Behaviorism (or behaviourism), also called the learning perspective (where any physical action is a behavior), is a philosophy of psychology based on the proposition that all things which organisms do — including acting, thinking and feeling — can and should be regarded as behaviors. The school of psychology maintains that behaviors as such can be described scientifically without resource either to internal physiological events or to hypothetical constructs such as the mind.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Behaviorism (or behaviourism), also called the learning perspective (where any physical action is a behavior), is a philosophy of psychology based on the proposition that all things which organisms do — including acting, thinking and feeling — can and should be regarded as behaviors. The school of psychology maintains that behaviors as such can be described scientifically without resource either to internal physiological events or to hypothetical constructs such as the mind. Behaviorism comprises the position that all theories should have observational correlates but that there are no philosophical differences between publicly observable processes (such as actions) and privately observable processes (such as thinking and feeling). From early psychology in the 19th century, the behaviorist school of thought ran concurrently and shared commonalities with the psychoanalytic and Gestalt movements in psychology into the 20th century; but also differed from the mental philosophy of the Gestalt psychologists in critical ways. Its main influences were Ivan Pavlov, who investigated classical conditioning, Edward Lee Thorndike, John B. Watson who rejected introspective methods and sought to restrict psychology to experimental methods, and B.F. Skinner who conducted research on operant conditioning. In the second half of the twentieth century, behaviorism was largely eclipsed as a result of the cognitive revolution.
  • Der Behaviorismus (abgeleitet vom amerikanisch-englischen Wort behavior = Verhalten) ist ein wissenschaftstheoretischer Standpunkt, der zugrunde legt, dass das Verhalten von Menschen und Tieren mit den Methoden der Naturwissenschaft untersucht werden kann. Er versteht sich somit als eine Theorie der Wissenschaft vom Verhalten, der Verhaltenswissenschaft oder Verhaltensanalyse. Er wurde nach wichtigen Vorarbeiten durch Edward Thorndike von John B. Watson zu Beginn des 20. Jahrhunderts begründet und in den 1950er Jahren vor allem von Burrhus Frederic Skinner gleichermaßen popularisiert wie radikalisiert. Wichtige Pionierarbeit leistete außerdem Iwan Petrowitsch Pawlow mit seinen Experimenten zur Klassischen Konditionierung von Verhalten. Behaviorismus ist allerdings nicht gleichzusetzen mit Klassischer oder Operanter Konditionierung, wenngleich diese Gesetze von Behavioristen entdeckt wurden. In den USA waren die Verfechter des Behaviorismus jahrzehntelang die einflussreichsten Verhaltensforscher an den Universitäten und entschiedene Gegner der zeitgleich aufkommenden psychoanalytischen Richtungen. Auch die seit den 1930er Jahren in Europa aus der Tierpsychologie entstehende Ethologie (vergleichende Verhaltensforschung) konnte in den USA wegen der dortigen Vorherrschaft des Behaviorismus nicht Fuß fassen. Auf die Erkenntnisse der behavioristischen Forschung stützen sich diverse verhaltenstherapeutische Vorgehensweisen, u. a. die sogenannte Systematische Desensibilisierung von Patienten mit einer Phobie und die Behandlung von frühkindlichem Autismus, aber auch die moderne Abrichtung von Hunden und Zirkustieren. Auch das Programmierte Lernen, Sprachlabors und die heute gängigen PC-Programme zum Selbststudium von Fremdsprachen sind eine Nutzanwendung der behavioristischen Theorie.
  • En el camp de la psicologia, el Conductisme descriu les posicions que s'estenen de la creença que l'estudi del comportament té un valor independent d'altres preocupacions. Segons això, el comportament ha de ser l'únic objecte d'estudi de la psicologia, i per tant, els termes mentals (creença, objetius, afectes etc. ) no tenen cap interés per a determinar la conducta. Per tant el conductisme és una disciplina que s'interessa només pel comportament.
  • Behaviorismus (behavior,ang. chování) je přístup v psychologii založený na tvrzení, že chování lze vědecky zkoumat bez odkazu na vnitřní duševní stavy. Je to druh materialismu, popírající nezávislý význam mysli. Snaží se zkoumat proces adaptace člověka na prostředí a oproti funkcionalismu behaviorismus studuje objektivně – používá laboratorní výzkum chování tzn. měří všechno.
