| dbpprop:abstract
|
- Bernard of Clairvaux, O. Cist (1090 – August 20, 1153) was a French abbot and the primary builder of the reforming Cistercian monastic order. After the death of his mother, Bernard sought admission into the Cistercian order. Three years later, he was sent to found a new abbey at an isolated clearing in a glen known as the Val d'Absinthe, about 15 km southeast of Bar-sur-Aube. According to tradition, Bernard founded the monastery on 25 June 1115, naming it Claire Vallée, which evolved into Clairvaux. There Bernard would preach an immediate faith, in which the intercessor was the Virgin Mary. In the year 1128, Bernard assisted at the Council of Troyes, at which he traced the outlines of the Rule of the Knights Templar, who soon became the ideal of Christian nobility. On the death of Pope Honorius II, which occurred on February 14, 1130, a schism broke out in the Church. King Louis VI convened a national council of the French bishops at Étampes, and Bernard was chosen to judge between the rival popes. In 1139, Bernard assisted at the Second Council of the Lateran. Bernard denounced the teachings of Peter Abelard to the Pope, who called a council at Sens in 1141 to settle the matter. Bernard soon saw one of his disciples, Bernard of Pisa, elected Pope. Having previously helped end the schism within the Church, Bernard was now called upon to combat heresy. In June 1145, Bernard traveled in Southern France and his preaching there helped strengthen support against heresy. Following the Christian defeat at the Siege of Edessa, the Pope commissioned Bernard to preach the Second Crusade. The last years of Bernard's life were saddened by the failure of the crusaders, the entire responsibility for which was thrown upon him. Bernard died at age 63, after 40 years spent in the cloister. He was the first Cistercian monk placed on the calendar of saints, and was canonized by Pope Alexander III on 18 January 1174. Pope Pius VIII bestowed upon him the title of "Doctor of the Church."
- Der Heilige Bernhard von Clairvaux war ein mittelalterlicher Abt, Kreuzzugsprediger und Mystiker. Er war einer der bedeutendsten Mönche des Zisterzienserordens, für dessen Ausbreitung über ganz Europa er verantwortlich zeichnet.
- Bernat de Claravall o Sant Bernat de Claravall per l'Església catòlica i ortodoxa, abat de Claravall, fou un monjo i reformador francès principal difusor de l'orde monàstic cistercenc, per la qual cosa se'n considera cofundador. El 1113 va ingressar a l'Orde del Císter, fundada quinze anys abans. Llavors l'orde només comptava amb l'abadia de Cîteaux. Bernat va influir decisivament en la formació de l'esperit de l'orde i va ser el principal artífex de la seva difusió: quan va morir, l'orde ja tenia 343 establiments, 68 dels quals fundats per ell mateix, i 168 dependents de Claravall, on havia estat com a abat. La seva autoritat va ajudar a acabar amb el cisma de 1130. Bernat va ser la veu principal del conservadorisme durant el ressorgiment intel·lectual de l'Europa occidental anomenat Renaixement al segle XII. Dedicat a promoure la veneració de la Verge Maria, va ser també el defensor més influent de la Segona Croada. Se'l canonitzà com a sant el 1174 i se'l declarà doctor de l'Església el 1830. Fitxer:Bernhard von Clairvaux (Initiale-B). jpg|Inicial miniada del s. XIII Fitxer:Bernardo claraval filippino lippi. jpg|El sant amb la Mare de Déu, per Filippino Lippi Fitxer:Francisco Ribalta 001. jpg|El sant abraçant Crist, per Francesc Ribalta (Madrid, Prado) Fitxer:SanBernardo AlonsoCano2. jpg|Sant Bernat i la llet de la Mare de Déu per Alonso Cano (Madrid, Prado) Fitxer:Fontaine lès Dijon 01. JPG|Santuari a la casa natal de Sant Bernat Fitxer:Maison natale de Saint Bernard 5. jpg|Capella a la casa natal Fitxer:Kloster von Clairvaux, heute Strafanstalt. jpg|Façana de l'Abadia de Claravall, convertida avui en presó Fitxer:TroyesNefCathedrale. JPG|Catedral de Troyes, on avui hi ha les restes del sant
- Svatý Bernard z Clairvaux (s přízviskem doctor mellifluus = medotekoucí, jež mělo vyjádřit sladké pocity při poslechu jeho promluv a kázání) byl významný středověký teolog, filosof, myslitel, roku 1830 prohlášen Piem VIII. za učitele církve, a důležitý člen nově vzniklého cisterciáckého řádu.
