The Bessi (/ˈbɛsaɪ/; Ancient Greek: Βῆσσοι or Βέσσοι) were an independent Thracian tribe who lived in a territory ranging from Moesia to Mount Rhodope in southern Thrace, but are often mentioned as dwelling about Haemus, the mountain range that separates Moesia from Thrace and from Mount Rhodope to the northern part of Hebrus. Herodotus described them as a sort of priestly-caste among the Satrae, the Bessi being interpreters of the prophetic utterances given by a priestess in an oracular shrine of Dionysus located on a mountain-top. Appian writes that they fearfully surrendered to Augustus.

Property Value
dbo:abstract
  • Los besos eran una tribu tracia independiente. Vivían en el territorio que se extiende desde Moesia hasta las Montañas Ródope, en el sur de Tracia. Aunque a menudo las fuentes historiográficas dijeron que habitaban por los montes Hemo, cadena montañosa que separaba Moesia de Tracia. Según Heródoto, eran un clan de la tribu tracia de los satras. Menciona que poseían en las cotas más altas de sus montañas un santuario con un oráculo, dedicado a Dioniso, donde interpretaban las respuestas oraculares del dios. En Estrabón, sin embargo, los besos son descritos como pueblo dedicado al bandidaje y que eran llamados bandidos incluso por los bandidos. Dice de ellos que ocupaban la mayor parte del monte Hemo colindando con el monte Ródope con los peonios. También relata que habitaban en chozas y vivían miserablemente. Hacia finales del siglo IV, el obispo de Dacia, Nicetas, llevó el evangelio a "esas montañas de lobos" de los besos. Según las fuentes, su misión tuvo éxito, y el culto a Dioniso y a otros dioses tracios fue reemplazado por el cristianismo. En el siglo XI, Cecaumeno el bizantino, en el texto Strategikon, menciona a los válacos (rumanos y arumanos) como descendientes de los dacios y de los besos. (es)
  • Die Besser (auch Bessen, lateinische Bessi, bulgarisch Беси) waren ein Volk im nordöstlichen Thrakien, in der Thasitischen Peraia und am Haimos, mit dem Hauptort Uskudama. Die zuerst bei Herodot erwähnten Besser behaupteten unter eigenen Fürsten lange ihre Freiheit, bis sie 72 v. Chr. von den Römern unter Marcus Terentius Varro Lucullus unterworfen wurden. Mehrmals mussten römische Feldherren in den folgenden Jahrzehnten ihren Widerstand bekämpfen: 59 v. Chr. Gaius Octavius, 44 v. Chr. Marcus Iunius Brutus, 29 v. Chr. Marcus Licinius Crassus, 14 bis 12 v. Chr. Lucius Calpurnius Piso. Weitere Aufstände gab es im 1. Jahrhundert n. Chr. (21 und 68 n. Chr.) Der Bischof Nikita Remesianski (bulg. Епископ Никета Ремесиански) hat den thrakischen Stamm der kriegerischen Besser christianisiert. (de)
  • The Bessi (/ˈbɛsaɪ/; Ancient Greek: Βῆσσοι or Βέσσοι) were an independent Thracian tribe who lived in a territory ranging from Moesia to Mount Rhodope in southern Thrace, but are often mentioned as dwelling about Haemus, the mountain range that separates Moesia from Thrace and from Mount Rhodope to the northern part of Hebrus. Herodotus described them as a sort of priestly-caste among the Satrae, the Bessi being interpreters of the prophetic utterances given by a priestess in an oracular shrine of Dionysus located on a mountain-top. In 72 BC, the proconsul of Macedonia Marcus Terentius Varro Lucullus defeated the Bessi in Thrace. Later Strabo, provides a record in which the Bessi are described as the fiercest of the independent Thracian tribes, dwelling on and around the Haemus range, and possessing the greater part of the area around that mountain chain. He calls them brigands among brigands and that they were addicted to plunder. Mommsen says the capital of the Bessi was Uscudama now Edirne in modern Turkey but the real place seems to have been Bessapara, today Sinitovo near Pazardzhik, Bulgaria. The Diobesi are thought to be a union of sorts between the Besai and the Dii. Pliny the Elder reveals that there were several divisions of the Bessi. Appian writes that they fearfully surrendered to Augustus. Towards the end of the 4th century, Nicetas the Bishop of Dacia brought the gospel to "those mountain wolves", the Bessi. Reportedly his mission was successful, and the worship of Dionysus and other Thracian gods was eventually replaced by Christianity. A Thracian personal name Bessus (attested in Northern Montenegro along with other Thracian names such as Teres) is considered to have the same etymon as Bessi (Wilkes, 1982). In the 11th century Strategikon text, Cecaumenos the Byzantine historian described the Vlachs from Thessaly (i.,e. the Aromanians of Great Wallachia) as being descendants of ancient Dacians and Bessi who invaded from the area on the Danube, supposedly seeking revenge for the defeat inflicted to their ancestors by Trajan during the Dacian Wars. (en)
