| dbpprop:abstract
|
- The Battle of Ludford Bridge was the worst disaster suffered by the Yorkists during the early years of the Wars of the Roses. After the victory at the Battle of Blore Heath on the Shropshire / Staffordshire border, the Yorkists marched towards Worcester. They quickly fell back to a fortified position at Ludford Bridge in Shropshire after encountering a much larger Lancastrian force. On 12 October 1459, Sir Andrew Trollope, who commanded the Calais contingent, defected to the King when offered a pardon, bringing with him his men and much information on York's army and plans. York was outnumbered by more than three to one. That evening York, his two sons, along with Warwick and Salisbury fled to Calais and Ireland from a battle that could not be won. Finding themselves leaderless next morning, the Yorkists disbanded leaving the Lancastrian army free to plunder the pro-York town of Ludlow, which lay just over the bridge.
- Die Schlacht bei der Brücke von Ludford war die größte Niederlage der Yorkisten am Beginn der Rosenkriege. Nach dem Sieg in der Schlacht von Blore Heath marschierten die Yorkisten auf Worcester. Aber als sie auf eine starke Lancaster Armee stießen, verschanzten sie sich bei der Brücke von Ludford. Ludford ist ein kleines Dorf vor Ludlow, beide trennt nur der Fluss Tene. Am 12. Oktober 1459 wechselt Sir Andrew Trollope - Kommandeur des Kontingents aus Calais - die Seiten. Der König hatte ihm Pardon angeboten. Er brachte nicht nur seine Männer sondern auch wertvolle Informationen über die Pläne und Armee der Yorkisten. Richard, 3. Herzog von York sah sich nun einer Übermacht von Drei zu Eins gegenüber. Am gleichen Abend beschlossen er und seine beiden Söhne zusammen mit Richard Neville, 16. Earl of Warwick und Richard Neville, 5. Earl von Salisbury vom Schlachtfeld zu fliehen. Richard Neville, 5. Earl von Salisbury und Eduard, der älteste Sohn, gingen nach Calais, er selbst mit den anderen nach Dublin in Irland. Als die Armee vom York am Morgen bemerkte, dass sie führerlos war, löste sie sich auf. Die Lancaster-Armee plünderte daraufhin das nun ungeschützte, mit York sympathisierende Ludlow.
- Bitva u Ludford Bridge byla nejhorší porážkou Yorků v počátečním období Války růží. Po vítězství v bitvě u Blore Heath na hranici hrabství Shropshire a Staffordshire yorské vojsko pochodovalo směrem na Worcester. Poté co zjistili, že jsou zastiženi mnohem silnějším vojskem Lancasterů, zaujali obrannou pozici u Ludford Bridge (poblíž města Ludlow v hrabství Shropshire). 12. října 1459 sir Andrew Trollope, který velel oddílů vojáků z Calais, zradil a přešel na stranu krále, který mu přislíbil omilostnění. Spolu s ním přešli na stranu Lancasterů i jeho vojáci. Trollope vyzradil Yorským nepřátelům jejich plány a poskytl jim informace o jejich vojsku. Yorkové tak byli postaveni proti více než trojnásobné přesile. Večer se Richard z Yorku, jeho dva synové, Richard, hrabě z Warwicku a Richard, hrabě ze Salisbury rozhodli utéci z boje, který neměl šanci na úspěch a unikli do Calais a Irska. Poté co Yorské vojsko druhý den ráno zjistilo, že je velitelé opustili, rozprchli se a ponechali město Ludlow, spřízněné s Yorky, Lancasterům bez boje.
- La batalla del Puente de Ludford fue el mayor desastre de los partidarios de la casa de York durante las Guerras de las Dos Rosas. Después de la victoria en la batalla de Blore Heath, los yorkistas marcharon hacia Worcester. Rápidamente se concentraron y fortificaron en el lugar conocido como Ludford Bridge (Puente de Ludford) en Shropshire, después de encontrarse con una gran fuerza de la casa de Lancaster. El 12 de octubre de 1459, uno de los comandantes de la causa de York llamado Andrew Trollope, cambió de bando una vez que aceptara el perdón real ofrecido por Enrique VI. Trollope era el jefe del contingente de Calais, por lo que su defección puso en manos del rey un buen número de soldados, provisiones e invaluable información acerca del ejército y los planes de Ricardo de York. Ante la dramática situación (sobrepasados en número de tres a uno), esa misma tarde Ricardo y sus dos hijos, además de Warwick y Salisbury, escaparon del campo de batalla hacia Calais e Irlanda, respectivamente. Abandonados por sus comandantes, los ejércitos de York se dispersaron, dejando libres a los Lancaster de perseguir al pro york Ludlow.
