The Battle of Carrhae, fought in 53 BC near the town of Carrhae, was a major battle between the Parthian Empire and the Roman Republic. A Roman invasion force led by Marcus Licinius Crassus was decisively crushed by the Parthian Spahbod Surena. It was the first of many battles between the Roman and Persian empires, and one of the most crushing defeats in Roman history.

PropertyValue
dbpedia-owl:Event/date
  • -0053
dbpedia-owl:MilitaryConflict/causalties
  • 20,000 dead,
    10,000 captured
dbpedia-owl:MilitaryConflict/combatant
  • Parthian Empire
  • Roman Republic
dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
dbpedia-owl:MilitaryConflict/partOf
dbpedia-owl:MilitaryConflict/place
dbpedia-owl:MilitaryConflict/result
  • Decisive Parthian victory
dbpedia-owl:MilitaryConflict/strength
  • 35,000 legionaries,
    4,000 cavalry,
    4,000 light infantry
  • 9,000 horse archers,
    1,000 cataphracts
dbpedia-owl:causalties
  • 20,000 dead,
    10,000 captured
dbpedia-owl:combatant
  • Parthian Empire
  • Roman Republic
dbpedia-owl:commander
dbpedia-owl:date
  • -0053
dbpedia-owl:partOf
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Decisive Parthian victory
dbpedia-owl:strength
  • 35,000 legionaries,
    4,000 cavalry,
    4,000 light infantry
  • 9,000 horse archers,
    1,000 cataphracts
dbpprop:abstract
  • The Battle of Carrhae, fought in 53 BC near the town of Carrhae, was a major battle between the Parthian Empire and the Roman Republic. A Roman invasion force led by Marcus Licinius Crassus was decisively crushed by the Parthian Spahbod Surena. It was the first of many battles between the Roman and Persian empires, and one of the most crushing defeats in Roman history. Crassus, a member of the First Triumvirate and the wealthiest man in Rome, had been enticed by the prospect of military glory and riches and invaded Parthia without the official consent of the Senate. Rejecting an offer from the Armenian King Artavasdes II to invade Parthia via Armenia, Crassus marched his army directly through the deserts of Mesopotamia. His army clashed with Surena's force near the town of Carrhae, present day Harran. Despite being heavily outnumbered, Surena's cavalry was able to completely outmaneuver the Roman heavy infantry, killing or capturing most of the Roman soldiers. Crassus himself was killed when truce negotiations turned violent. His death led to the end of the First Triumvirate and the resulting civil wars between Julius Caesar and Pompey.
  • Die Schlacht bei Carrhae fand Anfang Juni des Jahres 53 v. Chr. 30 Kilometer südlich von Carrhae, dem heutigen Harran, im nördlichen Teil des zur Türkei gehörenden Mesopotamiens statt.
  • Bitva u Karrh byla svedena v roce 53 př. n. l. poblíž parthského města Karrhy mezi římským vojskem vedeným Markem Liciniem Crassem a vojskem Parthů v čele se Súrénem, vojevůdcem krále králů Oroda II.
  • La Batalla de Carrhae (también conocida como Batalla de Carras) fue una importante batalla que tuvo lugar en el año 53 a. C. en la ciudad de Carrhae entre el ejército romano al mando del general Marco Licinio Craso, gobernador de Siria por aquel entonces, y el ejército parto al mando del general Surena. Fue una de las derrotas más severas que sufrió la República romana.
  • Carrhaen taistelu käytiin prokonsuli Marcus Licinius Crassuksen johtamien roomalaisten ja kenraali Surenan johtamien parthialaisten välillä. Carrhae oli yksi roomalaisten suurimmista tappioista. Crassus oli saanut prokonsulina provinssikseen Syyrian ja hän päätti käyttää tilaisuutta hyväkseen aloittamalla sodan Parthiaa vastaan. Vaikka roomalaisilla oli suuri ylivoima, eivät he pysyneet lyömään parthialaisia, joista suurin osa oli kevyttä ratsuväkeä. Parthialaiset saattoivat ampua jousillaan roomalaisten tiheisiin riveihin. Kun roomalaiset yrittivät hyökätä, ampuivat parthialaiset samalla perääntyen. Tämän jälkeen parthialaisten katafrakti-ratsuväki löi joukosta erkaantuneet roomalaiset. Taistelun aikana Crassus jäi parthialaiskenraali Surenan vangiksi joka teloitutti Crassuksen hänen ahneutensa vuoksi kaatamalla sulaa kultaa hänen kurkkuunsa. Sen jälkeen hänen päänsä lähetettiin Partian kuninkaan Orodes II:n nähtäväksi.
