| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Schlacht bei Mursa wurde 351 zwischen einer römischen Armee unter dem Kaiser Constantius II. und einer römischen Armee des Usurpators Magnus Magnentius ausgetragen. Magnentius, ein römischer General vermutlich fränkischer Herkunft, hatte sich 350 in Gallien gegen Kaiser Constans erhoben, den er alsbald töten ließ. Von seinen Truppen zum Kaiser ausgerufen, kontrollierte er schnell einen Großteil der Westhälfte des Römischen Reiches, während die Osthälfte weiterhin Kaiser Constantius II. , einem Bruder des gestürzten Constans, unterstand. Constantius II. brach angesichts der Ereignisse im Westen einen von ihm zu dieser Zeit gegen die persischen Sassaniden geführten Feldzug ab und führte seine Armee nach Westen. Magnentius zog ihm mit seinen Truppen entgegen. Schließlich trafen beide Heere bei Mursa aufeinander. Vor der Schlacht entsandte Constantius II. seinen Prätorianerpräfekten Flavius Philippus ins Lager des Magnentius, um diesen zum Rückzug nach Gallien zu bewegen. Zwar blieb diese Mission erfolglos, doch lief in der Folge einer von Magnentius Heerführern mit seinen Truppen zu Constantius II. über. Die nun bei Mursa zwischen den beiden Armeen ausgetragene Schlacht, in der schließlich die Einheiten Constantius’ II. die Oberhand behalten sollten, war eine der blutigsten in der Geschichte des Römischen Reiches. Nach Zonaras (13,8,17) soll Magnentius zwei Drittel seiner Männer verloren haben, während Constantius II. die Hälfte seiner Armee einbüßte. Insgesamt sollen in der Schlacht 54.000 Soldaten gefallen sein. Berücksichtigt man, dass das Römische Reich zu jener Zeit von äußeren Feinden umgeben war, so dürfte der Verlust so vieler Soldaten in einem Bürgerkrieg zu einer Schwächung des Reichs geführt haben. Zu einem ähnlich desaströsen Ergebnis sollte später auch die noch blutigere Schlacht am Frigidus führen. Dem Ausgang des Konflikts zwischen Magnentius und Constantius II. , der von dem Ergebnis der Schlacht bei Mursa maßgeblich beeinflusst wurde, kam auch in religiöser Hinsicht eine Bedeutung zu. Magnentius hatte den Anhängern des Heidentums wieder mehr Rechte eingeräumt. Constantius II. hingegen war ein überzeugter Christ, der bei Mursa sogar das Schlachtfeld verlassen haben soll, um am nahe gelegenen Grab eines christlichen Märtyrers zu beten. In diesem Zusammenhang ist wohl auch die Legende zu sehen, nach der dem damaligen Bischof von Mursa die Nachricht des Sieges Constantius II. in der Schlacht bei Mursa von einem Engel überbracht worden sein soll. Nach seiner Niederlage gab sich Magnentius indes noch nicht vollends geschlagen. Er zog sich vielmehr mit den Resten seiner Truppen nach Gallien zurück, wo er zwei Jahre später am Mons Seleucus endgültig besiegt wurde und daraufhin Selbstmord beging.
- La Batalla de Mursa Major tuvo lugar en 351 entre un ejército romano dirigido por el emperador Constancio II y las fuerzas del usurpador Magencio. Antes de la batalla, Constancio envió a Flavius Philippus, su prefecto pretoriano oriental, a negociar con Magnencio, formalmente, para negociar la paz, pero en realidad para descubrir la fortaleza del enemigo. Philippus les propuso retirarse y conservar la Galia. Después de esta misión infructuosa, uno de los comandantes de Magnencio, el franco Claudio Silvano, desertó con sus hombres para unirse a Constancio. Silvano dirigía un ala fuerte de la caballería de Magnencio. La batalla fue una de las más sangrientas en la historia de Roma, y además la primera vez que los legionarios romanos fueron derrotados por caballería pesada. De acuerdo con Giovanni Zonara (xiii 8.17), Magnencio perdió dos tercios de sus tropas, y Constancio la mitad de su ejército, un total de cincuenta y cuatro mil soldados, en una época en la que el Imperio romano tenía muchos enemigos externos. La batalla también tenía un significado religioso. Magnencio restauró algunos derechos a los paganos, mientras que Constancio incluso llegó a dejar el campo de batalla para predicar en la tumba cercana de un mártir. Magnencio, que perdió en la batalla a su magister officiorum Marcelino, sufriría posteriormente una segunda y decisiva derrota dos años más tarde en la Batalla de Mons Seleucus.
