The Battle of Munda took place on March 17, 45 BC in the plains of Munda, modern southern Spain. This was the last battle of Julius Caesar's civil war against the conservative republicans. After this victory, and the death of Titus Labienus and Gnaeus Pompeius, Caesar was free to return to Rome and govern as dictator.

PropertyValue
dbpedia-owl:Event/date
  • -0045-03-17
dbpedia-owl:MilitaryConflict/causalties
  • 1,000
dbpedia-owl:MilitaryConflict/combatant
  • Optimates
  • Populares
dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
dbpedia-owl:MilitaryConflict/partOf
dbpedia-owl:MilitaryConflict/place
dbpedia-owl:MilitaryConflict/result
  • Decisive Populares victory
dbpedia-owl:MilitaryConflict/strength
  • 13 legions, cavalry and auxiliaries
    total: circa 70,000 men
  • 8 legions, 8,000 cavalry
    total: circa 40,000 men
dbpedia-owl:causalties
  • 1,000
dbpedia-owl:combatant
  • Optimates
  • Populares
dbpedia-owl:commander
dbpedia-owl:date
  • -0045-03-17
dbpedia-owl:partOf
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Decisive Populares victory
dbpedia-owl:strength
  • 13 legions, cavalry and auxiliaries
    total: circa 70,000 men
  • 8 legions, 8,000 cavalry
    total: circa 40,000 men
dbpprop:abstract
  • The Battle of Munda took place on March 17, 45 BC in the plains of Munda, modern southern Spain. This was the last battle of Julius Caesar's civil war against the conservative republicans. After this victory, and the death of Titus Labienus and Gnaeus Pompeius, Caesar was free to return to Rome and govern as dictator. His subsequent assassination began the process that eventually would lead to the end of the Roman Republic with the reign of his great-nephew and adopted heir, Augustus (Octavius), as the first Roman Emperor.
  • Die Schlacht von Munda fand am 17. März 45 v. Chr. auf der Ebene von Munda in Südspanien statt. Es war die letzte Schlacht im Bürgerkrieg zwischen Gaius Iulius Caesar und den konservativen Republikanern. Nach diesem Sieg und dem Tod von Titus Labienus und dem jüngeren Gnaeus Pompeius, dem ältesten Sohn von Gnaeus Pompeius Magnus, konnte Caesar nach Rom zurückkehren und ungestört als Dictator regieren. Die Schlacht markierte somit in gewisser Hinsicht das Ende der Römischen Republik, auch wenn Caesar nur ein Jahr später bereits ermordet wurde.
  • La Batalla de Munda fue una victoria de los ejércitos de Julio César sobre los pompeyanos en las llanuras de la antigua colonia romana inmune de Munda. Munda constituye la última batalla de la Segunda Guerra Civil Romana. Fue la más peligrosa y difícil de las batallas de César, que llegó a pensar incluso en suicidarse en su momento crítico. El dictador presentó batalla en un terreno desfavorable en grado sumo, al tener que atravesar un torrente y subir a la elevada colina donde se había fortificado Pompeyo. Sin embargo, la ferocidad con que combatió la legión X evitó que los cesarianos fueran rodeados y permitió que desplegaran su caballería. Labieno trasladó entonces sus tropas para interceptarlos, pero el movimiento fue interpretado por el resto de los pompeyanos como el inicio de la retirada, lo que precipitó el desastre. Después de esta sangrienta victoria y la muerte de los líderes del partido pompeyano, Tito Labieno y Cneo Pompeyo Faústulo (el hijo mayor de Pompeyo el Grande) César pudo regresar a Roma y ser nombrado dictador perpetuo. Su posterior asesinato inició el proceso que pondría en marcha la Tercera Guerra Civil y que llevaría a su sobrino-nieto Cayo Julio César Octaviano a convertirse en el primer emperador romano.
  • Mundan Taistelu käytiin maaliskuun 17. päivä vuonna 45 eaa. Julius Caesarin joukkoja vastaan asettuivat Sextus Pompeiuksen, Gnaeus Pompeiuksen ja Titus Labienuksen komentamat joukot. Mundan taistelu oli viimeinen Julius Caesarin aloittaman kansalaissodan taisteluista. Taistelu oli verinen ja Optimaatien ratsuväkeä komentanut Titus Labienus menehtyi taistelun tuoksinnassa. Sextus Pompeius ja Gnaeus Pompeius onnistuivat pakenemaan, mutta Gnaeus jäi kiinni huhtikuun 12. päivä.
