| dbpprop:abstract
|
- The naval Battle of Ostia took place in 849 between the Muslim pirates and a Christian league of Papal, Neapolitan, and Amalfitan, and Gaetan ships. News of a massing of Arab ships off Sardinia reached Rome early in 849, less than three years after the successful sack of Saint Peter's. A Christian armada, commanded by Caesar, son of Sergius I, was assembled off recently refortified Ostia. Pope Leo IV came out to bless it and communicate the troops. After the Arab ships appeared, battle was joined with the Neapolitan galleys in the lead. Midway through the engagement, a storm divided the enemies and the Christian ships managed to return to port. The Muslims, however, were scattered far and wide, with many ships lost and others sent ashore. When the storm died down, the remnants of the Arab fleet were easily picked off, with many prisoners taken. In the aftermath of the battle, much booty washed ashore and was pillaged by the locals. The prisoners taken in battle were sent to work in chain gangs building the Leonine Wall which was to encompass the Vatican Hill. The battle was an important event in the history of Italy and Christianity. It united the Christian states of central and southern Italy in a joint cause against the Muslims, which eventually led to their expulsion from the peninsula. It also strengthened the papacy: especially for the resultant walls that went up to protect Saint Peter's. Coming off the only Muslim sack of Rome, it helped reverse the tide of the war and raise Christian morale. For all this, it is one of the few events to occur in southern Italy during the ninth century that is still remembered today, largely for the walls named after Leo and for the Renaissance painting of Raphael.
- Die Seeschlacht von Ostia fand 849 zwischen den Flotten der moslemischen Invasoren in Süditalien und der christlichen Liga des Papstes, des Herzogs von Neapel, der Städte Amalfi und Gaeta statt.
- Bitwa morska pod Ostią miała miejsce w roku 849 w trakcie walk Bizantyjczyków z Saracenami. W drugiej połowie VII wieku Arabowie wtargnęli na Półwysep Pirenejski. W IX wieku obiektem arabskiej inwazji stały się Włochy. Wykorzystując walki wewnętrzne pomiędzy księstwami południa najeźdźcy zajęli m. in. Bari i Tarent. Zagrozili też Włochom środkowym. Dopiero klęska zadana Arabom przez flotę chrześcijańską pod Ostią w r. 849 zahamowała dalsze ich postępy. Bitwa rozegrała się między muzułmanami z południowych Włoch, a chrześcijańską ligą statków papiestwa, księstwa Neapolu, księstwa Amalfi i księstwa Gaeta. Wiadomości o koncentracji arabskich statków niedaleko Sardynii dotarły do Rzymu w początkach 849, mniej niż trzy lata po udanym splądrowaniu Bazyliki Świętego Piotra. Chrześijańska armada, dowodzona przez Cezara, syna Sergiusza I z Neapolu, zebrała się niedaleko niedawno ponownie ufortyfikowanej Ostii. Papież Leon IV wyszedł by pobłogosławić oddziały i podać im komunię. Po pojawieniu się arabskich statków, wywiązała się bitwa z idącymi na przedzie neapolitańskimi galerami. W połowie bitwy sztorm rozdzielił przeciwników, a chrześcijańskie statki zaczęły powracać do portu. Jednakże muzułmanie byli rozporoszeni we wszytkie strony, utracili wiele statków, a inne poszły na brzeg. Gdy sztorm się uspokoił, resztki floty arabskiej zostały z łatwością wybite, a wielu jeńców wzięto do niewoli. Liczne łupy wyrzucone po bitwie przez fale na brzeg rabowała miejscowa ludność. Jeńcy wzięci w bitwie zsotali wysłani do pracy w łańcuchach przy budowie murów Leona, którymi opasano wzgórza watykańskie. Bitwa była ważnym wydarzeniem w historii Włoch i chrześcijaństwa. Zjednoczyła chrześcijańskie państwa ze środkowych i południowych Włoch we wspólnej sprawie przeciw muzułmanom, co w końcu doprowadziło do wypędzenia ich z półwyspu. Wzmocniła również papiestwo: szczególnie z powodu wzniesionych murów do ochrony Bazyliki Świętego Piotra. Doprowadzenie do jedynego muzułmańskiego zdobycia Rzymu właściwie pomogło odwrócić bieg wojny i podnieść morale chrześcijan. Poza tym jest jednym z niewielu wydarzeń, które rozegrały się na południu Włoch w ciągu IX wieku, a jest wciąż pamiętane do dziś, w dużej mierze przez mury nazwane od Leona oraz renesansowe malarstwo Rafaela.
|
| rdfs:comment
|
- The naval Battle of Ostia took place in 849 between the Muslim pirates and a Christian league of Papal, Neapolitan, and Amalfitan, and Gaetan ships. News of a massing of Arab ships off Sardinia reached Rome early in 849, less than three years after the successful sack of Saint Peter's. A Christian armada, commanded by Caesar, son of Sergius I, was assembled off recently refortified Ostia. Pope Leo IV came out to bless it and communicate the troops.
- Die Seeschlacht von Ostia fand 849 zwischen den Flotten der moslemischen Invasoren in Süditalien und der christlichen Liga des Papstes, des Herzogs von Neapel, der Städte Amalfi und Gaeta statt.
- Bitwa morska pod Ostią miała miejsce w roku 849 w trakcie walk Bizantyjczyków z Saracenami. W drugiej połowie VII wieku Arabowie wtargnęli na Półwysep Pirenejski. W IX wieku obiektem arabskiej inwazji stały się Włochy. Wykorzystując walki wewnętrzne pomiędzy księstwami południa najeźdźcy zajęli m. in. Bari i Tarent. Zagrozili też Włochom środkowym. Dopiero klęska zadana Arabom przez flotę chrześcijańską pod Ostią w r. 849 zahamowała dalsze ich postępy.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