- Battle of Mursa Major Date 28 September 351 Location Mursa, Pannonia Result Constantius victory Belligerents Roman Empire Roman Empire Commanders Magnentius Constantius II Strength about 35,000 about 60,000 Casualties and losses 25,000 30,000 v • d • eFourth Century Roman Civil Wars Turin - Verona - Milvian Bridge - Tzirallum - Cibalae - Mardia - Adrianople - Hellespont - Chrysopolis - Mursa Major - Mons Seleucus - Thyatira - Save - Frigidus The Battle of Mursa Major was fought in 351 between the Eastern Roman army led by Constantius II and the western forces supporting the usurper Magnentius. The action took place along the valley of the Drava River, a Danube tributary in present day Croatia. Before the battle, Constantius sent Flavius Philippus, his Praetorian prefect, to negotiate with Magnentius, requiring that the usurper withdraw back to Gaul. After this inconclusive mission, one of Magnentius' commanders, Claudius Silvanus, and most of his men deserted to Constantius, thus helping seal the outcome. The battle was one of the bloodiest in Roman military history. According to Zonaras (xiii 8.17), Magnentius lost upwards of two-thirds of his troops, and Constantius about half of his army, for a total of over 50,000 casualties, in an age in which the Empire was under severe external pressure from Goths, Alamanni and Persians, as well as internal dissensions and rebellions. There was also a religious meaning to the conflict. Magnentius had restored some rights to the pagans, while Constantius even left the battlefield to pray on the nearby tomb of a Christian martyr. The bishop of Mursa, Valens, told the pious Emperor that an angel had reported to him the news of the victory, thus ending any chance of a pagan revival. Magnentius, who had lost in the battle his loyal supporter magister officiorum Marcellinus, would suffer another, final defeat, two years later at Mons Seleucus.
- La battaglia di Mursa Maggiore fu combattuta nel 351 tra l'esercito dell'imperatore romano Costanzo II e le forze dell'usurpatore Magnenzio. Fondamentale per la vittoria di Costanzo II fu il tradimento del franco Claudio Silvano, comandante di una forte ala di cavalleria per conto di Magnenzio. La sconfitta ridusse notevolmente le possibilità di successo della ribellione di Magnenzio: l'usurpatore, che aveva perso nella battaglia il proprio fidato magister officiorum Marcellino, avrebbe sofferto la sconfitta decisiva due anni dopo, alla battaglia di Mons Seleucus. La battaglia ebbe anche un significato religioso, in quanto Magnenzio aveva ripristinato alcuni diritti per i pagani, mentre Costanzo arrivò a lasciare il campo di battaglia per pregare sulla vicina tomba di un martire; il vescovo di Mursa, Valente, riferì di aver saputo della vittoria di Costanzo direttamente da un angelo. Si trattò di una delle più sanguinose battaglie della storia romana: secondo Giovanni Zonara (xiii 8.17), Magnenzio perse due terzi delle sue truppe e Costanzo metà delle proprie, per un totale di 54.000 uomini. Fu la battaglia civile più sanguinosa sostenuta dall'esercito romano, anche se ormai il variopinto multinazionale esercito "romano" poteva avvalersi di reclute fornite da tutte le province del mondo romano e da fuori di esso. Pertanto in proporzione sono da ritenersi molto più gravi le perdite sostenute nelle guerre civili combattute quando l'esercito era reclutato solo tra Italici. Perdite tuttavia che non scossero alle fondamenta la potenza militare di Roma, né provocarono tra i contemporanei l'eco profonda di cui è testimonianza questa battaglia.
- De Slag bij Mursa vond plaats plaats in de nazomer van 351. In de slag vocht het Romeinse leger van Constantius II tegen de strijdkrachten van usurpator Magnentius. De slag eindigde onbeslist.
