Beatification (from Latin beatus, "blessed" and facere, "to make") is a recognition accorded by the Catholic Church of a dead person's entrance into Heaven and capacity to intercede on behalf of individuals who pray in his or her name.

Property Value
dbo:abstract
  • Beatification (from Latin beatus, "blessed" and facere, "to make") is a recognition accorded by the Catholic Church of a dead person's entrance into Heaven and capacity to intercede on behalf of individuals who pray in his or her name. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) التطويب هي المرحلة الثالثة من الخطوات الأربعة لعملية تقديس شخص متوفى، يتم اختياره من قبل البابا باسم الكنيسة الكاثوليكية. في العادة يتم الاحتفال بالتطويب في المنطقة التي طلبت تقديس الشخص المتوفى. يطوب الكاهن عندما يحقق معجزة معينة، وتعلن قداسة الطوباوي بعد دعوى جديدة، وتتطلب حصول معجزة أخرى بشفاعته. مشاريع شقيقة في كومنز صور وملفات عن: تطويب * 32xبوابة مسيحية * 32xبوابة كنيسة رومانية كاثوليكية25بك هذه بذرة مقالة عن المسيحية بحاجة للتوسيع. شارك في تحريرها. (ar)
  • Eine Seligsprechung oder Beatifikation (v. lateinisch beatus „selig“, „glücklich“, facere „machen“, „tun“) ist in der römisch-katholischen Kirche ein kirchenrechtliches Verfahren, bei dessen Abschluss der Papst nach entsprechender Prüfung erklärt, dass ein Verstorbener als Seliger bezeichnet werden und als solcher öffentlich verehrt werden darf. Voraussetzung sind entweder das Martyrium oder ein heroischer Tugendgrad und – im Falle, dass es sich nicht um einen Märtyrer handelt – der Nachweis eines Wunders, das auf die Anrufung des Seligen und dessen Fürsprache bei Gott bewirkt wurde. Im Unterschied zur Heiligsprechung wird bei der Seligsprechung nur die Verehrung durch die Ortskirche gestattet. Eine Heilig- oder Seligsprechung bedeutet nicht, dass eine Person „in den Himmel versetzt“ wird, sondern mit ihr bekundet die Kirche das Vertrauen, dass der betreffende Mensch die Vollendung bei Gott bereits erreicht hat. Sie hat somit auch insofern liturgische Bedeutung, als nun nicht mehr für den Seligen, sondern mit ihm gebetet und er um seine oder ihre Fürsprache bei Gott angerufen werden kann. (de)
  • La béatification est la déclaration, par décret pontifical, qu'une personne de foi chrétienne a pratiqué les vertus naturelles et chrétiennes de façon exemplaire, ou même héroïque. La vénération publique de celui ou celle qui est alors appelé bienheureux ou bienheureuse est par la suite autorisée, localement ou universellement. (fr)
  • La beatificazione è, nel Cattolicesimo, l'atto mediante il quale la Chiesa riconosce l'ascensione di una persona defunta al Paradiso e la conseguente capacità di intercedere a favore di fedeli che lo pregano. Il titolo autorizza il culto pubblico del "beato" nell'ambito di una Chiesa particolare e, frequentemente, anche di un ente ecclesiastico (istituto religioso, ecc.) La beatificazione è una tappa obbligata del processo di canonizzazione, al termine del quale un servo di Dio è riconosciuto santo. (it)
  • Een zaligverklaring (Lat.: beatificatio) is een gebruik binnen de Katholieke Kerk waarbij de paus, na een grondig en langdurig onderzoek, ofwel erkent dat een Dienaar Gods sinds onheuglijke tijden een publieke verering heeft genoten (beatificatio aequipollens) of – zoals meestal het geval is – formeel verklaart dat iemand die verering toekomt, omdat hij de hemelse glorie deelachtig is geworden (beatificatio formalis). Alleen de paus kan iemand zalig verklaren. Een van de vereisten is de verificatie van een wonder dat aan deze persoon werd toegeschreven. Een wonder is niet nodig voor iemand die als martelaar gestorven is. De persoon moet al de status hebben van eerbiedwaardig om zalig verklaard te kunnen worden. Zaligverklaring kan de eerste stap zijn op weg naar een heiligverklaring. Daarvoor moeten minstens twee wonderen aan de persoon toegeschreven zijn. Een verschil tussen een zalige en een heilige is dat een zalige een betekenis heeft voor een bepaald bisdom, een bepaalde regio of congregatie, terwijl een heilige betekenis heeft voor de gehele wereldkerk. Een zaligverklaring gaat ook met minder ceremonieel gepaard dan een heiligverklaring. (nl)
