| dbpprop:abstract
|
- The Battle of Dyrrachium (or Dyrrhachium) on 10 July 48 BC, was a battle of Caesar's civil war in modern Albania. In the battle Gnaeus Pompeius Magnus defeated Gaius Julius Caesar. Having been victorious against Pompey's lieutenants in Spain, Caesar left Italy to attack Pompey. He crossed the Adriatic sea on 4 January 48 BC and occupied Oricum and Apollonia, Illyria. Pompey's army was composed of mainly new recruits and he was disinclined to offer battle. From Caesar's account of the Pharsalia campaign, De Bello Civili, it is possible to extrapolate back and estimate troop numbers, but the figures are utterly unconvincing (around 30,000 men under Pompey and 10,000 for himself). Caesar was outnumbered in cavalry, and this made it difficult for his men to gather food. He began building a series of forts around Pompey's position at Dyrrhachium, which he then connected with entrenchments and parapets facing inwards and outwards. As soon as Pompey realised what was happening, he occupied as many hills as he could. Caesar then describes a series of skirmishes which then took place, ending with the Pompeians suffering 2,000 casualties and the Caesarians 20. Pompey could not allow his army to be blockaded, so he mounted an attack against the south of Caesar's line where it joined the sea. The wall connecting the inner and outer fortifications had not been finished, and the Pompeian army easily broke through, causing panic among Caesar's men. On the following day, Caesar attempted to attack part of Pompey's army in a small fort, and was repulsed. His army streamed back in chaos. Instead of counter-attacking, however, Pompey ordered a halt, believing that Caesar was setting a trap. Caesar was lucky to survive, saying, "Today the victory had been the enemy's had there been any one among them to gain it. " Caesar withdrew towards Thessaly and Pompeius decamped to follow him, where the Battle of Pharsalus was fought.
- Die Schlacht von Dyrrhachium am 10. Juli 48 v. Chr. war eine aus einer ganzen Reihe von Treffen zwischen Caesar und Pompeius, die mit Pompeius’ Niederlage in der Schlacht von Pharsalos einen Monat später endeten. In Dyrrhachium hingegen konnte Caesar froh sein, einer Katastrophe zu entgehen.
- La batalla de Dirraquio tuvo lugar el 10 de julio de 48 a. C. en lo que los historiadores han llamado la Segunda Guerra Civil de la República de Roma. En esta batalla se enfrentaron Julio César y Cneo Pompeyo Magno en las afueras de la ciudad de Dirraquio, actual Durrës, en Albania. Pompeyo derrotó a César pero no supo aprovechar la oportunidad de aniquilarlo. César logró huir y el 9 de agosto del mismo año lo derrotó completamente en la batalla de Farsalia.
- Dyrrhakhionin taistelu käytiin vuonna 48 eaa. Julius Caesarin kannattajien ja senaatin joukkojen välillä. Taistelu oli osa Caesarin sisällissotaa. Caesar hyökkäsi Italiaan tammikuussa 49 eaa. Tämän jälkeen senaatti ja Pompeius pakenivat Kreikkaan, jossa Pompeius alkoi koota uutta armeijaa. Caesar ylitti Adrianmeren tammikuussa 48 eaa. ja valtasi Apollonian, Dyrrhakhionin eteläpuolella. Caesarilla oli yksitoista legioonaa, mutta hän sai vain seitsemän näistä kuljetettua meren yli. Tämän jälkeen Caesar marssi Dyrrhakhioniin ja perusti leirinsä kaupungin ulkopuolelle. Kun Pompeius pääsi paikalle pystytti hän leirinsä Petra-nimiselle kukkulalle. Pompeiuksen joukot olivat vielä kokemattomia ja hän päätti välttää taistelun toistaiseksi. Caesar alkoi tämän jälkeen rakentaa piiritysmuuria Pompeiuksen leirin ympärille. Hänen aikomuksensa oli estää Pompeiuksen huollon. Pompeius puolestaan rakensi oman vastamuurinsa. Caesarin muuri oli lopulta 22 kilometriä pitkä ja se sisälsi 24 linnoitusta. Joukkojen välillä käytiin useita kahakkoja. Pompeius päätti murtautua ulos kun Caesarin muurin eteläpää ei ollut vielä valmis. Tilanne muuttui entistä huonommaksi Pompeiuksen kannalta, kun Marcus Antonius pääsi paikalle lisälegioonien kanssa. Päivän taistelun jälkeen Caesarin oli tunnustettava tappionsa ja hän lähti heti marssimaan Thessaliaa kohti. Joukot kohtasivat uudelleen Farsaloksen taistelussa, jossa Caesar kukisti Pompeiuksen perusteellisesti.