  • La psicología conductista es una corriente de pensamiento con tres niveles de organización científica, que se complementan y retroalimentan recíprocamente: el conductismo, el análisis experimental del comportamiento y la ingeniería del comportamiento. Esta última comprende a su vez toda una gama de aplicaciones tecnológicas tanto en el campo de la terapia como de la modificación de conducta.
  • Behaviorismi on psykologian lähestymistapa, joka perustuu oletukseen, että ihmisiä ja eläimiä voidaan selittää pelkästään kolmannen osapuolen näkökulmasta käyttäytymistä tutkivan tieteen keinoin turvautumatta sisäisiin selittämisen keinoihin tai viittaamatta mieleen, ajatuksiin, tunteisiin tai vastaaviin. Keskeistä lähestymistavalle on ihmisen tutkiminen luonnontieteellisen objektiivisuuden näkökannalta. Behavioristisessa lähestymistavassa on erilaisia korostuksia. ”Löyhemmät” behavioristit väittävät yksinkertaisesti, että käyttäytymisen havainnointi on paras tai otollisin keino tutkia psykologisia ja psyykkisiä tapahtumia. Toiset katsovat, että se on itse asiassa ainoa keino selvittää tällaisia tapahtumia, kun taas toiset väittävät, että käyttäytyminen itsessään on ainoa otollinen psykologian tutkimuskohde, ja että yleisillä psykologisilla termeillä ei ole muita viittauksia tai ne viittaavat vain käyttäytymiseen. Radikaalien behavioristien mielestä psykologian tulisi olla luonnontiede samalla tavalla kuin fysiikka tai kemia, ilman mitään viittauksia eliöiden olettamuksellisiin sisäisiin tiloihin niiden käyttäytymisen syynä. Teoreettinen behaviorismi sallii sisäiset tilat, mutta ei vaadi sitä että ne olisivat henkisiä tai että niillä olisi mitään suhdetta yksilölliseen kokemukseen. Behavioristinen psykologia syntyi pitkälti positivistisena vastalauseena humanistiselle psykologialle. Behaviorismi hallitsi psykologiaa suuren osan 1900-lukua. Kognitivismi syrjäytti behaviorismin vuosisadan loppupuolella ja on nykyisin psykologian valtavirta.
  • Le béhaviorisme (ou comportementalisme) est une approche en psychologie qui consiste à se concentrer uniquement sur le comportement observable de façon à caractériser comment il est déterminé par l'environnement et l'histoire des interactions de l'individu avec son milieu, sans faire appel à des mécanismes internes au cerveau ou à des processus mentaux non directement observables. Par exemple, l'apprentissage y est décrit comme une modification du comportement observable due à la modification de la force avec laquelle une réponse est associée à des stimuli, extérieurs (environnement externe) ou à des stimuli intérieurs (environnement interne), sur l'organisme.
  • Il comportamentismo (o psicologia comportamentale) è un approccio alla psicologia, sviluppato dallo psicologo John Watson agli inizi del Novecento, basato sull'assunto che il comportamento esplicito è l'unica unità di analisi scientificamente studiabile della psicologia.
  • 行動主義 は心理学のアプローチの一つで、内的・心的状態に依拠せずとも科学的に行動を研究できるという主張である。行動主義は、唯物論・機械論の一形態であると考えられ、こころ-mind-の独在を認めていない。 多くの行動主義者に共通する一つの仮説は、“自由意志は錯覚であり、行動は遺伝と環境の両因子の組合せによって決定されていく”というものである。 20世紀、精神分析学のムーブメントと同時期に、行動主義学派は心理学に浸透した。 行動主義に影響を与えた主な人物には、 条件反射を研究したイワン・パブロフ 試行錯誤学習を研究したエドワード・ソーンダイク 内観法を破棄し、心理学の実験法を問い直したジョン・ワトソン 行動主義にプラグマティズム的な倫理的基点をもたらし、オペラント条件づけの研究を先導したバラス・スキナー 　などがいる。
  • Het behaviorisme is een stroming binnen de biologie, psychologie, en de filosofie. Het behaviorisme onderscheidt zich van andere stromingen in de psychologie doordat het observeerbare, respectievelijk registreerbare, gedrag als enige geldige onderzoeksobject voor psychologische theorievorming wordt beschouwd. Het stelt zich daarbij uitdrukkelijk tegen allerlei richtingen die gedachten en emoties tot object van onderzoek nemen zoals ook de psychoanalyse.
