| dbpprop:abstract
|
- The Confession of Faith, popularly known as the Belgic Confession, is a doctrinal standard document to which many of the Reformed churches subscribe. The Confession is part of the Three Forms of Unity. The name Belgic Confession follows the seventeenth-century Latin designation Confessio Belgica. Belgica referred to the whole of the Netherlands, both north and south, which today is divided into the Netherlands and Belgium. The confession's chief author was Guido de Bres, a preacher of the Reformed churches of the Netherlands, who died a martyr to the faith in 1567.
- Das Niederländische Glaubensbekenntnis (oft auch lateinisch „Confessio Belgica“ genannt) bildet zusammen mit dem Heidelberger Katechismus und den Lehrregeln von Dordrecht die drei Formeln der Einigkeit der reformierten Kirchen. Es wurde 1561 von Guido von Bray in dem damaligen südlichen Teil der Spanischen Niederlande verfasst, der heute zu Belgien gehört, wodurch sich der zweite Name herleitet. Bei dem Niederländischen Glaubensbekenntnis handelt es sich um eine an den spanischen König Philipp II. gerichtete Bittschrift. Dieser ließ die Protestanten in seinem Herrschaftsgebiet verfolgen, was zusammen mit seinem Despotismus später den Anlass zum Achtzigjährigen Krieg geben sollte. In der Bittschrift werden die Reformatoren gegen den Vorwurf, sie seien Ketzer und Aufrührer, verteidigt. Der Wille zum Gehorsam der Obrigkeit gegenüber wird ausdrücklich bejaht, das Recht auf die Ausübung des eigenen Glaubens jedoch ebenso deutlich eingefordert. Hierzu wird innerhalb der Bittschrift versucht, die Argumentation soweit wie möglich durch die Bibel zu untermauern.
- La Confessio Belgica est la confession de foi des églises réformées des Pays-Bas espagnols, écrite par Guy de Brès en 1561. L'adjectif belgica qualifie ici l'ensemble des territoires formés actuellement par les Pays-Bas et la Belgique.
- La Confessione di fede belga (in latino Confessio Belgica) è una delle principali confessioni di fede delle chiese presbiteriane e riformate. Si chiama "belga" (di fatto è la confessione di fede delle chiese riformate olandesi) non perché riguardi l'attuale Belgio, ma perché è stata composta in quel territorio. Questa confessione fa parte delle tre formule di unità delle chiese riformate. Il suo autore principale è Guido de Brês, predicatore delle chiese riformate olandesi, morto come martire della fede nel 1567. Durante quel periodo i Paesi Bassi erano stati sottoposti a terribili persecuzioni da parte delle autoritâ civili che sostenevano il Cattolicesimo come religione obbligatoria di Stato. Per protestare contro questa crudele oppressione, e per provare che i protestanti non erano dei ribelli all'autorità politica legittima (accusa che spesso era loro rivolta) ma cittadini fedeli che professavano la vera dottrina cristiana secondo le Sacre Scritture, Guido de Brês prepara questa confessione nell'anno 1561. Nell'anno seguente, una sua copia viene inviata alre Filippo II, insieme ad una lettera in cui i firmatari si dichiaravano disposti ad ubbidire al governo in tutte le cose legittime, ma che essi "avrebbero offerto il loro dorso alle frustate, le loro lingue ai coltelli, le loro bocche ai bavagli, e l'intero loro corpo al fuoco" piuttosto che rinnegare la veritâ espressa da questa Confessione. Sebbene non fosse stato raggiunto lo scopo immediato di assicurare la libertâ dalla persecuzione,e lo stesso Guido de Brês fosse caduto insieme alle migliaia che avevano suggellato la loro fede nel sangue, la sua opera rimane e continua a rimanere espressione della fede cristiana riformata riconosciuta in tutto il mondo. Nella sua composizione, l'autore si era avvalso di una confessione delle chiese riformate francesi scritta soprattutto da Giovanni Calvino e pubblicata due anni prima. L'opera di Guido de Brês, però, non è una semplice revisione dell'opera di Calvino, ma una composizione indipendente. In Olanda è ricevuta con riconoscenza dalle chiese ed adottata dal Sinodo nazionale di Anversa del 1566. Dopo un'attenta revisione (non del contenuto, ma del linguaggio), il Sinodo di Dordrecht l'adotta nel 1618-1619 come uno dei canoni dottrinali delle chiese riformate, che tutti i ministri della chiesa dovevano sottoscrivere. La sua eccellenza la rende una delle migliori espressioni confessionali della fede riformata.
