| dbpprop:abstract
|
- The naval Battle of Svolder (Svold, Swold) was fought in September 999 or 1000 somewhere in the western Baltic between King Olaf Tryggvason of Norway and an alliance of his enemies. The backdrop of the battle is the unification of Norway into a single state, long-standing Danish efforts to gain control of the country, and the spread of Christianity in Scandinavia. King Olaf was sailing home after an expedition to Wendland, when he was ambushed by an alliance of Svein Forkbeard, King of Denmark, Olaf Eiríksson, King of Sweden, and Eirik Hákonarson, Jarl of Lade. Olaf had only 11 warships in the battle against a fleet of at least 70. His ships were cleared one by one, last of all the Long Serpent, which Jarl Eirik captured as Olaf threw himself into the sea. After the battle, Norway was ruled by the Jarls of Lade as a fief of Denmark and Sweden. The most detailed sources on the battle, the kings' sagas, were written approximately two centuries after it took place. Historically unreliable, they offer an extended literary account describing the battle and the events leading up to it in vivid detail. The sagas ascribe the causes of the battle to Olaf Tryggvason's ill-fated marriage proposal to Sigrid the Haughty and his problematic marriage to Thyri, sister of Svein Forkbeard. As the battle starts Olaf is shown dismissing the Danish and Swedish fleets with ethnic insults and bravado while admitting that Eirik Hákonarson and his men are dangerous because "they are Norwegians like us". The best known episode in the battle is the breaking of Einarr Þambarskelfir's bow, which heralds Olaf's defeat. In later centuries, the saga descriptions of the battle, especially that in Snorri Sturluson's Heimskringla, have inspired a number of ballads and other works of literature.
- Die Seeschlacht von Svold oder Svolder war die größte Seeschlacht der Wikingerzeit. Die Schlacht zwischen Dänen und Schweden, unterstützt von abtrünnigen Norwegern unter Erik Håkonsson, der den Tod seines Vaters Håkon Jarl rächen wollte, auf der einen, und christlichen Norwegern auf der anderen Seite, fand am 9. September 1000 in der Svolderbucht bei der Insel Svolderoie statt. Der Ort lässt sich heute nicht mehr genau lokalisieren. Vieles spricht dafür, dass es sich um das Seegebiet bei der Insel Vilm im Greifswalder Bodden in der Ostsee handelt. Möglich ist auch das Oderhaff, da die Flotte König Olavs sich auf der Rückreise vom polnischen Königshof in Posen befand. Andere Historiker vermuten, dass es sich um die Insel Greifswalder Oie oder eine Insel im dänischen Öresund handelt. Auf der Rückfahrt von den slawischen Siedlungsgebieten am Oderhaff gerieten die Schiffe des norwegischen Königs Olav Tryggvason bei der Insel Svolderoie in einen Hinterhalt der vereinigten Schwedisch-dänischen Flotte. Der unter dem Befehl des Polenkönigs Boleslav Chroby stehende Jomsburgjarl Sigvaldi beging Verrat, indem er nach Beginn der Schlacht seine Schiffe zurückzog und sich nicht am Kampf beteiligte. Der zahlenmäßigen Überlegenheit der Dänen und Schweden waren die Norweger nicht mehr gewachsen. König Olav Tryggvason beging, um nicht in Gefangenschaft zu geraten, mit einem Sprung in die See Selbstmord. Dieser so genannte Königssprung entschied die Schlacht. Nach der Niederlage in der Schlacht von Svold spielten die Norweger im Ostseeraum keine Rolle mehr. Siehe auch: Seeschlacht, Ormurin langi
- La bataille de Svolder ou Swold, fut livrée le 9 septembre 1000, dans la mer Baltique, entre la Norvège d'une part et une coalition scandinave de l'autre. L'emplacement de la bataille n'est pas clairement établi, car la géographie des côtes de la mer Baltique a été profondément modifiée au cours des siècles, d'une part en raison de l'ensablement de la mer et d'autre part à cause des tempêtes du 14 siècle, mais Svolder était probablement une île située au nord de la côte allemande, près de Rügen. La bataille opposa Olaf Tryggvason ou Olaf Ier de Norvège, à son cousin et rival Éric Håkonsson soutenu par Olof de Suède et Sven I barbe-fourchue, le roi du Danemark. Les sagas mentionnent également la présences de vendes parmi les coalisés. Les sagas, sont les sources principales, pour ne pas dire uniques, que nous possédions sur le déroulement des évènements. Il s'agit en premier lieu d'œuvres littéraires et poétiques, mais si l'on fait abstraction des détails romanesques qui entourent le récit et qui ont sans doute un fond de vérité, elles offrent une description très convainquante de ce que pouvait être une bataille navale chez les vikings. Durant l'été, Olaf était en expédition dans la partie orientale de la Baltique. Les alliés l'attendaient sur le trajet du retour, à hauteur de l'île de Svolder. Le roi de Norvège disposait de 71 navires, mais une partie