| dbpprop:abstract
|
- A biplane is a fixed-wing aircraft with two main wings. The Wright brothers' Wright Flyer used a biplane design, as did most aircraft in the early years of aviation. While a biplane wing structure has a structural advantage, it produces more drag than a similar monoplane wing. Improved structural techniques and materials and the need for greater speed, made the biplane configuration obsolete for most purposes by the late 1930s. The term is also occasionally used in biology, to describe the wings of some flying animals.
- Doppeldecker ist die Bezeichnung für ein Flugzeug, das zwei vertikal gestaffelt angeordnete Tragflächen besitzt. Bei zweisitzigen Maschinen verfügen Doppeldecker über eine Tandemsitzanordnung. Der Hauptvorteil gegenüber einem Eindecker ist, dass die beiden Tragflächen miteinander verstrebt (mit Stielen zur Aufnahme von Druck- und Zugkräften) und verspannt werden können (mit – oft profilierten – Drähten zur Aufnahme von Zugkräften) und so eine strukturelle Einheit bilden, die bei gleichem Gewicht stärker als ein freitragender Einzelflügel ist. Die größere Stabilität ermöglicht außerdem die Verwendung dünnerer Tragflächenprofile, was den Luftwiderstand verringert. Dieser Vorteil wird allerdings durch die gegenseitige Beeinflussung des Luftstromes beider Einzeltragflächen zunichte gemacht, so dass einzelne Tragflächen aerodynamisch meist überlegen sind. Auch Verstrebung und Verspannung erzeugen zusätzlichen Luftwiderstand, so dass man in den 1930er Jahren beim Bau von Hochleistungsflugzeugen vollständig zu Eindeckern überging. Bei gleicher Flügelfläche und -tiefe braucht ein Doppeldecker nur die halbe Spannweite eines Eindeckers zu besitzen, wovon vor allem die Rollwendigkeit profitiert. Die geringere Spannweite ist außerdem ein Vorteil bei der Handhabung des Flugzeugs am Boden und seiner Unterbringung. Eine besondere Bauform des Doppeldeckers ist der Anderthalbdecker . Dieser Begriff wird angewendet auf: einen Doppeldecker mit einem Unterflügel, der eine deutlich geringere Spannweite als der Oberflügel hat, einen Doppeldecker, dessen Oberflügel zweiholmig, dessen Unterflügel aber einholmig ausgeführt wurde, oder einen Doppeldecker, dessen Unterflügel eine deutlich geringere Flügeltiefe besitzt als der Oberflügel. Die Merkmale 2 und 3 treten häufig gemeinsam auf. Der Hauptgrund für die Konstruktion von Anderthalbdeckern dürfte wohl die nach unten deutlich verbesserte Sicht gewesen sein. Viele frühe Flugzeuge, darunter auch das erste erfolgreiche Motorflugzeug der Gebrüder Wright, waren Doppeldecker. Vor allem im Ersten Weltkrieg wurden auch Flugzeuge mit drei (oder sogar mehr) übereinanderliegenden Tragflächen gebaut, die grundsätzlich die gleichen Vor- und Nachteile wie Doppeldecker aufwiesen. Bis auf wenige Ausnahmen wie die PZL M-15 Belphegor und die Antonow An-3 werden Doppeldecker serienmäßig mit Kolbenmotoren angetrieben. Die schnellsten Doppeldecker findet man bei den "National Championship Air Races", auch "" genannt. Doppeldecker der Typen, Starduster, Knight Twister, Mong und Smith Minplane erreichen hier Geschwindigkeiten von bis zu 370 km/h.
- Dvouplošník (ve starší literatuře též dvojplošník) je letadlo s dvěma pevnými nosnými plochami podobného rozpětí nad sebou. Jedno křídlo je umístěné na spodní hraně trupu, nebo pod ní, druhé se nachází nad trupem na speciální vzpěrové konstrukci a je zpravidla více vpředu. Dnes se lze s dvouplošníkem setkat ojediněle u sportovních, akrobatických nebo ultralehkých letadel, jinak už patří do historie. Dvouplošníky umožňovaly v době počátků letectví řešit problémy s nutnou plochou křídel, hmotností a tuhostí konstrukce. Zdánlivě by měl mít dvouplošník dvojnásobnou nosnost proti jednoplošníku se stejným rozměrem nosné plochy. Tento předpoklad je však částečně eliminován interferencí mezi nad sebou umístěnými plochami, takže skutečná nosnost je o několik desítek procent nižší.