  • La bataille de Munda se déroula le 17 mars 45 av. J. -C. dans les plaines de Munda, dans le sud de l'Espagne. Ce fut la dernière bataille qui opposa Jules César aux partisans de la République. Après la victoire et la mort de Titus Labienus et Pompée le Jeune (le fils de Pompée le Grand), César put revenir à Rome et gouverna avec le titre de dictateur. Son assassinat marqua le début du processus qui mena à la fin de la république. Son petit-neveu, Octave, devint le premier empereur romain.
  • La Battaglia di Munda si svolse il 17 marzo 45 a.C. nelle pianure di Munda, nel sud della Spagna. Fu l'ultima battaglia della guerra civile tra Giulio Cesare ed i repubblicani conservatori. Dopo questa vittoria, e la morte di Tito Labieno e di Gneo Pompeo (il figlio maggiore di Pompeo), Cesare fu libero di tornarsene a Roma ed assumere il titolo di dittatore. Il suo successivo assassinio diede il via a quel processo che finì per condurre alla fine di Roma repubblicana, con il regno del nipote Ottaviano in qualità di primo Imperatore Romano
  • ムンダの戦い（むんだのたたかい、伊:Battaglia di Munda）は、紀元前45年3月17日にヒスパニアのムンダ（現：オスーナ）で行われたガイウス・ユリウス・カエサル派と元老院派（ポンペイウス派）との戦いである。
  • De Slag bij Munda op 17 maart 45 v. Chr. betekende de definitieve nederlaag van de partij van Pompeius tegen die van Julius Caesar. In de burgeroorlog tegen Caesar had de aanvankelijk door Pompeius geleide partij der optimates reeds drie zware nederlagen geleden, bij Dyrrhachium, Pharsalus en Thapsus, zodat deze partij nu alleen in Spanje nog aan de macht waren. Pompeius de Grote zelf had al enkele jaren eerder het leven verloren. Twee van zijn zonen, Sextus en Gnaeus Pompeius, zetten echter de strijd nog voort. Aan hun kant stond ook Titus Labienus, die in de Gallische Oorlog onderbevelhebber van Caesar was geweest, maar later naar de partij van zijn tegenstanders was overgegaan. Met in Spanje gerekruteerde troepen deden Labienus en de twee zonen van Pompeius nog een wanhopige poging om Caesar het hoofd te bieden. Hun kansen stonden niet slecht want zij beschikten over 13 legioenen (ongeveer 60.000 man), terwijl Caesar slechts over 8 legioenen beschikte (ongeveer 40.000 man). In Munda, in Zuid-Spanje, stuitten de twee legers op elkaar. De beslissing in de slag werd gebracht door een cavalerieaanval, geleid door Octavianus, die hier als 18-jarige jongen voor het eerst van zich deed spreken. Een aanval op het kamp van Pompeius door koning Bogud of Mauritania en zijn cavalerie, bondgenoten van Caesar, werd het hoofd geboden door de cavalerie van Labienus. Maar de legionairs zagen dit aan als een vlucht. Er brak toen paniek uit onder de troepen van Labienus en de zonen van Pompeius. De troepen van Caesar richtten vervolgens een enorme slachting aan onder de vluchtende vijanden. Niet minder dan 30.000 Romeinse burgers verloren het leven in deze slag, die een van de bloedigste veldslagen uit de Oudheid was. De slag bij Munda betekende het definitieve einde voor de partij van Pompeius.
  • Bitwa pod Mundą miała miejsce 17 marca 45 p.n.e. na równinach Mundy w południowej Hiszpanii podczas wojny domowej Juliusza Cezara 49 p.n.e. - 45 p.n.e. Była to ostatnia bitwa w tej wojnie, toczonej przez Juliusza Cezara przeciwko konserwatywnym republikanom. Po tym zwycięstwie, i śmierci Tytusa Labienusa oraz Gnejusza Pompejusza Młodszego, Cezar mógł wrócić do Rzymu i rządzić jako dyktator. Zabójstwo Cezara rozpoczęło proces kończący Republikę Rzymską panowaniem siostrzeńca Juliusza Cezara - Oktawiana Augusta jako pierwszego Cesarza Rzymskiego.
