| dbpedia-owl:abstract
|
- Berke Khan war ein jüngerer (Halb-)Bruder Batu Khans und einer der wichtigsten Khane der Goldenen Horde. Er regierte von 1256/7 bis 1267. Berke nahm als einer der elf Prinzen am großen Feldzug nach Europa (1236-1241) teil. Im Jahr 1251 vertrat er in Karakorum Batus Interessen bei der Wahl des Großkhans Möngke und trat bei seiner Rückkehr angeblich in Buchara zum Islam über. Ursprünglich gehörte ihm Dagestan und das Gebiet am Kaukasus. Dank der muslimischen Kaufleute und zweier leiblicher Brüder dehnte er aber seinen Einfluss in der Horde aus, so dass er um 1257 durch die Ermordung bzw. Entmachtung der Erben Batus zum Khan erhoben wurde. Er führte in seinen Reichsteilen den sunnitischen Islam ein (abgesehen von dem bereits muslimischen Wolgabulgarien), der sich jedoch erst im 14. Jahrhundert unter Usbek Khan vollständig durchsetzte. Zudem wurde unter Berke Khan die Oberherrschaft der Mongolen in Russland durch Etablierung der Steuereintreibung und der russischen Heeresfolge gefestigt. Sein Verhandlungspartner war hier Großfürst Alexander Newski, der noch einen gewissen Sonderstatus hatte, aber 1263 starb. Ein zweiter Gegenspieler in der Rus war Daniel von Galizien, der 1259 zur Aufgabe gezwungen wurde. Berke verurteilte die Hinrichtung des Abbasiden-Kalifen Al-Mustasim durch den Mongolenfürsten Hülägü. Durch weitere Streitpunkte (z.B. die Zugehörigkeit Georgiens, der Tod seiner Neffen in Hülägüs Diensten) und die Hinrichtung seiner Botschafter zum Krieg genötigt, verbündete er sich mit Ägypten gegen Hülägü und trug damit entscheidend zum Auseinanderbruch des Mongolenreiches bei (1261). Seine beiden Kriege gegen die Ilchane zeigten jedoch trotz eines Sieges am Terek 1263 keinen besonderen Erfolg. Berke starb auf dem Vormarsch seiner Truppen im Januar 1267 in Tiflis. Nach ihm kamen mit Möngke Timur erneut die Nachkommen Batus in der Goldenen Horde an die Macht. Unter Berke Khan verschwanden die Herrschaftszeichen (Tamgha, Damga) der Großkhane von den Münzen und wurden durch die Tamgha des Hauses Jochi mit dem Titel Padischah ersetzt (um 1265), womit sich die Goldene Horde nun auch formell vom Mongolenreich ablöste. Zuvor hatten die Münzen der Horde noch die Tamghas Möngkes und Arigkbughas getragen. Aber mit der Niederlage von Berkes Thronkandidaten Arigkbugha 1264 verlor der Kontakt ins Stammland seine Bedeutung.
- Berke Khan (died 1266) was the ruler of the Ulus of Jochi (or Golden Horde) who effectively consolidated the power of the Blue Horde and White Hordes from 1257 to 1266. He succeeded his brother Batu Khan of the Blue Horde (West) and was responsible for the first official establishment of Islam in a state of the Mongol Empire. He allied with the Egyptian Mamlukes against another Mongol state, the Ilkhanate.
- Berke-kaani oli Kultaisen ordan hallitsija vuosina 1257-1266, veljensä Batu-kaanin ja tämän pojan jälkeen. Berken aikana Kultaisesta ordasta tuli Pyhän maan puolustaja, kun se liittoutui mamelukkien kanssa mongoliheimolaisiaan vastaan.
- ベルケ（Berke, ? - 1266年?）はバトゥの弟で、ジョチ・ウルスの実質の第5代君主（在位：1257年-1266年）。ジョチの三男。漢語表記では別兒哥、ペルシア語資料では بركاى Barkāy または بركهBarka と綴られる。
- Berke of Berke Khan, was de broer van Batu Khan en was diens opvolger als khan van de Gouden Horde van 1257 tot zijn dood in 1266. Zijn vader was Jochi en zijn grootvader was Genghis Khan. Andere broers van Berke waren Orda en Siban.