- Un biplano es un avión de ala fija con dos grupos de alas de similar envergadura, normalmente unas montadas encima del fuselaje y las otras debajo. Generalmente las alas de la parte superior se solapan a las de la parte inferior, y unas estructuras verticales con forma de rejilla suelen posicionarse simétricamente en ambos lados del fuselaje (conectando las secciones rígidas de la parte superior e inferior formando una estructura fuerte). Cuando los grupos alares superior e inferior sólo se solapan en parte, se conoce como escalón, y está diseñado para minimizar las interferencias aerodinámicas entre ambos grupos alares. En el más común de estos diseños el grupo alar superior está adelantado frente al inferior, pero también se ha usado la configuración contraria, por ejemplo en el Beechcraft Staggerwing. Los aviones construidos con dos grupos alares (o tres en el caso de los triplanos) tienen generalmente más sustentación que los monoplanos del mismo tamaño y envergadura alar semejante, pero la mayoría de los biplanos también tienen una tercera superficie horizontal, el timón de profundidad, para controlar el ángulo de ataque del avión. Uno o los dos grupos alares pueden tener flaps o alerones para ayudar a los virajes laterales o al control de velocidad. Los biplanos fueron los aviones más populares en las primeras épocas de la aviación, cuando las secciones alares usadas eran muy estrechas y consecuentemente la estructura alar debía ser reforzada por cables externos. La configuración del biplano permitía a ambos grupos alares reforzarse mutuamente, incrementando la resistencia estructural. Otra ventaja era el diseño más compacto ya que las alas tenían menor envergadura, lo que les proporcionaba mayor maniobrabilidad. La gran desventaja de la configuración en biplano era que los dos grupos alares interferían entre si aerodinámicamente, reduciendo la sustentación que proporcionaba cada grupo alar. Esto significaba que para una superficie alar dada los biplanos proporcionaban más resistencia alar y menos sustentación que un monoplano. Una vez que se introdujeron secciones alares más gruesas y materiales estructurales mejorados, se eliminó la necesidad de las abrazaderas externas, los monoplanos pronto suplantaron a los biplanos en la aviación. Los diseños de biplanos modernos hoy día se han hecho un hueco en el mercado de las acrobacias aéras y en los aviones dedicados a la agricultura. Una variante de los biplanos son los sesquiplanos, donde generalmente el grupo alar inferior es significativamente más pequeño que el otro, ya sea en envergadura, cuerda o ambas. En ocasiones, el grupo alar inferior era sólo lo suficientemente largo para albergar la estructura de soporte del grupo alar superior. El nombre significa "un ala y media". Algunos biplanos famosos son el Avro Tutor, el Antonov An-2, el Beechcraft Staggerwing, el Boeing Stearman, el Bristol Bulldog, el de Havilland Tiger Moth, el Fairey Swordfish, el Hawker Hart, el Pitts Special y el Wright Flyer. El Stearman está particularmente asociado con el truco de los hombres que andaban sobre las alas de los aviones. Otros famosos sesquiplanos incluyen el Nieuport 17 y el Albatros D. III. La gran mayoría de los diseños de biplanos se han hecho para llevar motores alternativos de poca potencia; algunas excepciones son el Antonov An-3 y el WSK-Mielec M-15 Belphegor, que llevan motores turbohélices y turbofan respectivamente. Algunos diseños viejos de biplanos, tales como el Grumman Ag Cat y el ya mencionado Antonov An-2 (y Antonov An-3) están disponibles en versiones mejoradas y actualizadas con motores turbohélice.