  • La bataille de Carrhes (ou Charan) fut une défaite décisive en 53 av. J. -C. de la république romaine sous les ordres du général Crassus infligée par les Parthes sous les ordres de Suréna près de la ville fortifiée de Carrhes.
  • A carrhaei csata nagy jelentőségű összecsapás volt Kr. e. 53-ban Carrhae város közelében a Római Köztársaság és a Parthus Birodalom seregei között. Az ütközetben a parthus Surena megsemmisítő vereséget mért a Marcus Licinius Crassus vezette római seregre. Maga Crassus is életét vesztette.
  • La battaglia di Carre fu combattuta nell'anno 53 a.C. presso la città di Carre tra l'esercito della Repubblica romana comandato dal generale romano Marco Licinio Crasso e l'esercito partico al comando dell'Eran Spahbod Surena. La battaglia si rivelò un disastro per le forze romane in Medio Oriente.
  • カルラエの戦い（カルラエのたたかい、Battle of Carrhae）は、紀元前53年にカルラエ（現：ハッラーン）で行われたローマ軍とパルティア軍の戦い。第一次パルティア戦争の最終局面であり、パルティアが勝利を収めた。
  • De slag bij Carrhae vond plaats in 53 v. Chr. tussen de Romeinen onder leiding van Marcus Licinius Crassus en de Parthen onder leiding van Surenas. De Romeinen verloren de slag en de legioenstandaarden werden door de Parthen buitgemaakt.
  • Slaget ved Carrhae var et avgjørende slag mellom den romerske republikk og Partia i år 53 f. Kr. Resultatet var partisk seier og romersk nederlag. Nesten hele den romerske armeen, sammen med triumviren Crassus, ble drept i slaget.
  • Bitwa pod Carrhae stoczona w czerwcu 53 p.n.e. przez legiony rzymskie i Partów. Była jedną z największych klęsk jakie w swojej historii poniósł Rzym. W 54 p.n.e. Krassus, jeden z triumwirów, po odbyciu konsulatu w Rzymie, udał się do Syrii, by zgodnie z ustaleniami zjazdu triumwirów w Lukce z 56 p.n.e. , objąć namiestnictwo tej prowincji. Sąsiedztwo bogatej Partii, która kontrolowała część jedwabnego szlaku oraz handel między światem śródziemnomorskim a Indiami, podziałało na wyobraźnię Krassusa, który zapragnął łatwych podbojów rzymskich na Wschodzie. Chciał też dorównać w wojennej sławie kolegom-triumwirom: Juliuszowi Cezarowi i Pompejuszowi. Wkrótce Krassus rozpoczął przygotowania do wyprawy partyjskiej. W 54 p.n.e. na czele swojej armii przeprawił się na drugi brzeg Eufratu, zajmując kilka miast - niektóre poddały się dobrowolnie. Zostawiając kilka garnizonów w Mezopotamii, z resztą wojska powrócił na zimowe kwatery do Syrii. Ta zwłoka w działaniach była, zdaniem Plutarcha, przyczyną dalszych niepowodzeń Marka Krassusa. Pod koniec 54 p.n.e. przybył do Syrii syn Krassusa, Publiusz Krassus, dawny, odznaczany za odwagę, legat Cezara w Galii, który przywiódł ze sobą liczący 1000 jeźdźców oddział galijskiej kawalerii. W 54 p.n.e. 36-tysięczna armia Krassusa (siedem legionów, jazda Publiusza Krassusa oraz sprzymierzeńców) przekroczyła Eufrat w pobliżu miasta Zeugma i w początkach 53 p.n.e. znalazła się na terenie kontrolowanej przez Partów Mezopotamii. W sojusz z Krassusem wszedł naturalny jego sprzymierzeniec król Armenii Artawazdes II, który namawiał Krassusa, by pomaszerował na Partię przez bezpieczniejszą dla Rzymian Armenię. Krassus wolał jednak krótszą marszrutę przez pustynny kraj w kierunku Seleucji i stolicy Partów Ktezyfonu, wobec czego Artawazdes II wycofał się z swoimi oddziałami. Do Rzymian dołączył również na czele 