- Bernardo de Claraval (en francés Bernard de Clairvaux), monje cisterciense francés y abad del monasterio de Claraval. Con él, la orden del Císter se expandió por toda Europa y ocupó el primer plano de la influencia religiosa. Participó en los principales conflictos doctrinales de su época y se implicó en los asuntos importantes de la Iglesia. En el cisma de Anacleto II se movilizó para defender al que fue declarado verdadero Papa, se opuso al racionalista Abelardo y fue el apasionado predicador de la segunda Cruzada. Es una personalidad esencial en la historia de la Iglesia católica y la más notable de su siglo. Ejerció una gran influencia en la vida política y religiosa de Europa.
- Pyhä Bernhard Clairvauxlainen oli ranskalainen munkki, josta tuli katolisen kirkon ja anglikaanien pyhimys.
- Bernard de Fontaine, abbé de Clairvaux est un moine et réformateur français. Il recherche par amour du Christ la mortification la plus dure, Bernard fait preuve, toute sa vie durant, d'une activité inlassable pour instruire ses moines de Clairvaux comme pour émouvoir et entraîner les foules. C'est aussi un conservateur, qui se positionne en réaction contre les mutations de son époque, marquée par une profonde transformation de l'économie, de la société et du pouvoir politique. Il est canonisé par l'Église catholique en 1174 et devient ainsi saint Bernard de Clairvaux.
- Fájl:Bernhard von Clairvaux (Initiale-B). jpg Clairvaux-i Szent Bernát ábrázolása egy XIII. századi kódexben Clairvaux-i Szent Bernát, Saint-Bernard de Clairvaux, Sanctus Bernardus Claraevallensis francia egyházi író, hittudós. Az egyháztörténet egyik legfontosabb személyisége, a 12. század egyik szellemi vezéregyénisége, nagy hatású szónok, aki európai jelentőségű eseményekben játszott főszerepet. 1174-ben, III. Sándor pápa uralkodása alatt avatták szentté, 1830-ban az egyházdoktorok sorába iktatták.
- Viene venerato come santo dalla Chiesa cattolica. Canonizzato nel 1174 da papa Alessandro III, fu dichiarato Dottore della Chiesa, da papa Pio VIII nel 1830. Nel 1953 papa Pio XII gli dedicò l'enciclica Doctor Mellifluus.
