| dbpprop:abstract
|
- A battleship is a large, heavily armored warship with a main battery consisting of the largest caliber of guns. Battleships were larger, better armed and armored than cruisers or destroyers. There are currently no battleships in service. Battleship design evolved to incorporate and adapt technological advances to maintain an edge. The word battleship was coined around 1794 and is a contraction of the phrase line-of-battle ship, the dominant wooden warship during the Age of Sail. The term came into formal use in the late 1880s to describe a type of ironclad warship, now referred to as pre-dreadnought battleships. In 1906, the launch of HMS Dreadnought heralded a revolution in battleship design. Following battleship designs that were influenced by HMS Dreadnought were referred to as "dreadnoughts". Battleships were a symbol of naval dominance and national might, and for decades the battleship was a major factor in both diplomacy and military strategy. The global arms race in battleship construction in the early 20th century was one of the causes of World War I, which saw a clash of huge battle fleets at the Battle of Jutland. The Naval Treaties of the 1920s and 1930s limited the number of battleships but did not end the evolution of design. Both the Allies and the Axis Powers deployed battleships of old construction and new during World War II. Historian Robert O'Connell questions the value of the battleship. The Battle of Tsushima (1905) was the only decisive clash between steel battleship fleets, and apart from the indecisive Battle of Jutland (1916), there were few great battleship clashes. Despite their great firepower and protection, battleships were increasingly vulnerable to much smaller, cheaper ordnance and craft: initially the torpedo and the naval mine, and later aircraft and the guided missile. The growing range of naval engagement led to the aircraft carrier replacing the battleship as the leading capital ship during World War II, with the last battleship to be launched being HMS Vanguard in 1944. Battleships were retained by the United States Navy into the Cold War only for fire support purposes. The last battleships were removed from the U.S. Naval Vessel Register in March 2006.
- Als Schlachtschiffe werden gepanzerte Großkampfschiffe des ausgehenden 19. und des 20. Jahrhunderts bezeichnet. In Deutschland wurden diese Kriegsschiffe allerdings bis zum Ende des Ersten Weltkrieges als Linienschiffe bzw. Großlinienschiffe bezeichnet, in Anlehnung an die Geschwaderlinienschiffe des Segelzeitalters und die bis zum Ende des Ersten Weltkrieges angewendete Linientaktik in Seegefechten. Im Ausland werden Schlachtschiffe zum Teil auch noch bis heute als Panzerschiffe bezeichnet. Mit Einführung des Einheitskalibers beim britischen Schlachtschiff HMS Dreadnought setzte sich vor allem im angloamerikanischen Sprachgebrauch, aber auch in der k.u.k. Kriegsmarine die Bezeichnung „Schlachtschiff“ als Typenbezeichnung durch. Heute versteht man unter Schlachtschiffen im Allgemeinen – mit einigen Ausnahmen – die am schwersten bewaffneten und gepanzerten Großkampfschiffe des 20. Jahrhunderts. Ihre Wasserverdrängung nahm im Laufe der Jahre durch das Wettrüsten der Seemächte ständig zu. Lag sie zu Beginn des 20. Jahrhunderts noch bei ca. 20.000 t, so erreichte sie am Ende der Ära bei den größten Entwürfen, wie der Yamato-Klasse, über 70.000 t.