- Bitwa pod Mursą 351 n.e. Kilka lat po śmierci Konstantyna II, w roku 350 n.e. władzę Magnencjusza uznały Hiszpania, Brytania, Italia oraz Afryka. Tym samym uzurpator rozpoczął przygotowania do wojny z bratem zamordowanego Konstantyna II – Konstancjuszem II oraz dowódcą armii Dunaju Wetranionem, obranym dnia 1 marca na cesarza. W nowo powstałej sytuacji politycznej Konstancjusz rządził Tracją oraz prowincjami na wschodzie, Magnencjusz zachodnią częścią Imperium a Wetranion Bałkanami. Latem 350 n.e. doszło do porozumienia pomiędzy Magnencjuszem a Wetranionem. Krótko potem Magnencjusz zajął Rzym, pokonując kolejnego uzurpatora Flawiusza Nepocjana. We wrześniu 350 n.e. Konstancjusz II zakończył wojnę z Persją, dzięki czemu mógł zająć się wreszcie sprawami państwa. Na czele 40 000 ludzi wkroczył do Tracji, gdzie odrzucił pokojowe propozycje swoich przeciwników. Rozpoczęto przygotowania do wojny. Jesienią na stronę Konstancjusza przeszedł Wetranion, który zerwał sojusz z Magnencjuszem. Armie obu władców wyruszyły na spotkanie. Siły Konstancjusza liczyły maksymalnie 30 000 ludzi, Wetranion prowadził 40 000 żołnierzy. W Bitynii dowództwo nad całością sił objął Konstancjusz, który wiosną 351 n.e. rozpoczął przygotowania do kampanii przeciwko Magnencjuszowi. We wrześniu uzurpator na czele 35 000 ludzi wyruszył pod Mursę, gdzie nadciągały już 80 000 tysięczne wojska cesarza, w większości składające się z doborowej ciężkiej jazdy oraz łuczników. Przeciwko nim Magnencjusz mógł wystawić słabo wyszkolone oddziały barbarzyńskie ze wschodu (piechota i lekka kawaleria). Do bitwy doszło dnia 28 września 351 n.e. Wojska Konstancjusza ustawiły się tyłem do Dunaju, z kawalerią na skrzydłach oraz łucznikami na tyłach. Po południu nastąpił atak jazdy cesarskiej, która rozbiła lekkozbrojną kawalerię Magnencjusza i wyszła na jej tyły. Większość oddziałów uzurpatora zepchnięta została ku rzece Drawie. Jego okrążone wojska nie były w stanie stawić większego oporu. Trwająca do nocy bitwa zakończyła się całkowitą klęską wojsk Magnencjusza. Jemu samemu udało się uciec poza Alpy, jednak straty po obu stronach były olbrzymie. Konstancjusz miał stracić 30 000 ludzi, po stronie Magnencjusza padło 24 000 żołnierzy. Widok tysięcy trupów bardzo wzruszył cesarza, który płakał nad losem żołnierzy. Nakazał wnet pochówek poległych oraz opiekę nad rannymi. Bitwa wstrzymała działania wojenne na kilka miesięcy.
- A Batalha de Mursa Major aconteceu em 351 entre um exército romano dirigido pelo imperador Constâncio II e as forças do usurpador Magnêncio. Antes da batalha, Constâncio enviou Flávio Filipo, o seu prefeito pretoriano oriental, a negociar com Magnêncio, formalmente, para negociar a paz, mas na realidade para descobrir a fortaleza do inimigo. Filipo propôs-lhes retirar-se e conservar a Gália. Depois desta missão infrutuosa, um dos comandantes de Magnêncio, o franco Cláudio Silvano, desertou com os seus homens para se unir a Constâncio. Silvano dirigia uma ala forte da cavalaria de Magnêncio. A batalha foi uma das mais sangrentas na história de Roma, e além disso, a primeira vez que os legionários romanos foram derrotados por cavalaria pesada. De acordo com Giovanni Zonara (xiii 8.17), Magnêncio perdeu dois tércios das suas tropas, Constâncio a metade do seu exército, um total de cinquenta e quatro mil soldados, numa época na que o Império Romano tinha muitos inimigos externos. A batalha também tinha um significado religioso. Magnêncio restaurou alguns direitos aos pagãos, enquanto Constâncio até mesmo chegou a deixar o campo de batalha para pregar na tumba próxima de um mártir. Magnêncio, que perdeu na batalha ao seu magister officiorum Marcelino, sofreria posteriormente uma segunda e decisiva derrota dois anos mais tarde na Batalha de Mons Seleucus.