- La bataille de Dyrrachium (ou Dyrrhachium) opposa le 10 juillet 48 av. J. -C. César et Pompée. Elle fait partie d'une série d'affrontements entre les deux généraux qui culminèrent lors de la bataille de Pharsale, un mois plus tard. César était victorieux en Espagne, mais ses lieutenants avaient eu moins de succès en Afrique et sur les bords de la mer Adriatique. César prit donc la conduite des opérations et décida d'attaquer directement Pompée. Il amena 15 000 hommes (parmi lesquels les légions qui prirent plus tard le nom de IX Hispana and IV Macedonica) d'Espagne à Brundisium. La flotte pompéienne commandée par Bibulus verrouillait l’Adriatique. Profitant d'une surveillance relâchée en raison de la saison hivernale, César fit traverser un premier contingent; ses troupes débarquèrent dans la région de l'Épire le 4 janvier 48 av. J. -C. et occupèrent les villes d'Oricum et d'Apollonia. A l'approche de Pompée, César, préféra éviter l'affrontement en ligne, car il était en infériorité numérique trop grande. Bibulus étant décédé de mort naturelle et le danger étant moindre, des renforts purent arriver de Brundisium sous le commandement de Marc Antoine. Se dirigeant vers le nord en direction de Dyrrachium, il y découvrit Pompée retranché avec 45 000 hommes. Pompée n'engagea pas le combat et installa son camp sur une colline proche de Dyrrachium. Sa flotte contrôlait l'Adriatique et le ravitaillait sans difficulté tandis que les forces de César qui assiégeaient son camp, souffraient bientôt de la faim. Les escarmouches se multiplièrent autour du camp de Pompée. Lors d'une tentative nocturne contre Dyrrachium, César fut surpris par une contre-attaque vigoureuse. Pompée débarqua des soldats derrière les retranchements avancés de César et les attaqua des deux côtés. Les unités de César rompirent le combat en désordre et avec de lourdes pertes, malgré les efforts de César pour empêcher les fuyards. Pompée n'exploita pas son succès, et laissa les césariens regagner leur camp. Selon César " La victoire était aujourd'hui assurée aux ennemis, si leur chef avait su vaincre ". A cours de vivres, César fit retraite vers la Thessalie et Pompée se lança à sa poursuite. Leurs troupes s'affrontèrent lors de la bataille de Pharsale.
- La battaglia di Dyrrhachium fu combattuta il 10 luglio 48 a.C. nei pressi di Dyrrhachium tra gli eserciti di Gneo Pompeo Magno e Gaio Giulio Cesare. La vittoria di Pompeo non fu decisiva e i due generali si incontrarono nella battaglia di Farsalo. Cesare provò a circondare Pompeo chiuso in Durazzo, ma Pompeo riuscì a penetrare l'ala destra di Cesare, le cui truppe si demoralizzarono e, malgrado l'intervento del loro generale, si diedero alla fuga. La vittoria di Pompeo non fu schiacciante solo perché l'esperto generale pensò che il suo avversario gli stesse tendendo una trappola in realtà inesistente.