- Bitevní loď je označení pro nejsilnější válečné lodě své doby. Toto označení se používá pro lodě v období 15. - 20. století. Vrchol vývoje těchto lodí nastal v období první a druhé světové války. Během druhé světové války byl však jejich význam potlačen rozvojem letectva. Bitevní lodě byly vyvíjeny především k likvidaci nepřátelských plavidel, byly ale také užívány k ostřelování pobřeží. Jako bitevní loď byla původně označována řadová loď - desítkami děl vyzbrojená plachetnice, používající taktiku útoku v řadě. Od druhé poloviny 19. století se začaly řadové lodě opatřovat pancířem a parními stroji. Stará bronzová zepředu nabíjená děla s hladkou hlavní nemohla prorazit pancéřové desky, a tak bylo nutno vyvinout silnější kanóny. Takovýchto těžších děl mohla nést loď mnohem menší množství, vznikla tedy otázka jak nejlépe umístit tuto omezenou výzbroj. 60.-90. léta 19. století lze označit jako léta hledání nejvýhodnějšího typu bitevní lodi. Vznikaly v rychlém sledu lodě kasematové, s děly umístěnými v bočních kasematech, jež jim umožňovaly větší palebné pole, barbetové lodě, na nichž byla děla umístěna na palubě v ose lodi nad pancéřovou barbetou až nakonec vznikla univerzální bitevní loď přelomu 19. a 20. století. Tyto lodě měly výtlak přibližně 15 000 t, nesly čtyři těžká děla ve dvou dvojitých věžích, ráže těchto děl byla obvykle 305 mm (12´´). Dále nesly 8 až 12 středních děl, nejčastěji ráže 152 mm a pak množství lehčích děl a kulometů k odrážení torpédových útoků. Byly silně pancéřované, boční pancíř dosahoval síly až 280 mm, rychlost se obvykle pohybovala kolem 18 uzlů. Tato plavidla se účastnila několika významných konfliktů, čínsko-japonské války, španělsko-americké války a rusko-japonské války. Právě zkušenosti z rusko-japonské války podnítily další vývoj bitevních lodí. Ukázal se význam těžkého dělostřelectva a rychlosti v námořní bitvě. První lodí nového druhu byl britský Dreadnought spuštěný roku 1906, podle nějž se nazývají všechny obdobné bitevní lodě dreadnoughty. Hlavní novinkou bylo umístění pěti dvojitých dělových věží na této lodi. Boční salvu mohlo pálit sice jen osm těžkých děl, ale přesto to znamenalo dvojnásobnou palebnou sílu oproti všem starším plavidlům. Dále se mírně zvedla rychlost na 22 uzlů. Pancéřování setrvalo přibližně na stejné úrovni. Stále větší a stále silnější dreadnoughty začaly stavět všechny námořní velmoci, výtlak stoupal až k 35 000 tun, ráže děl až na 381 mm. Tyto bitevní lodě byly hlavní námořní silou první světové války. Přesto však jejich význam klesal, bitevní loď byla lehce zranitelná minami, musela mít doprovod torpédoborců a lehkých křižníků proti ponorkám a torpédovkám. Po válce bylo ještě dokončeno několik válečných projektů jako např. třída amerických lodí Colorado s děly ráže 406 mm, ale poté Washingtonská konference z roku 1922 zastavila stavbu bitevních lodí na 15 let, tedy do roku 1936. Druhé světové války se účastnila jednak plavidla postavená za první světové války a těsně po ní, která byla v meziválečném období modernizována a moderní bitevní lodě, stavěné těsně před a v průběhu války. Tyto kolosy dosahovaly výtlaku až 64 000 t, délky téměř 270 m a rychlosti mezi 28 a 33 uzly. Výzbroj tvořilo nejčastěji osm až devět 381mm až 406mm děl (více jen u Jamato a Musaši) umístěných ve třech trojitých věžích či čtyřech dvojitých, dále 12 středních děl ve věžích na bocích a množství lehkých protiletadlových děl. Ale ani silná protiletecká výzbroj skládající se z desítek děl nejrůznějších ráží nedokázala zajistit dostatečnou obranu proti leteckým útokům. Po druhé světové válce stavba bitevních lodí končí, jejich vůdčí úlohu přebírají letadlové lodě. Bitevní lodě přeživší válku byly postupně vyřazovány a šrotovány v průběhu 50. a 60. let. Jedinou výjimkou jsou americké lodě třídy Iowa, které prošly rozsáhlou modernizací a účastnily se války ve Vietnamu i Perském zálivu. I ty však už byly vyřazeny ze služby a dnes slouží pouze jako plovoucí muzea.
- Un acorazado es un buque de guerra de gran tonelaje, fuertemente blindado y artillado, que constituyó el núcleo de las flotas de guerra desde la segunda mitad del siglo XIX hasta la Segunda Guerra Mundial, acontecimiento en el cual fueron definitivamente reemplazados por el portaaviones como "capital Ship" o buque principal de combate.
- Taistelulaivalla tarkoitetaan taisteluristeilijää raskaammin panssaroitua ja järeillä tykeillä aseistettua sota-alusta, jonka ensisijainen tehtävä on vihollisen pinta-alusten tuhoaminen. Taistelulaivojen aikakautta oli ennen kaikkea 1900-luvun alkupuoli.