6 tys. konnych Ariamnes, wódz arabskiego Natabanu, który później okazał się sojusznikiem Partów i wprowadził legiony w pułapkę, odciągając je od rzeki i prowadząc na pustynne obszary. Król partyjski Orodes II podzielił swe wojska na dwie części i sam ruszył na Armenię, by ukarać Artawazdesa II. Pozostałe oddziały, ok. 10 000 konnych łuczników i 1000 ciężkozbrojnych kawalerzystów pod wodzą wybitnego partyjskiego wodza Erana Spahbodha Rustahama Surenasa-Pahlava miały opóźniać marsz Rzymian aż do powrotu z północy króla Orodesa. Krassus maszerował wzdłuż Eufratu nie napotykając najmniejszego oporu, a jedynie ślady uchodzących przed nim wojsk. Dlatego, gdy natkął się na partyjską armię ok. 35 km na południe od miejscowości Carrhae, był bardzo zaskoczony. Rozkazał swoim legionistom sformować "żółwia" - rzymski szyk obronny. Każdy bok szyku liczył po 12 kohort i oddział kawalerii. Skrzydłami dowodzili Publiusz Krassus i legat Kasjusz, a Marek Krassus pozostał w środku kwadratu. W takim szyku Rzymianie dotarli do strumienia Balissus (obecnie Balikh). Większość dowódców rzymskich była za założeniem obozu i pozostaniem w tym miejscu przez noc oraz zdobyciem informacji o liczebności przeciwnika. Do szybkiej akcji namawiał Krassusa jego syn. Był pewny siebie widząc wyłącznie lekkozbrojnych łuczników. Nie wiedział, że partyjski wódz nakazał swoim katafraktom osłonić pancerze skórami i schować się za przednie linie. Nagle w ogłuszającym i przerażającym dudnieniu tarabanów katafrakci zrzucili okrycia z pancerzy i przypuścili atak na Rzymian. Gdy Suren zorientował się w głębokości rzymskiej armii, która mogła wytrzymać impet ataku, zatrzymał szarżę ciężkozbrojnych i nakazał otoczyć wroga. Rzymianie przypuścili kontratak, ale zostali zatrzymani przez grad strzał, które przebijały rzymskie pancerze. Konni łucznicy zaczęli zasypywać strzałami bezradnych, mogących się tylko chronić za tarczami Rzymian. Nieprzerwane dostawy strzał dla partyjskich łuczników zapewniało tysiąc arabskich jeźdźców na wielbłądach. Marek Krassus nakazał Publiuszowi Krassusowi zaatakować szarżą oddziały partyjskie. Publiusz poprowadził do niej 1300 kawalerzystów, 500 łuczników i osiem kohort legionistów. Galijscy jeźdźcy, którzy walczyli z ogromną odwagą i determinacją, zostali jednak rozbici przez katafraktów, a Publiusz nie chcąc trafić do niewoli, odebrał sobie życie. Jego odciętą głowę zatkniętą na włóczni Partowie pokazali Rzymianom. Główne siły rzymskie były masakrowane strzałami aż do zmroku, kiedy Partowie się wycofali. Inicjatywę przejęli legaci Krassusa, Kasjusz i Oktawiusz, którzy nadzieję przeżycia pokładali w szybkim wycofaniu się pod osłoną ciemności za mury Carrhae. Przed północą do miasta dotarł oddział kawalerii, który poprzedzał wycofujące się w chaosie główne siły, na które kawalerzyści nie czekali, rejterując w kierunku Eufratu. Dwutysięczny oddział piechoty rzymskiej, który odłączył się od głównej kolumny, został wycięty w pień, przez ścigających Rzymian Partów. Wojska Krassusa do miasta wprowadził dowódca rzymskiego garnizonu, który wyszedł na pomoc Krassusowi. W Carrhae nie było zapasów potrzebnych dla wytrzymania długiego oblężenia. Obrońcy nie mogli też liczyć na pomoc z zewnątrz. Przeto Krassus postanowił wyrwać się kolejnej nocy i szukać