- ファイル:Bernard of Clairvaux - Gutenburg - 13206. jpg クレルヴォーのベルナルドゥス クレルヴォーのベルナルドゥス（Bernard of Clairvaux,1090年-1153年8月21日）は12世紀のフランス出身の神学者。すぐれた説教家としても有名。フランス語読みでクレルヴォーのベルナールとも呼ばれる。聖公会とカトリック教会の聖人であり、33人の教会博士のうちの一人。第2回十字軍の勧誘に大きな役割を果たしたことでも知られる。
- De heilige Bernard of Bernardus van Clairvaux was een Franse abt en de belangrijkste promotor van de hervormende kloosterorde van de Cisterciënzers. Na de dood van zijn moeder in 1113 trad Bernard toe tot de Cisterciënzer orde. Reeds drie jaar later kreeg hij opdracht om een dochterklooster te stichten, dat hij op 25 juni 1115 de naam Claire Vallée, 'Clairvaux' gaf. Bernard predikte een onmiddellijke geloof, waarin de bemiddelaar de Maagd Maria was. In het jaar 1128 speelde Bernard een rol in het Concilie van Troyes, waarin hij de contouren van de Regels van de Tempeliers schetste, die al snel het ideaal van de christelijke adel werden. Bij de dood van Paus Honorius II op 14 februari, 1130, brak er een schisma uit in de kerk. Koning Louis VI riep een nationaal concilie van de Franse bisschoppen bijeen in Étampes, waar Bernard werd gekozen om te oordelen over de rivaliserende pausen. In 1139 woonde Bernard het Tweede Concilie van Lateranen bij. Bernard hekelde de leer van Pierre Abélard bij de paus, die vervolgens het Concilie van Sens in 1141 bijeenriep om deze zaak verder af te wikkelen. Bernard zag een van zijn leerlingen, Bernard van Pisa tot paus gekozen worden, Na eerder geholpen te hebben het schisma binnen de Kerk te beëindigen, kreeg Bernard nu de opdracht om de ketterij te bestrijden. In juni 1145 reisde Bernard naar het zuiden van Frankrijk en zijn prediking versterkte de steun tegen ketterij. Na de Christelijke nederlaag bij het Beleg van Edessa droeg de paus Bernard op om in zijn predikingen op te roepen tot een Tweede Kruistocht. De laatste jaren van het leven van Bernard werden bezwaard door de mislukking van deze Tweede kruistocht, waarvoor hij de hele verantwoordelijkheid in zijn schoenen kreeg geschoven. Bernard overleed op drieënzestig-jarige leeftijd, na 40 jaar doorgebracht te hebben in het klooster. Hij was de eerste Cisterciënzer monnik die werd opgenomen in de Heiligenkalender. Op 18 januari, 1174 werd hij door Paus Alexander III heilig verklaard. Paus Pius VIII gaf hem in 1830 de titel van "Doctor van de Kerk". Vanaf dat moment geldt hij ook als kerkleraar.
- Bernhard av Clairvaux (St. Bernhard eller Den hellige Bernhard; født 1090, død 1153) var en fransk kirkelærer og abbed, og er kjent som grunnleggeren av den kristne ordenen Cistercienserordenen i 1098. Han ble kanonisert i 1174. Han var også den som skrev ordensreglene for Tempelridderne.
- Bernard z Clairvaux – święty, od 1115 opat klasztoru Clairvaux, filozof, uczony, wpływowy teolog XII wieku. Odgrywał dużą rolę polityczną, był propagatorem II krucjaty, intelektualistą i organizatorem, kaznodzieją i filozofem. Odegrał ważną rolę nie tylko w dziejach Francji, ale także całej Europy. Bernard z Clairvaux (Bernard de Fontaine) urodził się w rodzinie arystokratycznej, na zamku Fontaine koło Dijon we Francji. Miał pięciu braci i jedną siostrę. W 1112 r. został mnichem w pobliskim klasztorze cystersów w Cîteaux i przekonał do tego samego pięciu swoich braci, z których jeden zdążył już wcześniej założyć rodzinę, a także wuja i 30 innych mężczyzn. Trzy lata później założył klasztor cystersów w Clairvaux i został jego pierwszym opatem. W tym samym roku otrzymał święcenia kapłańskie. Nazwa klasztoru pochodzi od nazwy kotliny położonej na terenie Szampanii – Clara Vallis, czyli Jasna Dolina. Nastąpił wówczas wielki rozkwit tego klasztoru, dzięki czemu szybko powstały następne (w liczbie stu sześćdziesięciu