- Kaksitasoinen lentokone eli kaksitaso on lentokone, jossa on kaksi kantosiipeä päällekkäin, toisin kuin yksitasoissa ja kolmitasoissa. Ensimmäinen ilmaa raskaampi lentokone, yhdysvaltalaisten Wrightin veljesten Flyer oli kaksitasolentokone. Nykyään kaksitasolentokoneet ovat yksi- tai kaksipaikkaisia, mutta 1910-luvulta 1930-luvun alkuun paljon suurempia matkustaja- pommikoneita tehtiin kaksitasoisina. Kaksitasot olivat hallitseva lentokonemalli aina 1930-luvulle. Ensimmäisen maailmansodan lentokoneista lähes kaikki sotakoneet olivat kaksi- tai useampitasoisia. Nykyään tyypillinen kaksitasokone on taitolentokone, jossa kaksi päällekkäistä siipeä merkitsee alhaista siipikuormitusta ja hyvää liikehtimiskykyä.
- Un biplan est un avion pourvu de deux paires d'ailes, l'une au-dessus de l'autre. Si une des paires d'ailes est moitié plus petite que l'autre, on parle plus précisément de sesquiplan. Cela permet de diminuer l'envergure pour une surface alaire donnée, donc de faciliter la construction et le stockage de l'avion, mais a l'inconvénient d'augmenter la traînée par multiplication par deux des tourbillons marginaux. Les avions à trois paires d'ailes sont des triplans. Les biplans ont eu leur heure de gloire aux environs de la guerre de 14-18, mais on en fabriqua beaucoup jusqu'à la Seconde Guerre mondiale, par exemple pour embarquer sur les porte-avions ou pour l'acrobatie. Un modèle célèbre utilisé dans la voltige, seulement détrôné par les avions modernes : le Stampe SV4. Le biplan le plus gros et le plus puissant du monde est l'antonov An-2 c'est aussi le deuxieme avion le plus produit de l'histoire : 18 000 exemplaires.
- Un biplano è un aeroplano che ha due ali, solitamente di uguale dimensione, montate una sopra l'altra: quella inferiore allo stesso livello della parte bassa della fusoliera, mentre quella superiore è montata sopra. Normalmente le due ali sono sovrapposte e sono sorrette da rigidi sostegni verticali o obliqui posizionati simmetricamente rispetto alla fusoliera in modo tale da creare una struttura rigida e resistente. A volte le due ali si sovrappongono solo parzialmente: l'ala superiore può essere montata leggermente spostata in avanti rispetto a quella inferiore o viceversa; questo accorgimento è stato adottato per minimizzare le reciproche interferenze aerodinamiche tra le due ali. I biplani generano maggiore portanza dei monoplani a parità di apertura alare, ma quasi tutti possiedono anche una terza superficie orizzontale, come l'equilibratore, che controllano il beccheggio o l'angolo d'attacco dell'aereo. Una o entrambe le ali sono dotate di alettoni o flap per il controllo del rollio e della velocità.
- 複葉機（ふくようき）とは、飛行機において、揚力を得るための主翼が2枚以上あるもの。狭義には2枚のものを指し、3枚のものを三葉機、4枚以上のものは多葉機と呼ぶこともある。
- Een dubbeldekker is een vliegtuig met twee boven elkaar geplaatste vleugels, waarvan één aan de onderkant en één aan de bovenkant van de romp is bevestigd. Dit principe werd vroeger vrij algemeen toegepast om een grotere lift te verkrijgen zonder dat de vleugels extreem groot hoefden te worden. In de ontwikkeling van de luchtvaart zijn er ook enkele types meerdekkers geweest (met drie of meer vleugels boven elkaar), waarvan de driedekker Fokker Dr. I een van de bekendste is. Dit is het toestel waarmee Manfred von Richthofen alias de Rode Baron in de Eerste Wereldoorlog bekendheid verwierf. Vanwege de verbeterde aerodynamische eigenschappen van moderne vleugelprofielen zijn meerdekkers tegenwoordig zeldzaam; alleen in geval van sport- of stuntvliegtuigen wordt dit principe nog weleens toegepast. Tegenwoordig zijn de meeste vliegtuigtypes laagdekkers. Het vliegtuig heeft aan weerszijden van de romp slechts 1 vleugel, die aan de onderkant van de romp is bevestigd. Wanneer de vleugel aan de bovenkant van de romp is bevestigd spreekt men van hoogdekkers. Bekende voorbeelden van moderne hoogdekkers zijn de Fokker F27 Friendship en de daaruit voortgekomen Fokker 50. Ook veel vrachtvliegtuigen zijn hoogdekkers, omdat op die manier eenvoudiger een lage laadvloer verkregen kan worden.
