| dbpedia-owl:abstract
|
- Bhakti (Sanskrit, f. , भक्ति, bhakti, Hingabe, Liebe) bezeichnet im Hinduismus im weiteren Sinne Liebe zu einem personalen Gott (Ishtadevata), und im engeren Sinne die Andachtspraxis einer betont emotionalen Hinwendung zu einem personalen Gott. Seit dem 6./7. Jahrhundert in Südindien und seit dem 15. Jahrhundert in Nordindien waren es vor allem die Bhakti-Bewegungen, die gegen die Macht der Tempel und der Priester Stellung bezogen. Bhakti, die liebende Zuwendung, kennzeichnet die Beziehung zwischen Mensch und Gott, welche das vedische Opfer ablöste und zugleich die intellektuelle Suche nach erlösendem Wissen in eine starke emotionale Beziehung einbindet. Das abstrakte Brahman der Upanishaden wird in Göttern wie Krishna, Shiva, Devi oder auch dem Guru als deren Repräsentanten, zur ansprechbaren Person. Ein Beispiel hierfür wäre die Lehre der Bhagavad Gita: hier bekommt der Yoga, der zunächst nur die Disziplinierung der eigenen Sinne und Gedanken zum Ziel hatte, die Anbindung oder Identifikation des Individuums mit Gott durch Liebe zum Ziel. Die anderen drei Yogawege sind: Jnana Yoga (Weg der Erkenntnis), Karma-Yoga, (Erlösung durch Taten ohne Anhaftung) und Raja Yoga, („Königsyoga“). Bhakti Yoga ist somit als ein gefühlsbetonter Gegenpol zum eher intellektuellen Weg des Jnana Yoga zu sehen, der Wissen und Erkenntnis in den Vordergrund stellt. Bhakti ist ein Weg des persönlichen Bezugs zu einer gewählten Gottheit (Ishtadevata). Die gewählte Gottheit kann als Saguna (mit Qualitäten ausgestattet) oder als Nirguna (ohne Qualitäten, formlos, unpersönlich) erscheinen. Shandilya (8. Jh. ), dessen Bhaktisutra eine der grundlegenden Schriften ist, beschreibt dort Bhakti als das eigene Herz, das einen intensiven Wunsch oder eine intensive Begierde nach Gott hat. An anderer Stelle wird der Bhakti-Weg so beschrieben, dass die höchste Liebe zu Gott Bhakti ist, und diese den Menschen erfüllt und zu Begierdelosigkeit führt. Aufgrund dieser Liebe zu Gott wird in den religiösen Texten, besonders im südindischen Vishnuismus und Shivaismus, in Begriffen der romantischen Liebe der persönliche Bezug zur Gottheit ausgedrückt. Bhakti findet jedoch nicht nur als persönliche Beziehung statt, sondern es werden beispielsweise auch Pujas abgehalten und Pilgerfahrten unternommen oder Bhajans gesungen. Bhakti ist gilt zwar als eine eigene religiöse Bewegung, hat jedoch auch andere Systeme beeinflusst. So gab es z.B. berühmte Vedanta-Philosophen wie Ramanuja, die Bhakti in Beziehung zum Vedanta setzten.
- In Hinduism Bhakti is a term for religious devotion, understood as active involvement of a devotee in divine worship. The term is used within monotheistic Hinduism, referring to the love felt by the worshipper towards the personal God, a concept expressed in Hindu theology as Svayam Bhagavan. Bhakti can be used of either tradition of Hindu monotheism, Shaivaism or Vaishnavism. While bhakti as designating a religious path is already a central concept in the Bhagavad Gita, it rises to importance in the medieval history of Hinduism, where the Bhakti movement saw a rapid growth of bhakti beginning in Southern India with the Vaisnava Alvars (6th-9th century CE) and Saiva Nayanars (5th-10th century CE), who spread bhakti poetry and devotion throughout India by the 12th-18th century CE. The Bhagavata Purana is text associated with the Bhakti movement which elaborates the concept of bhakti as found in the Bhagavadgita. The Bhakti movement reached North India in the Delhi Sultanate and throughout the Mughal era contributed significantly to the characteristics of Hinduism as the religion of the general population under the rule of a Muslim elite. Its influence also spread to other religions during this period, and became an integral aspect of Hindu culture and society in the modern era.