ośmiu). Bernard zreformował macierzystą regułę, kładąc większy nacisk na kontemplację. Znany był też ze swej miłości do Matki Bożej, którą zwykł pozdrawiać w Kościele słowami: "Ave Maria!". Legenda głosi, iż któregoś razu odpowiedziała mu ona: "Salve Bernardzie!". Bernard z Clairvaux stał się słynny dzięki przypisywanym mu cudom, dzięki talentowi oratorskiemu, wiedzy filozoficznej, silnej osobowości i duchowości. Był doradcą książąt, biskupów i papieży. Bernard był zwolennikiem tego, by teologia uprawiana była w bezpiecznych zaciszach klasztorów, nie zaś na uniwersytetach. Stąd m. in. jego spory z teologami scholastycznymi, choćby z Piotrem Abelardem. Przypisuje mu się autorstwo reguły zakonu Templariuszy. W czasie walki o tron papieski między papieżem Innocentym II a antypapieżem Anakletem II jego rozstrzygnięcie wsparte przez Norberta z Xanten przechyliło szalę na rzecz Innocentego II. Na prośbę papieża Eugeniusza III rozpoczął w r. 1146 działalność zmierzającą do zorganizowania II wyprawy krzyżowej. Kazanie wygłoszone w Vézelay wzbudziło w całej Francji wielki entuzjazm. Wkrótce utworzyły się armie ochotników w Lotaryngii, Flandrii i Niemczech. Dołączył też król Francji, Ludwik VII. Krucjata skończyła się klęską, co spowodowało ogromne rozczarowanie Bernarda z Clairvaux. Umarł w swoim macierzystym klasztorze 20 sierpnia 1153 r. W r. 1174 został kanonizowany, a w r. 1830 ogłoszony doktorem Kościoła. Zwany był "doktorem miodopłynnym", ze względu na porywający słuchaczy charakter jego mów. Matki ukrywały synów, by poruszeni jego mową nie zechcieli wstąpić do cystersów, takie sytuacje były bowiem nader częste. W jego tekstach odnajdujemy wyraźne ślady mistyki. Znany jest m. in. z Komentarza do Pieśni nad Pieśniami, Apologii oraz dzieł o charakterze dogmatycznym. Na drodze poznawania Boga pierwszeństwo dawał miłości, jako tej która pozwala objąć prawdy niepoznawalne rozumem. Pisał o tym w traktacie O poznawaniu Boga: "Przyczyną kochania Boga jest sam Bóg, a miarą – kochać bez miary". Święto jego imienia przypada w Kościele katolickim w dniu 20 sierpnia.
- Bernardo de Fontaine foi um abade de Claraval, santo e Doutor da Igreja. Nascido em 1090 em Dijon, falecido em 1153 na abadia de Claraval. Foi um monge cisterciense e grande propagador da Ordem e defensor da Igreja. Uma das personalidades mais influentes do século XII.
- Bernard de Clairvaux cunoscut şi ca Sfântul Bernard s-a născut într-o familie de nobili din nord estul ţinutului Bourgogne în anul 1091, în localitatea Fontaine, lângă Dijon, - † 21 august 1153, Clairvaux, conte de Châtillon, călugăr. La 18 mai 1113, Bernard intră la Cîteaux în Ordinul cistercian şi nu a întârziat să dea acestei mănăstiri o strălucire deosebită prin încercarea de a restaura viaţă monahală sub semnul austerităţii si al izolării de lume. Dacă la data intrării sale în viaţa monahală Ordinul nu depăşise stadiul anonimatului, în deceniile următoare cistercienii vor deveni, datorită personalităţii acestui tânar nobil burgund, pentru mai multe secole, cel mai important şi influent ordin monastic catolic. În anul 1115 Bernard fondează celebra mănăstire cisterciană Clairvaux, în Burgundia, pe care o va conduce timp de aproape patru decenii. În calitate de abate de Clairvaux, Bernard a întemeiat şaizeci şi opt de mănăstiri-fiice sau filiale (dependente de spiritualitatea abaţiei-mamă), răspândite pe întreg cuprinsul Europei. El a făcut să fie în mod oficial recunoscut, în 1128, ordinul templierilor, organizaţie al cărei inspirator a fost. Bernard de Clairvaux a avut o contribuţie decisivă în aplanarea crizei provocată de Schisma papală din anul 1130 - alegerea simultană pe scaunul pontifical