- Berke khan var yngste bror av Batu khan og en av de viktigere khaner for den gyldne horde. Han regjerte 1256/7–1267. Den senere khan hadde opprinnelig med Dagestan og Kaukasus sin egen Ulus. I 1252 var han i Karakorum for å se til sin brors interesser da Möngke Khan ble valgt, og ved den anledning konverterte han til islam. Berke ble i 1257, etter at Batu var blitt myrdet og hans arvinger sjaltet ut, khan for Den gyldne horde. Han innførte islam i sitt område - det skulle imidlertid ta flere generasjoner før prosessen var gjennomført blant usbekerne. Unter Berke khan ble mongolenes overherredømme i Russland styrket blant annet ved skatteinndrivelser. Russerne underordnet seg; hans forhandlingspartner i dette ærend var storfyrst Aleksander Nevskij, som fikk nyte en spesialstatusd, men den bortfalt ved hans død i 1263. En annet motspiller Daniel av Galisia. Berke fordømte mongolfyrsten Hülägüs henrettelse av abbaside-kalifen Al-Mustasim. Det endte med at han så seg nødsaget til å inngå en allianse med Egypt og gå til felts mot Hülägü. Dewtte bidro vesentlig til at mongolerriket mistet sin enhet (1261). Han to felttog mot Ilkhanen var imidlertid ikke særlig vellykkede. Han døde i januar 1267 i Tbilisi mens han ledsaget sine fremrykkende styrker. Etter ham kom med Möngke Timur igjen Batus etterkommere til makt i Den gyldne horde.
- Berke-chan (ur. prawdopodobnie w 1209, zm. 1266) – chan Złotej Ordy w latach 1257–66, wnuk Czyngis-chana. Rozpoczął islamizację Złotej Ordy, a także sprzymierzył się z Mamelukami i walczył przeciwko Ilchanidom w Persji. Zaatakował też Litwę, wkroczył na Bałkany i zagroził Bizancjum. W latach 1259–60 jego oddziały dokonały najazdu na Polskę, a następnie dotarły aż na Śląsk. Po śmierci Batu-chana (1205–55) władzę w Złotej Ordzie miał objąć jego syn Sartak, któremu następstwo powierzył wielki chan Mongke. Przebywający wówczas na dworze Mongkego Sartak wyruszył do stolicy państwa – Saraju. Drogi nie ukończył, umierając w podróży z bliżej nieokreślonych przyczyn. Podobny los spotkał niedługo potem kolejnego nominata – Ulagczego – prawdopodobnie również syna Batu-chana. Ostatecznie, w 1257 roku (chociaż możliwe, że objął władzę nieco wcześniej) na czele państwa stanął Berke, brat Batu-chana. Berke powrócił do dawniejszej polityki agresji za wszelką cenę, rzucając się do walki z innymi Czyngisydami (potomkami Czyngis-chana). Jego niedługie panowanie pełne było najróżnorodniejszych wydarzeń wewnętrznych i zewnętrznych. W 1257 roku nakazał Berke spis ludności na Rusi. W 1259 roku najechał na Polskę, niszcząc przede wszystkim Lubelszczyznę. Doszczętnie spalony został Lublin, zdobyto i zrujnowano Kraków, Sandomierz, Jędrzejów i Miechów; oddziały Berkego spaliły również wiele klasztorów, m. in. opactwa cysterskie w Wąchocku i Sulejowie. W 1260 roku, w walce o tron wielkich chanów między Kubilajem i Arykiem Böge Berke stanął po stronie tego drugiego, nie udzielając mu jednak konkretnego poparcia. Berke urządził też dwie wyprawy przeciw Bizancjum, co pozostawało w związku z polityką Złotej Ordy wobec utworzonego wtedy w Persji państwa Ilchanidów. Między Berkem i nowym władcą państwa Ilchanidów, Hulagu-chanem, panowała wrogość, której dwiema najważniejszymi przyczynami były – rywalizacja o Transkaukazję (Berke chciał rozciągnąć władzę przede wszystkim na Azerbejdżan, który politycznie wchodził w skald państwa Hulagu) i różnice religijne; Berke, w przeciwieństwie do Hulagu, był zwolennikiem islamu (Złota Orda stała się pierwszym państwem mongolskim, w którym – właśnie za panowania Berkego – islam zaczął czynić szybkie postępy). Konflikt zbrojny datuje się od początku lat sześćdziesiątych (ok. 1261–62). Stoczono wiele starć z różnymi rezultatami, jednak bez większych zmian terytorialnych. Sprzymierzeńcem Berkego byli egipscy Mamelucy, natomiast Bizantyjczykom zależało na dobrych stosunkach z Ilchanidami i dlatego właśnie wyprawiały się przeciw Bizancjum wojska Złotej Ordy. Berke przyczynił się do rozwoju handlu i rzemiosła, poświęcając przy tym dużo czasu budownictwu. Właśnie za jego rządów zaczęła się rozrastać stolica Saraj, on sam też założył nowe miasto, Saraj-Berke, na północ od dotychczasowej stolicy. Chan Złotej Ordy zmarł w 1266 roku, a władzę po jego śmierci objął Monge Timur. Szablon:Przypisy