- Un cuirassé est un grand navire de guerre doté d'un épais blindage, dont l'armement principal est formé de pièces d'artillerie du plus gros calibre. Par rapport aux croiseurs, ils sont plus grands, possèdent un meilleur blindage et un armement plus puissant. Les cuirassés ont considérablement évolué au cours du temps, les nouveaux navires s'adaptant continuellement aux avancées technologiques pour rester au niveau des marines étrangères. En anglais, le mot battleship apparaît vers 1794, contraction de line of battle ship (« navire de ligne de bataille », et désigne les navires de ligne, qui dominaient à l'époque les marines à voiles. En français, le mot « cuirassé » apparaît plutôt vers les années 1860 pour désigner les premiers cuirassés à coque en fer; le nom de battleship devient standard dans les pays anglophones à partir des années 1880. À partir des années 1890, il désigne les cuirassés pré-Dreadnought, en référence à la révolution du HMS Dreadnought en 1906. Les cuirassés forment autant un type séparé de navires de guerre qu'un symbole de pouvoir et de fierté nationale, et de domination navale. Pendant plusieurs décennies, le nombre et les capacités des cuirassés d'une marine étaient des facteurs déterminants dans les relations diplomatiques et les stratégies militaires. Ainsi, la course aux armements des années 1900 avec la construction accélérée de cuirassés fut un des facteurs importants à l'origine de la Première Guerre mondiale, durant laquelle la bataille du Jutland vit l'affrontement de nombreux cuirassés. Après la guerre, des traités limitent la construction de ces navires, ce qui n'empêcha pas le déploiement de cuirassés aussi bien récents que plus vieux durant la Seconde Guerre mondiale. Toutefois, certains historiens remettent en cause l'utilité de ces navires. Hormis pendant la bataille du Jutland, il y eut peu d'affrontements entre cuirassés. Et en dépit de leur grande puissance de feu et de leur blindage, ils restaient vulnérables à des armes plus légères, portées par de plus petits bateaux, comme les torpilles et les mines, puis plus tard les avions et les missiles guidés. Les cuirassés ont peu à peu été remplacés par les porte-avions en tant que principal navire des groupes de combat à partir de la Seconde Guerre mondiale. Seuls les États-Unis en ont conservé durant la guerre froide en tant que navires de soutien; les derniers cuirassés, de la classe Iowa, ont été désarmés en 1990 et rayés des registres en mars 2006.
- A csatahajók olyan hadihajók, amelyek mind nagyságuk, mind tüzérségi fegyverzetük és páncélzatuk révén elsősorban hivatottak az ellenséges flottával való harcra.
- Con il termine nave da battaglia (chiamata anche corazzata) si indicano le più potenti navi da guerra delle marine militari per tutto il periodo che va circa dalla metà del XIX secolo fino alla fine della Seconda guerra mondiale. Le navi da battaglia erano protette da pesanti corazze in acciaio (o inizialmente ferro) e avevano come ruolo principale l'ingaggio di navi da guerra nemiche con il fuoco diretto o indiretto di un arsenale di cannoni. Inoltre, come ruolo secondario, il bombardamento di bersagli costieri o in prossimità della costa come supporto agli assalti della fanteria. Nel corso della seconda guerra mondiale, vennero rese obsolete dal maggiore raggio operativo e potenzialità bellica delle portaerei, sebbene alcune continuassero a essere usate per il bombardamento costiero e come piattaforme lanciamissili fino all'inizio degli anni 1990.
- 戦艦（せんかん、battleship）は軍艦の艦種の一つ。大砲を主要兵器とする軍艦のうち、最大最強のものを指す。最も強大な砲力と堅牢な防御力を備え第二次世界大戦までは海軍兵力の主力とされ、主力艦とも呼ばれた。現在では過去の存在となり、各国とも順次除籍し、記念艦として保管される他には、現在保有する国はない。 ファイル:Yamatotrials. jpg 戦艦大和。宿毛湾沖標柱間で公試中、1941年（昭和16年）10月30日撮影。
- Een slagschip is een groot en zwaar bewapend type oorlogsschip, dat voornamelijk tussen 1906 en 1945 gebruikt werd. De term slagschip is afgeleid van schip voor in de slaglinie. Na de Tweede Wereldoorlog raakten slagschepen in onbruik, afgezien van korte oplevingen tijdens de Korea-, Vietnam- en Golfoorlogen. Slagschepen waren tussen de ca. 18.000 en 65.000 ton groot en zijn bewapend met acht tot twaalf kanons van zwaar kaliber (305 - 406 mm), opgesteld in twee- en/of drielingtorens.