- デュッラキウムの戦い（でゅっらきうむのたたかい、伊:Battaglia di Dyrrhachium）は紀元前48年7月10日にデュッラキウムで行われた戦いであり、グナエウス・ポンペイウスらの元老院派がガイウス・ユリウス・カエサル率いるカエサル派を撃破した。 「デュラキウムの戦い」「ディラキウムの戦い」「ドゥラキウムの戦い」とも表記される。
- De Slag bij Dyrrachium was één van de veldslagen die tussen Julius Caesar en Pompeius werden gevoerd tijdens de Romeinse burgeroorlog. Caesar werd in de tang genomen door Pompeius, toen deze Caesar in de stad liet gaan, maar op het zelfde moment zijn gehele leger de stad liet omsingelen met vestingswerken. De haven van Dyrrachium werd ook afgesloten door de Pompeiaanse vloot. Caesar probeerde zich uit de stad te bevrijden via aanvallen op de Pompeiaanse vestingswerken, maar werd uiteindelijk met hevige verliezen terug geslagen. Pompeius en zijn commando waren er zo gerust op dat Caesar zich nu zou moeten overgeven, dat ze de fatale fout maakten om hem te laten terugtrekken en dat ze geen aanval hebben uitgevoerd. Caesar vluchtte uiteindelijk via een aantal listen met de kern van zijn leger uit Dyrrachium, en ze trokken naar Pharsalus, waar de uiteindelijke, beslissende slag zou worden uitgevoerd.
- Slaget ved Dyrrachium (eller Dyrrhachium) den 10. juli 48 f. Kr. var et av flere slag i borgerkrigen mellom optimatene (Pompeius) og popularene(Cæsar), som til slutt endte med nederlag for Pompeius ved Pharsalus. I dette slaget derimot, gikk seieren til Pompeius, og Cæsar måtte flykte for å unngå et totalt nederlag.
- Bitwa pod Dyrrachium miała miejsce 10 lipca 48 p.n.e. podczas wojny domowej Juliusza Cezara 49 p.n.e. - 45 p.n.e.. W Hiszpanii Cezar pokonał Pompejusza, jednak jego podkomendnym walczącym w Afryce i nad Adriatykiem wiodło się znacznie gorzej. Cezar postanowił więc zaatakować Pompejusza bezpośrednio, i wziąwszy ze sobą 15000 żołnierzy (w tym Legio IX Hispana i Legio IV Macedonica) ruszył z Hiszpanii do Brundisium w Italii, następnie przebył Adriatyk i 4 stycznia 48 p.n.e. wylądował w Epirze, zajmując twierdze Oricum i Apollonia. Idąc na północ w kierunku Dyrrachium, natknął się na obwarowaną armię Pompejusza, liczącą 45000 żołnierzy. Pompejusz, od chwili, gdy jego flota kontrolowała Adriatyk, nie widział powodu, by ryzykować starcie. Wiosną 48 p.n.e. odciętej od źródeł zaopatrzenia armii Cezara zagroził głód. Nie zmieniły tej sytuacji posiłki przybyłe pod wodzą Marka Antoniusza, zwiększające liczebność armii Cezara do 25-35 tys. żołnierzy. Nie mogąc już dłużej czekać Cezar postanowił stoczyć bitwę i zniszczyć armię Pompejusza. Gdy Pompejuszowi udało się zrobić wyrwę na prawym skrzydle Cezara, morale wojsk Cezara podupadło, co doprowadziło do masowej ucieczki z pola bitwy, i to pomimo osobistych wysiłków Cezara, by powstrzymać panikę. Zamiast ruszyć w pościg i całkowicie zmieść armię Cezara, Pompejusz wydał rozkaz wstrzymania ataku, sądząc, że armia Cezara, w znacznej części złożona z weteranów, nie mogłaby ulec panice. Doszedł zatem do wniosku, że panika była pozorowana i Cezar chciał w ten sposób wciągnąć go w pułapkę. Nie była to jednak prawda, a Cezar, szczęśliwy że przeżył, powiedział, "Dziś zwycięstwo było po stronie nieprzyjaciół, ale żaden z nich nie odniósł z tego korzyści". Cezar (stracił w bitwie 1000 żołnierzy) wycofał się do Tesalii. Pompejusz, gdy zorientował się w swej pomyłce, ruszył za nim. W miesiąc później doszło do bitwy pod Farsalos, gdzie Cezar, który pod Dyrrachium cudem uniknął katastrofy, odniósł nad ścigającym go Pompejuszem znakomite zwycięstwo.