- Berke foi o governante da Horda de Ouro entre 1257 a 1266, sucedendo a seu irmão Batu Khan. Berke era um dos filhos de Jochi, o filho mais velho de Genghis Khan. Em 1235 Berke se juntou a seus irmãos Orda, Sinkur e Shiban e um aglomerado de primos sob a liderança de Batu. O vasto exército, composto de aproximadamente 150 mil soldados, marchou da Sibéria e avançou sobre o território dos búlgaros do Volga e dos Kipchaks, conquistando-os. Após cruzar o Rio Volga, os principados de Ryazan e Suzdal foram devastados em 1237, seguindo-se a conquista dos demais principados russos e a campanha de 1241 contra a Polônia e Hungria. Quando Batu morreu em 1255, ele foi sucedido brevemente por seu filho Sartak, antes de Berke assumir a liderança em 1257. Foi um hábil governante e consolidou e estabilizou a Horda de Ouro, um império recém-criado, cujo território se estendia dos montes Cárpatos ao Ienissei e do Oceano Ártico ao Cáucaso e o golfo Kara Bogaz Gol. A Horda de Ouro nada mais era que do que um estado sucessor do Império Mongol, mais precisamente a parte noroeste. Em seu reinado foi promovido um segundo ataque mongol contra Lituânia e Polônia em 1259, liderado pelo general Nogai Khan. Lublin, Sandomierz, Cracóvia e Bytom foram saqueadas e devastadas com o intuito de financiar sua guerra contra o Ilkhanato. Porém, sua maior campanha militar foi a contra Hulagu em disputa por territórios no Cáucaso no começo da década de 1260. Berke tinha uma forte rivalidade com Hulagu, que em 1258 destruiu Bagdá e matou o califa Al-Musta'sim, pondo fim ao moribundo e decadente Califado Abássida. Berke era um muçulmano devoto e era aliado dos mamelucos do Egito, na época liderados pelo sultão Baibars. Depois da morte de Mongke, apoiou seu primo Arik Böke para a sucessão imperial, enquanto que Hulagu apoiou seu rival Kublai Khan. Em 1262 o conflito se transformou em uma guerra aberta. As forças de Hulagu foram destruídas no rio Terek por Nogai, sobrinho de Berke, forçando Hulagu a se retirar. Em 1265 Hulagu faleceu. Berke morreu em combate contra Abaka, filho de Hulagu, em 1266. Foi sucedido por seu sobrinho Mongka Temur.
- 別兒哥金帳汗國的君主之一，正式名稱是納速剌丁·摩訶末·別兒哥汗。統治期間為1257年－1267年。他是拔都的弟弟，成吉思汗的孫子，在他統馭期間，汗國的區域擴及鹹海與裏海北部與中亞西部，他在布哈拉也有五千戶百姓的管理權。並佔領今東歐和中歐部分地區。他的名字在蒙古语解顽固。母亲是苏丹可敦。他曾在1239年于库班与捷列克河打败最后一批钦察人与蔑兒乞。 別兒哥是金帳汗國首位接受伊斯蘭教的可汗(他在拔都死前已经信教)，金帳汗國的伊斯蘭化由此開始。他是由一位名為巴哈兒昔的教士接納入教(有个故事是他在沙莱楚克询问伊斯兰问题)。他改宗的原因是奪取汗位，以及境內的保加爾人與花剌子模人的影響，以及經濟理由。外交上他也與埃及马木留克蘇丹結盟，對抗伊兒汗國。別兒哥與旭烈兀的爭議是近東與阿塞拜疆的監督權，他指责过旭烈兀屠杀巴格達居民，以及未与其他的成吉思汗宗王们协商就处置了哈里发。另一方面是大汗的人選問題。旭烈兀支持忽必烈為大汗。別兒哥支持阿里不哥，1262年11－12月，两汗国在高加索边境開戰，互有勝負。他在向高加索進軍的途中死在軍中。 他在國內設清真寺與教育兒童學經的學校。他在首都拔都薩萊外建設別兒哥薩萊斯大林格勒作商業中心。別兒哥時代，欽察汗國影響力很大，因此有時欽察草原被稱為別兒哥草原。在埃及有些人視他為馬木路克宗主,為加強與拜巴爾一世的關係,他曾派一些欽察人與俄羅斯人到埃及做軍。在1264年,拜巴爾一世要麥地那与开罗,耶路撒冷清真寺在星期五禮拜宣佈他的名在自己之後。
- Беркемонг. Бэрх, араб. بركة خان Берке работа современного художника 5-й Правитель Улуса Джучи 1257 — 1266 Предшественник: Улагчи Преемник: Менгу-Тимур Национальность: монгол Вероисповедание: язычество, затем ислам Рождение: 1209 год(1209) Смерть: 1266 год(1266) Династия: Чингизиды Отец: Джучи Супруга: Тагтагай-хатун (старшая) Джиджек-хатун Берке (Бэрхэ, Берка, Беркай) — пятый правитель Джучиева Улуса, сын Джучи, внук Чингисхана. Первым из монгольских правителей принял ислам. Воевал против своего родича-чингизида Хулагу, ильхана Ирана, вступив в союз против него с Египтом мамлюков. Продолжал политику своего брата Бату по сохранению целостности и укреплению самостоятельности улуса, который к концу правления Берке стал фактически независимым от великого хана государством.