- De Nederlandse Geloofsbelijdenis is in 1561 opgesteld door Guido de Brès. Deze belijdenis is oorspronkelijk bedoeld als uitleg voor de Spaanse koning van het reformatorische geloof. Guido de Brès destijds predikant, wilde uitleggen dat de mensen van de reformatie geen oproerkraaiers waren of ketters. Zij waren christenen, net als de roomse katholieken. In de 16e eeuw hebben Maarten Luther, Johannes Calvijn en Huldrych Zwingli tegenover de leer van de rooms-katholieke kerk het reformatorische beginsel van de rechtvaardiging van de goddeloze verdedigd. Dit beginsel betekent dat God mensen wil verlossen uit enkel genade. De Reformatie leerde dat mensen behouden worden, niet omdat zij dat waardig zijn, maar uitsluitend om en door de genade van Christus. Hoewel het principe van sola gratia door de rooms-katholieken erkend werd, kwam men door de stelling van de rechtvaardiging door 'het geloof alleen' echt in aanvaring met de rooms-katholieke leer die geloof én werken noodzakelijk acht voor het heil. Uit het verzet van Luther, Calvijn en Zwingli tegen de roomse leer zijn de gereformeerde kerken en reformatorische belijdenissen ontstaan. Zie verder Reformatie Guido de Brès (1522-1567) was een leerling van Calvijn. In zijn belijdenis heeft hij zich geheel op het werk van Calvijn georiënteerd. Het belangrijkste werk van Calvijn is de 'Institutie of onderwijzing in de christelijke religie' (Institutio seu Instructio religionis Christianae). De Nederlandse Geloofsbelijdenis volgt de lijn van de Institutie. De belijdenis bestaat uit 37 artikelen. De opbouw is als volgt: artikel 1-2 Over het bestaan en het kennen van God artikel 3-7 Over de Bijbel artikel 8-11 Over de drie-eenheid van God artikel 12-15 Over de schepping en de zonde van de mensen. artikel 16 Over Gods eeuwige verkiezing artikel 17-21 Over de persoon en het werk van Christus artikel 22-26 Over het geloof artikel 27-32 Over de kerk artikel 33-35 Over de sacramenten van de heilige Doop en het heilig Avondmaal artikel 36 Over het ambt van de overheid artikel 37 Over het laatste oordeel. Deze belijdenis is geheel gekenmerkt door de gedachte dat de Bijbel in volle zin Gods Woord is. Voor orthodoxe protestanten is dit een onopgeefbaar uitgangspunt. De Nederlandse Geloofsbelijdenis wordt gerekend tot de Drie Formulieren van Enigheid.
- Belgijskie Wyznanie Wiary (Konfesja Belgijska) zostało przygotowane przez Guido de Bres, kaznodzieję Kościołów Reformowanych w Holandii w 1561 roku. Łacińska nazwa to Confessio Belgica, przy czym "Belgica" oznaczało całe Niderlandy obejmujące nie tylko współczesną Holandię, ale także północną Belgię. Wyznanie jest częścią Trzech Form Jedności.
- A Confissão de Fé Belga é uma Confissão de Fé Reformada, de autoria de Guido de Brès, pastor e teólogo da Igreja Reformada Holandesa, martirizado em 1567. É utilizada como padrão doutrinário por diversas Igrejas Reformadas, entre elas a Igreja Reformada Holandesa, para a qual foi originalmente escrita.
|
| rdfs:comment
|
- The Confession of Faith, popularly known as the Belgic Confession, is a doctrinal standard document to which many of the Reformed churches subscribe. The Confession is part of the Three Forms of Unity. The name Belgic Confession follows the seventeenth-century Latin designation Confessio Belgica. Belgica referred to the whole of the Netherlands, both north and south, which today is divided into the Netherlands and Belgium.
- Das Niederländische Glaubensbekenntnis (oft auch lateinisch „Confessio Belgica“ genannt) bildet zusammen mit dem Heidelberger Katechismus und den Lehrregeln von Dordrecht die drei Formeln der Einigkeit der reformierten Kirchen. Es wurde 1561 von Guido von Bray in dem damaligen südlichen Teil der Spanischen Niederlande verfasst, der heute zu Belgien gehört, wodurch sich der zweite Name herleitet.
- La Confessio Belgica est la confession de foi des églises réformées des Pays-Bas espagnols, écrite par Guy de Brès en 1561. L'adjectif belgica qualifie ici l'ensemble des territoires formés actuellement par les Pays-Bas et la Belgique.
- La Confessione di fede belga (in latino Confessio Belgica) è una delle principali confessioni di fede delle chiese presbiteriane e riformate. Si chiama "belga" (di fatto è la confessione di fede delle chiese riformate olandesi) non perché riguardi l'attuale Belgio, ma perché è stata composta in quel territorio. Questa confessione fa parte delle tre formule di unità delle chiese riformate.
- De Nederlandse Geloofsbelijdenis is in 1561 opgesteld door Guido de Brès. Deze belijdenis is oorspronkelijk bedoeld als uitleg voor de Spaanse koning van het reformatorische geloof. Guido de Brès destijds predikant, wilde uitleggen dat de mensen van de reformatie geen oproerkraaiers waren of ketters. Zij waren christenen, net als de roomse katholieken.
- Belgijskie Wyznanie Wiary (Konfesja Belgijska) zostało przygotowane przez Guido de Bres, kaznodzieję Kościołów Reformowanych w Holandii w 1561 roku. Łacińska nazwa to Confessio Belgica, przy czym "Belgica" oznaczało całe Niderlandy obejmujące nie tylko współczesną Holandię, ale także północną Belgię. Wyznanie jest częścią Trzech Form Jedności.
- A Confissão de Fé Belga é uma Confissão de Fé Reformada, de autoria de Guido de Brès, pastor e teólogo da Igreja Reformada Holandesa, martirizado em 1567. É utilizada como padrão doutrinário por diversas Igrejas Reformadas, entre elas a Igreja Reformada Holandesa, para a qual foi originalmente escrita.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