- Pancerniki – klasa dużych, silnie opancerzonych i uzbrojonych pełnomorskich okrętów, stanowiących trzon największych flot wojennych od czasu powstania klasy pancerników w drugiej połowie XIX wieku, do okresu II wojny światowej. Przeznaczeniem pancerników było zapewnienie panowania na morzach poprzez wygrywanie bitew artyleryjskich i niszczenie wrogich jednostek nawodnych wszystkich klas. Pierwsze pancerniki pojawiły się w latach 60. XIX wieku i z miejsca zastąpiły drewniane okręty liniowe w roli najpotężniejszych jednostek floty, przejmując także ich nazwę w niektórych językach. Szczyt znaczenia pancerniki miały podczas wojny rosyjsko-japońskiej (1904-1905) i I wojny światowej, istotną rolę odgrywały także podczas II wojny światowej, aczkolwiek utraciły wtedy swój prymat na rzecz lotniskowców. Po tej wojnie klasa ta stopniowo zanikła, jedynie nieliczne pozostające w służbie okręty używane były w bardzo ograniczonym zakresie do lat 90. XX wieku. Polska nie posiadała w swojej marynarce okrętów tej klasy. W polskiej terminologii pancerniki zostały utożsamione z okrętami liniowymi, stanowiącymi wcześniej trzon flot i popularnie oba terminy używane są zamiennie, termin "pancernik" jest jednak bardziej jednoznaczny. Określenie "okręt liniowy" ma rację bytu tylko w stosunku do rozwiniętych pancerników, począwszy od generacji przeddrednotów (lata 90. XIX w. ), gdyż w okresie kształtowania się koncepcji klasy wczesne pancerniki były zbyt różnorodne, żeby być okrętami liniowymi w sensie jednostek działających w składzie jednolitego zespołu. Ponadto, w początkowym okresie obok pancerników egzystowały jeszcze stare żaglowe nieopancerzone okręty liniowe. Po I wojnie światowej pancerniki jednak faktycznie przestały być okrętami liniowymi, w związku z likwidacją flot liniowych, a zaczęły być używane w mniejszych liczbach i mieszanych zespołach okrętów; wobec czego termin "okręt liniowy" w stosunku do pancerników zachował znaczenie jedynie tradycyjne. Szerszym pojęciem od pancernika jest okręt pancerny, obejmujące wczesne pancerniki oraz niektóre inne klasy okrętów. Marginalną podklasą pancerników, nie zaliczającą się do okrętów liniowych i rozwijaną osobno, były mniejsze pancerniki obrony wybrzeża (omówione osobno). Zbliżoną do pancerników, lecz osobną klasą, były istniejące na początku XX wieku krążowniki liniowe (zaliczane przez część autorów do okrętów liniowych obok pancerników). Krążowniki liniowe były pokrewne konstrukcyjnie z pancernikami generacji drednotów, o podobnej wielkości, dysponując większą prędkością (od 25 do 30 węzłów wobec 20-24 węzłów drednotów), lecz słabszym opancerzeniem i uzbrojeniem. Doświadczenia I wojny światowej wykazały dużą podatność krążowników liniowych na uszkodzenia i po tej wojnie klasa ta zanikła i przestała być odrębnie wyróżniana (japońskie krążowniki liniowe zostały wówczas wręcz przeklasyfikowane na pancerniki). Główna cecha krążowników liniowych, to jest duża prędkość, została przejęta w konstrukcji nowo budowanych pancerników (generacji tzw. szybkich pancerników).