- El bhakti es un movimiento religioso hinduista que enfatiza el amor de un devoto por su Dios. A diferencia de la doctrina advaita (Dios es ‘no diferente’ de las almas), el bhakti es dualista: supone una relación dual entre el creyente y la deidad. Aunque Visnú, Shivá y Shakti tienen sus cultos, el bhakti se ha desarrollado característicamente en torno a las encarnaciones de Visnú como Rama y Krisná. Entre las prácticas se incluyen la recitación del nombre del dios (en forma de mantra), el canto de himnos, el utilizar algún emblema y hacer peregrinajes a sitios religiosos. El fervor de los practicantes del sur de la India en los siglos VII y X esparcieron el bhakti e inspiraron mucha poesía y arte. Poetas abstractos como Kabir (1440-1518) y su discípulo Nanak (1469-1539, fundador del sijismo) representaron a la divinidad como única e inefable, mientras que poetas como Mirabai (1498-1546) concibieron la relación entre el adorador y el Dios en términos humanos comunes.
- Bhakti johdetaan juuresta "bhaj", "palvoa", ja sen mukaisesti viittaa antaumuksellisiin hindulaisuuden traditioihin. Bhakti-traditioihin lukeutuvat muun muassa Krishnan, Vishnun ja Shivan palvojat. Antaumusta harjoitetaan muun muassa laulamalla erilaisia lauluja ja hymnejä, lausumalla mantroja ja rukouksia, kuulemalla pyhiä kirjoituksia, jotka kuvailevat antaumuksen kohdetta, tarjoamalla jumaluuden patsaalle tai kuvalle suitsukkeita, kukkia ja muita vastaavia artikkeleja, ja mietiskelemällä palvottavaa jumaluutta. Bhakti nousi suureen suosioon hindulaisten keskuudessa keskiajalla.
- Bhakti è un termine sanscrito che nella filosofia induista indica un concetto difficilmente esprimibile nella nostra lingua. La traduzione più comune è "devozione" o adorazione; tuttavia, se si vuole ricercare il significato esatto del termine, è importante notare che la tradizione orientale presenta un concetto di “devozione” più ampio rispetto alla cultura occidentale. Pertanto il termine Bhakti non può trovare una trasposizione fedele, se non nell’espressione "Amore verso Dio". Una persona che pratica la Bhakti è definito Bhakta. Scrittori, teologi e filosofi induisti hanno distinto nove forme di Bhakti, come ad esempio nel Bhagavata Purana; mentre il Narada Bhakti Sutra (scritto da autore sconosciuto) ne identifica undici forme, basate sui differenti tipi di relazione che il devoto può assumere verso Dio. Una delle più conosciute forme di bhakti presenti in occidente è quella proposta dal movimento Hare Krishna e dai movimenti Gaudiya Vaisnava in genere: il coinvolgimento emotivo tra devoto e Dio è del tutto personale, intimo, ed escludente qualsiasi forma d'intermediazione sacerdotale: è espressione amorosa che si trasmette reciprocamente tra uomo e Dio. Al Bhakti Yoga (la filosofia della pratica della Bhakti) è dedicato il capitolo 12 della Bhagavad Gita, uno dei Testi Sacri induisti più diffusi e venerati. Storicamente il movimento devozionale alla divinità personale si sviluppa tra il V-VII secolo d. C Nonostante alcuni elementi della Bhakti fossero presenti già nell’India Vedica, è durante gli ultimi 500 anni circa che si è sviluppata nella sua interezza. Il Movimento Bhakti ebbe origine nel Tamil Nadu e si diffuse lentamente verso nord, divenendo una caratteristica intrinseca dell’Induismo. Gli Alvar ed i Nayanar introdussero il concetto di Bhakti come mezzo per raggiungere la salvezza. Jayadeva (XI-XII secolo), Vallabhadeva (XV secolo), Rūpa Gosvāmin, Jīva Gosvāmin (morti entrambi nel 1591) e Jagannatha panditaraja (1590 circa-1665 circa) sono fra i più noti pensatori che espressero, anche in forma poetica, i contenuti e gli obiettivi della bhakti. La Bhakti è comunemente considerata il cammino spirituale più veloce, efficace e facile durante il Kali Yuga, l’era attuale.
