| dbpprop:abstract
|
- The Battle of Wood Lake was a battle in the Dakota War of 1862 in September. By that time in the Dakota War of 1862, the Sioux offensive had slowed considerably, and the Minnesota forces were beginning to implement a plan formulated by Governor Alexander Ramsey. Ramsey's plan, implemented by Colonel Henry Hastings Sibley and frontier commander Charles Eugene Flandrau, had the goals of freeing settlers held captive by the Indians and to "exterminate" or drive the Dakota "forever beyond the borders of the state". Sibley attempted to negotiate a settlement with Chief Little Crow in early September, thinking that the Indians were growing weary of the war. Little Crow returned with an explanation of why the Indians started the war and hinting that he would consider negotiations about some United States prisoners they were holding captive. Sibley responded by refusing to negotiate and demanding Little Crow's surrender. Little Crow refused to surrender, and the conditions were set for another battle. Sibley's initial expedition from Fort Snelling, which included 1400 troops, took nearly nine days to reach Fort Ridgely. At Fort Ridgely, Sibley delayed still further, to the frustration of settlers and others who wanted swift action against the Indian uprising. Jane Grey Swisshelm, a St. Cloud newspaper editor, wrote, "For God's sake put some live man in command of the force against the Sioux & let Sibley have 100 men or thereabout for his undertaker's corpse. " The delay was caused, in part, by the lack of experience of the new recruits and the shortage of supplies, such as guns, ammunition, and horses. These supplies finally reached Sibley's forces between September 11 and September 14. On September 19, the troops finally began their march up the Minnesota River valley. The troops camped near Lone Tree or Battle Lake, about five miles north of what is now Echo, Minnesota. Sibley's guide thought the lake was Wood Lake, which was about three and a half miles to the west, so the battle is actually misnamed. Little Crow planned to ambush the soldiers the next morning when they were marching along the road. In the morning, a few soldiers from the Third Minnesota regiment left camp early in search of food from the Upper Sioux Agency near present day Rock Valle Church. When the Sioux ambushed the soldiers, they returned fire, and the rest of the soldiers from Sibley's camp advanced to aid their fellow soldiers. The fight lasted about two hours, during which Chief Mankato was killed by a cannonball. The battle was a decisive victory for the United States, with heavy casualties inflicted on the Sioux. For his part in the battle, Sibley received a promotion to Brigadier General. Because of the high losses and the death of Chief Mankato the battle was the last fought by the Sioux in the uprising as the influence of the pacifist chiefs increased which led to the release of those held captive by the Sioux and the surrender of many of the Indians at Camp Release. A Company at the Battle of Wood Lake was Captain James Gormans's "The Renville Rangers". Killed: Private Joseph Paro
- Bitwa pod Wood Lake była bitwą Powstania Dakotów w Minnesocie. Po początkowych sukcesach ofensywa Santee została zatrzymana. Wtedy do kontrakcji przeszła armia USA. Plan przedstawiony przez gubernatora Minnesoty Aleksandra Ramseya przewidywał „eksterminację, bądź też wyrzucenie Indian poza granice Minnesoty”. Jego wykonawcą stał się pułkownik Henry Sibley. Na początku września Sibley spróbował podjąć pertraktacje z wodzem Małym Krukiem w sprawie kapitulacji myśląc, iż Indianie są już zmęczeni wojną. Mały Kruk w odpowiedzi wyjaśnił, dlaczego Santee rozpoczęli wojnę a także zrobił aluzję, iż mógłby rozważyć pertraktacje w sprawie uwolnienia przetrzymywanych przez Santee jeńców. Sibley jednakże odmówił prowadzenia pertraktacji i zażądał od Małego Kruka bezwarunkowej kapitulacji. Wódz odmówił poddania się, tak więc obie strony zaczęły szykować się do kolejnej bitwy. Siły Sibleya, które wymaszerowały z Fort Snelling, liczyły 1400 żołnierzy. W ciągu 9 dni dotarły one do Fort Ridgely. W forcie Sibley zatrzymał się na kilka dni wywołując tym frustrację osadników, którzy chcieli szybkich działań przeciwko Indianom. Zwłoka była po części spowodowana brakiem zaopatrzenia (działa, amunicja, konie), zaś po części słabym wyszkoleniem świeżych rekrutów. Ostatecznie dostawy doszły pomiędzy 11 a 14 września. 19 września oddziały Sibley rozpoczęły marsz w kierunku rzeki Minnesota. Żołnierze rozbili obóz koło Lone Tree lub Battle Lake, ok. 5 mil na północ od obecnej miejscowości Echo. Sibley myślał, iż znajduje się koło położonego 3,5 mili na zachód Wood Lake, które nadało (faktycznie błędną) nazwę polu bitwy. Mały Kruk planował zaatakować żołnierzy rankiem 23 września, kiedy wyciągną się oni w kolumnę na wąskiej drodze. Jednakże przez zbieg okoliczności na ukrytych Indian natknęła się grupa żołnierzy z 3 pułku Minnesoty, którzy ruszyli rankiem do Górnej Agencji w poszukiwaniu żywności. Wywiązała się strzelanina. Z pomocą przybyła reszta żołnierzy Sibleya. Walka trwała ok. 2 godzin. W jej trakcie od kuli armatniej zginął wódz Makato. Bitwa okazała się decydującym zwycięstwem armii USA powodując duże straty wśród Santee. Była ostatnim starciem powstania. 2 dni później ok. 1200 Santee poddało się Sibleyowi. Uwolniono też 269 przetrzymywanych przez nich więźniów. Dzięki temu sukcesowi Sibley otrzymał promocję na generała brygady. Kapitulacja Santee nie przerwała jednak walk z Dakotami – walki z niedobitkami Santee i ich pobratymcami ze wschodu toczyły się one nadal w latach 1863-64.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
