The Battle of Chaldiran (also Chaldoran or Çaldıran) occurred on 23 August 1514 and ended with a decisive victory for the Ottoman Empire over the Safavids. As a result the Ottomans gained control over the north western part of Iran. The Ottomans had a larger, better equipped army numbering 60,000 to 200,000, while the Iranians numbered some 40,000.

PropertyValue
dbpedia-owl:Event/date
  • 1514-08-23 (xsd:date)
dbpedia-owl:MilitaryConflict/causalties
  • less than 2,000
dbpedia-owl:MilitaryConflict/combatant
  • 22px Ottoman Empire
  • 22px Safavid Empire
dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
dbpedia-owl:MilitaryConflict/place
dbpedia-owl:MilitaryConflict/result
  • Ottoman victory
dbpedia-owl:MilitaryConflict/strength
  • 12,000 to 40,000
  • 60,000 to 212,000
dbpedia-owl:causalties
  • less than 2,000
dbpedia-owl:combatant
  • 22px Ottoman Empire
  • 22px Safavid Empire
dbpedia-owl:commander
dbpedia-owl:date
  • 1514-08-23 (xsd:date)
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Ottoman victory
dbpedia-owl:strength
  • 12,000 to 40,000
  • 60,000 to 212,000
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Battle of Chaldiran (also Chaldoran or Çaldıran) occurred on 23 August 1514 and ended with a decisive victory for the Ottoman Empire over the Safavids. As a result the Ottomans gained control over the north western part of Iran. The Ottomans had a larger, better equipped army numbering 60,000 to 200,000, while the Iranians numbered some 40,000. Shah Ismail I, who was wounded and almost captured in the battle, retired to his palace and withdrew from government administration after his wives were captured by Selim the Excellent with at least one married off to one of Selim's statesman. The Battle is one of major historical importance because it not only ruined the idea that the murshid of the Shia-Qizilbash is infallible; but it also fully defined the Ottoman-Safavid borders and led Kurdish chiefs to assert their authority and switch their allegiance from the Safavids to the Ottomans.
  • Die Schlacht bei Tschaldiran (auch Çaldıran, Çaldiran, Tschāldirān, persisch ‏چالدران‎, DMG Čāldirān) fand am 23. August 1514 in der Nähe von Tschaldiran zwischen dem Osmanischen Reich unter Sultan Selim I. und der persischen Safawiden-Dynastie unter Schah Ismail I. statt. Sie endete mit einem entscheidenden Sieg für die Osmanen. Vorteilhaft war der Einsatz von Kanonen bei den Osmanen, während die Kizilbasch-Soldaten der Safawiden solche Waffen als unehrenhaft ablehnten.
  • La bataille de Tchaldiran (ou Chaldoran ou Çaldıran) eut lieu le 23 août 1514 et se termina par une victoire décisive de l’Empire ottoman sur les Séfévides. En conséquence, les Ottomans prirent le contrôle de la moitié est de l’Anatolie. Les Ottomans avaient une armée plus nombreuse et mieux équipée, forte de 200 000 soldats, tandis que les Iraniens étaient entre 50 000 et 80 000. Le Shah Ismail fut blessé et manqua d’être capturé dans le conflit. Alors que les Séfévides dépendaient essentiellement d'une cavalerie d'archers, s'appuyant sur des méthodes turco-mongoles de combat ainsi que sur une politique de la terre brûlée, la bataille de Tchaldiran marque la victoire de la technologie ottomane, ceux-ci disposant, outre la cavalerie et les janissaires, d'une artillerie . Suite à leur victoire, les Ottomans prirent Tabriz, et les Séfévides ne constituèrent plus une menace pour eux pendant près d’un siècle. Elle mit également fin aux soulèvements des Alévis en Anatolie.
  • A csáldiráni csata vagy csaldorani, çaldirani ütközet 1514. augusztus 23-án zajlott le az Oszmán Birodalom és a perzsa Szafavida Birodalom serege között. A csatában I. Szelim jobb fegyverekkel és tüzérséggel ellátott serege nagy győzelmet aratott I. Iszmáíl sah felett. Perzsia ellenben nem szenvedett döntő vereséget, de nem háborgatta az Oszmán Birodalmat egy ideig, amely Európában folytatta tovább terjeszkedését.