- Et biplan (også kalt todekker og dobbeltdekker) er et fly med to sett vinger. Dette er en eldre måte å bygge fly på. Alternativer er monoplan (med ett sett vinger) eller triplan (med tre sett vinger).
- Dwupłat - układ konstrukcyjny płatowca, samolotu o dwóch płatach nośnych umieszczonych jeden nad drugim. Najczęściej górny płat umieszczony jest nad kadłubem na wspornikach lub zastrzałach i połączony z dolnym płatem za pomocą rozpórek oraz usztywniony za pomocą napiętych stalowych cięgien lub linek. Rzadziej górny płat mocowany jest bezpośrednio do górnej części kadłuba. Dolny płat zwykle mocowany jest do dolnej części kadłuba, rzadko pod kadłubem. Układ płatów górnego i dolnego wraz ze znajdującymi się między nimi zastrzałami, rozpórkami i cięgnami nosi nazwę komory płatów. Zaletą samolotów dwupłatowych jest duża powierzchnia nośna skrzydeł przy rozpiętości mniejszej, niż w przypadku jednopłatów o porównywalnej powierzchni nośnej, a wadą jest ich znacznie większy opór aerodynamiczny. Stąd samoloty dwupłatowe miały co do zasady lepszą zwrotność oraz krótszy start i lądowanie w porównaniu z jednopłatami, natomiast były od nich wolniejsze, rzadko przekraczając prędkość 400 km/h. Zaletą układu dwupłatu w początkowym okresie rozwoju lotnictwa był też fakt, że konstrukcja przestrzenna komory płatów, usztywnionej rozpórkami i rozpiętymi na krzyż cięgnami, pozwalała na uzyskanie sztywności i wytrzymałości skrzydeł, przy prostocie i lekkości ich konstrukcji. W miarę rozwoju technologii i potrzeb zwiększenia szybkości samolotów, dwupłaty zostały wyparte przez wolnonośne jednopłaty. W układzie dwupłatu skonstruowany był pierwszy udany samolot - Flyer I braci Wright, następnie wiele innych konstrukcji początków lotnictwa. Układ dwupłatowy stał się dominującym układem konstrukcyjnym w okresie I wojny światowej i lat 20. , powszechnie stosowany był też w latach 30. , aczkolwiek głównie w lżejszych samolotach sportowych, szkolnych i bojowych, w tym myśliwskich. Podczas II wojny światowej dwupłatowce używane były już na niewielką skalę, ich użycie jako samolotów bojowych ograniczyło się do pierwszej połowy wojny, z nielicznymi wyjątkami. Po II wojnie światowej sporadycznie jedynie budowano samoloty w układzie dwupłatu, głównie sportowe i rolnicze, lecz także lekkie transportowe. Odmianą dwupłatu jest półtorapłat, w którym dolny płat ma mniejszą rozpiętość i zwykle mniejszą cięciwę od górnego. Zbliżony konstrukcyjnie do dwupłatu jest także trójpłat, różniący się posiadaniem trzeciego płata nośnego, pomiędzy górnym a dolnym. Konstruowano także prototypy samolotów z czterema płatami. Ciekawostką jest, że jedyny dwupłat o napędzie odrzutowym został skonstruowany w Polsce.
