| dbpprop:abstract
|
- The Battle of Soissons in the year 486 was fought between the Frankish forces under Clovis I, and the Gallo-Roman Kingdom of Soissons under Syagrius. The battle was a victory for the Franks, and led to the eventual conquest of the Roman rump state of Soissons, a milestone for the Franks in their attempt to establish themselves as a major regional power. After final collapse of the Western Roman Empire between 476 and 480, Syagrius was the only remaining representative of Roman rule in the area between the Loire and the Somme. The son of Aegidius, the last Roman magister militum per Gallias; Syagrius preserved his father's rump state between the Somme and the Loire, ruling not as king, but as a dux. The central location of Soissons in Gaul and its largely intact infrastructure allowed a level of stability in the years of the Völkerwanderung, but also made the area tempting for the Frankish neighbours to the North. The realm of Syagrius was of almost the same size as the Frankish one, though the Frankish one was subdivided into small kingdoms, and on the right bank of the Rhine, untouched by Roman culture. Nevertheless, Clovis I managed to unite the Franks, and to motivate them to strike a decisive blow against Syagrius. The ensuing battle was a major success for the Franks with the Roman army effectively destroyed. Syagrius succeeded to flee into exile to the Visigoths, but was due to pressure of threats handed over to Clovis, and was executed. Consequently the realm of the Franks almost doubled in size, its border was now on the Loire adjacent to the realm of the Visigoths, who were finally routed at the Battle of Vouillé in 507 and forced to retreat south of the Pyrenées.
- La batalla de Soissons, que tuvo lugar en el año 486, enfrentó a las tropas francas al mando del rey Clodoveo con los últimos restos del poder romano en la Galia. Clodoveo se enfrentó a las tropas de Afranio Siagrio, hijo de Aegidius, que había sido el último magister militum de las Galias, mantenía el control sobre un enclave de territorio entre los ríos Mosa y Loira y se autodenominaba "Rey de los Romanos". Afranio Siagrio era de hecho lo último que quedaba del poder romano en Occidente. Tras esta batalla, los francos consiguen controlar toda la zona norte de Galia. Afranio Siagrio huye al sur del Loira, a la zona controlada por los visigodos, pero éstos lo capturan y lo entregan a Clodoveo, que ordena que lo degüellen.
- La bataille de Soissons oppose, en 486, Clovis, roi des Francs, à Syagrius, maître d'un domaine s'étendant de la Loire à la Somme. Ce dernier est vaincu et s'enfuit à Toulouse chez les Wisigoths; leur roi Alaric II le livre enchaîné aux envoyés de Clovis venus le réclamer, et il est exécuté sur l'ordre de ce dernier. Cette bataille marque la fin du dernier vestige du pouvoir romain en Gaule. Voici ce qu'en dit Grégoire de Tours dans son Histoire des Francs, la principale source pour le règne de Clovis : C'est après cette bataille que se serait déroulé l'épisode du vase de Soissons.
- La battaglia di Soissons venne combattuta nel 486 tra i Franchi di re Clodoveo I e l'esercito dell'ultimo territorio dell'Impero romano d'occidente, il cosiddetto Regno di Soissons, guidato dal magister militum per Gallias Siagrio. La vittoria dei Franchi permise loro il dominio su quella che sarebbe poi diventata la Francia. Dopo la caduta dell'Impero romano d'occidente nel 476 e la morte dell'ultimo imperatore Giulio Nepote nel 480, Siagrio era l'ultimo rappresentante romano, e governava l'area tra la Loira e la Somme. Il suo dominio, noto impropriamente come Regno di Soissons era centrato sulla città di Soissons, in un territorio quasi intatto dopo le invasioni barbariche e oggetto delle mire espansionistiche dei Franchi. I Franchi, riuniti dal re Clodoveo, attaccarono il territorio romano, sconfiggendo Siagrio e annientando il suo esercito. Siagrio provò a trovare scampo presso i Visigoti ma, consegnato ai Franchi, fu giustiziato. Il reame dei Franchi, raddoppiato in estensione dopo questa vittoria, si rafforzò a seguito della vittoria definitiva sui Visigoti, sconfitti nella battaglia di Vouillè (507) e obbligati a passare i Pirenei.
- De Slag bij Soissons vond plaats in 486 tussen het leger van de Franken onder bevel van Clovis I en de resten van het Romeinse leger onder bevel van Syagrius. De overwinning van de Franken was een mijlpaal in hun poging de belangrijkste macht te worden in Gallië.
