morning when it was light they went to look for runagate men among the isles if any had got away; and each was slain on the spot as he stood. Then earl Einar took to saying these words: "I know not what I see in Rinansey, sometimes it lifts itself up, but sometimes it lays itself down, that is either a bird or a man, and we will go to it." There they found Halfdan Long-leg, and Einar made them carve an eagle on his back with a sword, and cut the ribs all from the backbone, and draw the lungs there out, and gave him to Odin for the victory he had won." In het Nederlands: "De volgende morgen als het licht was gingen ze kijken naar weglopende mannen tussen de eilanden als er al waren weggekomen; en elk werd ter plaatse doodgeslagen. Dan zei graaf Einar de woorden: "Ik weet niet wat ik zie in Rinansey, soms verheft het zichzelf, maar soms legt het zich neer, dat is ofwel een vogel of een mens en we zullen dat zo doen." Daar vonden ze Halfdan Langbeen en Einar deed ze met een zwaard een arend kerven in zijn rug en al de ribben van de wervelkolom snijden en de longen uittrekken en hem te offeren aan Odin voor de overwinning die hij had gewonnen." In Norna-Gests Þáttur wordt het ritueel als volgt beschreven (Oudnoords): Var þá um þat talat, hvern dauða Lyngvi skyldi hafa. Reginn lagði þat til ráðs, at rísta skyldi blóðörn á baki honum. Tók Reginn þá við sverði sínu af mér ok reist með því bak Lyngva, svá at hann skar rifin frá hryggnum ok dró þar út lungun. Svá dó Lyngvi með mikilli hreysti. Þá kvað Reginn:"Nú er blóðugr örnbreiðum hjörvibana Sigmunduará baki ristinn." In het Nederlands betekent dat: Er vond overleg plaats hoe Lyngvi ter dood te brengen. Reginn stelde voor een bloedarend in zijn rug te snijden. Reginn nam toen zijn zwaard van mij en sneed in Lyngvi's rug totdat de ribben van achter waren doorgesneden. Hij trok de longen eruit. Zo stierf Lyngvi met grote heldhaftigheid. Toen zei Reginn:"Nu is de bloedarendmet een breed zwaardbij de moordenaar van Sigmundin zijn rug gesneden." In een kroniek wordt beschreven hoe koning Ælle II van Northumbria door de Vikingleider Ivar de Beenderloze werd omgebracht: They caused the bloody eagle to be carved on the back of Ælla, and they cut away all of the ribs from the spine, and then they ripped out his lungs.Ze deden een bloedarend kerven in de rug van Aella en dan sneden ze alle ribben los van de wervelkolom en dan rukten ze zijn longen eruit. In de Angelsaksische Kroniek staat dat beide koningen ter plaatse stierven. Er bestaat gerede twijfel of dit op slechts enkele plaatsen summier beschreven of aangeduide ritueel ooit uitgevoerd is. Het is heel goed mogelijk dat dergelijke stukken tekst niet letterlijk, maar overdrachtelijk benaderd moeten worden. Andere bronnen zoals de Angelsaksische Kroniek vermelden andere omstandigheden van dood en vermelden de bloedarend niet. (nl)
  • A Águia de Sangue é um método de tortura e execução utilizado na antiguidade, por tribos nórdicas. A vítima, geralmente um condenado, era deitada com o peito para baixo e logo em seguida eram feitas incisões na altura do tórax para se ter acesso as costelas, que eram separadas da coluna vertebral, com a figura resultante na semelhança com as asas de uma águia. Desta maneira, os pulmões eram removidos da caixa torácica. Todo o processo era executado com a vítima viva e se possível, em consciência. Para finalizar, era polvilhado sal nas feridas e aguardava-se que o condenado morresse. Este método de tortura era destinado aos infratores que fossem julgados por perturbar a ordem dos deuses, por isso o método de execução era tão bárbaro. Aqueles que fossem submetidos a este tipo de execução, teria que sofrer em silêncio para que pudesse entrar em Valhala. Caso o infrator gritasse, ele estava submetido à maldição de nunca conseguir atravessar os portões sagrados de Valhala. (pt)