schronienia w Armenii. Jednak jego przewodnik okazał się partyjskim szpiegiem, który zwodził Rzymian całą noc. Kasjuszowi z pięciuset jeźdźcami udało się inną trasą dotrzeć do bezpiecznej Syrii. Oktawiusz, inny z oficerów, dzięki zaufanym przewodnikom, schronił się w górach. O świcie Krassus i jego siły podeszli do podnóża łańcucha górskiego i połączyli się z Oktawiuszem. W tym momencie Surenas zaoferował Krassusowi układy pokojowe. Krassus i Oktawiusz spotkali się z Partami. W trakcie rozmów doszło, prawdopodobnie przez przypadek, do utarczki, w czasie której Krassus zginął z rąk pomniejszego dowódcy partyjskiego. W czasie bitwy zginęło około 20 000 legionistów, a 10 000 dostało się do niewoli. Tych ostatnich osiedlono w Sogdianie we wschodniej części partyjskiego imperium. W ręce Partów wpadły insygnia legionowe, których zwrot wynegocjował w 20 p.n.e. August.
  • Bătălia de la Carrhae, disputată în anul 53 î. Hr. , a reprezentat victoria decisivă a comandantului part Surena asupra generalului roman Marcus Licinius Crassus, în apropiere de oraşul Carrhae.
  • Битва при Каррах — одно из величайших поражений в истории Древнего Рима, понесённое 40-тысячным корпусом во главе с Крассом от парфян под начальством Сурены в окрестностях древнего города Карры. Битва произошла в июне 53 до н. э. и закончилась гибелью Красса. Римлян было 7 легионов и по 4 тысячи конницы и лёгкой пехоты, парфян — 10 тысяч конных лучников и 1 тысяча катафрактов из личной царской дружины. По осторожному предположению Р. Ибатуллина битва, закончившаяся в начале ночи, произошла однако ближе к Ихнам, так как солнце на широте около 37 градусов в июне заходит около 19:00, а Эгнаций подошёл к Каррам по Плутарху глубокой ночью, т. е. был в пути 5-7 часов, при котором прошёл не менее 50-60 км. Угрозой атак и обстрелом со всех сторон, в основном с флангов, парфяне заставили римлян сначала построиться в каре. Контратака была организована сыном Красса, Публием во главе 8 когорт, 3 тысяч всадников и 500 пеших лучников. Однако его отряд из-за ложного отступления парфян оторвался от основных сил и был разгромлен в лоб и одновременно охвачен с флангов. Всадники Публия были побиты, пока остальная часть сковывала пехоту, после чего она была наконец атакована копейщиками. Голова Публия была отправлена царю Ороду II. Пехота самого Красса была крайне стеснена обстрелами из луков. Стрельба была неточной, но очень эффективной, так как велась по плотной массе. В итоге было 4 тысячи раненых при неизвестном числе погибших. Тем не менее парфянские катафракты не сыграли при Каррах значительной роли — в 52 до н. э. и 38 до н. э. была также выявлена слабость парфянской тяжёлой конницы в ближнем бою против римской тяжёлой пехоты. Но в поражении римлян сыграл роль также климатический фактор — армию Красса составляли в основном италики, а летом жара в Междуречье достигала 38 градусов. На марше с грузом более 50 кг при нехватке воды воины быстро утомились. В 19 г. Август дипломатическим путём вернул потерянные в битве штандарты разбитых легионов. Из 40000 тысяч принимавших участие в битве римлян половина погибла, четверть бежала и ещё четверть попала в плен и была переселена в Маргиану. Согласно одной из легенд, самого Красса парфяне казнили жестокой казнью, влив в горло расплавленное золото.