- Biplano é uma aeronave com uma configuração de asas de tal modo que há duas superfícies de sustentação verticalmente paralelas (uma sobre a outra). Foi uma configuração muito usada até os anos 40, mas caiu em desuso gradativamente por apresentar grande arrasto aerodinâmico, impedindo que o avião alcance velocidades mais altas, mesmo com motores potentes, representando baixa eficiência. Atualmente, existem modelos modernos de biplanos com finalidades acrobáticas. O biplano possui grande manobrabilidade por por possuir asas mais curtas e, portanto, menor momentum angular no sentido longitudinal. Muitos aficcionados por este tipo de aeronave as constróem de forma amadora. Monoplano Triplano
- Файл:Sean Tucker at 2004 Oceana air show. jpg Биплан Файл:Flugzeug Antonov An-2 D-FKMC. jpg Ан-2 Файл:Rutan quickie q2. jpg "Квики" Берта Рутана Биплан — самолет с двумя несущими поверхностями, как правило, расположенными одна над другой. Данная конструкция позволяет получить большую площадь крыльев и подъемную силу при меньшем размахе крыла, что очень существенно при недостатке прочности. Тем более, что увеличению прочности способствует возможность использовать замкнутые рамные конструкции из верхней и нижней плоскостей. Недостатком является повышенное аэродинамическое сопротивление. Была очень популярна на заре авиации, но постепенно сошла на нет в течение 30-х гг. Вариант с нижним крылом, значительно меньшим чем верхнее, называют "полуторапланом". Вариант биплана с плоскостями расположенными не друг над другом называют биплан-тандем. Такая схема не распространена. Однако она может позволить обходиться без горизонтального оперения (вариант схемы "утка"), как это сделал Бёрт Рутан на самолете "Квики". Один из самых известных бипланов в СССР — знаменитый «кукурузник» Ан-2.
- Biplan, "dubbeldäckare", är flygplan med två vingar, den ena ovanför den andra. Biplan var vanliga i flygets barndom. Alternativen är monoplan och triplan (Fokker triplane).
- Файл:Flugzeug Antonov An-2 D-FKMC. jpg Ан-2 Файл:An-3. jpg Ан-3 Біплан (фр. biplan від лат. bis — двічі та planum — площина) — літальний апарат, що має дві несучі площини, розміщені одна над одною. Така конструкція дозволяє отримати велику площу крил і підіймальну силу при меншому розмірі крила, що дуже важливо при недостатній міцності. Недоліком є підвищений аеродинамічний опір. Була дуже популярна на зорі авіації, але поступово зійшла нанівець протягом 30-х рр. Варіант біплана з площинами розташованими не одна над одною називають біплан-тандем. Така схема не поширена. Один з найвідоміших біпланів в СРСР - знаменитий «кукурузник» Ан-2.
|
| rdfs:comment
|
- A biplane is a fixed-wing aircraft with two main wings. The Wright brothers' Wright Flyer used a biplane design, as did most aircraft in the early years of aviation. While a biplane wing structure has a structural advantage, it produces more drag than a similar monoplane wing. Improved structural techniques and materials and the need for greater speed, made the biplane configuration obsolete for most purposes by the late 1930s.
- Doppeldecker ist die Bezeichnung für ein Flugzeug, das zwei vertikal gestaffelt angeordnete Tragflächen besitzt. Bei zweisitzigen Maschinen verfügen Doppeldecker über eine Tandemsitzanordnung.
- Dvouplošník (ve starší literatuře též dvojplošník) je letadlo s dvěma pevnými nosnými plochami podobného rozpětí nad sebou. Jedno křídlo je umístěné na spodní hraně trupu, nebo pod ní, druhé se nachází nad trupem na speciální vzpěrové konstrukci a je zpravidla více vpředu. Dnes se lze s dvouplošníkem setkat ojediněle u sportovních, akrobatických nebo ultralehkých letadel, jinak už patří do historie.
- Un biplano es un avión de ala fija con dos grupos de alas de similar envergadura, normalmente unas montadas encima del fuselaje y las otras debajo. Generalmente las alas de la parte superior se solapan a las de la parte inferior, y unas estructuras verticales con forma de rejilla suelen posicionarse simétricamente en ambos lados del fuselaje (conectando las secciones rígidas de la parte superior e inferior formando una estructura fuerte).