  • Les Besses sont une tribu de Thrace. Leur territoire s'étendait de la Moésie aux Rhodopes. Ce sont donc des Indo-Européens, comme les autres tribus Thrace des Balkans.Une fois romanisés, les Besses, avant d'être nommés "Valaques" au IXe siècle, désignent pour les chroniqueurs Byzantins les populations romanes des Balkans. (fr)
  • I Bessi erano una tribù trace che viveva nei Monti Rodopi e a sud di Filippopoli. Questa tribù deve aver impressionato molto i Romani poiché essi chiamavano tutti i Traci bessi, ed essi erano i principali ausiliari che venivano dalla Tracia. Di loro si racconta che fossero i più feroci. Erano una tribù associata ai Dii (per via della loro vicinanza ai territori da essi occupati), erano molto devoti a Dioniso ed erano probabilmente i Traci più alfabetizzati. (it)
  • De Bessi waren een onafhankelijke Thracische stam die leefde in een gebied dat zich uitstrekte van Moesia tot aan het Rodopegebergte in Zuid-Thracië, maar vaak vermeld worden als in de buurt van de Haemus zwervend, de bergketen die Moesia scheidt van Thracië. Herodotos (VII 111.) beschreef hen als een soort van priesterkaste onder de Satrae, waarbij de Bessi interpretatoren zouden zijn van profetische uitingen door een priesteres gegeven een orakelschrijn van Dionysus dat zich op een bergtop bevond, waarvan men vermoedt dat het de Perperikon was. In Strabo (VII 5.12.)worden de Bessi daarentegen beschreven als de meest gevreesde van de onafhankelijke Thracische stammen, op en in de buurt van het Haemusgebergte rondzwervend, en het grootste deel van het gebied rond deze bergketen in bezit hebbend. De eerste die de Bessi - samen met de Dardaniërs - zou verslaan was Marucs Licinius Lucullus, die als consul in 73 v.Chr. de provincia Macedonia was toegewezen en al snel met de grove bezem door "zijn" provincia zou gaan (Livius, Ab urbe condita XXXIX 53.; Eutropius, VI 10.). Hij werd dan ook berucht om zijn wreedheid. Het was bij de Sarmatiërs, de Geten en de Bessi dat de beroemde Romeinse dichter Publius Ovidius Naso tijdens zijn ballingschap vertoefde en hem volgens eigen zeggen van beschaafd gezelschap beroofde (Tristia III 10.5, IV 1.67.). Na hem zal Plinius maior de Bessi vermelden in zijn encyclopedische Naturalis Historia (IV 11.). Naar het eind van de 4e eeuw n.Chr. toe, bracht Nicetas de bisschop van Daciê het evangelie naar "deze bergwolven", de Bessi. Naar verluidt was zijn missie succesvol, en de verering van Dionysus en andere Thracische goden werd uiteindelijk vervangen door het christendom. In de 11e-eeuwse Strategikontekst, beschreef Kekaumenos de Byzantijn de Vlachen (Roemenen en Aroemenen) als afstammelingen van de Daci en Bessi. (nl)
  • Bessowie – jedno z plemion znanych w antyku (być może z grupy plemion trackich) przybyłe do Europy z Azji w II tysiącleciu p.n.e.. W 330 p.n.e. zostali podbici przez Aleksandra Wielkiego[potrzebny przypis]. Pod koniec I tysiąclecia p.n.e. Bessowie przyłączyli się do buntu germańskich Markomanów przeciwko cesarzowi Tyberiuszowi i ponieśli dotkliwą klęskę, z której już się nie podnieśli. Ostatni raz o Bessach wspominają rzymskie kroniki z II wieku n.e. (pl)
  • Бессы (лат. Bessi, греч. Βησσοί) — одно из древних иллирийско-фракийских племен Балканского полуострова. Бессы населяли горную местность вдоль хребта Гемон, на территории древней Македонии. Бессы контактировали с близкими им генетически мёзами, хотя иногда и конфликтовали с ними за пастбищные земли так как и те, и другие занимались кочевым и полукочевым скотоводством. Сильное влияние на них также начала оказывать древнегреческая, а затем и древнеримская цивилизации. Бессы не смогли создать собственной государственности, хотя сами вели независимый образ жизни, достигнув пика своего племенного могущества около III-II в. до н. э. Армия римского полководца Луция Лициния Лукулла покорила племя бессов в I веке до н. э. Большая их часть оказалась включённой в состав римской провинции Мёзия. (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1589568 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 723883635 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Les Besses sont une tribu de Thrace. Leur territoire s'étendait de la Moésie aux Rhodopes. Ce sont donc des Indo-Européens, comme les autres tribus Thrace des Balkans.Une fois romanisés, les Besses, avant d'être nommés "Valaques" au IXe siècle, désignent pour les chroniqueurs Byzantins les populations romanes des Balkans. (fr)