- Bhakti (uit het Sanskriet, in de Bhagavad gita komt het begrip al voor) betekent toewijding, devotie en is een specifiek begrip in het Hindoeïsme en Vaishnavisme. Het woord wordt voorts onder andere gebruikt in bhakti yoga.
- Bhakti betyr «kjærlighet til Gud», som har mange navn, som for eksempel Krishna. Dette er den høyeste formen for yoga (topptrinnet på yogastigen). Uttrykket Bhakti kommer fra Vedaene som er verdens eldste skrifter, skrevet for 5000 år siden i India av Vyasudeva. Bhakti er ikke forskjellig fra «meningen med livet», «den Absolutte Sannhet» ifølge helgener og åndelige mestre.
- Bhakti (sanskr. bhakti – przywiązanie, miłość; termin zwykle oddawany jako pobożność) – forma religijności w hinduizmie przejawiająca się głębokim emocjonalnym i intelektualnym oddaniem Bogu, której metaforą może być miłosny związek z bóstwem, a zarazem niezwykle silny, żywiołowy ruch religijno-społeczny. Osoba praktykująca bhakti nazywana jest bhaktą. Nie należy myśleć o bhakti jako o jednorodnym, zwartym ruchu – poszczególne grupy zaangażowane w kulty pobożnościowe kierowały się ku różnym bóstwom i przyjmowały odmienne stanowiska teologiczne. Dla wszystkich jednak kluczowe było uczestnictwo w Bogu, docieranie do niego i odnalezienie z nim bliskości. Ruchy bhakti zaowocowały nowymi formami jogi, m. in. powstaniem bhaktijogi. Najbardziej charakterystyczną praktyką średniowiecznego bhakti była poezja religijna, ceniona do tej pory ze względu na szczególne walory estetyczne (m. in. poezja krysznaicka oraz poezja ramaicka). Nauki bhakti miały też znaczący wpływ na sztukę indyjską, w szczególności na malarstwo miniaturowe w północnych Indiach.
- Bhakti é uma das três doutrinas ou caminhos básicos prescritos pelo hinduísmo para a liberação espiritual. De acordo com as características pessoais de cada praticante, pode-se optar por um ou mais destes caminhos, simultânea ou separadamente e a qualquer tempo ou período de vida. São eles: Karma, ou o caminho do trabalho com desapego aos resultados ou frutos por ele produzido. Bhakti, ou o caminho da devoção a um dos múltiplos aspectos do Absoluto. Jñana, ou gnosis, o caminho do conhecimento, descobrindo a espiritualidade através do inquirir racional. São muitos os angas, divisões ou disciplinas de bhakti instruídos principalmente nos Bhakti-sutras e no Bhagavata Purana. Mas há reverências a bhakti em praticamente todas as escrituras hindus, tanto nos shruti, quanto nos smriti Inúmeras seitas hindus se dizem seguidoras de bhakti e atribuem-lhe poderes miraculosos, superiores aos demais caminhos, assim como as inúmeras seitas de seguidores de karma e jñana atribuem poderes fantásticos aos seus respectivos caminhos. Bhakti-yoga é uma disciplina da ioga para se alcançar bhakti usando o sadhana, ou método de atividades prescritas, como os praticados em outras modalidades da ioga.
- Bhakti (sanskrit भक्ति) är en term inom framförallt hinduismen med betydelsen villkorslös kärlek och gudskärlek inför den högste guden. Utövaren av bhakti kallas bhakta. Enligt bland andra Bhagavata Purana förekommer bhakti i nio distinkta former. Bhakti representerar en reform av den vediska traditionen som gjorde det möjligt för människor i alla klasser att bli frälsta, såsom kvinnor, bönder, handelsmän och tjänare. Majoriteten av dagens hinduer tillhör bhaktifromheten. Bahkti (hängivelse) innebär ett personligt och kärleksfullt förhållande till Gud. Den viktigaste centrala praxis i bahkti är tillbedjan av en personlig gud. Denna viktiga hinduistiska strömning, bahakti, utvecklades från ca 400 e.v.t. och gudar som Vishnu och Shiva lyftes då fram. Förutom de tidigare hinduistiska verken, Bhagavadgita och Ramayana, kom även den vishnuitiska alvar och den shivaitiska nayanmar-poesin (ca 500-800) samt de de olika purantexterna att spela stor roll. Centrala begrepp inom bhaktiteologin är: prema ("osjälvisk kärlek"), prapatti ("tillflykt" eller "underkastelse" under Gud) samt prasad ("nåd"). Genom underkastelse och kärlek till Gud står vägen för räddning öppen, oavsett kasttillhörighet, för alla människor, genom Guds nåd.