  • Behaviorisme er en psykologisk tilnærming med en grunnleggende forestilling om at atferd kan undersøkes vitenskapelig uten henvisning til indre fysiologiske tilstander og at all begrepsbruk skal ha et observasjonsmessig grunnlag. Behaviorismen som psykologi ble utviklet i USA tidlig på 1900-tallet som en videreføring av særlig Pavlovs forskning. Begrepet betyr i dag først og fremst vitenskapsfilosofien bak anvendt atferdsanalyse. Det kan være oppklarende å si at mens behaviorisme handler om hvorfor atferd bør studeres på bestemte måter, handler atferdsanalyse om å studere atferd på disse måtene. Psykologi i sin tur er studiet av atferd, hvor atferdsanalyse er en av mange bidragsytere. Behaviorisme og atferdsanalyse brukes ofte om hverandre. Behaviorismen avviser fri vilje og mener at all atferd er selektert på tre nivåer; genetisk, kulturelt og på individuelt atferdsnivå ved klassisk betinging (assosiasjon) eller operant betinging . Viktige pionerer innen atferdsanalyse var Ivan Pavlov, som oppdaget klassisk betinging, Edward Lee Thorndike som beskrev effektloven og John B. Watson (1878-1958) som avviste introspektive metoder og argumenterte for å begrense psykologi til eksperimentelle metoder. B.F. Skinner (1904-1990) inkluderte bevissthet og andre ikke-observerbare forhold, såkalte «private hendelser», i vitenskapelig analyse, og utviklet radikalbehaviorisme. Behaviorismen var en svært populær psykologisk teori (eller gruppe av teorier) i første halvdel av forrige århundre, og var nærmest enerådende i psykologien i den perioden. I andre halvdel av forrige århundre og fram til i dag har imidlertid denne tankeretningens følgerskare svunnet hen betraktelig, til fordel for andre tankeretninger. Anvendt som terapiform har behavioristiske teorier fortsatt en viss innflytelse.
  • Behawioryzm - kierunek psychologiczny, który rozwinął się w XX wieku, przede wszystkim w USA. Założenia behawioryzmu: jakkolwiek kierunek ten nie neguje występowania zjawisk psychicznych, twierdzi, że są one swoistymi, ubocznymi efektami działania mózgu, których nie da się skutecznie badać metodami naukowymi, gdyż są one niedostępne obserwacji, dlatego, jeśli psychologia ma być rzetelną nauką, musi się ograniczyć do mierzalnych, jasno zdefiniowanych eksperymentów, w których ludzi poddaje się działaniu określonych bodźców i obserwuje się ich określone reakcje na te bodźce. Behawioryzm jest próbą zastosowania ścisłych, znanych z nauk przyrodniczych metod badawczych do badania ludzkiej psychiki. Behawioryzm doprowadził do ulepszenia metodologii nauk psychologicznych, kładąc nacisk na statystyczne zależności między obiektywnie mierzalnymi bodźcami i reakcjami. W swej złagodzonej postaci w dużym stopniu współtworzył współczesną teorię uczenia się, psychologię poznawczą oraz psychologię społeczną. W skrajnej postaci behawioryzm zakładał, że bardziej złożone zjawiska psychiczne, takie jak np. uczucia wyższe, czy struktury wpojone kulturowo, nie mają większego wpływu na działanie ludzi, lecz że ludzie podobnie jak wszystkie inne zwierzęta działają wg stosunkowo prostych zasad opierających na stałych, odruchowych lub wyuczonych reakcjach na bodźce. Według tego skrajnego poglądu, większość zdrowych osobników ludzkich, niezależnie od ich "zawartości mózgu" będzie w tych samych warunkach reagować podobnie na podobne zestawy bodźców. Teoria ta jest już jednak w zasadzie porzucona, gdyż stoi w sprzeczności z wieloma eksperymentami psychologicznymi dowodzącymi dużego znaczenia tzw. zmiennych pośredniczących podczas reakcji na konkretne bodźce. W ramach behawioryzmu rozwinęły się dwa podstawowe paradygmaty: warunkowanie klasyczne (inaczej warunkowanie reaktywne lub warunkowanie pawłowowskie) i warunkowanie instrumentalne nazywane także zamiennie warunkowaniem sprawczym.
  • Behaviorismo, também designado de Comportamentalismo ou Comportamentismo, é o conjunto das teorias psicológicas (dentre elas a Análise do Comportamento, a Psicologia Objetiva) que postulam o comportamento como o mais adequado objeto de estudo da Psicologia. Comportamento geralmente é definido por meio das unidades analíticas respostas e estímulos. Historicamente, a observação e descrição do comportamento fez oposição ao uso do método de introspecção. Os behavioristas afirmam que os eventos mentais não são mensuráveis ou analisáveis, sendo, portanto, de pouca utilidade para a Psicologia empírica.