- Битва при Мурсе — сражение между мятежниками во главе с Магненцием и императорскими легионами Констанция II, произошедшее 28 сентября 351 года. Заключив перемирие с Шапуром II, Констанций II направил войска на подавление мятежа галльского узурпатора Магненция. Сражение произошло в Нижней Паннонии у города Мурса (совр. Осиек). Армия Констанция при меньшей численности (80 тыс. солдат против 100 тыс. у Магненция), обладала преимуществом в тяжелой коннице, лучниках и пращниках. Констанций послал легкую конницу в обход левого фланга Магненция, а тяжелая конница решающей атакой прорвала фронт расстроенных галльских легионов. Сражение было ожесточенным, обе стороны понесли громадные потери. После упорного противостояния правое крыло Магненция было смято конницей противника, легионы узурпатора были отброшены. Это сражение стало самым кровопролитным за весь IV век.
- La bataille de Mursa, ville croate aujourd'hui appelée Osijek, s'est tenue le 28 septembre 351 entre l'armée Romaine dirigée par l'empereur Constance II et l'usurpateur Magnence, à la tête d'unités romaines et de forts contingents barbares. Elle est considérée comme la bataille la plus sanglante du siècle, dont les conséquences furent désastreuses pour l'empire d'Occident. Les pertes furent telles chez les deux belligérants que la puissance militaire romaine ne s'en remit jamais. Le manque de troupes expérimentées fut à l'origine d'une surveillance moins étroite du limes comme du recours massif aux éléments barbares dans la défense de l'empire. En 350, après avoir déposé et assassiné l'empereur Constant Ier, dont il était capitaine des gardes, et vaincu l'usurpateur Népotien, Magnence voulu se faire reconnaître de Constance II, frère de Constant Ier et maître de la partie orientale de l'Empire. Constance II marcha sur le meurtrier de son frère mais essuya un échec en 351 à Atrans (l'actuelle Trojane en Slovénie) et offrit le compromis à Magnence, qui le refusa à son tour. Ce fut sur la Drave, rivière d'Illyrie, que les deux armées se rencontrèrent après deux revers de Magnence à Siscia (l'actuelle Sisak en Croatie) et Sirmium (l'actuelle Sremska en Serbie). Les manœuvres préliminaires donnèrent l'avantage de Magnence, plus expérimenté. Mais la défection du tribun Silvanus, un officier Franc, qui entraina dans le camp de Constance son contingent de cavalerie, semble avoir déréglé le dispositif de l'usurpateur. Constance II avait disposé ses troupes dos au Danube, avec la Drave à droite. Sur la gauche se tenaientt les cataphractes et archers à cheval asiatiques, alors qu'au centre était positionnée l'infanterie lourde d'origine illyrienne pour la majeure partie. A l'arrière se trouvaient archers et frondeurs. Magnence disposait après la défection de sa cavalerie franque de moins de la moitié des effectifs de son adversaires, mais de meilleure qualité. La bataille, commencée en fin d'après-midi, fut sanglante, Magnence perdant 24 000 de ses 35 000 hommes. Constance perdit aussi énormément de monde, pas moins de 30 000 sur une armée de 60 000. Magnence pris la fuite et se donna la mort à Lugdunum (Lyon), après une nouvelle défaite aux Mons Seleucus (aujourd'hui La Bâtie-Montsaléon en France) en 353. Constance II réunit l'empire sous sa direction, avant de rapidement déléguer un César pour la partie occidentale, Gallus, puis le futur empereur Julien. Dans les mois qui suivirent la bataille, les tribus germaniques profitèrent des frontières dégarnies pour envahir les provinces gauloises qu'elle ravagèrent sans opposition.
|
| rdfs:comment
|
- De Slag bij Mursa vond plaats plaats in de nazomer van 351. In de slag vocht het Romeinse leger van Constantius II tegen de strijdkrachten van usurpator Magnentius. De slag eindigde onbeslist.