- Um couraçado (ou encouraçado) é um navio de guerra pesadamente blindado e armado com as peças de artilharia de longo alcance e de maior calibre existentes. Normalmente, os couraçados eram maiores, mais armados e mais blindados que os cruzadores e contratorpedeiros. O projeto dos couraçados evoluiu, continuamente, de modo a incorporar e adaptar os mais recentes avanços tecnológicos. Sendo considerados os herdeiros dos navios de linha à vela, do século XVIII, em alguns países, os grandes couraçados eram classificados como navio de linha ou navio de batalha . O lançamento à água, em 1906, do HMS Dreadnought foi o início de uma revolução nos projetos de couraçados. Os tipos de couraçados subsequentes, projetados sob a inspiração daquele, passaram a ser conhecidos por "dreadnoughts". Os couraçados eram um poderoso símbolo de domínio naval e de poder de uma nação. Durante décadas, os couraçados foram um fator determinante na estratégia diplomática e militar das potências que os possuiam. A corrida global às armas, em termos de construção de couraçados, foi uma das causas da Primeira Guerra Mundial, na qual se deu a Batalha da Jutlândia, um recontro entre as enormes frotas de couraçados britânica e alemã, considerado como a maior batalha naval da história. Os tratados internacionais de limitação de armamento naval, das décadas de 1920 e de 1930, limitaram o número de couraçados, mas não pararam com a sua evolução. Tanto os Aliados como as Potências do Eixo desenvolveram couraçados durante a Segunda Guerra Mundial. Apesar de tudo, alguns historiadores e estrategas navais questionam o valor dos couraçados. A Batalha de Tsushima, entre as marinhas russa e japonesa, em 1905, foi o único confronto decisivo entre frotas de couraçados e um dos poucos ocorridos, para além da indecisiva Batalha da Jutlândia. Apesar dos seus enormes poder de fogo e proteção, os couraçados foram-se tornando, cada vez mais, vulneráveis a armas simples e baratas: inicialmente o torpedo e a mina marítima e, depois, a aeronave e o míssil. O aumento da distância de enfrentamento nos combates navais levou ao desenvolvimento do porta-aviões que substituiu o couraçado como o principal tipo de navio de linha, durante a Segunda Guerra Mundial. Durante, a Guerra Fria, apenas a Marinha dos EUA manteve alguns dos seus couraçados em serviço, usando-os em missões de apoio de fogo contra alvos em terra. Os últimos couraçados dos EUA foram abatidos ao serviço em março de 2006.
- Линко́р (сокр. от «лине́йный кора́бль») — бронированный артиллерийский военный корабль водоизмещением от 20 до 64 тысяч тонн, длиной от 150 до 263 м, вооружённый орудиями главного калибра от 280 до 460 мм, с экипажем 1500—2800 человек. Применялся в XX веке для уничтожения кораблей противника в составе боевого соединения и артиллерийской поддержки сухопутных операций. Являлся эволюционным развитием броненосцев второй половины XIX в. Файл:Uss arizona. jpg Линкор «USS Arizona»
- Slagskepp kallades de fartyg som byggdes mellan 1850-talet och 1940-talet och som bar det mest kraftfulla skeppsartilleriet och som var bäst bepansrade av alla örlogsfartyg. Slagskeppens utveckling kan härledas från 1400-talets koggar som användes i norra Europa, 1500-talets karacker och galeoner, 1600- och 1700-talets linjeskepp, 1800-talets järnbeklädda örlogsfartyg och pansarskepp samt 1900-talets Dreadnoughts. De stora pansarfartygen som var avsedda för slaglinjen kallades inledningsvis för pansarfregatter, men med segelriggen försvann detta namn och ersattes med slagskepp eller "linjeskepp". I över 100 år var slagskeppen havens konungar, men med hangarfartygens inträdande på huvudscenen under andra världskriget (1939-45) kom skeppstypen att bli föråldrad. Andra världskriget kommer troligen att förbli det sista kriget där slagskeppen spelat en framträdande roll. Slagskepp var konstruerade för att slåss mot motsvarande fientliga örlogsfartyg med direkt eller indirekt eld från sitt huvudartilleri. I sina sekundära roller var de kapabla att bombardera mål vid och nära kusten för att understödja infanterianfall. En tredje roll framkom under det andra världskriget, när slagskeppen använde sitt kraftiga luftvärnsskydd för att skydda hangarfartyg från luftanfall. Efter det andra världskriget användes ännu slagskepp för att bombardera kuster och som robotplattformar ända fram till 1990-talet. Namnet "slagskepp" kan härledas från slaglinje-taktiken från mitten av 1600-talet. Denna taktik innebar att fartygen vanligtvis följde varandra i en linje (en så kallad slagordning) och avfyrade sina bredsidor mot ett håll. De fartyg som förväntades bilda denna linje kallades linjeskepp eller slaglinjeskepp, vilket senare kom att förkortas till enbart slagskepp. De delades in i flera klasser: första-, andra- och tredje rangens slagskepp. De slagskepp som tillhörde den fjärde- och femte rangen var fregatter och sjätte rangens slagskepp var slupar. De senare användes för kommunikation och spaning och deltog vanligtvis inte i de egentliga skärsmytslingarna. Trots att denna klassificering fungerade bra in på 1700-talet kom terminologin att bli förvirrande i mitten av 1800-talet genom att man införde stora, ångdrivna, bepansrade enkeldäckfartyg som bar ett litet antal kraftfulla kanoner. Dessa fartyg var tekniskt sett fregatter eftersom de enbart hade ett kanondäck, men de var konstruerade för att slåss som linjeskepp och de var dessutom de mest kraftfulla örlogsfartygen av sin tid.