  • Behaviorismul (din engl. behaviorism, fr. béhaviorisme) este un curent în psihologie, mecanicist şi agnostic, care consideră drept obiect exclusiv al psihologiei comportamentul exterior, eliminând sufletul şi apoi conştiinţa ca obiect al cunoaşterii psihologice. În limba română se foloseşte uneori şi sinonimul comportamentism.
  • Бихевиори́зм — направление в психологии, объясняющее поведение человека. Программу этого направления провозгласил в 1913 году американский исследователь Джон Уотсон. Бихевиористы утверждают, что предметом изучения должно быть не сознание, а поведение человека и животных. Бихевиоризм изучает непосредственные связи стимулов и реакций, чем привлекает внимание психологов к изучению навыков, учения, опыта, в противоположность ассоцианизму и психоанализу.
  • Behaviorism är en vetenskaplig psykologisk strömning som lanserades av John Watson år 1913. Behaviorismen är sprungen ur den komparativa psykologin, främst Ivan Pavlovs utveckling av klassisk betingning och B.F. Skinners forskning på operant betingning. Enligt behaviorismen är psykologins mål inte en beskrivning av människan, utan prediktion och kontroll av beteende. Psykologi ses som en gren av naturvetenskapen och ska därför ägna sig åt det som är objektivt mätbart. Således är endast observerbara beteenden, dvs. biologiska och fysiologiska responser, föremål för studier. Watson ansåg att människans själsliv är omöjligt att studera med vetenskapliga metoder. Han fann det omotiverat att beskriva människans själsliv utan att beakta det som påverkas av och utövar påverkan på detta; människans biologi och omgivning. Detta var vid 1900-talets början en mycket kontroversiell syn, som dels var en reaktion på förhärskande psykologiska teorier som tillämpade introspektion för att beskriva hur människan fungerar. Det finns dock en riktning inom behaviorismen som menar att människans tankar och känslor kan studeras, om än indirekt. Sedan 1970-talet har intresset för den klassiska behaviorismen avsvalnat, mycket på grund av att behaviorismens visioner om en beteendets vetenskap inte kunnat infrias och att kognitiv psykologi istället fått ett uppsving. Den väl belagda behavioristiska grundforskningen lever dock kvar i den växande psykoterapeutiska inriktningen kognitiv beteendeterapi och i beteendeanalysen. Till sentida, mer pragmatiska behavioristiska teoretiker hör John Staddon.
  • Behaviorizm yani davranışçılık, I. Dünya Savaşı sıralarında bir grup Amerikan psikoloğun, yapısalcılığa ve işlevselciliğe karşı çıkmaları ve bilincin iç gözlem yöntemi ile incelenmesine kuşku ile bakmaları sonucu ortaya çıkan, bilinç hallerinin değil, davranışların, gözlenebilir durumların incelenmesi gerekliliğini savunan psikoloji kuramı akımıdır. Psikolojinin bilim haline gelebilmesi için gözlenebilir, ölçülebilir fenomenlerin doğa bilimlerinde kullanılan objektif ve bilimsel yöntemlerle incelenmesi gerekir. Gerek yapısalcıların, gerekse işlevselcilerin kullandıkları iç gözlem yönteminin kullanılması bilime aykırıdır. Davranışçıların önde gelen temsilcileri Watson ve Pavlov dir. Bunlar bilinç kavramını bir yana bırakıp davranışları incelemişlerdir. Davranışçılara uyaran (stimulus)-tepki (response) psikologları da denir. Davranışçılara göre objektif tekniklerle gözlenebilen sadece çevresel uyarıcılara, insanların bu uyaranlara karşılık gösterdikleri tepkilerdir. Davranışçılar, gözlem ve deney yöntemini kullanırlar. Davranışçılar, organizma ve çevre ilişkilerinin insan ve hayvanlarda birbirinin aynı olduğu kanısındadırlar. Bu nedenle hayvanlar üzerinde psikolojik araştırmalar yapmışlardır. Örneğin Pavlov koşullu öğrenme deneylerini köpekler üzerinde yapmıştır.
