The Battle of Poitiers was fought between the Kingdoms of England and France on 19 September 1356 near Poitiers, resulting in the second of the three great English victories of the Hundred Years' War: Crécy, Poitiers, and Agincourt.

PropertyValue
dbpedia-owl:Event/date
  • 1356-09-19 (xsd:date)
dbpedia-owl:MilitaryConflict/causalties
  • Minimal
dbpedia-owl:MilitaryConflict/combatant
  • Duchy of Gascony
  • Kingdom of England,
  • Kingdom of France
dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
dbpedia-owl:MilitaryConflict/partOf
dbpedia-owl:MilitaryConflict/place
dbpedia-owl:MilitaryConflict/result
  • Decisive English Victory
dbpedia-owl:MilitaryConflict/strength
  • 1,000 archers
    6,000 foot soldiers
  • 3,000 crossbowmen
    500 knights
    17,000 foot soldiers
dbpedia-owl:causalties
  • Minimal
dbpedia-owl:combatant
  • Duchy of Gascony
  • Kingdom of England,
  • Kingdom of France
dbpedia-owl:commander
dbpedia-owl:date
  • 1356-09-19 (xsd:date)
dbpedia-owl:partOf
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Decisive English Victory
dbpedia-owl:strength
  • 1,000 archers
    6,000 foot soldiers
  • 3,000 crossbowmen
    500 knights
    17,000 foot soldiers
dbpprop:abstract
  • The Battle of Poitiers was fought between the Kingdoms of England and France on 19 September 1356 near Poitiers, resulting in the second of the three great English victories of the Hundred Years' War: Crécy, Poitiers, and Agincourt.
  • Die Schlacht bei Maupertuis vom 19. September 1356 (die in den an der Schlacht beteiligten – und anderen – Ländern Schlacht von Poitiers genannt wird) war ein Ereignis des Hundertjährigen Krieges, bei dem der französische König Johann II. in englische Gefangenschaft geriet. Sie war – nach der für die Franzosen unheilbringenden Schlacht von Crécy (1346) – der zweite von drei großen englischen Siegen in diesem Krieg, und in gewissem Sinne eine Wiederholung von Crécy, da hier erneut gezeigt wurde, dass eine bessere Strategie und Taktik eine Unterzahl aufwiegen können. Nach Crécy hatten sich die Engländer fest in der Guyenne etabliert, von wo aus sie regelmäßige Überfälle in den Süden Frankreichs starteten. 1355 schon war es dem französischen König mangels Reserven nicht gelungen, sie zu schlagen. 1356 rief er die Generalstände (États généraux) zusammen, die ihm die Mittel bewilligten, die er benötigte, um eine Armee aufzustellen (30.000 Mann auf 5 Jahre).
  • La Batalla de Poitiers va ser lliurada entre Anglaterra i França el 19 de setembre del 1356, resultant en la segona de les tres grans victòries angleses a la Guerra dels Cent Anys (A vegades la Batalla de Tours rep el nom de "Batalla de Poitiers", però és una batalla diferent).
  • Bitva u Poitiers je jedna z velkých bitev ve stoleté válce, ve které bojovali na jedné straně Francouzi a Skotové proti Angličanům a Flandrám (část severní Francie). Proti sobě stáli Angličané vedeni Černým princem a Francouzi vedeni králem Janem II. Anglické vojsko mělo 6000 mužů, z toho 3000 obrněnců, 2000 lučištníků a 1000 mužů lehké pěchoty a zaujalo pozici na hřebenu kopce. Princova divize doplněna jízdním oddílem zůstala vzadu jako záloha. Francouzská armáda měla 20 000 mužů, byla rozdělena do čtyř divizí. Na rozkaz krále Jana museli bojovat rytíři a obrněnci bez koní a jejich kopí bylo zkráceno pro boj zblízka na 1,5 m.
  • La Batalla de Poitiers, ocurrida el 3 de septiembre de 1356 enfrentó a Inglaterra y Francia y representa la segunda de las tres grandes victorias inglesas de la Guerra de los Cien Años (la primera fue Crecy). A veces se la llama también "Segunda Batalla de Poitiers", para diferenciarla de la primera (en el año 732) que enfrentó a los francos de Carlos Martel con un poderoso ejército sarraceno. Esta última se conoce también como Batalla de Tours.
