Bernardo Tanucci was an Italian statesman, who brought enlightened government to the backward Kingdom of the Two Sicilies for Charles III and his son Ferdinand IV.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118620754
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Bernardo Tanucci was an Italian statesman, who brought enlightened government to the backward Kingdom of the Two Sicilies for Charles III and his son Ferdinand IV.
  • Bernardo Tanucci war ein neapolitanischer Staatsmann. Tanucci war zunächst Rechtswissenschaftler an der Universität Pisa. Karl III. berief Tanucci nach seinem Herrschaftsantritt in Neapel 1735 in seinen Beraterkreis. 1752 wurde er zum Justizminister, später Außenminister und Kronminister. Als Karl 1758 zum spanischen König wurde, wurde Tanucci zum Vorsitzenden des Regentschaftsrats für den unmündigen Ferdinand IV. Tanucci war den Ideen der Aufklärung verbunden. Unter anderem brachte er Verwaltungs- und Justizreformen auf den Weg und schränkte die Privilegien von Adel und Klerus ein. Insbesondere mit der katholischen Kirche stand Tanucci im Konflikt. In seiner Regierungszeit ließ er zahlreiche Klöster aufheben und 1773 die Jesuiten ausweisen. Nach der Heirat Ferdinands mit Maria Karolina von Österreich begann die neue Königin gegen Tanuccis Machtposition vorzugehen und erreichte 1776 seinen Sturz, nach dem euch einige seiner Reformen zurückgenommen wurden.
  • Bernardo Tanucci, homme d'Etat italien. Il suivit l'infant don Carlos à la conquête de Naples, devint son 1 ministre quand l'infant fut roi, et conserva son pouvoir sous Ferdinand IV de Naples jusqu'à l'entrée au conseil de la reine Caroline, qui le fit éloigner. Il réforma quelques abus et promulgua un code nouveau, le Codice Carolino, mais gouverna despotiquement. Hostile au Saint-Siège et au clergé, il fit occuper Bénévent et Pontecorvo, limita la juridiction du nonce et des évêques, supprima un grand nombre de couvents et d'abbayes, et distribua leurs biens à des laïques. Il s'était d'abord signalé comme jurisconsulte : parmi ses ouvrages, on remarque : Epistola de Pandectis Pisanis in Amphitana direptione inventis, Florence, 1731, 2 volumes in-4.
  • Bernardo Tanucci, itáliai államférfi.
  • Bernardo Tanucci (1698-1783) minister w Królestwie Neapolu, zwolennik idei jakie niosło ze sobą Oświecenie. Karol III Hiszpański, władający Neapolem w latach 1735-1759 bardzo wysoko go cenił. Tanucci przyszedł na świat w biednej rodzinie w Stia, nieopodal Arezzo. Wykształcenie odebrał na uniwersytecie w mieście Piza, gdzie od roku 1725 miał posadę profesora prawa. Gdy Karol III Hiszpański, wtedy jeszcze tylko książę Parmy Carlo podążał przez Toskanię na południe by podbić Królestwo Neapolu, książę Toskanii Cosimo III de' Medici, namówił go by zabrał Tanucciego z sobą. W Neapolu Karol mianował Tanucciego pierwszym doradcą Królestwa, naczelnikiem Poczty, ministrem sprawiedliwości, MSZ, a w końcu markizem i pierwszym ministrem. Tanucci walczył przeciwko mieszaniu sie kleru w sprawy państwa i przeciw feudalnym przywilejom Papiestwa i arystokracji Neapolu i Sycylii. Wprowadzony został typowy absolutyzm oświecony. W sprawach międzynarodowych Tanucci utrzymywał swój kraj z dala od wojen i awantur. W roku 1742 brytyjska flota pomogła mu utrzymać neutralność wód neapolitańskiech mimo iż trwała wówczas wojna o sukcesję austriacką. Zniesiono średniowieczne prawo martwej ręki w dobrach kościelnych, jak również średniowieczny status Neapolu jako wasala papiestwa. W roku 1767 wypędził z kraju Jezuitów. O jego działalności i charakterze wiadomo dziś dzięki relacjom i badaniom takich osób jak: Gaetano Filangeri (1752-1788, neapolitański uczony i prawnik), Federigo Sclopis (urodzony w Turynie polityk, 1798-1878), Pietro Colletta (Neapol 1775 - Florencja 1831, historyk i statystyk)i Marco Lastri (1731-1811). Leopoldo de Gregorio, markiz Esquilache (1741-1785), który potem podążył za królem Karolem do Madrytu, należał do grupy reformatorów skupionych wokół Tanucciego. Reformy Tanucciego próbowali potem kontynuować Giuseppe Beccadelli di Bologna, markiz della Sambuca (1726-1813) i Domenico Caracciolo, markiz di Villamaina (1715-1789)