  • Біхевіори́зм (від англ. behavior — поведінка) — один з напрямів психології, що зводить поведінку людей до механічних, машиноподібних актів у відповідь на зовнішні подразнення. Класична формула біхевіоризму «стимул — реакція» виключає опосередковуючу психічну ланку. Біхевіоризм заперечує дійову роль психіки, свідомості (а інколи навіть і факт їх існування). Біхевіоризм виник на початку 20 століття як реакція на кризу суб'єктивістських інтроспекційних течій в психології. Проте, відкидаючи психіку, трактуючи людину як машину, біхевіористи не уникли не лише механіцизму, а й ідеалізму. Грубомеханістичний характер класичного бігевіоризму викликав ряд відступів у його послідовників: цільовий біхевіоризм (Едворд Толмен), математичний біхевіоризм та ін.
  • 行为主义（Behaviorism）是20世纪初起源于美国的心理学流派，主张心理学應該研究可以被觀察和直接測量的行为，反对研究沒有科學根據的意识。行為主義是唯物主義的一種形式，否定一切關於精神的重要性。 許多行為主義者認為自由意志只是一種幻覺，並認為人類所有的行為都是由先天與後天環境（Nature versus nurture）所決定，也就是先天基因加上後天環境所產生的結果，由人類所經歷過的聯想或者增強所造成。 行為主義以及路線大相逕庭的精神分析学都在20世紀展開。提出行為主義的創始人是约翰·华生（John B. Watson,1878-1958)，他反對內省的研究方法，主張以純實驗的方法研究心理學。伊万·巴甫洛夫提出的古典制約也極大的影響了行為主義。伯尔赫斯·弗雷德里克·斯金纳則對傳統的心理學研究提出了道德上的問題，主張運用实用主义研究心理學，並引導了操作制約的研究。
dbpprop:forProperty
  • behavioralism
  • the similar term used in political science
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:sepEntryProperty
  • Behaviorism
  • George Graham
  • behaviorism
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Behaviorism (or behaviourism), also called the learning perspective (where any physical action is a behavior), is a philosophy of psychology based on the proposition that all things which organisms do — including acting, thinking and feeling — can and should be regarded as behaviors. The school of psychology maintains that behaviors as such can be described scientifically without resource either to internal physiological events or to hypothetical constructs such as the mind.
  • Der Behaviorismus (abgeleitet vom amerikanisch-englischen Wort behavior = Verhalten) ist ein wissenschaftstheoretischer Standpunkt, der zugrunde legt, dass das Verhalten von Menschen und Tieren mit den Methoden der Naturwissenschaft untersucht werden kann. Er versteht sich somit als eine Theorie der Wissenschaft vom Verhalten, der Verhaltenswissenschaft oder Verhaltensanalyse. Er wurde nach wichtigen Vorarbeiten durch Edward Thorndike von John B. Watson zu Beginn des 20.
  • En el camp de la psicologia, el Conductisme descriu les posicions que s'estenen de la creença que l'estudi del comportament té un valor independent d'altres preocupacions. Segons això, el comportament ha de ser l'únic objecte d'estudi de la psicologia, i per tant, els termes mentals (creença, objetius, afectes etc. ) no tenen cap interés per a determinar la conducta. Per tant el conductisme és una disciplina que s'interessa només pel comportament.
  • Behaviorismus (behavior,ang. chování) je přístup v psychologii založený na tvrzení, že chování lze vědecky zkoumat bez odkazu na vnitřní duševní stavy. Je to druh materialismu, popírající nezávislý význam mysli. Snaží se zkoumat proces adaptace člověka na prostředí a oproti funkcionalismu behaviorismus studuje objektivně – používá laboratorní výzkum chování tzn. měří všechno.
  • La psicología conductista es una corriente de pensamiento con tres niveles de organización científica, que se complementan y retroalimentan recíprocamente: el conductismo, el análisis experimental del comportamiento y la ingeniería del comportamiento. Esta última comprende a su vez toda una gama de aplicaciones tecnológicas tanto en el campo de la terapia como de la modificación de conducta.
  • Behaviorismi on psykologian lähestymistapa, joka perustuu oletukseen, että ihmisiä ja eläimiä voidaan selittää pelkästään kolmannen osapuolen näkökulmasta käyttäytymistä tutkivan tieteen keinoin turvautumatta sisäisiin selittämisen keinoihin tai viittaamatta mieleen, ajatuksiin, tunteisiin tai vastaaviin. Keskeistä lähestymistavalle on ihmisen tutkiminen luonnontieteellisen objektiivisuuden näkökannalta. Behavioristisessa lähestymistavassa on erilaisia korostuksia.