  • 列福(れっぷく、ラテン語: Beatificatio, 英語: Beatification)は、キリスト教、カトリック教会において徳と聖性が認められ、聖人(Saint)に次ぐ福者(Beato)の地位に上げられることをいう。 (ja)
  • Beatyfikacja (łac. beatificare 'wyróżniać') – akt kościelny wydawany przez Kościół katolicki, uznający osobę zmarłą za błogosławioną, zezwalający na publiczny kult, ale o charakterze lokalnym (np. w diecezji). Akt taki wydaje się po pozytywnym rozpatrzeniu procesu beatyfikacyjnego. We wczesnym średniowieczu beatyfikacji dokonywano spontanicznie, później wymagana była zgoda Synodu Biskupów i Stolicy Apostolskiej. Od roku 1515 (Dekret Leona X aprobujący kult Konrada z Piacenzy) beatyfikację może zatwierdzić tylko papież. (pl)
  • Beatificação (do latim beatus, abençoado, pelo termo grego μακαριος, makarios) é o ato de atribuir o estatuto de Beato a alguém. No catolicismo, é o reconhecimento feito pela Igreja de que a pessoa a quem é atribuída se encontra no Paraíso, em estado de beatitude, e pode interceder por aqueles que lhe recorrem em oração. Para outras correntes cristãs não existe uma distinção entre beatificação e canonização. Estas diferem sobretudo no seguinte: a primeira implica uma permissão local para a veneração enquanto a segunda se estende muito para além disso, tratando-se de um preceito universal. Ao invés da canonização, muitos teólogos não consideram a declaração de beatitude como uma declaração infalível da Igreja. É considerada um passo no sentido da canonização (ser declarado santo). O Papa João Paulo II alterou vincadamente a prática do Vaticano no que respeita à beatificação. Até Novembro de 2004, beatificou 1340 pessoas, número maior do que todos os anteriores papas em conjunto. (pt)
  • Беатифика́ция (лат. beatificatio < beatus — счастливый, благословенный) — обряд причисления умершего к лику блаженных в католической церкви. Беатификацию следует отличать от канонизации, в ходе которой происходит причисление праведника к лику святых: беатификация понимается как этап, предваряющий канонизацию. (ru)
  • 宣福禮(拉丁语: Beatificatio;英语:Beatification,字根來自拉丁语:beatus,受祝福的),又稱為宣福、列福、列福式,是天主教會追封已過世人的一種儀式,用意在於尊崇其德行,認定其信仰足以升上天堂。天主教徒相信,以真福者的名號禱告,真福者將會為祈祷者向天主代禱,會有更好的成效。 經過宣福禮之後,此人可以享有真福者、或真福品(拉丁语:Beato,英语:Blessed)的稱號,其位階僅次於聖人。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 233724 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 741410013 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Beatification (from Latin beatus, "blessed" and facere, "to make") is a recognition accorded by the Catholic Church of a dead person's entrance into Heaven and capacity to intercede on behalf of individuals who pray in his or her name. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) التطويب هي المرحلة الثالثة من الخطوات الأربعة لعملية تقديس شخص متوفى، يتم اختياره من قبل البابا باسم الكنيسة الكاثوليكية. في العادة يتم الاحتفال بالتطويب في المنطقة التي طلبت تقديس الشخص المتوفى. يطوب الكاهن عندما يحقق معجزة معينة، وتعلن قداسة الطوباوي بعد دعوى جديدة، وتتطلب حصول معجزة أخرى بشفاعته. مشاريع شقيقة في كومنز صور وملفات عن: تطويب * 32xبوابة مسيحية * 32xبوابة كنيسة رومانية كاثوليكية25بك هذه بذرة مقالة عن المسيحية بحاجة للتوسيع. شارك في تحريرها. (ar)
  • La béatification est la déclaration, par décret pontifical, qu'une personne de foi chrétienne a pratiqué les vertus naturelles et chrétiennes de façon exemplaire, ou même héroïque. La vénération publique de celui ou celle qui est alors appelé bienheureux ou bienheureuse est par la suite autorisée, localement ou universellement. (fr)