  • Poitiersin taistelu oli toinen kolmesta englantilaisten suuresta voitosta ranskalaisista satavuotisessa sodassa. 8. elokuuta 1356 aloitti Edvard Musta prinssi marssin englantilaisten tukikohdasta Akvitaniasta kohti pohjoista tarkoituksenaan auttaa keskisessä Ranskassa olevia liittolaisia ja hävittää maaseutua. Hänen englantilais-gascognelaiset joukkonsa valtasivat ja hävittivät useita kyliä ja kaupunkeja ilman mainittavaa vastarintaa, kunnes saapuivat Loire-joelle Toursiin, jonka linnaa he eivät saaneet heti vallatuksi. Tämän viivytyksen takia Juhana II saattoi saada englantilaiset kiinni. Hän kokosi armeijansa Toursista pohjoiseen sijaitsevassa Chartresissa ja jätti 20 000 - 30 000 sotilasta pois parantaakseen mahdollisuuksia Mustan prinssin saavuttamiseen. Tämä teki hänen armeijastaan suhteellisen samankokoisen Mustan prinssin armeijaan nähden. Kuultuaan Ranskan armeijan olevan liikekannalla, Musta prinssi päätti vetäytyä. Hän marssi kohti etelää, mutta ranskalaiset saivat englantilaiset kiinni Poitiersin lähellä. Crécyn taistelussa 16-vuotiaana mukana ollut Musta prinssi päätti käyttää Crécystä tuttuja taktiikoita. Hän asetti joukkonsa vahvasti puolustukselliseen muodostelmaan paikkaan, jota ympäröivät luontaiset esteet kuten metsä takana ja puro vasemmalla. Vanhan Poitiers-Bordeaux-tien kohdalle hän jätti esteeksi matkakuormansa ryöstösaalineen suojaamaan heikkoa oikeaa sivustaansa. Kaikki miehet jalkautettiin ja jaettiin kahteen (ehkä kolmeen) osastoon ja molempiin sivustoihin asetettiin pitkäjousimiehet V-muodostelmaan (herce). Hyökkäävä ranskalaisjoukko oli jaettu neljään osaan. Edessä olivat noin 300 eliittiritaria joita avustivat keihäin aseistautuneet saksalaiset palkkasotilaat. Tämän joukon oli tarkoitus rynnäköidä englantilaisia jousimiehiä päin ja eliminoida heidän aiheuttamansa uhka. Näiden jälkeen seurasi kolme osastoa jalkaväkeä (tässä tapauksessa lähinnä jalkautuneita ritareita), joita johtivat kruununperijä (Dauphin) ja myöhemmin kuningas Kaarle V, Juhana II ja Orleansin herttua. Heti taistelun alussa englantilaiset hämäsivät esittämällä sekasortoisuutta vasemmalla sivustallaan, mikä provosoi ranskalaisten ritareiden rynnäkön kohti jousimiehiä. Jousimiehet olivat kuitenkin odottaneet tätä ja syytivät ranskalaisten ja etenkin heidän hevostensa päälle nuoliryöpyn. Itse ritarien varustus tosin oli pitkäjousille läpäisemätön, mutta hevosten varustus oli heikko sivuilta ja takaa, joten jousimiehet siirtyivät ritareiden sivuille ja tappoivat heidän hevosensa tuhoisin seurauksen; ritarien oli vetäydyttävä. Tämän jälkeen seurasi Dauphinin jalkaväkiosaston hyökkäys. Se taisteli hetken ankarasti, mutta vetäytyi takaisin uudelleen järjestäytymään. Seuraava Orleansin herttuan osasto joutui paniikkiin huomattuaan, ettei Dauphinin osasto ole mukana ja kääntyi takaisin. Tämä jätti itsensä kuninkaan johtaman osaston mottiin. Tämä oli kuitenkin voimakas joukko, ja vihollisen jousimiesten nuolet olivat lopussa. Jousimiehet liittyivät mukaan englantilaisten ritarien rintamaan, ja seurasi ankara lähitaistelu. Mustalla prinssillä oli kuitenkin yhä reservissä osasto, joka hyökkäsi sivuilta ja takaa. Ranskalaisten rivit murtuivat, he joutuivat paniikkiin, useat pakenivat, ja kuningas Juhana jäi vangiksi. Taistelu oli paha isku ranskalaisille sekä sotilaallisesti että taloudellisesti, sillä kuningas Juhanasta jouduttiin maksamaan lunnaat, jotka vastasivat maan kahden vuoden kansantuloa.