  • Krwawy orzeł – rodzaj tortury i kary śmierci wspomniany w nordyckich sagach i legendach. Polegał on na tym, że związaną ofiarę kładziono twarzą do dołu, a na jej plecach wycinano orła. Następnie toporkiem odcinano żebra od kręgosłupa i rozciągano je na boki, tak by tworzyły „skrzydła”. Rany posypywano solą, po czym wyjmowano płuca i rozkładano na „skrzydłach”. Według nordyckich poematów i sag ofiarami krwawego orła mieli być: Ella z Nortumbrii, Halfdan, syn norweskiego króla Haralda Pięknowłosego, irlandzki król Maelgualai i prawdopodobnie arcybiskup Canterbury, Alphege. Historyczność tej praktyki jest jednak dyskusyjna. Część badaczy uważa, że jest ona dowodem na okrucieństwa, jakich dopuszczali się poganie wrogo nastawieni do chrześcijaństwa. Inni sądzą, że jest to fikcja, wymyślona na potrzeby literackie, bądź jest ona wynikiem błędnego tłumaczenia kronik i sag. (pl)
  • «Кровавый орёл» (швед. blodörn, норв. blodørn, дат. blodørn) — легендарная казнь времён викингов, состоявшая якобы в том, что на спине осуждённого рассекали рёбра, разводили их в стороны наподобие крыльев и вытаскивали наружу лёгкие. Причиной скорой смерти в этом случае должен был бы стать травматический шок либо пневмоторакс. Большинство историков ставит под сомнение существование такой казни или же относит её к области ритуального глумления над трупами врагов. Сообщения о «кровавом орле» при этом списываются на антиязыческую пропаганду христианских авторов либо на буйное воображение скальдов позднейших времён. Нанесение «кровавого орла» на спину противника упоминается в «Большой саге об Олафе Трюггвасоне», в «Саге об оркнейских ярлах», а также в рассказах о мести Ивара Бескостного и его братьев нортумбрийскому королю Элле II за гибель их отца, Рагнара Лодброка. По этим кратким упоминаниям сложно составить представление о характере данной казни. У позднейших христианских авторов «кровавый орёл» оброс зловещими деталями и стал преподноситься как пример варварской жестокости. Скажем, Саксон Грамматик в 9-й книге «Деяний данов» сообщает, что на спину Эллы при казни сыпали соль. В подтверждение существования подобного ритуала приношения врагов в жертву Одину приводят не отличающееся чёткостью изображение на Стура-Хаммарском камне — одном из поминальных камней Готланда. (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 1102119 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744276597 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • The blood eagle is a ritualized method of execution, detailed in late skaldic poetry. According to the two instances mentioned in the Sagas, the victim (always a member of a royal family) was placed prone, the ribs severed from the vertebral column with a sharp implement and the lungs pulled through the opening to create a pair of “wings”. There is a continuing debate about whether the ritual was a literary invention, a mistranslation of the original texts or an actual historical practice. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) النسر الدامي أو نسر الدم هي وسيلة تعذيب وقتل استخدمت في الدول الإسكندنافية قبل ظهور المسيحية . وطريقتها بأن يشق ظهر الإنسان وتكسر ضلوعه ويتم ثني الضلوع إلى الامام مع اخراج الرئتين ليكون شكلها مثل الاجنحة ، ولهاذا سميت النسر لان الشخص المعذب أو المقتول بطبيعة الحال يبدوأ كان له جناحين . كما يذكر أن الفايكنج استخدموا هذه الطريقة لتقديم قرابين بشرية لالههم اودين. كتب عن هذه الطريقة في القتل في ملحمة أوركني التي تناولت تاريخ جزر اوركني في القرن التاسع ميلادي (ar)
  • Der Blutaar oder Blutadler (altnord. blóðörn) war eine mutmaßliche Form der Hinrichtung bei den Wikingern. Dem lebenden Opfer wurde dabei der Rücken aufgeschnitten, die Rippen beidseitig von der Wirbelsäule getrennt und – wie Adlerschwingen – zur Seite geklappt. Manche vermuten, dass noch die Lungen herausgezogen wurden. Allerdings wird die Version von anderen Wissenschaftlern verworfen, da die Lunge nach einem derart gewaltsamen Öffnen in Sekunden zusammenfallen würde. Sie gehen davon aus, dass die Schulterblätter noch mit hochgeklappt wurden. (de)
  • El Águila de sangre (nórdico antiguo: bloðorn también rísta bloðorn) fue un método de tortura y ejecución que se menciona en la literatura de algunas sagas nórdicas, se supone que como rito de sacrificio humano. La acción se ejecutaba abriendo a la víctima desde la columna vertebral, cortando y abriendo las costillas de forma que parecían alas manchadas de sangre, y sacando los pulmones hacia afuera. La herida abierta se cubría con sal. Algunas víctimas de este tipo de ejecución, mencionadas en textos de poesía escáldica y sagas, pudieron ser el rey Ælla de Northumbria y Edmundo Mártir rey de Anglia Oriental, Halfdan Haleg hijo del rey Harald I de Noruega, Máel Gualae rey de Munster, y posiblemente el arzobispo Ælfheah de Canterbury. (es)