d'entre eux appartenait à Sigvald Jarl, un chef des Jomsvikings. Or ce dernier avait partie liée avec l'ennemi et il déserta. Les navires d'Olaf défilèrent devant le mouillage d'Eric Hakonson et de ses alliés en une longue colonne désordonnée, puisqu'aucune attaque n'était attendue. Le roi était en arrière-garde, avec ses meilleurs vaisseaux. Les alliés laissèrent passer le gros des bateaux norvégiens puis attaquèrent lorsque apparut Olaf. Le roi aurait pu les distancer et fuir en utilisant conjointement les rames et les voiles, mais il réagit en guerrier viking, et fit face à l'ennemi avec les 11 navires qu'il avait avec lui. La disposition qu'il fit prendre à ses vaisseaux est l'une de celle que l'on retrouve le plus fréquemment dans les combats navals de l'époque, lorsqu'une flotte devait livrer une bataille défensive. Les navires s'arrimèrent les uns aux autres, en un fort flottant, avec au milieu le Long Serpent, le vaisseau royal. L'avantage de cette disposition permettait de réduire au minimum les conséquences liées à la disparité numérique entre les belligérants et notamment de pallier le risque d'encerclement d'un navire par plusieurs autres. Selon les sagas islandaises, les Norvégiens, royaux ou partisans d'Eric Hakonson, furent les meilleurs combattants de cette bataille et si leurs récits sont véridiques, les Danois et les Suédois se seraient rués de front sur la ligne formée par les vaisseaux d'Olaf, sans le moindre succès. Eric Hakonson, lui, attaqua de flanc. La proue de son navire, le bien-nommé Bélier de fer, était renforcée de bandes de métal et il l'utilisa pour éperonner par le travers les bateaux d'Olaf, l'un après l'autre, jusqu'à ce qu'il parvienne au Long Serpent qui connut un sort identique. Olaf sauta à la mer avec son bouclier et son armure et coula aussitôt. La légende veut qu'au dernier moment, des flammes célestes entourèrent le roi et qu'il disparut avec elles: à l'instar de ces personnages héroïques et quasi-mythiques que sont Charlemagne, le roi Arthur, Frédéric Barberousse ou Sébastien I du Portugal, Olaf ne peut mourir dans l'âme se son peuple qui attend et espère son retour.
- La battaglia di Svolder fu combattuta nel settembre 999 da qualche parte del Baltico occidentale fra la flotta del re norvegese Olaf I di Norvegia e una coalizione di suoi avversari composta da navi svedesi, danesi e del Jarl di Lade.
- De Slag van Svolder op 9 september 999 was een zeeslag in de westelijke Oostzee. De Noorse koning Olaf I Tryggvason kwam terug van een expeditie met zijn vloot van 11 schepen en werd overvallen door een Deense en Zweedse vloot. Beiden wilden de hegemonie van Noorwegen breken en de Noorse controle over deze wateren tenietdoen. Die telde 70 schepen onder leiding van de Deense koning Sven Gaffelbaard en koning Olof II van Zweden. Maar de Deense drakkars waren samen met de Zweedse in de meerderheid. De Denen hadden een gunstige en krachtige zuidwesten wind in de zeilen en voerden recht naar de Noorse drakkars. De Deense Vikingschepen hadden hun zeilen dwars gebrast, naar stuurboord, zodat ze relatief veilig zaten, achter hun grote vierkant getuigd zeil en hun stuurboordschilden, tegen Noorse pijlen en werpsperen. De Noorse Vikingschepen daarentegen, hadden tegenwind in hun zeilen en lagen overhellend naar bakboord. De Noorse Vikings zaten praktisch in een slechte aanvalspositie. Met gecommandeerde tussenpozen schoten de Denen allen tegelijk hun pijlen af op de Noren. Zij zaten in een onveilige positie en kregen de volle laag. Als de Denen en Noren elkaar nog dichter naderden gooiden ze speren en bijlen naar elkaar. Sommige schepen enterden of ramden elkaar. Uiteindelijk was de strijd gauw beslist. De overmacht van de Deense en Zweedse vloot was veel te groot voor de Noorse vloot, zodat de zeeslag eindigde met een totale nederlaag en een verlies van 11 schepen voor de Noren. Hun koning Olaf Tryggvason werd in het nauw gedreven op zijn schip de "Lange Slang". De koning sprong overboord en verdronk. De Deense koning Sven Gaffelbaard overwon en annexeerde Noorwegen bij Denemarken. De Zweden profiteerden ook van deze gelegenheid dat ze voortaan ongecontroleerde vrije doorgang hadden in de Sont. De Zweedse Vikings waren eerder genoodzaakt tot handelsmissies dan plundertochten. Zij dreven handel met de naburige Baltische gebieden. Vele Noren vluchten naar de Vikingenkolonies o. a; naar IJsland en Groenland. Leif Eriksson was kort daarvoor te gast bij koning Olaf Tryggvason en wist van de dreigende spanningen tussen de Denen, Zweden en de Noren. Kort voor de zeeslag van Svolder vertrok Leif Eriksson terug naar Groenland. Misschien is dat ook de reden dat Leif Eriksson naar het westen van Groenland wilde zeilen, in de lente van 1000, om nieuw land te verkennen en te koloniseren.