  • Lors de la guerre de Cent Ans, après leur éclatante victoire à la bataille de Crécy, les Anglais se sont solidement établis en Guyenne et mènent régulièrement des raids dans le Sud de la France. En 1355 déjà, le roi de France Jean II manquant de fonds n'avait pu les combattre. Il réunit en 1356 les états généraux qui lui accordent ce dont il a besoin pour lever une armée. La bataille a lieu à Nouaillé-Maupertuis près de Poitiers.
  • La Battaglia di Poitiers è stata combattuta il 19 settembre 1356 durante la Guerra dei cent'anni.
  • ファイル:Battle poitiers maneuvering. gif ポワティエの戦いにおける機動 ファイル:Battle poitiers. gif ポワティエの戦い ポワティエの戦い（仏: Bataille de Poitiers、英: Battle of Poitiers）は、百年戦争の一環として1356年9月19日にプランタジネット朝イングランドとヴァロワ朝フランスの間で行われた戦い。 戦いに先立つ1356年8月8日、エドワード黒太子はアキテーヌを根拠地に北上しつつ騎行戦術をとった。地方に駐屯する守備隊を撃破し、物資を略奪することによって調達した。 トゥールのロワール川近辺で、イングランド軍は根城を確保できておらず、また、大雨により都市を焼き払うことができずに行軍が遅れ、フランス王ジャン2世はイングランド軍を捕捉することに成功した。
  • De Slag bij Poitiers was een veldslag tussen Engeland en Frankrijk die op 19 september 1356 plaatsvond bij Poitiers. De slag staat ook bekend onder de namen Slag van Maupertuis of Slag van Nouaillé en werd de tweede van drie overwinningen voor Engeland in de Honderdjarige Oorlog. Engeland werd aangevoerd door de Engelse prins van Wales, Eduard de "Zwarte Prins", en Frankrijk door Jan II. Bij de nederlaag werd Jan II bij Maupertuis door de Engelsen gevangen genomen.
  • Slaget ved Poitiers den 19. september 1356 ble et katastrofalt nederlag for den franske kongen Johan II i hundreårskrigen mellom Frankrike og England. Engelske tropper under Edvard III sin eldste sønn Edvard, Den svarte prinsen, ble forfulgt av de trolig i svært overlegne franske styrkene. I nærheten av Poitiers inntok engelsmennene en sterk stilling i en vingård omgitt av hekker og buskas som ytterligere ble befestet med graver og palisader der de franske ridderne ble hindret og ble lette mål for de engelske bueskytternes piler. Den største delen av de angripende ridderne ble nedkjempet eller tatt til fange. Fra forsvar gikk engelskmennene over til et voldsomt angrep med ryttere mot det franske fotfolket på sletten. De gjorde bare svak motstand før de flyktet. Utenom den franske kongen og hans yngste sønn hadde 2 000 franske riddere og adelsmenn samt et enda større antall menige krigere kommet i fiendens vold. På grunn av at Den svarte prinsen her var for svak til å kunne dra noen videre fordel av sin lysende seier, trakk han seg tilbake til Bordeaux med rikt bytte. Johan II, som ble tatt til fange, måtte for å bli sluppet fri betale en stor løsesum samt inngå den for Frankrike ydmykende avtale i Brétigny i 1360. Dette var det andre store slaget under hundreårskrigen hvor langbuen triumferte over armbrøstskyttere og riddere i tunge rustninger. Det første slaget stod ved Crécy i 1346, det tredje ved Agincourt i 1415.