  • Бернарде Тануччи — итальянский государственный деятель XVIII века. Родился в Стиа в бедной семье. Благодаря патронажу получил образование в университете Пизы. В 1725 году стал профессором этого университета, где приобрел известность, как защитник подлинности рукописи Codex Pisanus. Инфант дон Карлос обратился к Тануччи с просьбою разрешить вопрос, может ли монастырская стена оградить преступника от наказания (дело шло о солдате, совершившем убийство и скрывшемся в монастыре). Тануччи ответил, что право убежища противно и божеским, и человеческим законам и служит угрозой государственному порядку. Рим проклял памфлет, но инфанту понравился смелый ученый, и когда он под именем Карла III занял неаполитанский престол (1734), он предложил Т. пост первого министра. Воспитанный под влиянием римского права, Т. был убежденным монархистом и считал совершенно ненормальным явлением огромную власть, присвоенную себе аристократией и духовенством. С этой идеей он принял бразды правления, не рассчитав ни сил противников, ни средств, которыми располагал король. Он видел только одно — что Испания окажет Неаполю поддержку, когда того потребуют обстоятельства. Его неподготовленность сказалась в тех мерах, которые проводил по его совету Карл. Быть может, нигде просвещенный абсолютизм так явно не обнаружил своих внутренних противоречий, как в Неаполе, нигде реформы, задуманные в таком широком масштабе, не оказывались так непрочны и недолговечны. Внешнего блеска было много, но политика Т. , разрушая, не умела созидать, и его дело в неумелых руках Самбуки и Актона быстро пришло в упадок. Он начал с того, что прекратил накопление земель в руках монастырей, ограничил церковную юрисдикцию, отнял власть, которою издавна пользовался папский нунций; но эти меры были слишком незначительны для страны, где на 5 млн. населения было 100000 служителей церкви. Еще нерешительнее были меры, предпринятые Т. против светской аристократии. Несколько указов, изданных в начале царствования Карла, не привели ни к чему; кодекс (Codice Carolino), который должен был провозгласить равенство всех перед законом, не был приведен в действие. Т. мало интересовался научным движением; покровительство ученым, раскопки в Геркулануме и Помпее, постройка великолепного замка в Казерте — все это было личным делом Карла. Когда Карл, заняв престол Испании, оставил в Неаполе королем своего сына Фердинанда IV и назначил регентство (1759), T. стал почти полновластным. Его борьба с Римом сделалась более решительною.. В 1767 г. из Неаполя были изгнаны иезуиты, а когда Климент XIII протестовал, Т. захватил Беневент и Понтекорво (подобно тому, как Шуазель занял Авиньон) и прекратил ежегодный дар папе иноходца и 7000 экю, символизировавший вассальную зависимость Неаполитанского королевства от Рима. Как раз в этот момент власти Т. был положен конец. Фердинанд IV женился на австрийской принцессе Каролине; испанское влияние стало уступать австрийскому, и Т. в октябре 1776 г. был удален от власти. Умер в 1793 г. в Неаполе.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • Bernardo Tanucci was an Italian statesman, who brought enlightened government to the backward Kingdom of the Two Sicilies for Charles III and his son Ferdinand IV.
  • Bernardo Tanucci war ein neapolitanischer Staatsmann. Tanucci war zunächst Rechtswissenschaftler an der Universität Pisa. Karl III. berief Tanucci nach seinem Herrschaftsantritt in Neapel 1735 in seinen Beraterkreis. 1752 wurde er zum Justizminister, später Außenminister und Kronminister. Als Karl 1758 zum spanischen König wurde, wurde Tanucci zum Vorsitzenden des Regentschaftsrats für den unmündigen Ferdinand IV. Tanucci war den Ideen der Aufklärung verbunden.
  • Bernardo Tanucci, homme d'Etat italien. Il suivit l'infant don Carlos à la conquête de Naples, devint son 1 ministre quand l'infant fut roi, et conserva son pouvoir sous Ferdinand IV de Naples jusqu'à l'entrée au conseil de la reine Caroline, qui le fit éloigner. Il réforma quelques abus et promulgua un code nouveau, le Codice Carolino, mais gouverna despotiquement.
  • Bernardo Tanucci, itáliai államférfi.
  • Bernardo Tanucci (1698-1783) minister w Królestwie Neapolu, zwolennik idei jakie niosło ze sobą Oświecenie. Karol III Hiszpański, władający Neapolem w latach 1735-1759 bardzo wysoko go cenił. Tanucci przyszedł na świat w biednej rodzinie w Stia, nieopodal Arezzo. Wykształcenie odebrał na uniwersytecie w mieście Piza, gdzie od roku 1725 miał posadę profesora prawa.
  • Бернарде Тануччи — итальянский государственный деятель XVIII века. Родился в Стиа в бедной семье. Благодаря патронажу получил образование в университете Пизы.
rdfs:label
  • Bernardo Tanucci
  • Bernardo Tanucci
  • Bernardo Tanucci
  • Bernardo Tanucci
  • Bernardo Tanucci
  • Bernardo Tanucci
  • Тануччи, Бернардо
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of