- The Dyrrachium Savaşı (ya da Dyrrhachium), 10 Temmuz M. Ö. 48'de şimdiki Arnavutluk topraklarında yapılan savaş. Savaş sonunda Gnaeus Pompeius Magnus Jül Sezar'ı yenilgiye uğratmıştır. Hispania'da Pompey'in vekillerine karşı galip gelen Sezar, Pompey'e saldırmak amacıyla İtalya'dan ayrıldı. 4 Ocak M. Ö. 48 tarihinde Adriyatik denizini geçti ve Oricum ve Apollonia'yı işgal etti. Pompey'in ordusunun çoğu yeni askere alınan askerlerden oluşuyordu ve bir savaşa girme konusuda pek istekli değillerdi. Sezar'ın De Bello Civili adlı eserinde aktarılanlara göre Pompey'in 30,000, Sezar'ın ise 10,000 civarında askeri vardı. Sezar'ın süvari mevcudu daha az olduğundan askerleri için erzak tedariğinde güçlükler yaşıyordu. Vakit kaybetmeden Pompey'in Dyrrhachium'daki karagahının karşısına siperlerle desteklenmiş bir seri mevzi inşaa etmeye başladı. Pompey ne olup bittiğini tam olarak anlamadan işgal edebildiği kadar tepeyi ele geçirmeyi planlıyordu. Bu aşamadan sonra Sezar tarafından aktarılanlara göre, Pompey taraftarlarının 2,000, Sezar'ın ise sadece 20 zaiyat verdiği çok sayıda küçük çatışma meydana gelmiştir. Pompey ordusunun kuşatılmasına izin veremezdi. Bu sebeple Sezar'ın savunma hattının denize yakın olan güney kanadına doğru saldırıya geçti. İç ve dış tahkimatlar arasındaki savunma duvarları henüz tamamlanmadığı için Pompey'in ordusu hattı kolayca geçerek Sezar'ın askerlerinin paniğe kapılmalarına neden oldu. Sezar ertesi gün Pompey'in ordusuna küçük bir hisarda saldırmayı denediyse de geri püskürtüldü. Ordusu tam bir kaosa sürüklenmişti. Pompey bir karşı-saldırıya girişmek yerine Sezar'ın bir tuzak kurduğundan şüphelenerek askerlerine durmalarını emretti. Sezar hayatta kaldığı için şanslıydı. Sezar Teselya'ya doğru geri çekilirken ve Pompeius'da onu izleyerek Farsalus savaşının yapılacağı yere kaçtı.
|
| rdfs:comment
|
- The Battle of Dyrrachium (or Dyrrhachium) on 10 July 48 BC, was a battle of Caesar's civil war in modern Albania. In the battle Gnaeus Pompeius Magnus defeated Gaius Julius Caesar. Having been victorious against Pompey's lieutenants in Spain, Caesar left Italy to attack Pompey. He crossed the Adriatic sea on 4 January 48 BC and occupied Oricum and Apollonia, Illyria. Pompey's army was composed of mainly new recruits and he was disinclined to offer battle.
- Die Schlacht von Dyrrhachium am 10. Juli 48 v. Chr. war eine aus einer ganzen Reihe von Treffen zwischen Caesar und Pompeius, die mit Pompeius’ Niederlage in der Schlacht von Pharsalos einen Monat später endeten. In Dyrrhachium hingegen konnte Caesar froh sein, einer Katastrophe zu entgehen.
- La batalla de Dirraquio tuvo lugar el 10 de julio de 48 a. C. en lo que los historiadores han llamado la Segunda Guerra Civil de la República de Roma. En esta batalla se enfrentaron Julio César y Cneo Pompeyo Magno en las afueras de la ciudad de Dirraquio, actual Durrës, en Albania. Pompeyo derrotó a César pero no supo aprovechar la oportunidad de aniquilarlo. César logró huir y el 9 de agosto del mismo año lo derrotó completamente en la batalla de Farsalia.