  • Bitwa pod Poitiers – została stoczona pomiędzy Anglikami i Francuzami 19 września 1356 i była drugim z trzech wielkich angielskich zwycięstw podczas wojny stuletniej. 8 sierpnia 1356 Edward (Czarny Książę) rozpoczął szeroko zakrojony chevauchée (najazd) z angielskiej bazy w Akwitanii w celu przyjścia z odsieczą oblężonym garnizonom w centralnej Francji oraz aby splądrować tamtejsze okolice. Jego wypad początkowo nie spotkał się z wielkim oporem – siły angielskie posuwały się szybko, doszczętnie paląc wszystko na swojej drodze, dopóki nie dotarły do Tours nad Loarą gdzie Anglicy nie zdołali zająć zamku ani spalić miasta z powodu ulewnego deszczu. To opóźnienie dało możliwość królowi Francji Janowi II zatrzymania i zniszczenia armii Edwarda. Król, który w tym czasie stawiał czoło księciu Lancaster w Normandii, nakazał zgromadzenie wojsk w Chartres na północ od oblężonego Tours, sam zaś odesłał 15 000-20 000 piechoty aby szybciej dotrzeć na pozycje Czarnego Księcia. To sprawiło, że obydwie armie były zaskakująco podobne liczebnie, co nie było częstym zjawiskiem na polach bitew wojny stuletniej. Po otrzymaniu meldunków o zbliżającej się armii francuskiej, Edward nakazał natychmiastowy odwrót spod Tours. Następnie ścigany przez Jana II ruszył na południe. Francuzi dogonili wojska angielskie kilka kilometrów na południowy zachód od Poitiers. Czarny Książę, weteran bitwy pod Crécy, na której walczył mając zaledwie 16 lat, zdecydował się na takie same ustawienie taktyczne jak w tamtej bitwie. Wybrał dla swoich wojsk miejsce doskonałe do obrony, czysty teren otoczony naturalnymi przeszkodami mając rzekę na lewym skrzydle oraz las za plecami. Wozy załadowane łupami pozostawił wzdłuż starej rzymskiej drogi wiodącej z Poiters do Bordeaux aby zapewnić sobie osłonę słabszego prawego skrzydła. Kawaleria została spieszona i zorganizowana we dwa, najwyżej trzy oddziały z angielskimi łucznikami ustawionymi na flankach w kształcie litery V. Czarny Książę zatrzymał jednak mały oddział kawalerii dowodzony przez Jeana de Grailly ukrywając go w lesie na tyłach. Atakujące siły francuskie zostały podzielone na cztery części. Pośrodku było trzystu najlepszych rycerzy dowodzonych przez marszałka Clermonta razem z niemieckimi najemnikami uzbrojonymi w piki. Celem tej grupy było dotarcie do osławionych angielskich łuczników i ich wyeliminowanie. Za nimi miały nacierać trzy grupy piechoty, w tym przypadku podobnie jak u Anglików spieszonej kawalerii dowodzonej przez Delfina (późniejszego króla Francji Karola V), księcia Orleanu oraz króla Jana II. Zaraz na początku bitwy Anglicy upozorowali odwrót na lewym skrzydle, co sprowokowało szarżę francuskich rycerzy za uciekającymi łucznikami. Atakujący zostali momentalnie zasypani morderczym gradem strzał, tym bardziej skutecznym, że łucznicy mierzyli do koni. W odsiecz kawalerii pośpieszyła piechota Delfina, która dotarła aż do angielskich linii, ale po zaciekłej walce musiała ustąpić dla przegrupowania. Następna fala piechoty księcia Orleanu widząc, że ludzie Delfina odstąpili od ataku, spanikowała i zawróciła osłabiając tym samym kolejny atak prowadzony przez samego króla. Pomimo tego atak ten był najsilniejszy ze wszystkich. Na domiar złego Anglikom skończyły się strzały. Łucznicy połączyli się z resztą piechoty we wspólnej walce wręcz, niektórzy wsiadali na konie tworząc improwizowaną kawalerię, jednak Czarny Książę ciągle miał ukryte w lesie rezerwy. W krytycznym momencie wyprowadził je z lasu, a rycerze ci okrążyli i zaatakowali Francuzów od tyłu budząc panikę i w rezultacie wygrywając bitwę. Podczas ucieczki król Jan został pojmany razem z całym swoim otoczeniem. Bitwa okazała się straszliwą porażką Francuzów nie tylko z militarnego ale i ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w jej następstwie Francja została zmuszona do zapłacenia okupu za pojmanego króla w wysokości dwukrotnych rocznych dochodów całego królestwa.
  • A Batalha de Poitiers foi uma batalha ocorrida em 19 de setembro de 1356 e que opôs o Reino de Inglaterra à França.
  • Битва при Пуатье 19 сентября 1356 составляет эпизод Столетней войны.