- Berké ou Berke, fils de Djötchi, petit-fils de Gengis Khan et frère de Batu, Orda et Chayban. Il est le quatrième khan de la Horde Bleue de 1257 à 1266, succédant à son éphémère neveu Ulaqtchi. Son petit-neveu Mengü Temür lui succéde. Il est aussi le premier khan de la Horde d'Or à se convertir à l'Islam. Il se range du côté d’Ariq-bögè contre Kubilai Khan et entre en guerre avec le djaghataïde Alghu. Après son échec, il perd le Khârezm, Otrar et les territoires à l’est de l’Aral. En 1262, il conclut une alliance avec le sultan mamelouk Baybars, d’origine Kiptchak, et déclare la guerre à Houlagou Khan, le Ilkhan d'Iran, à qui il reproche le massacre des musulmans à Bagdad en 1258. Houlagou intervient dans le Caucase mais est battu par Nogaï sur les bords du Terek en janvier 1263. Les accords commerciaux conclus avec Byzance autorisent le trafic d'esclaves turc vers l'Égypte par les Détroits. Au printemps 1266 Nogaï passe à nouveau le passage de Derbent et la Koura, menace l'Azerbaïdjan mais est battu sur l'Aqsou par l'Ilkhan Abaqa. Berké franchit à son tour le Caucase et marche contre l’Iran pour le soutenir. Il meurt au passage de la Koura, probablement en janvier 1267. Son petit-neveu Mengü Temür lui succède.
|
| rdfs:comment
|
- Berke Khan (died 1266) was the ruler of the Ulus of Jochi (or Golden Horde) who effectively consolidated the power of the Blue Horde and White Hordes from 1257 to 1266. He succeeded his brother Batu Khan of the Blue Horde (West) and was responsible for the first official establishment of Islam in a state of the Mongol Empire. He allied with the Egyptian Mamlukes against another Mongol state, the Ilkhanate.
- Berke-kaani oli Kultaisen ordan hallitsija vuosina 1257-1266, veljensä Batu-kaanin ja tämän pojan jälkeen. Berken aikana Kultaisesta ordasta tuli Pyhän maan puolustaja, kun se liittoutui mamelukkien kanssa mongoliheimolaisiaan vastaan.
- ベルケ（Berke, ? - 1266年?）はバトゥの弟で、ジョチ・ウルスの実質の第5代君主（在位：1257年-1266年）。ジョチの三男。漢語表記では別兒哥、ペルシア語資料では بركاى Barkāy または بركهBarka と綴られる。
- Berke of Berke Khan, was de broer van Batu Khan en was diens opvolger als khan van de Gouden Horde van 1257 tot zijn dood in 1266. Zijn vader was Jochi en zijn grootvader was Genghis Khan. Andere broers van Berke waren Orda en Siban.