- Dyrrhakhionin taistelu käytiin vuonna 48 eaa. Julius Caesarin kannattajien ja senaatin joukkojen välillä. Taistelu oli osa Caesarin sisällissotaa. Caesar hyökkäsi Italiaan tammikuussa 49 eaa. Tämän jälkeen senaatti ja Pompeius pakenivat Kreikkaan, jossa Pompeius alkoi koota uutta armeijaa. Caesar ylitti Adrianmeren tammikuussa 48 eaa. ja valtasi Apollonian, Dyrrhakhionin eteläpuolella. Caesarilla oli yksitoista legioonaa, mutta hän sai vain seitsemän näistä kuljetettua meren yli.
- La bataille de Dyrrachium (ou Dyrrhachium) opposa le 10 juillet 48 av. J. -C. César et Pompée. Elle fait partie d'une série d'affrontements entre les deux généraux qui culminèrent lors de la bataille de Pharsale, un mois plus tard. César était victorieux en Espagne, mais ses lieutenants avaient eu moins de succès en Afrique et sur les bords de la mer Adriatique. César prit donc la conduite des opérations et décida d'attaquer directement Pompée.
- La battaglia di Dyrrhachium fu combattuta il 10 luglio 48 a.C. nei pressi di Dyrrhachium tra gli eserciti di Gneo Pompeo Magno e Gaio Giulio Cesare. La vittoria di Pompeo non fu decisiva e i due generali si incontrarono nella battaglia di Farsalo. Cesare provò a circondare Pompeo chiuso in Durazzo, ma Pompeo riuscì a penetrare l'ala destra di Cesare, le cui truppe si demoralizzarono e, malgrado l'intervento del loro generale, si diedero alla fuga.
- デュッラキウムの戦い（でゅっらきうむのたたかい、伊:Battaglia di Dyrrhachium）は紀元前48年7月10日にデュッラキウムで行われた戦いであり、グナエウス・ポンペイウスらの元老院派がガイウス・ユリウス・カエサル率いるカエサル派を撃破した。 「デュラキウムの戦い」「ディラキウムの戦い」「ドゥラキウムの戦い」とも表記される。
- De Slag bij Dyrrachium was één van de veldslagen die tussen Julius Caesar en Pompeius werden gevoerd tijdens de Romeinse burgeroorlog. Caesar werd in de tang genomen door Pompeius, toen deze Caesar in de stad liet gaan, maar op het zelfde moment zijn gehele leger de stad liet omsingelen met vestingswerken. De haven van Dyrrachium werd ook afgesloten door de Pompeiaanse vloot.
- Slaget ved Dyrrachium (eller Dyrrhachium) den 10. juli 48 f. Kr. var et av flere slag i borgerkrigen mellom optimatene (Pompeius) og popularene(Cæsar), som til slutt endte med nederlag for Pompeius ved Pharsalus. I dette slaget derimot, gikk seieren til Pompeius, og Cæsar måtte flykte for å unngå et totalt nederlag.
- Bitwa pod Dyrrachium miała miejsce 10 lipca 48 p.n.e. podczas wojny domowej Juliusza Cezara 49 p.n.e. - 45 p.n.e.. W Hiszpanii Cezar pokonał Pompejusza, jednak jego podkomendnym walczącym w Afryce i nad Adriatykiem wiodło się znacznie gorzej. Cezar postanowił więc zaatakować Pompejusza bezpośrednio, i wziąwszy ze sobą 15000 żołnierzy (w tym Legio IX Hispana i Legio IV Macedonica) ruszył z Hiszpanii do Brundisium w Italii, następnie przebył Adriatyk i 4 stycznia 48 p.n.e.
- The Dyrrachium Savaşı (ya da Dyrrhachium), 10 Temmuz M. Ö. 48'de şimdiki Arnavutluk topraklarında yapılan savaş. Savaş sonunda Gnaeus Pompeius Magnus Jül Sezar'ı yenilgiye uğratmıştır. Hispania'da Pompey'in vekillerine karşı galip gelen Sezar, Pompey'e saldırmak amacıyla İtalya'dan ayrıldı. 4 Ocak M. Ö. 48 tarihinde Adriyatik denizini geçti ve Oricum ve Apollonia'yı işgal etti.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