  • A batalha de Munda ocorreu no dia 17 de Março de 45 a.C. na planície de Munda, no sul da actual Espanha, e foi a última batalha da guerra civil entre Júlio César e os conservadores republicanos. O confronto resultou numa vitória expressiva de César e na morte de Titus Labienus e Gnaeus Pompeius, o Jovem, o filho mais velho de Pompeu. Após esta vitória, César tornou-se o senhor incontestado de Roma e assumiu o cargo de ditador, no conceito romano do termo.
  • Битва при Мунде состоялась 17 марта 45 года до н.  э. в долине Мунда, на современном юге Испании. Это была последняя битва Гая Юлия Цезаря в гражданской войне против республиканцев. После этой победы, гибели Тита Лабиена и Гнея Помпея (старшего сына Помпея Великого), Цезарь мог свободно вернуться в Рим и править как диктатор. Его последующее убийство привело к возобновлению гражданских войн, закату Римской республики и зарождению Империи, которую возглавил усыновлённый им Октавиан Август.
  • Slaget vid Munda utspelade sig 17 mars 45 f. Kr. i provinsen Hispania. Det var det sista, och avgörande, slaget under Caesars inbördeskrig. Pompejus den yngre och Titus Labienus besegrades i detta slag och det innebar att Caesar kunde återvända till Rom som diktator.
  • Munda Savaşı, 17 Mart, M. Ö. 45 tarihinde Hispania'nın güneyindeki Munda ovasında yapılan savaş. Bu savaş Jül Sezar ve Muhafazakar Cumhuriyetçiler arasındaki iç savaşın son çarpışmasıdır. Zaferin kazanılması ve Titus Labienus ve Gnaeus Pompeius'un öldürülmesinin ardından artık Sezar'ın Roma'ya dönerek diktatör yetkileriyle yönetimi ele almasının önünde hiç bir engel kalmamıştır.
dbpprop:casualties
  • 1000 (xsd:integer)
  • 30000 (xsd:integer)
dbpprop:combatant
dbpprop:commander
dbpprop:conflict
  • Battle of Munda
dbpprop:date
  • March 17, 45 BC
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:partof
dbpprop:place
  • ''Campus Mundensis'', probably near La Lantejuela, Andalusia, modern southern Spain
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:result
  • Decisive Populares victory
dbpprop:strength
  • 13 legions, cavalry and auxiliaries
    total: ''circa'' 70,000 men
  • 8 legions, 8,000 cavalry
    total: ''circa'' 40,000 men
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • The Battle of Munda took place on March 17, 45 BC in the plains of Munda, modern southern Spain. This was the last battle of Julius Caesar's civil war against the conservative republicans. After this victory, and the death of Titus Labienus and Gnaeus Pompeius, Caesar was free to return to Rome and govern as dictator.
  • Die Schlacht von Munda fand am 17. März 45 v. Chr. auf der Ebene von Munda in Südspanien statt. Es war die letzte Schlacht im Bürgerkrieg zwischen Gaius Iulius Caesar und den konservativen Republikanern. Nach diesem Sieg und dem Tod von Titus Labienus und dem jüngeren Gnaeus Pompeius, dem ältesten Sohn von Gnaeus Pompeius Magnus, konnte Caesar nach Rom zurückkehren und ungestört als Dictator regieren.
  • La Batalla de Munda fue una victoria de los ejércitos de Julio César sobre los pompeyanos en las llanuras de la antigua colonia romana inmune de Munda. Munda constituye la última batalla de la Segunda Guerra Civil Romana. Fue la más peligrosa y difícil de las batallas de César, que llegó a pensar incluso en suicidarse en su momento crítico.
  • Mundan Taistelu käytiin maaliskuun 17. päivä vuonna 45 eaa. Julius Caesarin joukkoja vastaan asettuivat Sextus Pompeiuksen, Gnaeus Pompeiuksen ja Titus Labienuksen komentamat joukot. Mundan taistelu oli viimeinen Julius Caesarin aloittaman kansalaissodan taisteluista. Taistelu oli verinen ja Optimaatien ratsuväkeä komentanut Titus Labienus menehtyi taistelun tuoksinnassa. Sextus Pompeius ja Gnaeus Pompeius onnistuivat pakenemaan, mutta Gnaeus jäi kiinni huhtikuun 12. päivä.