- 別兒哥金帳汗國的君主之一，正式名稱是納速剌丁·摩訶末·別兒哥汗。統治期間為1257年－1267年。他是拔都的弟弟，成吉思汗的孫子，在他統馭期間，汗國的區域擴及鹹海與裏海北部與中亞西部，他在布哈拉也有五千戶百姓的管理權。並佔領今東歐和中歐部分地區。他的名字在蒙古语解顽固。母亲是苏丹可敦。他曾在1239年于库班与捷列克河打败最后一批钦察人与蔑兒乞。 別兒哥是金帳汗國首位接受伊斯蘭教的可汗(他在拔都死前已经信教)，金帳汗國的伊斯蘭化由此開始。他是由一位名為巴哈兒昔的教士接納入教(有个故事是他在沙莱楚克询问伊斯兰问题)。他改宗的原因是奪取汗位，以及境內的保加爾人與花剌子模人的影響，以及經濟理由。外交上他也與埃及马木留克蘇丹結盟，對抗伊兒汗國。別兒哥與旭烈兀的爭議是近東與阿塞拜疆的監督權，他指责过旭烈兀屠杀巴格達居民，以及未与其他的成吉思汗宗王们协商就处置了哈里发。另一方面是大汗的人選問題。旭烈兀支持忽必烈為大汗。別兒哥支持阿里不哥，1262年11－12月，两汗国在高加索边境開戰，互有勝負。他在向高加索進軍的途中死在軍中。 他在國內設清真寺與教育兒童學經的學校。他在首都拔都薩萊外建設別兒哥薩萊斯大林格勒作商業中心。別兒哥時代，欽察汗國影響力很大，因此有時欽察草原被稱為別兒哥草原。在埃及有些人視他為馬木路克宗主,為加強與拜巴爾一世的關係,他曾派一些欽察人與俄羅斯人到埃及做軍。在1264年,拜巴爾一世要麥地那与开罗,耶路撒冷清真寺在星期五禮拜宣佈他的名在自己之後。
- Berke Khan war ein jüngerer (Halb-)Bruder Batu Khans und einer der wichtigsten Khane der Goldenen Horde. Er regierte von 1256/7 bis 1267. Berke nahm als einer der elf Prinzen am großen Feldzug nach Europa (1236-1241) teil. Im Jahr 1251 vertrat er in Karakorum Batus Interessen bei der Wahl des Großkhans Möngke und trat bei seiner Rückkehr angeblich in Buchara zum Islam über. Ursprünglich gehörte ihm Dagestan und das Gebiet am Kaukasus.
- Berke khan var yngste bror av Batu khan og en av de viktigere khaner for den gyldne horde. Han regjerte 1256/7–1267. Den senere khan hadde opprinnelig med Dagestan og Kaukasus sin egen Ulus. I 1252 var han i Karakorum for å se til sin brors interesser da Möngke Khan ble valgt, og ved den anledning konverterte han til islam. Berke ble i 1257, etter at Batu var blitt myrdet og hans arvinger sjaltet ut, khan for Den gyldne horde.
- Berke foi o governante da Horda de Ouro entre 1257 a 1266, sucedendo a seu irmão Batu Khan. Berke era um dos filhos de Jochi, o filho mais velho de Genghis Khan. Em 1235 Berke se juntou a seus irmãos Orda, Sinkur e Shiban e um aglomerado de primos sob a liderança de Batu. O vasto exército, composto de aproximadamente 150 mil soldados, marchou da Sibéria e avançou sobre o território dos búlgaros do Volga e dos Kipchaks, conquistando-os.
- Berke-chan (ur. prawdopodobnie w 1209, zm. 1266) – chan Złotej Ordy w latach 1257–66, wnuk Czyngis-chana. Rozpoczął islamizację Złotej Ordy, a także sprzymierzył się z Mamelukami i walczył przeciwko Ilchanidom w Persji. Zaatakował też Litwę, wkroczył na Bałkany i zagroził Bizancjum. W latach 1259–60 jego oddziały dokonały najazdu na Polskę, a następnie dotarły aż na Śląsk.
- Беркемонг. Бэрх, араб. بركة خان Берке работа современного художника 5-й Правитель Улуса Джучи 1257 — 1266 Предшественник: Улагчи Преемник: Менгу-Тимур Национальность: монгол Вероисповедание: язычество, затем ислам Рождение: 1209 год(1209) Смерть: 1266 год(1266) Династия: Чингизиды Отец: Джучи Супруга: Тагтагай-хатун (старшая) Джиджек-хатун Берке (Бэрхэ, Берка, Беркай) — пятый правитель Джучиева Улуса, сын Джучи, внук Чингисхана. Первым из монгольских правителей принял ислам.
- Berké ou Berke, fils de Djötchi, petit-fils de Gengis Khan et frère de Batu, Orda et Chayban. Il est le quatrième khan de la Horde Bleue de 1257 à 1266, succédant à son éphémère neveu Ulaqtchi. Son petit-neveu Mengü Temür lui succéde. Il est aussi le premier khan de la Horde d'Or à se convertir à l'Islam. Il se range du côté d’Ariq-bögè contre Kubilai Khan et entre en guerre avec le djaghataïde Alghu. Après son échec, il perd le Khârezm, Otrar et les territoires à l’est de l’Aral.
|