- Slaget ved Svolder var et sjøslag som ble utkjempet vest i Østersjøen i september 999 eller 1000. Kong Olav Tryggvason av Norge seilte hjem etter en ekspedisjon til Vendland. Han ble overfalt av en allianse mellom Svein Tjugeskjegg, konge av Danmark, Olof Skötkonung, konge av Sverige, og Eirik Håkonsson, ladejarl fra Trøndelag. Kong Olav hadde kun 11 skip i slaget mot en overvekt av bortimot 70. Hans skip ble ryddet ett etter ett, og det siste var det berømte Ormen Lange som Eirik jarl erobret da Olav i desperasjon kastet seg selv på sjøen. Etter slaget ble Norge formelt styrt av ladejarlen som et lydrike under Danmark og Sverige; Danmark overtok kontrollen i Viken, det vil si områdene rundt Oslofjorden, Sverige fikk Møre, Ranrike og norske besittelser øst for Trøndelag, mens Eirik jarl styrte Vestlandet, Trøndelag og Hålogaland mer eller mindre selvstendig.
- Bitwa morska pod Svold została stoczona 9 września 1000 r. Starcie pomiędzy Duńczykami pod wodzą Swena Widłobrodego, Szwedami a Norwegami miało miejsce w zatoce Svolder w okolicach wyspy Svolderoie. Jak na razie nie zlokalizowano dokładnie tego miejsca. Wiele przemawia za tym, że miejsce bitwy znajdowało się w pobliżu wyspy Vilm w Zatoce Greifswaldzkiej, inni historycy przypuszczają, że chodzi tutaj o wyspę Greiswalder Oie bądź inną wyspę w cieśninie Sund. Do bitwy doszło w chwili gdy wracająca z wyprawy na tereny słowiańskie flota norweskiego króla Olava Tryggvasona wpadła w zasadzkę sił duńsko-szwedzkich. Prowadzący Norwegów wiking jarl Sigwald dopuścił się zdrady i wycofał swoich ludzi nie biorąc udziału w walce. Przeważającym siłom duńsko-szwedzkim flota norweska nie była w stanie już sprostać. Chcąc uniknąć niewoli król norweski popełnił samobójstwo skacząc do wody. Ten tak zwany skok królewski zadecydował o klęsce Norwegów. Od tej chwili nie stanowili już oni poważniejszej siły w rejonie Morza Bałtyckiego.
- A Batalha de Svolder (Svold, Swold) foi travada em setembro de 999 ou 1000 em algum lugar no oeste do Báltico entre o Rei Olaf Tryggvason da Noruega e uma aliança de seus inimigos. O contexto da batalha é a unificação da Noruega em um único Estado, antigos esforços dinamarqueses de obter controle do país e a disseminação do Cristianismo na Escandinávia. Rei Olaf estava navegando para casa após uma expedição à Wendland, quando sofreu uma emboscada por uma aliança de Svend Barba-Bifurcada, Rei da Dinamarca, Olaf Eiríksson, Rei da Suécia, e Eirik Hákonarson, Jarl de Lade. Olaf possuía somente onze embarcações de guerra na batalha contra uma frota de pelo menos setenta. Seus navios foram abatidos um por um, sendo o último a Longa Serpente, a qual Jarl Eirik capturou enquanto Olaf se jogava no mar. Após a batalha, a Noruega foi dominada pelos Jarls de Lade como um feudo da Dinamarca e da Suécia. As fontes mais detalhadas sobre a batalha, as sagas dos reis, foram escritas aproximadamente dois séculos após terem acontecido. Não-confiáveis historicamente, oferecem um relato literário estendido descrevendo a batalha e os eventos que levaram à ela em vívidos detalhes. As sagas relacionam as causas da batalha como a má-sucedida proposta de casamento de Olaf Tryggvason para Sigrid a Orgulhosa e seu problemático casamento com Thyri, irmã de Svend Barba-Bifurcada. Quando a batalha começa, Olaf é apresentado subestimando as frotas dinamarquesas e suecas com insultos étnicos e bravatas, enquanto admitindo que Eirik Hákonarson e seus homens são perigosos porque "eles são noruegueses como nós". O episódio mais conhecido na batalha é a quebra do arco de Einarr Þambarskelfir, o que proclama a derrota de Olaf. Nos séculos posteriores, as descrições de batalha das sagas, especialmente aquela em Heimskringla de Snorri Sturluson, inspiraram várias baladas e outros trabalhos de literatura.
