At the Battle of Taginae (also known as the Battle of Busta Gallorum) in June/July 552, the forces of the Byzantine Empire under Narses broke the power of the Ostrogoths in Italy, and paved the way for the complete Byzantine conquest of the Italian Peninsula. Like the Battle of Agincourt in 1415, it exemplified the disastrous defeat of a cavalry charge by missile-armed infantry.

PropertyValue
dbpedia-owl:Event/date
  • 0552-07-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:MilitaryConflict/causalties
  • Unknown
dbpedia-owl:MilitaryConflict/combatant
  • Byzantine Empire and allies:
    Lombards
    Heruli
  • Ostrogothic Kingdom
dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
dbpedia-owl:MilitaryConflict/partOf
dbpedia-owl:MilitaryConflict/place
dbpedia-owl:MilitaryConflict/result
  • Decisive Byzantine victory
dbpedia-owl:MilitaryConflict/strength
  • (possibly 18,000 men?)
  • (possibly 25,000 men?)
  • 15,000 men
  • 20,000 men
dbpedia-owl:causalties
  • Unknown
dbpedia-owl:combatant
  • Byzantine Empire and allies:
    Lombards
    Heruli
  • Ostrogothic Kingdom
dbpedia-owl:commander
dbpedia-owl:date
  • 0552-07-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:partOf
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Decisive Byzantine victory
dbpedia-owl:strength
  • (possibly 18,000 men?)
  • (possibly 25,000 men?)
  • 15,000 men
  • 20,000 men
dbpprop:abstract
  • At the Battle of Taginae (also known as the Battle of Busta Gallorum) in June/July 552, the forces of the Byzantine Empire under Narses broke the power of the Ostrogoths in Italy, and paved the way for the complete Byzantine conquest of the Italian Peninsula. Like the Battle of Agincourt in 1415, it exemplified the disastrous defeat of a cavalry charge by missile-armed infantry. From as early as 549 the Emperor Justinian I had planned to dispatch a major army to Italy to conclude the protracted war with the Ostrogoths initiated in 535. During 550-51 a large expeditionary force totaling 20,000 men (possibly 25,000 men?) was gradually assembled at Salona on the Adriatic, comprising regular Byzantine units and a large contingent of foreign allies, notably Lombards, Heruls and Bulgars. The imperial chamberlain (cubicularius) Narses was appointed to command in mid 551. The following spring Narses led this grand army around the coast of the Adriatic as far as Ancona, and then turned inland aiming to march down the Via Flaminia to Rome.
  • In der Schlacht von Busta Gallorum (lat. für Grabhügel der Gallier) im Jahr 552, die auch als Schlacht von Taginae bekannt ist, besiegte ein oströmisches Heer unter Narses die von Totila geführten Ostgoten und leitete damit den Untergang des ostgotischen Königreichs in Italien ein.
  • Bitva u Taginae (také známá jako bitva u Busta Gallorum) se konala v červenci roku 552. Bojovaly zde síly Byzantské říše a Ostrogótského království. V této bitvě zlomila Byzantská říše moc Ostrogótského království a vydláždila cestu k dobytí Itálie Byzantinci.
  • La batalla de Tagina, también conocida como de Taginae o Busta Gallorum, ocurrió el 1 de julio de 552 en la localidad italiana de Taginae ubicada en Gualdo Tadino cerca de Gubbio. En ella se enfrentaron las tropas del Imperio Romano de Oriente bajo el mando del general Narsés y las tropas del reino ostrogodo bajo el mando de su rey Totila. La batalla finalizó con el triunfo de Narsés y terminó con el reinado de los ostrogodos en Italia.
  • La bataille de Taginae se déroula en juillet 552 près de Gualdo Tadino. Pendant plusieurs années Justinien a essayé de soumettre les Ostrogoths lors de plusieurs campagnes en Italie. Malgré plusieurs victoires à chaque fois les Goths se sont repris. Justinien décide donc en 551 de lever une armée de 22 000 hommes sous le commandement du général Narsès. Après 2 ans de préparation il gagne Ravenne restée romaine et se dirige vers Rome. C'est lors de cette expédition que Narsès écrase les forces du chef goths Totila à Taginae où ce dernier trouva la mort. Cette victoire permit à Narsès de prendre Rome. La bataille fit ensuite à celle du Mons Lactarius.