  • Slaget vid Poitiers den 19 september 1356 blev ett katastrofalt nederlag för den franske kungen Johan II i hundraårskriget mellan Frankrike och England. Engelska trupper under Edvard III:s äldste son Edvard, Den svarte prinsen, förföljdes av de troligen i numerär överlägsna franska styrkorna. I närheten av Poitiers intog engelsmännen en stark ställning i en av häckar och busksnår omgiven vingård som ytterligare befästes med gravar och palissader där de franska riddarna hejdades och blev lätta mål för de engelska bågskyttarnas pilar. Större delen av de anfallande riddarna nedgjordes eller togs till fånga. Från försvar övergick engelsmännen till ett våldsamt rytterianfall mot det på öppna slätten stående franska fotfolket som endast gjorde ett svagt motstånd och tog till flykten. Utom franske kungen och hans yngste son hade 2 000 franska riddare och adelsmän samt ett ännu större antal ofrälse krigare råkat i fiendens våld. På grund av att Den svarte prinsens här var för svag för att han skulle kunna dra någon vidare fördel av sin lysande seger drog han sig tillbaka till Bordeaux med rikt byte. Johan II som togs till fånga måste för att bli frisläppt betala en ofantlig lösesumma samt ingå den för Frankrike så förödmjukande freden i Bretigny 1360. Detta var det andra stora slaget under hundraårskriget där långbågen triumferade över armborstskyttar och riddare i tunga rustningar. Det första slaget stod vid Crécy 1346, det tredje vid Azincourt 1415.
  • Poitiers Çarpışması 1356 yılında, Yüzyıl Savaşları sırasında İngiltere'nin Fransa karşısında kazandığı zaferlerden birisidir. İngilizler tarafından bir bataklık araziye sıkıştırılan Fransız şövalyeler İngiliz okçulara hedef olmuşlardır. Bu çarpışma sonrası Fransa kralı II. Jean İngilizlere esir düştü.
  • 1356年9月19日的普瓦捷战役是英法百年战争中英军在克雷西战役之后的又一场以少胜多的著名战役。
dbpprop:casualties
  • 2,500 killed or wounded
    2,000 captured
    Including:
  • Minimal
dbpprop:combatant
dbpprop:commander
dbpprop:conflict
  • Battle of Poitiers
dbpprop:date
  • 19 September 1356
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:partof
dbpprop:place
dbpprop:reference
dbpprop:result
  • Decisive English Victory
dbpprop:strength
  • 1,000 archers 6,000 foot soldiers p. 237.
  • 3,000 crossbowmen 500 knights 17,000 foot soldiers
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • The Battle of Poitiers was fought between the Kingdoms of England and France on 19 September 1356 near Poitiers, resulting in the second of the three great English victories of the Hundred Years' War: Crécy, Poitiers, and Agincourt.
  • Die Schlacht bei Maupertuis vom 19. September 1356 (die in den an der Schlacht beteiligten – und anderen – Ländern Schlacht von Poitiers genannt wird) war ein Ereignis des Hundertjährigen Krieges, bei dem der französische König Johann II. in englische Gefangenschaft geriet.
  • La Batalla de Poitiers va ser lliurada entre Anglaterra i França el 19 de setembre del 1356, resultant en la segona de les tres grans victòries angleses a la Guerra dels Cent Anys (A vegades la Batalla de Tours rep el nom de "Batalla de Poitiers", però és una batalla diferent).
  • Bitva u Poitiers je jedna z velkých bitev ve stoleté válce, ve které bojovali na jedné straně Francouzi a Skotové proti Angličanům a Flandrám (část severní Francie). Proti sobě stáli Angličané vedeni Černým princem a Francouzi vedeni králem Janem II. Anglické vojsko mělo 6000 mužů, z toho 3000 obrněnců, 2000 lučištníků a 1000 mužů lehké pěchoty a zaujalo pozici na hřebenu kopce. Princova divize doplněna jízdním oddílem zůstala vzadu jako záloha.
  • La Batalla de Poitiers, ocurrida el 3 de septiembre de 1356 enfrentó a Inglaterra y Francia y representa la segunda de las tres grandes victorias inglesas de la Guerra de los Cien Años (la primera fue Crecy). A veces se la llama también "Segunda Batalla de Poitiers", para diferenciarla de la primera (en el año 732) que enfrentó a los francos de Carlos Martel con un poderoso ejército sarraceno. Esta última se conoce también como Batalla de Tours.