  • La Battaglia di Čāldırān (anche Chaldoran o Çaldıran) ebbe luogo il 23 agosto 1514 e terminò con la decisiva vittoria dell' Impero Ottomano ai danni dei Safavidi. Come risultato, gli Ottomani assunsero il controllo della metà orientale dell'Anatolia. Gli Ottomani avevano un esercito più numeroso e meglio equipaggiato, che superava la cifra di 100.000 combattenti, mentre i Persiani misero in campo un esercito i cui effettivi sono calcolati fra i 50.000 e gli 80.000. Lo Shāh safavide Shāh Ismāʿīl I fu ferito e quasi preso prigioniero nello scontro. La battaglia mise fine anche a una serie di rivolte Alevi in Anatolia. La battaglia di Cialdiran dimostrò che le armi da fuoco costituivano un fattore decisivo nella condotta bellica. Prima di Cialdiran, l'esercito safavide rifiutò di usare le armi da fuoco (al pari dei Mamelucchi in Egitto e Siria e di vari soldati nell'Occidente cristiano, come ricorda anche Ludovico Ariosto nell' Orlando Furioso) in quanto esso riteneva le armi da fuoco un mezzo vile e senza onore di combattere, dal momento che evitava il contatto corpo a corpo. L'esito della battaglia ebbe varie conseguenze. Forse la più significativa fu la fissazione di un confine tra i due Imperi che è rimasto invariato fino ai nostri giorni tra Turchia e Iran. Con l'instaurazione di questo confine, Tabriz (città azeri, quindi di cultura turca ma fino ad allora capitale persiana) divenne una città frontaliera, fastidiosamente chiusa al nemico ottomano. Questa considerazione potrebbe essere stato un fattore determinante per indurre il trasferimento della capitale safavide a Qazvin (in arabo Qazwīn), a metà del XVI secolo, e infine a Iṣfahān, nella Persia centrale, nel 1598. I Safavidi effettuarono drastici cambiamenti negli affari interni dopo la disfatta di Cialdiran. I Safavidi parlavano una lingua turca ma, in seguito alla perdita dei loro territori anatolici che formavano la zona centrale del loro sostegno turco, cominciarono a imporre l'uso del Persiano. Anche la famiglia reale safavide si allontanò dall'estremistica, escatologica setta Alevi e abbracciò la Shīʿa come religione ufficiale dell'Impero, essendo diventata la posizione dello Shāh, visto come Mahdi, incompatibile con la recente disfatta. La maggioranza sunnita dell'Iran fu con la forza costretta a convertirsi al modello sciita dell'Islam, mentre coloro che rifiutarono (ad esempio la maggioranza dei Qizilbash, tale imposizione dello Shāh furono mandati a morte.
  • チャルディラーンの戦い（Battle of Chaldiran）とは、1514年8月23日に、アナトリア高原東部のチャルディラーン で行われたオスマン帝国と新興のサファヴィー朝ペルシャとの戦い。 鉄砲と大砲が騎馬軍団を撃破した軍事史上大きな意義を持つ戦いである。騎馬隊と鉄砲隊の戦いということから、後の日本の長篠の戦いにたとえる人もいる。ただ、後述に記す通り兵力差が物をいった戦いとも思われる。
  • Bitwa na równinie Czałdyran – bitwa stoczona 23 sierpnia 1514/2 radżaba 920 roku między armią Turków Osmańskich a wojskami Safawidów na równinie Czałdyran na Wyżynie Armeńskiej, zakończona zwycięstwem Osmanów.
  • Чалдыранская битва (Чылдыранская) — сражение между сефевидской и османской армиями в восточной Анатолии 23 августа 1514 года, в ходе Османо-Сефевидских войн за контроль над Восточной Анатолией, Закавказьем и Месопотамией. Окончилось победой армии Османской империи и дальнейшим вступлением её в столицу Сефевидов, Тебриз, в которой они, однако, не смогли удержаться и вынуждены были отступить.