  • Le béhaviorisme (ou comportementalisme) est une approche en psychologie qui consiste à se concentrer uniquement sur le comportement observable de façon à caractériser comment il est déterminé par l'environnement et l'histoire des interactions de l'individu avec son milieu, sans faire appel à des mécanismes internes au cerveau ou à des processus mentaux non directement observables.
  • Il comportamentismo (o psicologia comportamentale) è un approccio alla psicologia, sviluppato dallo psicologo John Watson agli inizi del Novecento, basato sull'assunto che il comportamento esplicito è l'unica unità di analisi scientificamente studiabile della psicologia.
  • Het behaviorisme is een stroming binnen de biologie, psychologie, en de filosofie. Het behaviorisme onderscheidt zich van andere stromingen in de psychologie doordat het observeerbare, respectievelijk registreerbare, gedrag als enige geldige onderzoeksobject voor psychologische theorievorming wordt beschouwd. Het stelt zich daarbij uitdrukkelijk tegen allerlei richtingen die gedachten en emoties tot object van onderzoek nemen zoals ook de psychoanalyse.
  • Behaviorisme er en psykologisk tilnærming med en grunnleggende forestilling om at atferd kan undersøkes vitenskapelig uten henvisning til indre fysiologiske tilstander og at all begrepsbruk skal ha et observasjonsmessig grunnlag. Behaviorismen som psykologi ble utviklet i USA tidlig på 1900-tallet som en videreføring av særlig Pavlovs forskning. Begrepet betyr i dag først og fremst vitenskapsfilosofien bak anvendt atferdsanalyse.
  • Behawioryzm - kierunek psychologiczny, który rozwinął się w XX wieku, przede wszystkim w USA.
  • Behaviorismo, também designado de Comportamentalismo ou Comportamentismo, é o conjunto das teorias psicológicas (dentre elas a Análise do Comportamento, a Psicologia Objetiva) que postulam o comportamento como o mais adequado objeto de estudo da Psicologia. Comportamento geralmente é definido por meio das unidades analíticas respostas e estímulos. Historicamente, a observação e descrição do comportamento fez oposição ao uso do método de introspecção.
  • Behaviorismul (din engl. behaviorism, fr. béhaviorisme) este un curent în psihologie, mecanicist şi agnostic, care consideră drept obiect exclusiv al psihologiei comportamentul exterior, eliminând sufletul şi apoi conştiinţa ca obiect al cunoaşterii psihologice. În limba română se foloseşte uneori şi sinonimul comportamentism.
  • Бихевиори́зм — направление в психологии, объясняющее поведение человека. Программу этого направления провозгласил в 1913 году американский исследователь Джон Уотсон.
  • Behaviorism är en vetenskaplig psykologisk strömning som lanserades av John Watson år 1913. Behaviorismen är sprungen ur den komparativa psykologin, främst Ivan Pavlovs utveckling av klassisk betingning och B.F. Skinners forskning på operant betingning. Enligt behaviorismen är psykologins mål inte en beskrivning av människan, utan prediktion och kontroll av beteende. Psykologi ses som en gren av naturvetenskapen och ska därför ägna sig åt det som är objektivt mätbart.
  • Behaviorizm yani davranışçılık, I. Dünya Savaşı sıralarında bir grup Amerikan psikoloğun, yapısalcılığa ve işlevselciliğe karşı çıkmaları ve bilincin iç gözlem yöntemi ile incelenmesine kuşku ile bakmaları sonucu ortaya çıkan, bilinç hallerinin değil, davranışların, gözlenebilir durumların incelenmesi gerekliliğini savunan psikoloji kuramı akımıdır.
  • Біхевіори́зм (від англ. behavior — поведінка) — один з напрямів психології, що зводить поведінку людей до механічних, машиноподібних актів у відповідь на зовнішні подразнення. Класична формула біхевіоризму «стимул — реакція» виключає опосередковуючу психічну ланку.
rdfs:label
  • Behaviorism
  • Behaviorismus
  • Conductisme
  • Behaviorismus
  • Psicología conductista
  • Behaviorismi
  • Béhaviorisme
  • Comportamentismo
  • 行動主義心理学
  • Behaviorisme
  • Behaviorisme
  • Behawioryzm
  • Behaviorismo
  • Behaviorism
  • Бихевиоризм
  • Behaviorism
  • Davranışçılık
  • Біхевіоризм
  • 行为主义
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpedia-owl:Book/subject of
is dbpedia-owl:subject of
is dbpprop:notableIdeas of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:subject of