  • Slaget vid Carrhae var ett slag mellan Romerska republiken och Partien. Vid slutet av år 53 f. Kr. stupade den romerske konsuln Crassus, tillsammans med merparten av hans armé vid Carrhae. Partherna hade använt den brända jordens taktik och lurat romarna in i öknen där de krossade dem med sitt tunga kavalleri och sina beridna bågskyttar. Crassus förde befäl över mer än 40 000 legionärer och hjälptrupper mot 10 000 parther, varav endast 1 000 ska ha varit tungt kavalleri. Nederlaget anses som ett av de största i Roms historia vid sidan om Cannae och Teutoburgerskogen. I motsats till det senare verkade dock slaget vid Carrhae föga ödesdigert för Roms militära historia. Partherna lyckades aldrig för någon längre tid ockupera romerska områden, och de krigsfångar och fälttecken som togs vid Carrhae lämnades senare tillbaka till kejsar Augustus. Crassus var inte känd som en stor fältherre och om han skulle ha kunnat betvinga hela Parthien är ytterst tveksamt.
  • Carrhae savaşı ya da Carrhae Bozgunu, M. Ö. 53 yılında, Carrhae şehri yakınlarında Roma Cumhuriyeti adına Romalı general Crassus ve Part İmparatorluğu adına Spahbod Surena arasında yapılan savaş. Savaşın sonucu, Partlar adına mutlak bir zafer olmuştur.
dbpprop:caption
  • Parthian horse archers fire at Roman legionaries during the battle of Carrhae.
dbpprop:casualties
  • 20,000 dead, 10,000 captured
  • Very light
dbpprop:combatant
dbpprop:commander
dbpprop:conflict
  • Battle of Carrhae
dbpprop:date
  • 53 BC
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:partof
dbpprop:place
dbpprop:reference
dbpprop:result
  • Decisive Parthian victory
dbpprop:strength
  • 9000 (xsd:integer)
  • 35000 (xsd:integer)
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • The Battle of Carrhae, fought in 53 BC near the town of Carrhae, was a major battle between the Parthian Empire and the Roman Republic. A Roman invasion force led by Marcus Licinius Crassus was decisively crushed by the Parthian Spahbod Surena. It was the first of many battles between the Roman and Persian empires, and one of the most crushing defeats in Roman history.
  • Die Schlacht bei Carrhae fand Anfang Juni des Jahres 53 v. Chr. 30 Kilometer südlich von Carrhae, dem heutigen Harran, im nördlichen Teil des zur Türkei gehörenden Mesopotamiens statt.
  • Bitva u Karrh byla svedena v roce 53 př. n. l. poblíž parthského města Karrhy mezi římským vojskem vedeným Markem Liciniem Crassem a vojskem Parthů v čele se Súrénem, vojevůdcem krále králů Oroda II.
  • La Batalla de Carrhae (también conocida como Batalla de Carras) fue una importante batalla que tuvo lugar en el año 53 a. C. en la ciudad de Carrhae entre el ejército romano al mando del general Marco Licinio Craso, gobernador de Siria por aquel entonces, y el ejército parto al mando del general Surena. Fue una de las derrotas más severas que sufrió la República romana.
  • Carrhaen taistelu käytiin prokonsuli Marcus Licinius Crassuksen johtamien roomalaisten ja kenraali Surenan johtamien parthialaisten välillä. Carrhae oli yksi roomalaisten suurimmista tappioista. Crassus oli saanut prokonsulina provinssikseen Syyrian ja hän päätti käyttää tilaisuutta hyväkseen aloittamalla sodan Parthiaa vastaan. Vaikka roomalaisilla oli suuri ylivoima, eivät he pysyneet lyömään parthialaisia, joista suurin osa oli kevyttä ratsuväkeä.
  • La bataille de Carrhes (ou Charan) fut une défaite décisive en 53 av. J. -C. de la république romaine sous les ordres du général Crassus infligée par les Parthes sous les ordres de Suréna près de la ville fortifiée de Carrhes.