  • La beatificazione è, nel Cattolicesimo, l'atto mediante il quale la Chiesa riconosce l'ascensione di una persona defunta al Paradiso e la conseguente capacità di intercedere a favore di fedeli che lo pregano. Il titolo autorizza il culto pubblico del "beato" nell'ambito di una Chiesa particolare e, frequentemente, anche di un ente ecclesiastico (istituto religioso, ecc.) La beatificazione è una tappa obbligata del processo di canonizzazione, al termine del quale un servo di Dio è riconosciuto santo. (it)
  • 列福(れっぷく、ラテン語: Beatificatio, 英語: Beatification)は、キリスト教、カトリック教会において徳と聖性が認められ、聖人(Saint)に次ぐ福者(Beato)の地位に上げられることをいう。 (ja)
  • Beatyfikacja (łac. beatificare 'wyróżniać') – akt kościelny wydawany przez Kościół katolicki, uznający osobę zmarłą za błogosławioną, zezwalający na publiczny kult, ale o charakterze lokalnym (np. w diecezji). Akt taki wydaje się po pozytywnym rozpatrzeniu procesu beatyfikacyjnego. We wczesnym średniowieczu beatyfikacji dokonywano spontanicznie, później wymagana była zgoda Synodu Biskupów i Stolicy Apostolskiej. Od roku 1515 (Dekret Leona X aprobujący kult Konrada z Piacenzy) beatyfikację może zatwierdzić tylko papież. (pl)
  • Беатифика́ция (лат. beatificatio < beatus — счастливый, благословенный) — обряд причисления умершего к лику блаженных в католической церкви. Беатификацию следует отличать от канонизации, в ходе которой происходит причисление праведника к лику святых: беатификация понимается как этап, предваряющий канонизацию. (ru)
  • 宣福禮(拉丁语: Beatificatio;英语:Beatification,字根來自拉丁语:beatus,受祝福的),又稱為宣福、列福、列福式,是天主教會追封已過世人的一種儀式,用意在於尊崇其德行,認定其信仰足以升上天堂。天主教徒相信,以真福者的名號禱告,真福者將會為祈祷者向天主代禱,會有更好的成效。 經過宣福禮之後,此人可以享有真福者、或真福品(拉丁语:Beato,英语:Blessed)的稱號,其位階僅次於聖人。 (zh)
  • Eine Seligsprechung oder Beatifikation (v. lateinisch beatus „selig“, „glücklich“, facere „machen“, „tun“) ist in der römisch-katholischen Kirche ein kirchenrechtliches Verfahren, bei dessen Abschluss der Papst nach entsprechender Prüfung erklärt, dass ein Verstorbener als Seliger bezeichnet werden und als solcher öffentlich verehrt werden darf. Voraussetzung sind entweder das Martyrium oder ein heroischer Tugendgrad und – im Falle, dass es sich nicht um einen Märtyrer handelt – der Nachweis eines Wunders, das auf die Anrufung des Seligen und dessen Fürsprache bei Gott bewirkt wurde. Im Unterschied zur Heiligsprechung wird bei der Seligsprechung nur die Verehrung durch die Ortskirche gestattet. (de)
  • Een zaligverklaring (Lat.: beatificatio) is een gebruik binnen de Katholieke Kerk waarbij de paus, na een grondig en langdurig onderzoek, ofwel erkent dat een Dienaar Gods sinds onheuglijke tijden een publieke verering heeft genoten (beatificatio aequipollens) of – zoals meestal het geval is – formeel verklaart dat iemand die verering toekomt, omdat hij de hemelse glorie deelachtig is geworden (beatificatio formalis). Alleen de paus kan iemand zalig verklaren. Een van de vereisten is de verificatie van een wonder dat aan deze persoon werd toegeschreven. Een wonder is niet nodig voor iemand die als martelaar gestorven is. De persoon moet al de status hebben van eerbiedwaardig om zalig verklaard te kunnen worden. (nl)
  • Beatificação (do latim beatus, abençoado, pelo termo grego μακαριος, makarios) é o ato de atribuir o estatuto de Beato a alguém. No catolicismo, é o reconhecimento feito pela Igreja de que a pessoa a quem é atribuída se encontra no Paraíso, em estado de beatitude, e pode interceder por aqueles que lhe recorrem em oração. Para outras correntes cristãs não existe uma distinção entre beatificação e canonização. (pt)
rdfs:label
  • Beatification (en)
  • تطويب (ar)
  • Seligsprechung (de)
  • Béatification (fr)
  • Beatificazione (it)
  • 列福 (ja)
  • Zaligverklaring (nl)
  • Beatyfikacja (pl)
  • Beatificação (pt)
  • Беатификация (ru)
  • 宣福禮 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:saint of
is dbo:schoolPatron of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:after of
is dbp:deathstyle of
is dbp:firstMonarch of
is dbp:founder of
is dbp:honorificPrefix of
is dbp:saintTitle of
is dbp:successor of
is foaf:primaryTopic of