- Slaget vid Svolder är en mytomspunnen och central händelse i nordens vikingatida historia, i vilket den danske kung Sven Tveskägg, den svenske kung Olof Skötkonung samt den norske Erik Ladejarl tillsammans besegrade den norske kungen Olav Tryggvason i ett stort sjöslag. Om sjöslaget skall ha ägt rum vid Svolder, eller i Öresund, har varit ett akademiskt tvisteämne då olika källor motsäger varandra.
|
| rdfs:comment
|
- The naval Battle of Svolder (Svold, Swold) was fought in September 999 or 1000 somewhere in the western Baltic between King Olaf Tryggvason of Norway and an alliance of his enemies. The backdrop of the battle is the unification of Norway into a single state, long-standing Danish efforts to gain control of the country, and the spread of Christianity in Scandinavia.
- Die Seeschlacht von Svold oder Svolder war die größte Seeschlacht der Wikingerzeit. Die Schlacht zwischen Dänen und Schweden, unterstützt von abtrünnigen Norwegern unter Erik Håkonsson, der den Tod seines Vaters Håkon Jarl rächen wollte, auf der einen, und christlichen Norwegern auf der anderen Seite, fand am 9. September 1000 in der Svolderbucht bei der Insel Svolderoie statt. Der Ort lässt sich heute nicht mehr genau lokalisieren.
- La bataille de Svolder ou Swold, fut livrée le 9 septembre 1000, dans la mer Baltique, entre la Norvège d'une part et une coalition scandinave de l'autre.
- La battaglia di Svolder fu combattuta nel settembre 999 da qualche parte del Baltico occidentale fra la flotta del re norvegese Olaf I di Norvegia e una coalizione di suoi avversari composta da navi svedesi, danesi e del Jarl di Lade.
- De Slag van Svolder op 9 september 999 was een zeeslag in de westelijke Oostzee. De Noorse koning Olaf I Tryggvason kwam terug van een expeditie met zijn vloot van 11 schepen en werd overvallen door een Deense en Zweedse vloot. Beiden wilden de hegemonie van Noorwegen breken en de Noorse controle over deze wateren tenietdoen. Die telde 70 schepen onder leiding van de Deense koning Sven Gaffelbaard en koning Olof II van Zweden.
- Slaget ved Svolder var et sjøslag som ble utkjempet vest i Østersjøen i september 999 eller 1000. Kong Olav Tryggvason av Norge seilte hjem etter en ekspedisjon til Vendland. Han ble overfalt av en allianse mellom Svein Tjugeskjegg, konge av Danmark, Olof Skötkonung, konge av Sverige, og Eirik Håkonsson, ladejarl fra Trøndelag. Kong Olav hadde kun 11 skip i slaget mot en overvekt av bortimot 70.
- Bitwa morska pod Svold została stoczona 9 września 1000 r. Starcie pomiędzy Duńczykami pod wodzą Swena Widłobrodego, Szwedami a Norwegami miało miejsce w zatoce Svolder w okolicach wyspy Svolderoie. Jak na razie nie zlokalizowano dokładnie tego miejsca. Wiele przemawia za tym, że miejsce bitwy znajdowało się w pobliżu wyspy Vilm w Zatoce Greifswaldzkiej, inni historycy przypuszczają, że chodzi tutaj o wyspę Greiswalder Oie bądź inną wyspę w cieśninie Sund.
- A Batalha de Svolder (Svold, Swold) foi travada em setembro de 999 ou 1000 em algum lugar no oeste do Báltico entre o Rei Olaf Tryggvason da Noruega e uma aliança de seus inimigos. O contexto da batalha é a unificação da Noruega em um único Estado, antigos esforços dinamarqueses de obter controle do país e a disseminação do Cristianismo na Escandinávia.
- Slaget vid Svolder är en mytomspunnen och central händelse i nordens vikingatida historia, i vilket den danske kung Sven Tveskägg, den svenske kung Olof Skötkonung samt den norske Erik Ladejarl tillsammans besegrade den norske kungen Olav Tryggvason i ett stort sjöslag. Om sjöslaget skall ha ägt rum vid Svolder, eller i Öresund, har varit ett akademiskt tvisteämne då olika källor motsäger varandra.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