  • Çaldıran Muharebesi ya da Çaldıran Meydan Muharebesi, Osmanlı padişahı Yavuz Sultan Selim ile Safevi hükümdarı Şah İsmail arasında 23 Ağustos 1514’te, Van’ın 113 km kuzeyinde, bu günkü Çaldıran ilçesi sınırlarında yer alan Çaldıran Ovası'nda yapılan savaş. Savaş Yavuz Sultan Selim’in kesin zaferiyle sonuçlandı. Safevi hükümdarı Şah İsmail’in Anadolu’daki Osmanlı yönetimden hoşnutsuz olarak Safevi devletine yakınlaşan Alevi Türkmenlere ve bunların liderlerine yönelik koruma politikası, Avrupa'da değil fakat doğuda rakip arayan ve kendine hedef olarak diğer iki devleti (Safevi ve Memlük) seçen Yavuz Sultan Selim açısından kabul edilemez bir durumdu. Osmanlı Devleti ile Safevi Devleti arasında bir savaş kaçınılmaz olmuştu. Savaşın önemli bir nedenide mezhep çatışması olmuştur. Anadolu Alevileri ile Osmanlı arasında sorunlar büyüyordu. Yavuz,bu sorunlara son vermek istiyordu. Ancak Şah İsmail'de Anadoludaki Alevileri himayesine almak istiyordu. Yavuz Sultan Selim 1512’de tahta çıktığında Safevilerin doğudaki etkisine son vermeyi istiyordu. Yavuz Sultan Selim hazırlıklarını tamamladıktan sonra büyük bir orduyla Mart 1514'te Edirne'den yola çıktı. Yavuz Sultan Selim ile Şah İsmail arasında ilginç bir mektup düellosunun yaşandığı sefer sırasında Yavuz Sultan Selim mektuplarını Farsça yazmış, Şah İsmail ise Türkçe yanıt vermiştir. Yavuz Sultan Selim’in Anadolu’dan geçerken Safevi yanlısı oldukları istihbarat raporlarınca belirlenen tahminen 40 bin Alevi Türkmeni öldürtmesi, daha sonra Anadolu’da Celali ayaklanmaları biçiminde ortaya çıkan Alevi halk huzursuzlukların önemli etkenlerinden biri oldu. Üç ay sonra Eleşkirt'e vardığında yine karşılarında Şah İsmail'i bulamayan Osmanlı askerleri arasında huzursuzluk başlamıştı. Yavuz, askerlerini yatıştırarak ilerlemeyi sürdürdü ve Şah İsmail'i tahrik etmek için kendisine kadın takı ve elbiseleri göndermiştir. Ardından Şah İsmail komutasındaki Safevi ordusuyla Çaldıran Ovası'nda karşılaştı. Her iki ordu da yaklaşık 80-100 bin askerden oluşuyordu. Osmanlı Devletini bölgedeki sünni Kürt halkı destekliyordu. Aleviler ise Safevi devletini destekliyordu. Kürtler Osmanlı ordusuna katıldı. Aleviler ise Kızılbaş askerleri ile Safevi ordusuna katılmıştır. Burada yapılan meydan savaşı bir gün boyunca sürdü. Osmanlı ordusu, silah donanımı bakımıdan, özellikle de sahra topçusunun ateş gücü ve yeniçerilerin sayısı bakımından üstündü. Muharebe Osmanlı ordusunun kesin zaferiyle sonuçlandı. Şah İsmail çarpışmada yaralandı, hazinesini ve ordusunu bırakarak savaş alanından geri cekildi. Ardından Yavuz Sultan Selim, 6 Eylül 1514'te Safevilerin başkenti Tebriz'e girdi. Yavuz Sultan Selim kışı burada geçirmek istiyordu, ama yorgun ve eve dönmek isteyen yeniçeriler arasında huzursuzluk artınca İstanbul'a dönmek zorunda kaldı. Çaldıran Muharebesi'nde yitirdikleri toprakları Safeviler savaşsız geri aldılar. Zaten bu savaşın amacı toprak almak değil, Safeviler'e bir göz dağı vermekti. Ama Osmanlılar bu savaşın sonunda, Dulkadiroğulları başta olmak üzere Doğu ve Güneydoğu Anadolu'daki beyliklerin egemenliğine son verdiler. Safevilerin Mısır'daki Memlûklarla bağlantılarını kestiler. Bu da Yavuz Sultan Selim'in Mısır seferini kolaylaştırdı. Osmanlılar ayrıca İpek Yolu'nun denetimi de ele geçirdiler.