- Kaksitasoinen lentokone eli kaksitaso on lentokone, jossa on kaksi kantosiipeä päällekkäin, toisin kuin yksitasoissa ja kolmitasoissa. Ensimmäinen ilmaa raskaampi lentokone, yhdysvaltalaisten Wrightin veljesten Flyer oli kaksitasolentokone. Nykyään kaksitasolentokoneet ovat yksi- tai kaksipaikkaisia, mutta 1910-luvulta 1930-luvun alkuun paljon suurempia matkustaja- pommikoneita tehtiin kaksitasoisina. Kaksitasot olivat hallitseva lentokonemalli aina 1930-luvulle.
- Un biplan est un avion pourvu de deux paires d'ailes, l'une au-dessus de l'autre. Si une des paires d'ailes est moitié plus petite que l'autre, on parle plus précisément de sesquiplan. Cela permet de diminuer l'envergure pour une surface alaire donnée, donc de faciliter la construction et le stockage de l'avion, mais a l'inconvénient d'augmenter la traînée par multiplication par deux des tourbillons marginaux. Les avions à trois paires d'ailes sont des triplans.
- Un biplano è un aeroplano che ha due ali, solitamente di uguale dimensione, montate una sopra l'altra: quella inferiore allo stesso livello della parte bassa della fusoliera, mentre quella superiore è montata sopra. Normalmente le due ali sono sovrapposte e sono sorrette da rigidi sostegni verticali o obliqui posizionati simmetricamente rispetto alla fusoliera in modo tale da creare una struttura rigida e resistente.
- 複葉機（ふくようき）とは、飛行機において、揚力を得るための主翼が2枚以上あるもの。狭義には2枚のものを指し、3枚のものを三葉機、4枚以上のものは多葉機と呼ぶこともある。
- Een dubbeldekker is een vliegtuig met twee boven elkaar geplaatste vleugels, waarvan één aan de onderkant en één aan de bovenkant van de romp is bevestigd. Dit principe werd vroeger vrij algemeen toegepast om een grotere lift te verkrijgen zonder dat de vleugels extreem groot hoefden te worden. In de ontwikkeling van de luchtvaart zijn er ook enkele types meerdekkers geweest (met drie of meer vleugels boven elkaar), waarvan de driedekker Fokker Dr. I een van de bekendste is.
- Et biplan (også kalt todekker og dobbeltdekker) er et fly med to sett vinger. Dette er en eldre måte å bygge fly på. Alternativer er monoplan (med ett sett vinger) eller triplan (med tre sett vinger).
- Dwupłat - układ konstrukcyjny płatowca, samolotu o dwóch płatach nośnych umieszczonych jeden nad drugim. Najczęściej górny płat umieszczony jest nad kadłubem na wspornikach lub zastrzałach i połączony z dolnym płatem za pomocą rozpórek oraz usztywniony za pomocą napiętych stalowych cięgien lub linek. Rzadziej górny płat mocowany jest bezpośrednio do górnej części kadłuba. Dolny płat zwykle mocowany jest do dolnej części kadłuba, rzadko pod kadłubem.
- Biplano é uma aeronave com uma configuração de asas de tal modo que há duas superfícies de sustentação verticalmente paralelas (uma sobre a outra). Foi uma configuração muito usada até os anos 40, mas caiu em desuso gradativamente por apresentar grande arrasto aerodinâmico, impedindo que o avião alcance velocidades mais altas, mesmo com motores potentes, representando baixa eficiência. Atualmente, existem modelos modernos de biplanos com finalidades acrobáticas.
- Файл:Sean Tucker at 2004 Oceana air show. jpg Биплан Файл:Flugzeug Antonov An-2 D-FKMC. jpg Ан-2 Файл:Rutan quickie q2. jpg "Квики" Берта Рутана Биплан — самолет с двумя несущими поверхностями, как правило, расположенными одна над другой.
- Biplan, "dubbeldäckare", är flygplan med två vingar, den ena ovanför den andra. Biplan var vanliga i flygets barndom. Alternativen är monoplan och triplan (Fokker triplane).
- Файл:Flugzeug Antonov An-2 D-FKMC. jpg Ан-2 Файл:An-3. jpg Ан-3 Біплан (фр. biplan від лат. bis — двічі та planum — площина) — літальний апарат, що має дві несучі площини, розміщені одна над одною.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