  • La bataille de Munda se déroula le 17 mars 45 av. J. -C. dans les plaines de Munda, dans le sud de l'Espagne. Ce fut la dernière bataille qui opposa Jules César aux partisans de la République. Après la victoire et la mort de Titus Labienus et Pompée le Jeune (le fils de Pompée le Grand), César put revenir à Rome et gouverna avec le titre de dictateur. Son assassinat marqua le début du processus qui mena à la fin de la république.
  • La Battaglia di Munda si svolse il 17 marzo 45 a.C. nelle pianure di Munda, nel sud della Spagna. Fu l'ultima battaglia della guerra civile tra Giulio Cesare ed i repubblicani conservatori. Dopo questa vittoria, e la morte di Tito Labieno e di Gneo Pompeo (il figlio maggiore di Pompeo), Cesare fu libero di tornarsene a Roma ed assumere il titolo di dittatore.
  • ムンダの戦い（むんだのたたかい、伊:Battaglia di Munda）は、紀元前45年3月17日にヒスパニアのムンダ（現：オスーナ）で行われたガイウス・ユリウス・カエサル派と元老院派（ポンペイウス派）との戦いである。
  • De Slag bij Munda op 17 maart 45 v. Chr. betekende de definitieve nederlaag van de partij van Pompeius tegen die van Julius Caesar. In de burgeroorlog tegen Caesar had de aanvankelijk door Pompeius geleide partij der optimates reeds drie zware nederlagen geleden, bij Dyrrhachium, Pharsalus en Thapsus, zodat deze partij nu alleen in Spanje nog aan de macht waren. Pompeius de Grote zelf had al enkele jaren eerder het leven verloren.
  • Bitwa pod Mundą miała miejsce 17 marca 45 p.n.e. na równinach Mundy w południowej Hiszpanii podczas wojny domowej Juliusza Cezara 49 p.n.e. - 45 p.n.e. Była to ostatnia bitwa w tej wojnie, toczonej przez Juliusza Cezara przeciwko konserwatywnym republikanom. Po tym zwycięstwie, i śmierci Tytusa Labienusa oraz Gnejusza Pompejusza Młodszego, Cezar mógł wrócić do Rzymu i rządzić jako dyktator.
  • A batalha de Munda ocorreu no dia 17 de Março de 45 a.C. na planície de Munda, no sul da actual Espanha, e foi a última batalha da guerra civil entre Júlio César e os conservadores republicanos. O confronto resultou numa vitória expressiva de César e na morte de Titus Labienus e Gnaeus Pompeius, o Jovem, o filho mais velho de Pompeu. Após esta vitória, César tornou-se o senhor incontestado de Roma e assumiu o cargo de ditador, no conceito romano do termo.
  • Битва при Мунде состоялась 17 марта 45 года до н.  э. в долине Мунда, на современном юге Испании. Это была последняя битва Гая Юлия Цезаря в гражданской войне против республиканцев.
  • Slaget vid Munda utspelade sig 17 mars 45 f. Kr. i provinsen Hispania. Det var det sista, och avgörande, slaget under Caesars inbördeskrig. Pompejus den yngre och Titus Labienus besegrades i detta slag och det innebar att Caesar kunde återvända till Rom som diktator.
  • Munda Savaşı, 17 Mart, M. Ö. 45 tarihinde Hispania'nın güneyindeki Munda ovasında yapılan savaş. Bu savaş Jül Sezar ve Muhafazakar Cumhuriyetçiler arasındaki iç savaşın son çarpışmasıdır. Zaferin kazanılması ve Titus Labienus ve Gnaeus Pompeius'un öldürülmesinin ardından artık Sezar'ın Roma'ya dönerek diktatör yetkileriyle yönetimi ele almasının önünde hiç bir engel kalmamıştır.
rdfs:label
  • Battle of Munda
  • Schlacht von Munda
  • Batalla de Munda
  • Mundan taistelu
  • Bataille de Munda
  • Battaglia di Munda
  • ムンダの戦い
  • Slag bij Munda
  • Bitwa pod Mundą (45)
  • Batalha de Munda
  • Битва при Мунде
  • Slaget vid Munda
  • Munda Savaşı
owl:sameAs
skos:subject
foaf:name
  • Battle of Munda
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryPerson/battles of
is dbpedia-owl:MilitaryUnit/battle of
is dbpedia-owl:battle of
is dbpedia-owl:battles of
is dbpprop:battles of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of