dbpprop:caption
  • Monument commemorating the Battle of Chaldiran built on the site of battlefield
dbpprop:casualties
  • approximately 5,000
  • less than 2,000
dbpprop:combatant
dbpprop:commander
dbpprop:conflict
  • Battle of Chaldiran
dbpprop:date
  • 23 August 1514
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:place
  • North-West Iran
dbpprop:result
  • Ottoman victory
dbpprop:strength
  • 12,000 to 40,000
  • 60,000Keegan & Wheatcroft, Who's Who in Military History, Routledge, 1996. p. 268 "In 1515 Selim marched east with some 60,000 men; a proportion of these were skilled Janissaries, certainly the best infantry in Asia, and the sipahis, equally well-trained and disciplined cavalry. [...] The Azerbaijanian army, under Shah Ismail, was almost entirely composed of Turcoman tribal levies, a courageous but ill-disciplined cavalry army. Slightly inferior in numbers to the Turks, their charges broke against the Janissaries, who had taken up fixed positions behind rudimentary field works." to 212,000Roger M. Savory, Iran under the Safavids, Cambridge, 1980, p. 41Ghulam Sarwar, "History of Shah Isma'il Safawi", AMS, New York, 1975, p. 79
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • The Battle of Chaldiran (also Chaldoran or Çaldıran) occurred on 23 August 1514 and ended with a decisive victory for the Ottoman Empire over the Safavids. As a result the Ottomans gained control over the north western part of Iran. The Ottomans had a larger, better equipped army numbering 60,000 to 200,000, while the Iranians numbered some 40,000.
  • Die Schlacht bei Tschaldiran (auch Çaldıran, Çaldiran, Tschāldirān, persisch ‏چالدران‎, DMG Čāldirān) fand am 23. August 1514 in der Nähe von Tschaldiran zwischen dem Osmanischen Reich unter Sultan Selim I. und der persischen Safawiden-Dynastie unter Schah Ismail I. statt. Sie endete mit einem entscheidenden Sieg für die Osmanen.
  • La bataille de Tchaldiran (ou Chaldoran ou Çaldıran) eut lieu le 23 août 1514 et se termina par une victoire décisive de l’Empire ottoman sur les Séfévides. En conséquence, les Ottomans prirent le contrôle de la moitié est de l’Anatolie. Les Ottomans avaient une armée plus nombreuse et mieux équipée, forte de 200 000 soldats, tandis que les Iraniens étaient entre 50 000 et 80 000. Le Shah Ismail fut blessé et manqua d’être capturé dans le conflit.
  • A csáldiráni csata vagy csaldorani, çaldirani ütközet 1514. augusztus 23-án zajlott le az Oszmán Birodalom és a perzsa Szafavida Birodalom serege között. A csatában I. Szelim jobb fegyverekkel és tüzérséggel ellátott serege nagy győzelmet aratott I. Iszmáíl sah felett. Perzsia ellenben nem szenvedett döntő vereséget, de nem háborgatta az Oszmán Birodalmat egy ideig, amely Európában folytatta tovább terjeszkedését.
  • La Battaglia di Čāldırān (anche Chaldoran o Çaldıran) ebbe luogo il 23 agosto 1514 e terminò con la decisiva vittoria dell' Impero Ottomano ai danni dei Safavidi. Come risultato, gli Ottomani assunsero il controllo della metà orientale dell'Anatolia. Gli Ottomani avevano un esercito più numeroso e meglio equipaggiato, che superava la cifra di 100.000 combattenti, mentre i Persiani misero in campo un esercito i cui effettivi sono calcolati fra i 50.000 e gli 80.000.
  • Bitwa na równinie Czałdyran – bitwa stoczona 23 sierpnia 1514/2 radżaba 920 roku między armią Turków Osmańskich a wojskami Safawidów na równinie Czałdyran na Wyżynie Armeńskiej, zakończona zwycięstwem Osmanów.
  • Чалдыранская битва (Чылдыранская) — сражение между сефевидской и османской армиями в восточной Анатолии 23 августа 1514 года, в ходе Османо-Сефевидских войн за контроль над Восточной Анатолией, Закавказьем и Месопотамией.
  • Çaldıran Muharebesi ya da Çaldıran Meydan Muharebesi, Osmanlı padişahı Yavuz Sultan Selim ile Safevi hükümdarı Şah İsmail arasında 23 Ağustos 1514’te, Van’ın 113 km kuzeyinde, bu günkü Çaldıran ilçesi sınırlarında yer alan Çaldıran Ovası'nda yapılan savaş. Savaş Yavuz Sultan Selim’in kesin zaferiyle sonuçlandı.
rdfs:label
  • Battle of Chaldiran
  • Schlacht bei Tschaldiran
  • Bataille de Tchaldiran
  • Csáldiráni csata
  • Battaglia di Cialdiran
  • チャルディラーンの戦い
  • Bitwa na równinie Czałdyran
  • Чалдыранская битва
  • Çaldıran Muharebesi
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Battle of Chaldiran
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of