  • Nella battaglia di Tagina nel luglio del 552, l'Impero Bizantino sotto il comando del generale Narsete ruppe il potere degli Ostrogoti in Italia, e pose sotto la sua dominazione l'intera penisola. Nel 551, l'imperatore Giustiniano I decise di riconquistare l'Italia dagli ostrogoti. Così nella primavera del 552 dopo che il suo fedele comandante Narsete ebbe reclutato un'armata di 20000 uomini, mosse dalla penisola balcanica verso il nord Italia lungo la via flaminia. Nei pressi del villaggio di Tagina, Narsete assaltò l'armata ostrogota comandata dal re Totila, che era avanzato per intercettarlo. Dopo che Totila si accorse di avere un'armata molto meno numerosa del nemico, comunicò di voler arrendersi, ma invece attaccò di sorpresa i bizantini e conquistò una piccola collina. L'armata di Narsete si dispose ad "arco", con la fanteria formata dai longobardi e dagli eruli nel centro e ai lati gli arcieri con alle spalle la cavalleria. Totila dispose i suoi cavalieri di fronte con la cavalleria alle spalle. Inizialmente, un gruppo di disertori bizantini si unì agli ostrogoti e iniziarono un combattimento corpo a corpo, ma furono sconfitti, a questo punto Totila comparve e eseguì una danza di guerra o un esercizio equestre (le testimonianze sono vaghe su questo punto). Dopo che furono arrivati in rinforzo a Totila 2000 cavalieri, tutta l'armata ostrogota pranzò, infatti il re voleva provocare un crollo di morale nell'esercito bizantino. Ovviamente Narsete era pronto a questo e mosse i suoi arcieri e fece attaccare la cavalleria sui lati dello schieramento avversario, provocando enormi perdite. Nel primo pomeriggio gli ostrogoti erano completamente disorganizzati e quando Narsete ordinò un'avanzata generale, scapparono e si dispersero. Gli ostrogoti subirono un totale di 6000 vittime, fra cui lo stesso Totila. Entro la fine dell'anno, Roma era di nuovo sotto controllo di Bisanzio, e il resto dell'Italia nell'anno seguente, dopo la sconfitta del successore di Totila nella Battaglia dei Monti Lattari. Ma i longobardi presto attaccarono i bizantini e tolsero loro gran parte dell'Italia (568-570).
  • De Slag bij Taginae vond plaats in 552 bij het huidige Gualdo Tadino toen de Byzantijnse troepen onder leiding van generaal Narses de Ostrogoten aangevoerd door hun koning Totila versloegen in de strijd om de heerschappij over Italië.
  • Bitwa pod Busta Gallorum (12 czerwca 552 r. ) miała miejsce niedaleko miejscowości Tadinae, w trakcie wojny Bizancjum z Ostrogotami. W starciu tym przeważnie piesze, złożone z łuczników wojska bizantyjskie posiłkowane przez najemnych Longobardów i Hunów pod wodzą Narsesa rozgromiły ciężką jazdę Gotów króla Totili. Sześć tysięcy wojowników gockich poniosło śmierć w walce, a król Totila śmiertelnie ranny zmarł bezpośrednio po niej. Nowym władcą Gotów został Teja. Wynik bitwy oznaczał w zasadzie koniec wojen gockich. Niedobitki walecznego ludu stawiały opór do października, kiedy to poniosły klęskę w bitwie pod Mleczną Górą. Literatura H.N. Roisl: Totila und die Schlacht bei den Busta Gallorum, Ende Juni/Anfang Juli 552, Jahrbuch der Österreichischen Byzantinistik 30 (1981), 25-50. Roy Boss: Justinian's Wars: Belisarius, Narses and the Reconquest of the West (Stockport 1993). Haldon John: (2008). The Byzantine Wars. The History Press.