a pretendenţilor Anaclet al II-lea şi Inocenţiu al II-lea -, sprijinindu-l pe Inocenţiu. În 1140, a obţinut de la conciliul din Sens condamnarea lui Abelard, care îl neliniştea cu îndrăzneala vederilor sale, iar în 1145, a avut satisfacţia să-l vadă pe unul din fiii săi spirituali ajuns papă sub numele de Eugeniu III. Prin predicile şi elocvenţa sa, Bernard a dobândit sprijinul germanilor şi al francezilor pentru declanşarea celei de-a doua Cruciade, devenind principalul ei ideolog. El însuşi descria astfel, nu fără oarecare emfază, efectul predicii sale: Am deschis gura, am vorbit şi îndată numărul cruciaţilor a crescut la nesfârşit. Satele şi târgurile sunt pustii. Cu greu ai să găseşti un bărbat la 7 femei. Peste tot nu vezi decât văduve ai căror soţi mai sunt încă în viaţă. Şi totuşi, în realitate lucrurile n-au fost chiar atât de simple. Abatele de Clairvaux n-a fost singurul care a predicat Cruciada. În regiunea Renaniei, un ermit francez numit Raoul, care spunea că e călugăr cistercian şi se bucura de sprijinul anumitor cercuri ecleziastice, obţinea mari succese în faţa mulţimilor. În jurul acestui predicator rătăcitor lua din nou naştere climatul escatologic al primei cruciade. La fel ca pe vremea lui Pierre Ermitul şi a lui Gautier cel fără de Avere, un sentiment de exaltare colectivă punea stăpânire pe credincioşi. Raoul, flutârând nişte scrisori pe care le ar fi primit de la cer prin arhanghelul Gabriel, îi îndemna pe oameni să plece la Ierusalim ca să aştepte acolo reîntoarcerea iminentă a lui Christos, şi să purigfice lumea de tot ce ar putea să-i împiedice venirea, începând cu evreii, numeroşi în oraşele din Valea Rinului: Sa-l răzbunăm pe Dumnezeul nostru, spunea el, contra duşmanului de lângă noi, şi pe urmă să plecăm! Pentru a pune capăt mascrării evreilor, arhiepiscopul evreilor, arhiepiscopul de Mainz a apelat la Sfântul Bernard, cerându-i să ia atitudine faţă de predicile lui Raoul. Răspunsul acestuia nu s-a lăsat aşteptat şi a fost foarte ferm. Spre deosebire de unii contemporani-printre care şi foarte ortodoxul Sfânt Norbert, întemeietorul ordinului din Premontre-, abatele de Clairvaux nu credea în iminenta apariţie a lui Antichrist, şi nimic nu-i era mai străin decât climatul apocaliptic al unei cruciade populare. Aşa că a condamnat cu severitate purtarea lui Raoul căruia nu i se încredinţase nici un fel de misiune, nici din partea lui Dumnezeu şi nici din partea oamenilor. Dacă pretinde că, numai pentru că e călugăr sau ermit, a primit misiunea de a propovădui, să ştie că treaba unui călugăr nu este să dea lecţii ci să plângă! După ce i-a reproşat că bravează autoritatea episcopilor, i-a criticat cu o extremă virulenţă atitudinea faţă de evrei şi incitările la crimă, care, după părerea sa, dovedeau clar că activitatea lui Raoul nu era inspirată de Dumnezeu ci de demon, tatăl minciunii, ce de la începuturi a fost un ucigaş. Într-o altă scrisoare, adresată credincioşilor din Speyer, el preciza motivele pentru care creştinii nu trebuiau să cedeze ispitei antisemitismului violent: De ce să vă îndreptaţi zelul şi înverşunarea voastră împotriva evreilor?Ei sunt imaginea vie a patimilor Mântuitorului. Nu ne este deci îngăduit să-i persecutăm şi nici chiar să-i alungăm. Nu pe ei trebuie să-i lovească sabia, ci pe păgâni. Deoarece aceste admonestări epistolare au rămas fără efect, în ultimele luni ale anului 1146 Bernard a plecat personal în Flandra, Lorena şi Renania. Deşi nu vorbea germana, succesul său a fost enorm iar el a reuşit să stăpânească mişcarea cruciată, făcându-l pe Raoul să i se supună şi punând astfel capăt masacrelor. Textele evreieşti ale epocii îi aduc un călduros omagiu: Domnul s-a milostivit de ei (evreii). El le-a trimis acestor ticăloşi (cruciaţii) pe Sfântul Bernard de Clairvaux din Franţa, care le-a spus: Haideţi să mergem către Sion, la mormântul Mântuitorului nostru. Dar să nu vă legaţi de evrei! Atingându-vă de ei este ca şi cum v-aţi atinge de lumina ochilor lui Iisus, căci ei sunt osul şi carnea Lui. Dar Sfântul Bernard, cu ocazia acestei mari campanii de predici în ţările germanice, nu s-a mulţumit numai să condamne excesele poporului. Cu o putere de convingere care îi câştiga pe toţi, sprijinită şi de câteva vindecări miraculoase,el le-a trimis ascultătorilor propria sa concepţie despre cruciadă. El îi chema la război sfânt contra sarazinilor nu ca să-i convertească ăe aceştia-pentru că el credea în libertatea actului de credinţă-ci ca să-i împiedice de a face rău creştinilor. Mistica elaborată de Bernard a stat la baza gândirii teologice occidentale. Fişier:Bernhard von Clairvaux (Initiale-B). jpg Sfântul Bernard – Reprezentare dintr-un manuscris medieval
- Файл:Heiligenkreuz. Bernard of Clervaux. jpg Св. Бернар Клервоский, Георг Андреас Вассхубер Бернар Клервоский (Bernard de Clairvaux; Bernardus abbas Clarae Vallis, 1091 Фонтен, Бургундия — 20 или 21 августа 1153, Клерво) — французский средневековый мистик, общественный деятель, цистерцианский монах, аббат монастыря Клерво. Происходил из знатной семьи, в двадцатилетнем возрасте вступил в цистерцианский орден, где своим подвижничеством приобрёл популярность. В 1115 г. Бернар Клервоский основал монастырь Клерво, где стал аббатом. Благодаря его деятельности малочисленный цистерцианский орден стал одним из крупнейших. Бернар Клервоский придерживался мистического направления в теологии, был ярым сторонником папской теократии. Активно защищал права папы Иннокентия II против Анаклета II. В свете борьбы против Анаклета II осуждал Рожера II, получившего корону от антипапы, но затем примирился с королём и переписывался с ним. Боролся с ересями и свободомыслием, в частности был инициатором осуждения Пьера Абеляра и Арнольда Брешианского на церковном соборе 1140. Активно боролся с ересью катаров. Участвовал в создании духовно-рыцарского ордена тамплиеров. Вдохновитель второго Крестового похода 1147. Содействовал росту монашеского ордена цистерцианцев, в его память получившие название бернардинцев. На фоне невыразительных фигур пап того времени (среди которых были и его ученики из Клерво) Бернар Клервоский приобрёл колоссальный авторитет в церковных и светских кругах. Он диктовал свою волю папам, французскому королю Людовику VII. Бернар Клервоский был главным идеологом и организатором второго крестового похода. Он написал первый устав для духовно-рыцарских орденов. Основной добродетелью считал смирение. Целью человеческого существования считал слияние с Богом. Канонизирован в 1174.
- Bernhard av Clairvaux, född 1091 i Château de Fontaine-lès-Dijon i närheten av Dijon, Frankrike, död 20 augusti 1153 i Clairvaux, Frankrike, var en fransk medeltida abbot och mystiker. Helgon inom Romersk-katolska kyrkan med festdag 20 augusti, kyrkolärare.
- Святий Берна́рд Клерво́ський — французський монах, засновник реформованого Ордену цистерціанців. Вважається «голосом сумління» та домінуючою фігурою у західному християнстві свого часу. Його погляди вважались консервативними на противагу інтелектуальному розвитку Ренесансу у Європі 12 сторіччя. Бернард представляв сторону звинувачення у процесі над вільнодумцем П. Абеляром, був найбільш впливовим прихильником Другого хрестового походу. Відомо також, що Бернард Клервоський запровадив особливе шанування Діви Марії. Святий Бернард був канонізований у 1174 та об'явлений Вчителем Церкви у 1830 році.