- Die Schlacht bei Mursa wurde 351 zwischen einer römischen Armee unter dem Kaiser Constantius II. und einer römischen Armee des Usurpators Magnus Magnentius ausgetragen. Magnentius, ein römischer General vermutlich fränkischer Herkunft, hatte sich 350 in Gallien gegen Kaiser Constans erhoben, den er alsbald töten ließ. Von seinen Truppen zum Kaiser ausgerufen, kontrollierte er schnell einen Großteil der Westhälfte des Römischen Reiches, während die Osthälfte weiterhin Kaiser Constantius II.
- La Batalla de Mursa Major tuvo lugar en 351 entre un ejército romano dirigido por el emperador Constancio II y las fuerzas del usurpador Magencio. Antes de la batalla, Constancio envió a Flavius Philippus, su prefecto pretoriano oriental, a negociar con Magnencio, formalmente, para negociar la paz, pero en realidad para descubrir la fortaleza del enemigo. Philippus les propuso retirarse y conservar la Galia.
- Battle of Mursa Major Date 28 September 351 Location Mursa, Pannonia Result Constantius victory Belligerents Roman Empire Roman Empire Commanders Magnentius Constantius II Strength about 35,000 about 60,000 Casualties and losses 25,000 30,000 v • d • eFourth Century Roman Civil Wars Turin - Verona - Milvian Bridge - Tzirallum - Cibalae - Mardia - Adrianople - Hellespont - Chrysopolis - Mursa Major - Mons Seleucus - Thyatira - Save - Frigidus The Battle of Mursa Major was fought in 351 between the Eastern Roman army led by Constantius II and the western forces supporting the usurper Magnentius.
- La battaglia di Mursa Maggiore fu combattuta nel 351 tra l'esercito dell'imperatore romano Costanzo II e le forze dell'usurpatore Magnenzio. Fondamentale per la vittoria di Costanzo II fu il tradimento del franco Claudio Silvano, comandante di una forte ala di cavalleria per conto di Magnenzio.
- A Batalha de Mursa Major aconteceu em 351 entre um exército romano dirigido pelo imperador Constâncio II e as forças do usurpador Magnêncio. Antes da batalha, Constâncio enviou Flávio Filipo, o seu prefeito pretoriano oriental, a negociar com Magnêncio, formalmente, para negociar a paz, mas na realidade para descobrir a fortaleza do inimigo. Filipo propôs-lhes retirar-se e conservar a Gália.
- Bitwa pod Mursą 351 n.e. Kilka lat po śmierci Konstantyna II, w roku 350 n.e. władzę Magnencjusza uznały Hiszpania, Brytania, Italia oraz Afryka. Tym samym uzurpator rozpoczął przygotowania do wojny z bratem zamordowanego Konstantyna II – Konstancjuszem II oraz dowódcą armii Dunaju Wetranionem, obranym dnia 1 marca na cesarza. W nowo powstałej sytuacji politycznej Konstancjusz rządził Tracją oraz prowincjami na wschodzie, Magnencjusz zachodnią częścią Imperium a Wetranion Bałkanami.
- Битва при Мурсе — сражение между мятежниками во главе с Магненцием и императорскими легионами Констанция II, произошедшее 28 сентября 351 года. Заключив перемирие с Шапуром II, Констанций II направил войска на подавление мятежа галльского узурпатора Магненция. Сражение произошло в Нижней Паннонии у города Мурса (совр. Осиек). Армия Констанция при меньшей численности (80 тыс. солдат против 100 тыс. у Магненция), обладала преимуществом в тяжелой коннице, лучниках и пращниках.
- La bataille de Mursa, ville croate aujourd'hui appelée Osijek, s'est tenue le 28 septembre 351 entre l'armée Romaine dirigée par l'empereur Constance II et l'usurpateur Magnence, à la tête d'unités romaines et de forts contingents barbares. Elle est considérée comme la bataille la plus sanglante du siècle, dont les conséquences furent désastreuses pour l'empire d'Occident. Les pertes furent telles chez les deux belligérants que la puissance militaire romaine ne s'en remit jamais.
|