  • Na batalha de Tagina (também chamada de batalha de Busta Gallorum) em junho/julho de 552, as forças do império bizantino comandadas por Narses derrubaram o domínio dos ostrogodos na Península Itálica, e abriram o caminho para uma conquista bizantina total da península. Desde 549, o imperador bizantino Justiniano I planejava despachar um exército grande para a Itália, a fim de concluir a guerra contra os ostrogodos, iniciada em 535. Durante 550-551, uma grande força expedicionária com 35.000 homens foi gradualmente reunida em Salona (atual Solin, na Croácia, no Adriático, que consistia de unidades bizantinas regulares e um grande contingente de aliados estrangeiros, como lombardos, hérulos e búlgaros. O camareiro imperial, Narses foi designado para comandá-la no meio do ano 551. Na primavera seguinte, Narses liderou este grande exército através da costa do Adriático até Ancona, quando se voltou para o interior, marchando pela Via Flamínia rumo a Roma. Próximo à vila de Taginae, Narses encontrou o exército ostrogodo comandado pelo rei Totila, que vinha avançando para interceptá-lo. Ao se ver consideravelmente em menor número, Totila optou por entrar em negociações enquanto planejava um ataque surpresa, mas Narses não se deixou enganar por este estratagema. Embora gozasse de superioridade em números, Narses montou seu exército numa posição fortemente defensiva; no seu centro ele colocou o grande número de aliados germânicos dispostos numa densa falange, e colocou as tropas bizantinas nos dois lados. Em cada ala, ele fixou 4.000 arqueiros. Totila tentou inicialmente flanquear seu oponente capturando um pequeno morro na esquerda do exército bizantino, que dominava o único caminho à parte de trás da linha de combate de Narses, porém um destacamento de cinquenta homens da infantaria bizantina, empregado numa formação compacta e bem protegida, conseguiu repelir os sucessivos ataques da cavalaria ostrogoda. Sem conseguir alterar a posição de Narses, e esperando reforços de 2.000 homens, Totila utilizou diversos expedientes para prorrogar a batalha, incluindo ofertas insinceras de negociação, duelos realizados entre as linhas de batalha, e a demonstração pessoal do próprio rei ostrogodo de seu talento marcial. Quando seus reforços chegaram, Totila abandonou a formação e se retirou para almoçar. Narses. ciente de um possível artifício, permitiu a suas tropas que repousassem sem abandonar suas posições. Totila, aparentemente esperando pegar seu inimigo de surpresa, lançou um ataque repentino em grande escala sobre o centro bizantino. Autores modernos e antigos o acusaram de insanidade, mas Totila provavelmente queria aproximar-se do inimigo o mais rapidamente possível para evitar os efeitos dos formidáveis arqueiros bizantinos. Narses estava preparado para isto, no entanto, e ordenou aos arqueiros concentrados em seus flancos que inclinassem em direção ao centro, para que a linha de batalha assumisse a forma de um crescente. Ao se ver pega no fogo cruzado, a cavalaria ostrogoda sofreu elevadas baixas e seu ataque hesitou. O percurso e a duração da batalha que se seguiu são incertos, mas no início da noite Narses ordenou que seu exército avançasse, e os ostrogodos abandonaram a formação e fugiram. Embora os relatos variem, foi provavelmente durante o tumulto subsequente que Totila foi morto. Narses avançou até Roma, que caiu com uma resistência limitada. Os ostrogodos se reagruparam sob o sucessor de Totila, Teia, mas sofreram uma derrota final na batalha de Mons Lactarius e depois disso nunca mais tiveram algum papel significante na história da Itália.
dbpprop:casualties
  • 6,000 men
  • Unknown
dbpprop:combatant
dbpprop:commander
dbpprop:conflict
  • Battle of Taginae
dbpprop:date
  • July 552
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:partof
dbpprop:place
dbpprop:reference
dbpprop:result
  • Decisive Byzantine victory
dbpprop:strength
  • 15,000 men (possibly 18,000 men?)
  • 20,000 menW. Treadgold, A History of the Byzantine State and Society, 208 (possibly 25,000 men?)J. Haldon, The Byzantine Wars, 35
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • At the Battle of Taginae (also known as the Battle of Busta Gallorum) in June/July 552, the forces of the Byzantine Empire under Narses broke the power of the Ostrogoths in Italy, and paved the way for the complete Byzantine conquest of the Italian Peninsula. Like the Battle of Agincourt in 1415, it exemplified the disastrous defeat of a cavalry charge by missile-armed infantry.