- Бха́кти (санскр. भक्ति «преданность», «преданное служение») — понятие в индуизме, используемое для обозначения взаимовыражения эмоциональной привязанности и любви между преданным и личностной формой Бога. Часто даётся определение бхакти как «служения Богу с любовью и преданностью». В вайшнавизме бхакти направлено исключительно к Вишну и его аватарам, тогда как в традициях шиваизма и шактизма это понятие также используется по отношению к Шиве и Шакти. Бхакти как один из видов йоги описывается в «Бхагавад-гите» — священном писании индуизма, в котором отражена основная суть ведического знания. Бхакти там провозглашается самой возвышенной формой религиозной практики, которая стоит выше пути знания джнаны и пути добродетельной деятельности кармы, и ради которой все остальные дхармы должны быть отвергнуты. Бхакти также играет центральную роль в другом священном писании индуизма — «Бхагавата-пуране», которая считается одной из главных Пуран. Как в том, так и в другом тексте, бхакти объявляется главным из путей, ведущих к духовному совершенству. Традиция бхакти уже присутствовала в ведический период, но широко распространилась только в VI—X веках, сначала в Южной Индии, а потом и в Северной. Своё выражение она нашла в поэмах и гимнах альваров и наянаров, составленных на тамильском языке и посвящённых Вишну и Шиве. Подобно традициям мирской эротической поэзии, поэты-бхакты часто применяли к Богу чувства разлуки женщины со своим возлюбленным. Течения в индуизме, в которых бхакти является основной практикой, называют движениями бхакти. Хотя бхакти является также частью шиваизма и шактизма, движение бхакти главным образом было именно вайшнавским. Одним из основных направлений бхакти в вайшнавизме, получившем наибольшее распространение в Восточной Индии — Бенгалии, Ориссе и Ассаме — стал гаудия-вайшнавизм, основоположником которого в начале XVI века выступил Чайтанья.
- La Bhakti, l'adoration, l'Amour de Dieu ou piété, la "dévotion" ou le service de pur amour envers Īśvara (le seigneur suprême en sanskrit), est l'une des composantes essentielles de l'hindouisme. Le bhakti yoga (la voie de l'Amour de Dieu) représente avec le jnâna yoga (la voie de la connaissance) et le karma yoga (la voie de l'action consacrée) les trois voies traditionnelles de l'hindouisme. Dans la Bhagavad-Gītā sri Krishna, 8Modèle:E avatar du dieu Vishnu, enseigne entre autres le bhakti yoga ou la voie de la dévotion à Dieu pour atteindre la Délivrance du cycle des réincarnations.
|
| rdfs:comment
|
- Bhakti (uit het Sanskriet, in de Bhagavad gita komt het begrip al voor) betekent toewijding, devotie en is een specifiek begrip in het Hindoeïsme en Vaishnavisme. Het woord wordt voorts onder andere gebruikt in bhakti yoga.
- Bhakti betyr «kjærlighet til Gud», som har mange navn, som for eksempel Krishna. Dette er den høyeste formen for yoga (topptrinnet på yogastigen). Uttrykket Bhakti kommer fra Vedaene som er verdens eldste skrifter, skrevet for 5000 år siden i India av Vyasudeva. Bhakti er ikke forskjellig fra «meningen med livet», «den Absolutte Sannhet» ifølge helgener og åndelige mestre.