- Bitwa pod Soissons miała miejsce w roku 486 r. w trakcie walk Franków z Cesarstwem Zachodnim. Zwycięstwo w bitwie było decydującym krokiem Chlodwiga I w budowie wielkiego Królestwa Franków. Po upadku Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego w roku 476, jedynym władcą który utrzymał władzę w tym rejonie Europy był Syagriusz, syn dowódcy armii Aegidusa. Syagriusz był ostatnim przedstawicielem rzymskim, który zajmował tereny położone między Loarą i Sommą. Ziemie Galii wyposażone w wysokiej jakości infrastrukturę i drogi zapewniały tym pozostałościom rzymskiego Cesarstwa pewną stabilizację podczas wędrówek ludów, stały się jednak celem ekspansji sąsiadów ze wschodu - Franków. Królestwo Syagriusza wielkością dorównywało państwu Franków nad Renem, skupiającym plemiona rządzące przez wewnętrznych władców i w kilku przypadkach (prawa strona Renu) przesiąknięte kulturą rzymską. Celem Chlodwiga I było jednak całkowite zajęcie ziem Syagriusza i decydująca rozprawa zbrojna. Do bitwy doszło pod Soissons. Wg legendy Chlodwig żeby wygrać bitwę pomodlił się do Chrystusa - co miało skutkować wygraną bitwą. Wojska Syagriusza (składające się w większości z żołnierzy germańskich) zostały rozbite, sam zaś Syagriusz ratował się ucieczką do królestwa Wizygotów rządzonego przez Alaryka II, u którego zamierzał uzyskać azyl. Alaryk jednak odesłał Syagriusza do Chlodwiga, który nakazał zgładzić przeciwnika. Sukces Franków pozwolił im powiększyć dwukrotnie wielkość swojego królestwa, odtąd granica ich państwa przebiegała nad Loarą, za którą znajdowało się królestwo Wizygotów. W roku 507 w wyniku bitwy pod Vouille Wizygoci zostali ostatecznie wyparci ze swoich ziem i pomaszerowali do Hiszpanii. W roku 923 doszło do drugiej bitwy pod Soissons, gdzie przeciwnikami byli król Karol III i Robert I. Literatura Jacques Garnier: Dictionnaire Perrin des guerres et batailles de l'histoire de France, éditions Perrin, 2004, ISBN 2-262-00829-9 Bernard Iselin: Les batailles qui ont fait la France en 1000 images, Cercle européen du livre, Paris, 1963
|
| rdfs:comment
|
- The Battle of Soissons in the year 486 was fought between the Frankish forces under Clovis I, and the Gallo-Roman Kingdom of Soissons under Syagrius. The battle was a victory for the Franks, and led to the eventual conquest of the Roman rump state of Soissons, a milestone for the Franks in their attempt to establish themselves as a major regional power.
- La batalla de Soissons, que tuvo lugar en el año 486, enfrentó a las tropas francas al mando del rey Clodoveo con los últimos restos del poder romano en la Galia. Clodoveo se enfrentó a las tropas de Afranio Siagrio, hijo de Aegidius, que había sido el último magister militum de las Galias, mantenía el control sobre un enclave de territorio entre los ríos Mosa y Loira y se autodenominaba "Rey de los Romanos".
- La bataille de Soissons oppose, en 486, Clovis, roi des Francs, à Syagrius, maître d'un domaine s'étendant de la Loire à la Somme. Ce dernier est vaincu et s'enfuit à Toulouse chez les Wisigoths; leur roi Alaric II le livre enchaîné aux envoyés de Clovis venus le réclamer, et il est exécuté sur l'ordre de ce dernier. Cette bataille marque la fin du dernier vestige du pouvoir romain en Gaule.
- La battaglia di Soissons venne combattuta nel 486 tra i Franchi di re Clodoveo I e l'esercito dell'ultimo territorio dell'Impero romano d'occidente, il cosiddetto Regno di Soissons, guidato dal magister militum per Gallias Siagrio. La vittoria dei Franchi permise loro il dominio su quella che sarebbe poi diventata la Francia.
- De Slag bij Soissons vond plaats in 486 tussen het leger van de Franken onder bevel van Clovis I en de resten van het Romeinse leger onder bevel van Syagrius. De overwinning van de Franken was een mijlpaal in hun poging de belangrijkste macht te worden in Gallië.
- Bitwa pod Soissons miała miejsce w roku 486 r. w trakcie walk Franków z Cesarstwem Zachodnim. Zwycięstwo w bitwie było decydującym krokiem Chlodwiga I w budowie wielkiego Królestwa Franków. Po upadku Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego w roku 476, jedynym władcą który utrzymał władzę w tym rejonie Europy był Syagriusz, syn dowódcy armii Aegidusa. Syagriusz był ostatnim przedstawicielem rzymskim, który zajmował tereny położone między Loarą i Sommą.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