  • In der Schlacht von Busta Gallorum (lat. für Grabhügel der Gallier) im Jahr 552, die auch als Schlacht von Taginae bekannt ist, besiegte ein oströmisches Heer unter Narses die von Totila geführten Ostgoten und leitete damit den Untergang des ostgotischen Königreichs in Italien ein.
  • Bitva u Taginae (také známá jako bitva u Busta Gallorum) se konala v červenci roku 552. Bojovaly zde síly Byzantské říše a Ostrogótského království. V této bitvě zlomila Byzantská říše moc Ostrogótského království a vydláždila cestu k dobytí Itálie Byzantinci.
  • La batalla de Tagina, también conocida como de Taginae o Busta Gallorum, ocurrió el 1 de julio de 552 en la localidad italiana de Taginae ubicada en Gualdo Tadino cerca de Gubbio. En ella se enfrentaron las tropas del Imperio Romano de Oriente bajo el mando del general Narsés y las tropas del reino ostrogodo bajo el mando de su rey Totila. La batalla finalizó con el triunfo de Narsés y terminó con el reinado de los ostrogodos en Italia.
  • La bataille de Taginae se déroula en juillet 552 près de Gualdo Tadino. Pendant plusieurs années Justinien a essayé de soumettre les Ostrogoths lors de plusieurs campagnes en Italie. Malgré plusieurs victoires à chaque fois les Goths se sont repris. Justinien décide donc en 551 de lever une armée de 22 000 hommes sous le commandement du général Narsès. Après 2 ans de préparation il gagne Ravenne restée romaine et se dirige vers Rome.
  • Nella battaglia di Tagina nel luglio del 552, l'Impero Bizantino sotto il comando del generale Narsete ruppe il potere degli Ostrogoti in Italia, e pose sotto la sua dominazione l'intera penisola. Nel 551, l'imperatore Giustiniano I decise di riconquistare l'Italia dagli ostrogoti. Così nella primavera del 552 dopo che il suo fedele comandante Narsete ebbe reclutato un'armata di 20000 uomini, mosse dalla penisola balcanica verso il nord Italia lungo la via flaminia.
  • De Slag bij Taginae vond plaats in 552 bij het huidige Gualdo Tadino toen de Byzantijnse troepen onder leiding van generaal Narses de Ostrogoten aangevoerd door hun koning Totila versloegen in de strijd om de heerschappij over Italië.
  • Bitwa pod Busta Gallorum (12 czerwca 552 r. ) miała miejsce niedaleko miejscowości Tadinae, w trakcie wojny Bizancjum z Ostrogotami. W starciu tym przeważnie piesze, złożone z łuczników wojska bizantyjskie posiłkowane przez najemnych Longobardów i Hunów pod wodzą Narsesa rozgromiły ciężką jazdę Gotów króla Totili. Sześć tysięcy wojowników gockich poniosło śmierć w walce, a król Totila śmiertelnie ranny zmarł bezpośrednio po niej. Nowym władcą Gotów został Teja.
  • Na batalha de Tagina (também chamada de batalha de Busta Gallorum) em junho/julho de 552, as forças do império bizantino comandadas por Narses derrubaram o domínio dos ostrogodos na Península Itálica, e abriram o caminho para uma conquista bizantina total da península. Desde 549, o imperador bizantino Justiniano I planejava despachar um exército grande para a Itália, a fim de concluir a guerra contra os ostrogodos, iniciada em 535.
rdfs:label
  • Battle of Taginae
  • Schlacht von Busta Gallorum
  • Bitva u Taginae
  • Batalla de Tagina
  • Bataille de Taginae
  • Battaglia di Tagina
  • Slag bij Taginae
  • Bitwa pod Busta Gallorum
  • Batalha de Tagina
owl:sameAs
skos:subject
foaf:name
  • Battle of Taginae
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryPerson/battles of
is dbpedia-owl:battles of
is dbpprop:battles of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of