- Лінкор (сокр. від «лінійний корабель») - панцерний артилерійський військовий корабель водотоннажністю від 20 до 64 тисяч тонн, довжиною від 150 до 263 м, озброєний гарматами головного калібру від 280 до 460 мм, з екіпажем 1500-2800 осіб. Використовувався у XX столітті для знищення кораблів супротивника в складі бойового з'єднання та артилерійської підтримки сухопутних операцій. Був еволюційним розвитком панцерників другої половини XIX ст. Прийшов на заміну ескадреним панцерникам періоду російсько-японської війни 1904-05 років. Прототипом лінкору був англійський корабель "Дредноут". У роки другої світової війни лінкори перестали мати значення головної сили флоту, їх будівництво припинилось. У даний час у складі ВМС США є чотири лінкори, побудовані у 1943-44 роках, які модернізуються сучасним озброєнням.
- 战舰（Battleship），是人类创造的最庞大又复杂的武器系统之一，另稱戰鬥艦、戰列艦（中國大陸）。它是海軍作戰艦艇，特色是大口徑火砲、厚重裝甲、高噸位。战舰自 1860 年代開始發展，第二次世界大战中末期逐漸式微，其間是海權國家的主要舰种之一。 战舰的极盛期在 20世纪初到第二次世界大战，是唯一远程打击敵手的战略武器，各海军强国高度重视。它曾被稱為主力艦，但其战略角色已經讓位給後來的航空母舰和弹道导弹潜艇。該稱呼因此過時。 戰列艦（Ships of the Line）乃 17世紀的一種大型木造軍艦。它是战舰的前身，但兩者頗有差異。 战舰 在近代的發展，淵源於木造的风帆船艦，結束於航空母艦和潛艇在二戰後的高度進步。其間可分成如下各階段。
|
| rdfs:comment
|
- A battleship is a large, heavily armored warship with a main battery consisting of the largest caliber of guns. Battleships were larger, better armed and armored than cruisers or destroyers. There are currently no battleships in service. Battleship design evolved to incorporate and adapt technological advances to maintain an edge. The word battleship was coined around 1794 and is a contraction of the phrase line-of-battle ship, the dominant wooden warship during the Age of Sail.
- Als Schlachtschiffe werden gepanzerte Großkampfschiffe des ausgehenden 19. und des 20. Jahrhunderts bezeichnet. In Deutschland wurden diese Kriegsschiffe allerdings bis zum Ende des Ersten Weltkrieges als Linienschiffe bzw. Großlinienschiffe bezeichnet, in Anlehnung an die Geschwaderlinienschiffe des Segelzeitalters und die bis zum Ende des Ersten Weltkrieges angewendete Linientaktik in Seegefechten. Im Ausland werden Schlachtschiffe zum Teil auch noch bis heute als Panzerschiffe bezeichnet.
- Bitevní loď je označení pro nejsilnější válečné lodě své doby. Toto označení se používá pro lodě v období 15. - 20. století. Vrchol vývoje těchto lodí nastal v období první a druhé světové války. Během druhé světové války byl však jejich význam potlačen rozvojem letectva. Bitevní lodě byly vyvíjeny především k likvidaci nepřátelských plavidel, byly ale také užívány k ostřelování pobřeží.
- Un acorazado es un buque de guerra de gran tonelaje, fuertemente blindado y artillado, que constituyó el núcleo de las flotas de guerra desde la segunda mitad del siglo XIX hasta la Segunda Guerra Mundial, acontecimiento en el cual fueron definitivamente reemplazados por el portaaviones como "capital Ship" o buque principal de combate.