- Bhakti (Sanskrit, f. , भक्ति, bhakti, Hingabe, Liebe) bezeichnet im Hinduismus im weiteren Sinne Liebe zu einem personalen Gott (Ishtadevata), und im engeren Sinne die Andachtspraxis einer betont emotionalen Hinwendung zu einem personalen Gott. Seit dem 6./7. Jahrhundert in Südindien und seit dem 15. Jahrhundert in Nordindien waren es vor allem die Bhakti-Bewegungen, die gegen die Macht der Tempel und der Priester Stellung bezogen.
- In Hinduism Bhakti is a term for religious devotion, understood as active involvement of a devotee in divine worship. The term is used within monotheistic Hinduism, referring to the love felt by the worshipper towards the personal God, a concept expressed in Hindu theology as Svayam Bhagavan. Bhakti can be used of either tradition of Hindu monotheism, Shaivaism or Vaishnavism.
- El bhakti es un movimiento religioso hinduista que enfatiza el amor de un devoto por su Dios. A diferencia de la doctrina advaita (Dios es ‘no diferente’ de las almas), el bhakti es dualista: supone una relación dual entre el creyente y la deidad. Aunque Visnú, Shivá y Shakti tienen sus cultos, el bhakti se ha desarrollado característicamente en torno a las encarnaciones de Visnú como Rama y Krisná.
- Bhakti johdetaan juuresta "bhaj", "palvoa", ja sen mukaisesti viittaa antaumuksellisiin hindulaisuuden traditioihin. Bhakti-traditioihin lukeutuvat muun muassa Krishnan, Vishnun ja Shivan palvojat.
- Bhakti è un termine sanscrito che nella filosofia induista indica un concetto difficilmente esprimibile nella nostra lingua. La traduzione più comune è "devozione" o adorazione; tuttavia, se si vuole ricercare il significato esatto del termine, è importante notare che la tradizione orientale presenta un concetto di “devozione” più ampio rispetto alla cultura occidentale. Pertanto il termine Bhakti non può trovare una trasposizione fedele, se non nell’espressione "Amore verso Dio".
- Bhakti (sanskr. bhakti – przywiązanie, miłość; termin zwykle oddawany jako pobożność) – forma religijności w hinduizmie przejawiająca się głębokim emocjonalnym i intelektualnym oddaniem Bogu, której metaforą może być miłosny związek z bóstwem, a zarazem niezwykle silny, żywiołowy ruch religijno-społeczny. Osoba praktykująca bhakti nazywana jest bhaktą.
- Bhakti é uma das três doutrinas ou caminhos básicos prescritos pelo hinduísmo para a liberação espiritual. De acordo com as características pessoais de cada praticante, pode-se optar por um ou mais destes caminhos, simultânea ou separadamente e a qualquer tempo ou período de vida. São eles: Karma, ou o caminho do trabalho com desapego aos resultados ou frutos por ele produzido. Bhakti, ou o caminho da devoção a um dos múltiplos aspectos do Absoluto.
- Bhakti (sanskrit भक्ति) är en term inom framförallt hinduismen med betydelsen villkorslös kärlek och gudskärlek inför den högste guden. Utövaren av bhakti kallas bhakta. Enligt bland andra Bhagavata Purana förekommer bhakti i nio distinkta former. Bhakti representerar en reform av den vediska traditionen som gjorde det möjligt för människor i alla klasser att bli frälsta, såsom kvinnor, bönder, handelsmän och tjänare.
- Бха́кти (санскр. भक्ति «преданность», «преданное служение») — понятие в индуизме, используемое для обозначения взаимовыражения эмоциональной привязанности и любви между преданным и личностной формой Бога. Часто даётся определение бхакти как «служения Богу с любовью и преданностью». В вайшнавизме бхакти направлено исключительно к Вишну и его аватарам, тогда как в традициях шиваизма и шактизма это понятие также используется по отношению к Шиве и Шакти.
- La Bhakti, l'adoration, l'Amour de Dieu ou piété, la "dévotion" ou le service de pur amour envers Īśvara (le seigneur suprême en sanskrit), est l'une des composantes essentielles de l'hindouisme. Le bhakti yoga (la voie de l'Amour de Dieu) représente avec le jnâna yoga (la voie de la connaissance) et le karma yoga (la voie de l'action consacrée) les trois voies traditionnelles de l'hindouisme.
|