- 圣伯爾納鐸（Bernard of Clairvaux 1091年－1153年），他本是有志從軍，但十九歲那一年母親去世，為遵從母親遺志，所以進入修道院做了修道士。他有著極大的感染力，引領自己曾為公爵的父親與兩位兄弟捨棄家財一同修道。當時有這樣的一句話「做母親的把兒子藏起來、做妻子的把丈夫藏起來、朋友把朋友藏起來」，免得他們受感化去做修道士。他擁有優美的人格，口才很好，擅長講道與寫作，會寫神學論文以及美妙的詩歌。他以優秀的口才與文才，高舉教皇與聖母，終止教會的分裂。克勒窩〈Clairvaux〉的第一間修道院是他建立的，他以修道院長的身分影響了整個歐洲。他是中世紀第一個偉大的神秘主義者，也是苦修的簡樸生活與個人靈修運動的領導人。他強調上帝之愛，並相信基督徒要愛上帝才能認識上帝。而人類對物質的貪戀可以藉著祈禱與自律而改變成為對基督的熱愛。伯爾納雖然是一位出世的修道士，但對於當時的政治也並非不聞不問。他在1130年介入了選擇新教宗的爭論，他堅決支持教宗必須擁有高尚的道德生活，並且不厭其煩地嘗試說服所有的歐洲人與他站在同一立場。他促成國王路易七世與封建臣民的和解、為聖殿武士團制定規章、譴責亞伯拉德的經院理性主義，甚至發起了第二次十字軍。伯爾那至終是因為極端苦修精力耗竭而逝世，年62歲。
|
| rdfs:comment
|
- Bernard of Clairvaux, O. Cist (1090 – August 20, 1153) was a French abbot and the primary builder of the reforming Cistercian monastic order. After the death of his mother, Bernard sought admission into the Cistercian order. Three years later, he was sent to found a new abbey at an isolated clearing in a glen known as the Val d'Absinthe, about 15 km southeast of Bar-sur-Aube.
- Der Heilige Bernhard von Clairvaux war ein mittelalterlicher Abt, Kreuzzugsprediger und Mystiker. Er war einer der bedeutendsten Mönche des Zisterzienserordens, für dessen Ausbreitung über ganz Europa er verantwortlich zeichnet.
- Bernat de Claravall o Sant Bernat de Claravall per l'Església catòlica i ortodoxa, abat de Claravall, fou un monjo i reformador francès principal difusor de l'orde monàstic cistercenc, per la qual cosa se'n considera cofundador. El 1113 va ingressar a l'Orde del Císter, fundada quinze anys abans. Llavors l'orde només comptava amb l'abadia de Cîteaux.
- Svatý Bernard z Clairvaux (s přízviskem doctor mellifluus = medotekoucí, jež mělo vyjádřit sladké pocity při poslechu jeho promluv a kázání) byl významný středověký teolog, filosof, myslitel, roku 1830 prohlášen Piem VIII. za učitele církve, a důležitý člen nově vzniklého cisterciáckého řádu.
- Bernardo de Claraval (en francés Bernard de Clairvaux), monje cisterciense francés y abad del monasterio de Claraval. Con él, la orden del Císter se expandió por toda Europa y ocupó el primer plano de la influencia religiosa. Participó en los principales conflictos doctrinales de su época y se implicó en los asuntos importantes de la Iglesia.
- Pyhä Bernhard Clairvauxlainen oli ranskalainen munkki, josta tuli katolisen kirkon ja anglikaanien pyhimys.
- Bernard de Fontaine, abbé de Clairvaux est un moine et réformateur français. Il recherche par amour du Christ la mortification la plus dure, Bernard fait preuve, toute sa vie durant, d'une activité inlassable pour instruire ses moines de Clairvaux comme pour émouvoir et entraîner les foules. C'est aussi un conservateur, qui se positionne en réaction contre les mutations de son époque, marquée par une profonde transformation de l'économie, de la société et du pouvoir politique.