- Taistelulaivalla tarkoitetaan taisteluristeilijää raskaammin panssaroitua ja järeillä tykeillä aseistettua sota-alusta, jonka ensisijainen tehtävä on vihollisen pinta-alusten tuhoaminen. Taistelulaivojen aikakautta oli ennen kaikkea 1900-luvun alkupuoli.
- Un cuirassé est un grand navire de guerre doté d'un épais blindage, dont l'armement principal est formé de pièces d'artillerie du plus gros calibre. Par rapport aux croiseurs, ils sont plus grands, possèdent un meilleur blindage et un armement plus puissant. Les cuirassés ont considérablement évolué au cours du temps, les nouveaux navires s'adaptant continuellement aux avancées technologiques pour rester au niveau des marines étrangères.
- A csatahajók olyan hadihajók, amelyek mind nagyságuk, mind tüzérségi fegyverzetük és páncélzatuk révén elsősorban hivatottak az ellenséges flottával való harcra.
- Con il termine nave da battaglia (chiamata anche corazzata) si indicano le più potenti navi da guerra delle marine militari per tutto il periodo che va circa dalla metà del XIX secolo fino alla fine della Seconda guerra mondiale. Le navi da battaglia erano protette da pesanti corazze in acciaio (o inizialmente ferro) e avevano come ruolo principale l'ingaggio di navi da guerra nemiche con il fuoco diretto o indiretto di un arsenale di cannoni.
- 戦艦（せんかん、battleship）は軍艦の艦種の一つ。大砲を主要兵器とする軍艦のうち、最大最強のものを指す。最も強大な砲力と堅牢な防御力を備え第二次世界大戦までは海軍兵力の主力とされ、主力艦とも呼ばれた。現在では過去の存在となり、各国とも順次除籍し、記念艦として保管される他には、現在保有する国はない。 ファイル:Yamatotrials.
- Een slagschip is een groot en zwaar bewapend type oorlogsschip, dat voornamelijk tussen 1906 en 1945 gebruikt werd. De term slagschip is afgeleid van schip voor in de slaglinie. Na de Tweede Wereldoorlog raakten slagschepen in onbruik, afgezien van korte oplevingen tijdens de Korea-, Vietnam- en Golfoorlogen. Slagschepen waren tussen de ca. 18.000 en 65.000 ton groot en zijn bewapend met acht tot twaalf kanons van zwaar kaliber (305 - 406 mm), opgesteld in twee- en/of drielingtorens.
- Pancerniki – klasa dużych, silnie opancerzonych i uzbrojonych pełnomorskich okrętów, stanowiących trzon największych flot wojennych od czasu powstania klasy pancerników w drugiej połowie XIX wieku, do okresu II wojny światowej. Przeznaczeniem pancerników było zapewnienie panowania na morzach poprzez wygrywanie bitew artyleryjskich i niszczenie wrogich jednostek nawodnych wszystkich klas. Pierwsze pancerniki pojawiły się w latach 60.
- Um couraçado (ou encouraçado) é um navio de guerra pesadamente blindado e armado com as peças de artilharia de longo alcance e de maior calibre existentes. Normalmente, os couraçados eram maiores, mais armados e mais blindados que os cruzadores e contratorpedeiros. O projeto dos couraçados evoluiu, continuamente, de modo a incorporar e adaptar os mais recentes avanços tecnológicos.
- Линко́р (сокр. от «лине́йный кора́бль») — бронированный артиллерийский военный корабль водоизмещением от 20 до 64 тысяч тонн, длиной от 150 до 263 м, вооружённый орудиями главного калибра от 280 до 460 мм, с экипажем 1500—2800 человек.
- Slagskepp kallades de fartyg som byggdes mellan 1850-talet och 1940-talet och som bar det mest kraftfulla skeppsartilleriet och som var bäst bepansrade av alla örlogsfartyg. Slagskeppens utveckling kan härledas från 1400-talets koggar som användes i norra Europa, 1500-talets karacker och galeoner, 1600- och 1700-talets linjeskepp, 1800-talets järnbeklädda örlogsfartyg och pansarskepp samt 1900-talets Dreadnoughts.
- Лінкор (сокр. від «лінійний корабель») - панцерний артилерійський військовий корабель водотоннажністю від 20 до 64 тисяч тонн, довжиною від 150 до 263 м, озброєний гарматами головного калібру від 280 до 460 мм, з екіпажем 1500-2800 осіб.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