  • I Bessi erano una tribù trace che viveva nei Monti Rodopi e a sud di Filippopoli. Questa tribù deve aver impressionato molto i Romani poiché essi chiamavano tutti i Traci bessi, ed essi erano i principali ausiliari che venivano dalla Tracia. Di loro si racconta che fossero i più feroci. Erano una tribù associata ai Dii (per via della loro vicinanza ai territori da essi occupati), erano molto devoti a Dioniso ed erano probabilmente i Traci più alfabetizzati. (it)
  • Bessowie – jedno z plemion znanych w antyku (być może z grupy plemion trackich) przybyłe do Europy z Azji w II tysiącleciu p.n.e.. W 330 p.n.e. zostali podbici przez Aleksandra Wielkiego[potrzebny przypis]. Pod koniec I tysiąclecia p.n.e. Bessowie przyłączyli się do buntu germańskich Markomanów przeciwko cesarzowi Tyberiuszowi i ponieśli dotkliwą klęskę, z której już się nie podnieśli. Ostatni raz o Bessach wspominają rzymskie kroniki z II wieku n.e. (pl)
  • Бессы (лат. Bessi, греч. Βησσοί) — одно из древних иллирийско-фракийских племен Балканского полуострова. Бессы населяли горную местность вдоль хребта Гемон, на территории древней Македонии. Бессы контактировали с близкими им генетически мёзами, хотя иногда и конфликтовали с ними за пастбищные земли так как и те, и другие занимались кочевым и полукочевым скотоводством. Сильное влияние на них также начала оказывать древнегреческая, а затем и древнеримская цивилизации. Бессы не смогли создать собственной государственности, хотя сами вели независимый образ жизни, достигнув пика своего племенного могущества около III-II в. до н. э. Армия римского полководца Луция Лициния Лукулла покорила племя бессов в I веке до н. э. Большая их часть оказалась включённой в состав римской провинции Мёзия. (ru)
  • The Bessi (/ˈbɛsaɪ/; Ancient Greek: Βῆσσοι or Βέσσοι) were an independent Thracian tribe who lived in a territory ranging from Moesia to Mount Rhodope in southern Thrace, but are often mentioned as dwelling about Haemus, the mountain range that separates Moesia from Thrace and from Mount Rhodope to the northern part of Hebrus. Herodotus described them as a sort of priestly-caste among the Satrae, the Bessi being interpreters of the prophetic utterances given by a priestess in an oracular shrine of Dionysus located on a mountain-top. Appian writes that they fearfully surrendered to Augustus. (en)
  • Die Besser (auch Bessen, lateinische Bessi, bulgarisch Беси) waren ein Volk im nordöstlichen Thrakien, in der Thasitischen Peraia und am Haimos, mit dem Hauptort Uskudama. Die zuerst bei Herodot erwähnten Besser behaupteten unter eigenen Fürsten lange ihre Freiheit, bis sie 72 v. Chr. von den Römern unter Marcus Terentius Varro Lucullus unterworfen wurden. Mehrmals mussten römische Feldherren in den folgenden Jahrzehnten ihren Widerstand bekämpfen: 59 v. Chr. Gaius Octavius, 44 v. Chr. Marcus Iunius Brutus, 29 v. Chr. Marcus Licinius Crassus, 14 bis 12 v. Chr. Lucius Calpurnius Piso. Weitere Aufstände gab es im 1. Jahrhundert n. Chr. (21 und 68 n. Chr.) (de)
  • Los besos eran una tribu tracia independiente. Vivían en el territorio que se extiende desde Moesia hasta las Montañas Ródope, en el sur de Tracia. Aunque a menudo las fuentes historiográficas dijeron que habitaban por los montes Hemo, cadena montañosa que separaba Moesia de Tracia. Según Heródoto, eran un clan de la tribu tracia de los satras. Menciona que poseían en las cotas más altas de sus montañas un santuario con un oráculo, dedicado a Dioniso, donde interpretaban las respuestas oraculares del dios. (es)
  • De Bessi waren een onafhankelijke Thracische stam die leefde in een gebied dat zich uitstrekte van Moesia tot aan het Rodopegebergte in Zuid-Thracië, maar vaak vermeld worden als in de buurt van de Haemus zwervend, de bergketen die Moesia scheidt van Thracië. Herodotos (VII 111.) beschreef hen als een soort van priesterkaste onder de Satrae, waarbij de Bessi interpretatoren zouden zijn van profetische uitingen door een priesteres gegeven een orakelschrijn van Dionysus dat zich op een bergtop bevond, waarvan men vermoedt dat het de Perperikon was. (nl)
rdfs:label
  • Bessi (en)
  • Besser (Volk) (de)
  • Tribu de los besos (es)
  • Bessi (fr)
  • Bessi (it)
  • Bessi (nl)
  • Bessowie (pl)
  • Бессы (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of