  • Poitiersin taistelu oli toinen kolmesta englantilaisten suuresta voitosta ranskalaisista satavuotisessa sodassa. 8. elokuuta 1356 aloitti Edvard Musta prinssi marssin englantilaisten tukikohdasta Akvitaniasta kohti pohjoista tarkoituksenaan auttaa keskisessä Ranskassa olevia liittolaisia ja hävittää maaseutua.
  • Lors de la guerre de Cent Ans, après leur éclatante victoire à la bataille de Crécy, les Anglais se sont solidement établis en Guyenne et mènent régulièrement des raids dans le Sud de la France. En 1355 déjà, le roi de France Jean II manquant de fonds n'avait pu les combattre. Il réunit en 1356 les états généraux qui lui accordent ce dont il a besoin pour lever une armée. La bataille a lieu à Nouaillé-Maupertuis près de Poitiers.
  • La Battaglia di Poitiers è stata combattuta il 19 settembre 1356 durante la Guerra dei cent'anni.
  • ファイル:Battle poitiers maneuvering. gif ポワティエの戦いにおける機動 ファイル:Battle poitiers.
  • De Slag bij Poitiers was een veldslag tussen Engeland en Frankrijk die op 19 september 1356 plaatsvond bij Poitiers. De slag staat ook bekend onder de namen Slag van Maupertuis of Slag van Nouaillé en werd de tweede van drie overwinningen voor Engeland in de Honderdjarige Oorlog. Engeland werd aangevoerd door de Engelse prins van Wales, Eduard de "Zwarte Prins", en Frankrijk door Jan II. Bij de nederlaag werd Jan II bij Maupertuis door de Engelsen gevangen genomen.
  • Slaget ved Poitiers den 19. september 1356 ble et katastrofalt nederlag for den franske kongen Johan II i hundreårskrigen mellom Frankrike og England. Engelske tropper under Edvard III sin eldste sønn Edvard, Den svarte prinsen, ble forfulgt av de trolig i svært overlegne franske styrkene.
  • Bitwa pod Poitiers – została stoczona pomiędzy Anglikami i Francuzami 19 września 1356 i była drugim z trzech wielkich angielskich zwycięstw podczas wojny stuletniej. 8 sierpnia 1356 Edward (Czarny Książę) rozpoczął szeroko zakrojony chevauchée (najazd) z angielskiej bazy w Akwitanii w celu przyjścia z odsieczą oblężonym garnizonom w centralnej Francji oraz aby splądrować tamtejsze okolice.
  • A Batalha de Poitiers foi uma batalha ocorrida em 19 de setembro de 1356 e que opôs o Reino de Inglaterra à França.
  • Битва при Пуатье 19 сентября 1356 составляет эпизод Столетней войны.
  • Slaget vid Poitiers den 19 september 1356 blev ett katastrofalt nederlag för den franske kungen Johan II i hundraårskriget mellan Frankrike och England. Engelska trupper under Edvard III:s äldste son Edvard, Den svarte prinsen, förföljdes av de troligen i numerär överlägsna franska styrkorna.
  • Poitiers Çarpışması 1356 yılında, Yüzyıl Savaşları sırasında İngiltere'nin Fransa karşısında kazandığı zaferlerden birisidir. İngilizler tarafından bir bataklık araziye sıkıştırılan Fransız şövalyeler İngiliz okçulara hedef olmuşlardır. Bu çarpışma sonrası Fransa kralı II. Jean İngilizlere esir düştü.
  • 1356年9月19日的普瓦捷战役是英法百年战争中英军在克雷西战役之后的又一场以少胜多的著名战役。
rdfs:label
  • Battle of Poitiers (1356)
  • Schlacht bei Maupertuis
  • Batalla de Poitiers
  • Bitva u Poitiers (1356)
  • Batalla de Poitiers (1356)
  • UTM
  • Poitiersin taistelu (1356)
  • Bataille de Poitiers (1356)
  • Battaglia di Poitiers (1356)
  • ポワティエの戦い
  • Slag bij Poitiers (1356)
  • Slaget ved Poitiers (1356)
  • Bitwa pod Poitiers (1356)
  • Batalha de Poitiers (1356)
  • Битва при Пуатье (1356)
  • Slaget vid Poitiers (1356)
  • Poitiers Çarpışması
  • 普瓦捷战役
owl:sameAs
skos:subject
foaf:name
  • Battle of Poitiers
foaf:page