  • A carrhaei csata nagy jelentőségű összecsapás volt Kr. e. 53-ban Carrhae város közelében a Római Köztársaság és a Parthus Birodalom seregei között. Az ütközetben a parthus Surena megsemmisítő vereséget mért a Marcus Licinius Crassus vezette római seregre. Maga Crassus is életét vesztette.
  • La battaglia di Carre fu combattuta nell'anno 53 a.C. presso la città di Carre tra l'esercito della Repubblica romana comandato dal generale romano Marco Licinio Crasso e l'esercito partico al comando dell'Eran Spahbod Surena. La battaglia si rivelò un disastro per le forze romane in Medio Oriente.
  • カルラエの戦い（カルラエのたたかい、Battle of Carrhae）は、紀元前53年にカルラエ（現：ハッラーン）で行われたローマ軍とパルティア軍の戦い。第一次パルティア戦争の最終局面であり、パルティアが勝利を収めた。
  • De slag bij Carrhae vond plaats in 53 v. Chr. tussen de Romeinen onder leiding van Marcus Licinius Crassus en de Parthen onder leiding van Surenas. De Romeinen verloren de slag en de legioenstandaarden werden door de Parthen buitgemaakt.
  • Slaget ved Carrhae var et avgjørende slag mellom den romerske republikk og Partia i år 53 f. Kr. Resultatet var partisk seier og romersk nederlag. Nesten hele den romerske armeen, sammen med triumviren Crassus, ble drept i slaget.
  • Bitwa pod Carrhae stoczona w czerwcu 53 p.n.e. przez legiony rzymskie i Partów. Była jedną z największych klęsk jakie w swojej historii poniósł Rzym. W 54 p.n.e. Krassus, jeden z triumwirów, po odbyciu konsulatu w Rzymie, udał się do Syrii, by zgodnie z ustaleniami zjazdu triumwirów w Lukce z 56 p.n.e. , objąć namiestnictwo tej prowincji.
  • Bătălia de la Carrhae, disputată în anul 53 î. Hr. , a reprezentat victoria decisivă a comandantului part Surena asupra generalului roman Marcus Licinius Crassus, în apropiere de oraşul Carrhae.
  • Битва при Каррах — одно из величайших поражений в истории Древнего Рима, понесённое 40-тысячным корпусом во главе с Крассом от парфян под начальством Сурены в окрестностях древнего города Карры. Битва произошла в июне 53 до н. э. и закончилась гибелью Красса.
  • Slaget vid Carrhae var ett slag mellan Romerska republiken och Partien. Vid slutet av år 53 f. Kr. stupade den romerske konsuln Crassus, tillsammans med merparten av hans armé vid Carrhae. Partherna hade använt den brända jordens taktik och lurat romarna in i öknen där de krossade dem med sitt tunga kavalleri och sina beridna bågskyttar. Crassus förde befäl över mer än 40 000 legionärer och hjälptrupper mot 10 000 parther, varav endast 1 000 ska ha varit tungt kavalleri.
  • Carrhae savaşı ya da Carrhae Bozgunu, M. Ö. 53 yılında, Carrhae şehri yakınlarında Roma Cumhuriyeti adına Romalı general Crassus ve Part İmparatorluğu adına Spahbod Surena arasında yapılan savaş. Savaşın sonucu, Partlar adına mutlak bir zafer olmuştur.
rdfs:label
  • Battle of Carrhae
  • Schlacht bei Carrhae
  • Bitva u Karrh
  • Batalla de Carrhae
  • Carrhaen taistelu
  • Bataille de Carrhes
  • Carrhaei csata
  • Battaglia di Carre
  • カルラエの戦い
  • Slag bij Carrhae
  • Slaget ved Carrhae
  • Bitwa pod Carrhae
  • Bătălia de la Carrhae
  • Битва при Каррах
  • Slaget vid Carrhae
  • Carrhae savaşı
owl:sameAs
skos:subject
foaf:name
  • Battle of Carrhae
foaf:page
is dbpprop:columnsListProperty of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of