- Fájl:Bernhard von Clairvaux (Initiale-B). jpg Clairvaux-i Szent Bernát ábrázolása egy XIII. századi kódexben Clairvaux-i Szent Bernát, Saint-Bernard de Clairvaux, Sanctus Bernardus Claraevallensis francia egyházi író, hittudós. Az egyháztörténet egyik legfontosabb személyisége, a 12. század egyik szellemi vezéregyénisége, nagy hatású szónok, aki európai jelentőségű eseményekben játszott főszerepet. 1174-ben, III.
- Viene venerato come santo dalla Chiesa cattolica. Canonizzato nel 1174 da papa Alessandro III, fu dichiarato Dottore della Chiesa, da papa Pio VIII nel 1830. Nel 1953 papa Pio XII gli dedicò l'enciclica Doctor Mellifluus.
- ファイル:Bernard of Clairvaux - Gutenburg - 13206.
- De heilige Bernard of Bernardus van Clairvaux was een Franse abt en de belangrijkste promotor van de hervormende kloosterorde van de Cisterciënzers. Na de dood van zijn moeder in 1113 trad Bernard toe tot de Cisterciënzer orde. Reeds drie jaar later kreeg hij opdracht om een dochterklooster te stichten, dat hij op 25 juni 1115 de naam Claire Vallée, 'Clairvaux' gaf. Bernard predikte een onmiddellijke geloof, waarin de bemiddelaar de Maagd Maria was.
- Bernhard av Clairvaux (St. Bernhard eller Den hellige Bernhard; født 1090, død 1153) var en fransk kirkelærer og abbed, og er kjent som grunnleggeren av den kristne ordenen Cistercienserordenen i 1098. Han ble kanonisert i 1174. Han var også den som skrev ordensreglene for Tempelridderne.
- Bernard z Clairvaux – święty, od 1115 opat klasztoru Clairvaux, filozof, uczony, wpływowy teolog XII wieku. Odgrywał dużą rolę polityczną, był propagatorem II krucjaty, intelektualistą i organizatorem, kaznodzieją i filozofem. Odegrał ważną rolę nie tylko w dziejach Francji, ale także całej Europy. Bernard z Clairvaux (Bernard de Fontaine) urodził się w rodzinie arystokratycznej, na zamku Fontaine koło Dijon we Francji. Miał pięciu braci i jedną siostrę. W 1112 r.
- Bernardo de Fontaine foi um abade de Claraval, santo e Doutor da Igreja. Nascido em 1090 em Dijon, falecido em 1153 na abadia de Claraval. Foi um monge cisterciense e grande propagador da Ordem e defensor da Igreja. Uma das personalidades mais influentes do século XII.
- Bernard de Clairvaux cunoscut şi ca Sfântul Bernard s-a născut într-o familie de nobili din nord estul ţinutului Bourgogne în anul 1091, în localitatea Fontaine, lângă Dijon, - † 21 august 1153, Clairvaux, conte de Châtillon, călugăr. La 18 mai 1113, Bernard intră la Cîteaux în Ordinul cistercian şi nu a întârziat să dea acestei mănăstiri o strălucire deosebită prin încercarea de a restaura viaţă monahală sub semnul austerităţii si al izolării de lume.
- Файл:Heiligenkreuz. Bernard of Clervaux. jpg Св.
- Bernhard av Clairvaux, född 1091 i Château de Fontaine-lès-Dijon i närheten av Dijon, Frankrike, död 20 augusti 1153 i Clairvaux, Frankrike, var en fransk medeltida abbot och mystiker. Helgon inom Romersk-katolska kyrkan med festdag 20 augusti, kyrkolärare.
- Святий Берна́рд Клерво́ський — французський монах, засновник реформованого Ордену цистерціанців. Вважається «голосом сумління» та домінуючою фігурою у західному християнстві свого часу.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