  • L'aigle de sang (blóðörn en vieux-norrois) est un mode d'exécution évoqué dans la littérature norroise, dont les modalités varient selon les sources. Il peut s'agir de tailler un aigle sur le dos de la victime. L'aigle de sang peut aussi consister à inciser le dos du supplicié, à séparer les côtes de la colonne vertébrale, puis à les déployer comme les ailes d'un aigle, faisant ainsi sortir les poumons de la poitrine. Le Þáttr af Ragnars sonum en fait une description réunissant ces deux variantes : (fr)
  • L'aquila di sangue è stato un metodo di tortura e di esecuzione che è a volte menzionato nelle saghe norrene. Consisteva nel separare le costole della vittima dalla spina dorsale, rompendole in modo tale da farle assomigliare ad un paio di ali insanguinate, ed estrarre i polmoni dalla cassa toracica, per poi adagiarli sulle spalle in modo che ricadessero sul petto. Del sale era spruzzato sulle ferite. Vittime di questo metodo di esecuzione sono menzionate nella poesia scaldica e nelle saghe norrene, e si ritiene che anche il Re Ælle II di Northumbria, Halfdan figlio del Re Haraldr Hárfagri di Norvegia, Re Edmondo, Re Maelgualai di Munster, e forse l'arcivescovo Ælfheah abbiano subito questa tortura. (it)
  • De Bloedarend (Oudnoors: blóðörn) was bij de Vikingen één van de riten waarbij een gevangene op een speciale wijze aan de goden werd geofferd. De veroordeelde werd met het gezicht naar beneden aan de grond vastgepind, waarna met een paar ferme halen de achterste ribben van de ribbenkast ter weerszijden van de wervelkolom los werden gesneden. De ribben werden vervolgens opzij geklapt, en de longen werden uit de borstkas getrokken en over de schouders gelegd. Op deze wijze leek het alsof het slachtoffer, dat ondertussen pijnlijk door verstikking om het leven kwam, vleugels gekregen had als een arend, waarmee zijn geest naar Odin kon vliegen. Waarschijnlijk wordt er op de Steen van Stora Hammar een bloedarendritueel afgebeeld.Soms werd er nog zout in de verse wond gestrooid. (nl)
  • Krwawy orzeł – rodzaj tortury i kary śmierci wspomniany w nordyckich sagach i legendach. Polegał on na tym, że związaną ofiarę kładziono twarzą do dołu, a na jej plecach wycinano orła. Następnie toporkiem odcinano żebra od kręgosłupa i rozciągano je na boki, tak by tworzyły „skrzydła”. Rany posypywano solą, po czym wyjmowano płuca i rozkładano na „skrzydłach”. Według nordyckich poematów i sag ofiarami krwawego orła mieli być: Ella z Nortumbrii, Halfdan, syn norweskiego króla Haralda Pięknowłosego, irlandzki król Maelgualai i prawdopodobnie arcybiskup Canterbury, Alphege. (pl)
  • A Águia de Sangue é um método de tortura e execução utilizado na antiguidade, por tribos nórdicas. A vítima, geralmente um condenado, era deitada com o peito para baixo e logo em seguida eram feitas incisões na altura do tórax para se ter acesso as costelas, que eram separadas da coluna vertebral, com a figura resultante na semelhança com as asas de uma águia. Desta maneira, os pulmões eram removidos da caixa torácica. Todo o processo era executado com a vítima viva e se possível, em consciência. Para finalizar, era polvilhado sal nas feridas e aguardava-se que o condenado morresse. (pt)
  • «Кровавый орёл» (швед. blodörn, норв. blodørn, дат. blodørn) — легендарная казнь времён викингов, состоявшая якобы в том, что на спине осуждённого рассекали рёбра, разводили их в стороны наподобие крыльев и вытаскивали наружу лёгкие. Причиной скорой смерти в этом случае должен был бы стать травматический шок либо пневмоторакс. У позднейших христианских авторов «кровавый орёл» оброс зловещими деталями и стал преподноситься как пример варварской жестокости. Скажем, Саксон Грамматик в 9-й книге «Деяний данов» сообщает, что на спину Эллы при казни сыпали соль. (ru)
rdfs:label
  • النسر الدامي (ar)
  • Blood eagle (en)
  • Blutaar (de)
  • Águila de sangre (es)
  • Aigle de sang (fr)
  • Aquila di sangue (it)
  • Bloedarend (nl)
  • Krwawy orzeł (pl)
  • Кровавый орёл (ru)
  • Águia de Sangue (pt)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of