- ラドフォード橋の戦い（Battle of Ludford Bridge）は、薔薇戦争の早い時期にヨーク派が最悪の損害をこうむった戦いである。 ブロア・ヒースの戦いでの勝利の後、ヨーク派はウスターに向かって進軍した。途中でヘンリー6世指揮する強大なランカスター軍に遭遇すると、すぐに拠点のあったシュロップシャー、ラドロー（Ludlow）のラドフォード橋まで後退した。 1459年10月12日、カレー方面軍司令官のアンドリュー・トラロップ（Sir Andrew Trollope）が部下を連れてランカスター派に寝返りし、ヨーク派の軍事・戦略情報と交換に恩赦を願い出た。これによってヨーク派は約3分の1と圧倒的な数的不利に追い込まれた。そのためその夜、ヨーク公と2人の息子、それからウォリック伯とソールズベリー伯は、勝ち目のないため撤退し、アイルランド、あるいはカレーへ落ち延びた。 翌朝、指揮官がいなくなった事を知ってヨーク派は雲散した。ヨーク派の拠点であるラドローはランカスター派に略奪されるがままだったという。
- De Slag bij Ludford Bridge was een veldslag tijdens de Rozenoorlogen, een dynastieke burgeroorlog in Engeland tussen het huis Lancaster en het huis York. Nadat de Yorkisten een overwinning op de Lancastrianen hadden behaald bij Blore Heath op de grens tussen Shropshire en Staffordshire, rukten de Yorkisten op in de richting van Worcester. Ze namen snel versterkte posities in toen de weg werd versperd door een veel grotere Lancastriaanse legermacht. Op 12 oktober liep Sir Andrew Trollope, aanvoerder van een Yorkistisch contingent uit Calais, over naar de koning in ruil voor amnestie. Met hem kwamen zijn mannen en waardevolle informatie over Yorks leger en plannen ter beschikking van de Lancastrianen. York, Warwick en Salisbury zagen in dat ze nooit een veldslag tegen een overmacht konden winnen en vluchtten 's nachts weg, naar Calais en Ierland. De Yorkistische legermacht, die nu zonder leiders zat, ontbond zichzelf en gaf de Lancastriaanse troepen de ruimte om de York-gezinde stad Ludlow, dat aan de andere kant van de brug lag, te plunderen.
- Slaget ved Ludford Bridge var Huset Yorks største nederlag i den første fasen av rosekrigene. Det ble utkjempet ved Ludford Bridge i Shropshire den 12. oktober 1459. Etter seieren i slaget ved Blore Heath gikk yorkistene videre til Worcester. Etter å ha møtt en kraftig overlegen lancastriansk styrke vendte de tilbake til Ludford Bridge og stilte opp i defensive posisjoner. Før slaget hoppet Andrew Trollope, som hadde kommandoen over soldatene fra Calais, av fra yorkistenes styrke da Henrik VI tilbød bednådning. Han tok med seg ikke bare sine menn, men også informasjon om yorkistenes styrke og planer. Lancastrianerne hadde dermed omkring tre ganger så mange soldater og oversikt over Yorks disposisjoner. Richard Plantagenet, 3. hertug av York flyktet sammen med sine sønner George og Richard og sine allierte Warwick og Salisbury, først til Calais og deretter til Irland.
- Bitwa pod Ludlow (bitwa koło mostu pod Ludford) 12 października 1459 r. była największą porażką Yorków w pierwszej odsłonie Wojny Dwóch Róż. Po zwycięstwie w bitwie pod Blore Heath, wojska Yorków pomaszerowały w kierunku Worcester. Po drodze natknęły się jednak na siły Lancasterów i oszańcowały w okolicy mostu koło wioski Ludford. Mała wioska położona w pobliżu Ludlow oddzielona była od miasteczka rzeką Tene. Dnia 12 października 1459 Sir Andrew Trollope - komendant kontyngentu wojskowego z Calais zdecydował sie na zmianę stron konfliktu. Król zaproponował mu pardon. Władca potrzebował przede wszystkim dokładnych informacji o planach przeciwnika, a jedyne co mu było wiadomo to fakt że dysponował on przewagą liczebną nad wojskami króla w stosunku 3 do 1. Jeszcze tego samego wieczoru król wraz z Ryszardem Neville (16 Earl of Warwick) oraz Ryszardem Neville (5 Earl of Salisbury) zadecydował o ucieczce z pola walki. Ryszard Neville, 5 Earl von Salisbury i Edward (najstarszy syn) zbiegli do Calais, król zaś z pozostałymi dowódcami udali się do Irlandii do Dublina. Gdy armia Yorków spostrzegła nad ranem, że w jej szeregach nie ma przywódców, rozeszła się w różnych kierunkach. W ten sposób armia Lancasterów weszła do miejscowosci Ludlow, którą całkowicie splądrowała.
- Slaget vid Ludford Bridge var ett av de värsta bakslagen för yorkisterna under de första åren av Rosornas krig. Efter segern i Slaget vid Blore Heath, marscherade yorkisterna mot Worcester. De fick dock dra sig tillbaka till en befästning vid Ludford Bridge i Shropshire, efter att ha mött en mycket större lancastrisk styrka. 12 oktober 1459, avföll Andrew Trollope, som ledde Calaistrupperna till kungen, då han erbjöds pardon, och tog med sig sina män och mycket information om den yorkistiska armén och dess planer. York hade nu mindre än en tredjedel så stor armé som motståndaren och han och hans två söner samt Warwick och Salisbury flydde från en strid som inte kunde vinnas, till Calais och Irland. Följande morgon fann yorkisterna sig utan ledare och splittrades och lancastrarna plundrade yorkistiska Ludlow.
|
| rdfs:comment
|
- The Battle of Ludford Bridge was the worst disaster suffered by the Yorkists during the early years of the Wars of the Roses. After the victory at the Battle of Blore Heath on the Shropshire / Staffordshire border, the Yorkists marched towards Worcester. They quickly fell back to a fortified position at Ludford Bridge in Shropshire after encountering a much larger Lancastrian force.
- Die Schlacht bei der Brücke von Ludford war die größte Niederlage der Yorkisten am Beginn der Rosenkriege. Nach dem Sieg in der Schlacht von Blore Heath marschierten die Yorkisten auf Worcester. Aber als sie auf eine starke Lancaster Armee stießen, verschanzten sie sich bei der Brücke von Ludford. Ludford ist ein kleines Dorf vor Ludlow, beide trennt nur der Fluss Tene. Am 12. Oktober 1459 wechselt Sir Andrew Trollope - Kommandeur des Kontingents aus Calais - die Seiten.
- Bitva u Ludford Bridge byla nejhorší porážkou Yorků v počátečním období Války růží. Po vítězství v bitvě u Blore Heath na hranici hrabství Shropshire a Staffordshire yorské vojsko pochodovalo směrem na Worcester. Poté co zjistili, že jsou zastiženi mnohem silnějším vojskem Lancasterů, zaujali obrannou pozici u Ludford Bridge (poblíž města Ludlow v hrabství Shropshire). 12.
- La batalla del Puente de Ludford fue el mayor desastre de los partidarios de la casa de York durante las Guerras de las Dos Rosas. Después de la victoria en la batalla de Blore Heath, los yorkistas marcharon hacia Worcester. Rápidamente se concentraron y fortificaron en el lugar conocido como Ludford Bridge (Puente de Ludford) en Shropshire, después de encontrarse con una gran fuerza de la casa de Lancaster.
- De Slag bij Ludford Bridge was een veldslag tijdens de Rozenoorlogen, een dynastieke burgeroorlog in Engeland tussen het huis Lancaster en het huis York. Nadat de Yorkisten een overwinning op de Lancastrianen hadden behaald bij Blore Heath op de grens tussen Shropshire en Staffordshire, rukten de Yorkisten op in de richting van Worcester. Ze namen snel versterkte posities in toen de weg werd versperd door een veel grotere Lancastriaanse legermacht.
- Slaget ved Ludford Bridge var Huset Yorks største nederlag i den første fasen av rosekrigene. Det ble utkjempet ved Ludford Bridge i Shropshire den 12. oktober 1459. Etter seieren i slaget ved Blore Heath gikk yorkistene videre til Worcester. Etter å ha møtt en kraftig overlegen lancastriansk styrke vendte de tilbake til Ludford Bridge og stilte opp i defensive posisjoner.
- Bitwa pod Ludlow (bitwa koło mostu pod Ludford) 12 października 1459 r. była największą porażką Yorków w pierwszej odsłonie Wojny Dwóch Róż. Po zwycięstwie w bitwie pod Blore Heath, wojska Yorków pomaszerowały w kierunku Worcester. Po drodze natknęły się jednak na siły Lancasterów i oszańcowały w okolicy mostu koło wioski Ludford. Mała wioska położona w pobliżu Ludlow oddzielona była od miasteczka rzeką Tene.
- Slaget vid Ludford Bridge var ett av de värsta bakslagen för yorkisterna under de första åren av Rosornas krig. Efter segern i Slaget vid Blore Heath, marscherade yorkisterna mot Worcester. De fick dock dra sig tillbaka till en befästning vid Ludford Bridge i Shropshire, efter att ha mött en mycket större lancastrisk styrka.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
