| dbpprop:abstract
|
- The Battle of Adrianople occurred on April 14, 1205 between Bulgarians under Tsar Kaloyan of Bulgaria, and Crusaders under Baldwin I. It was won by the Bulgarians after a skillful ambush using the help of their Cuman and Greek allies. Around 300 knights were killed, including Louis of Blois, Duke of Nicaea and Baldwin was captured, blinded, and later died in captivity. The Bulgarians then overran much of Thrace and Macedonia. Baldwin was succeeded by his younger brother, Henry of Flanders, who took the throne on August 20, 1206. The main source document for this battle comes from the Chronicles of Geoffrey de Villehardouin: It is to be noted that although he was part of the Crusaders who participated in this battle, his view of the fourth crusade is generally biased against the crusaders. "Kaloyan, Tzar (Emperor) of Wallachia and Bulgaria, came to succour Adrianople with a very great army. He brought with him Bulgarians, Wallachians, and a full fourteen thousand Cumans who had never been baptised. " It was arranged by the Crusaders that Geoffry the Marshal, and Manasses of l'Isle should guard the camp, and that the Emperor Baldwin and all the remainder of the army should issue from the camp if Kaloyan came and offered battle. Thus they remained till the Wednesday of Easter week, and Kaloyan had by that time approached so near, that he encamped at about five leagues from the Crusaders. Kaloyan sent his Cumans running before the enemy camp. A cry was raised throughout the camp, and the crusaders rushed out to meet their foe. They pursued the lightly armored Cumans for a full league. The rout of the Cumans turned out to be a feigned rout, for when the Crusaders wanted to return to the camp, the Cumans turned around and began to shoot at them, wounding a good many of their horses. As the crusaders returned to the camp, the barons were summoned to the quarters of the Emperor Baldwin. They took counsel, and agreed that if Kaloyan would attack again, they would set themselves in array of battle before the camp, and not pursue the enemy when they turned around. The next day, the Thursday morning in Easter week, while the crusaders held mass, the Cumans again ran up to their tents. The Crusaders ran to arms, and issued from the camp with all their battalions in array, as they had agreed. Count Louis went out first with his battalion, and began to follow after the Cumans, and sent a messenger to urge the emperor to follow him. Count Louis followed in pursuit of the Cumans for at least two leagues, and caught up with them. The Cumans then turned upon them, and began shooting. Count Louis, who had been the first to attack, was wounded in two places and had fallen off his horse. With the Cumans and Wallachians closing in on the Crusader's ranks, one of his knights by the name of John of Friaise, dismounted, and set him back on his horse. Some of his knights pleaded Count Louis to return to the camp: "Sir, get you hence, for you are too sorely wounded, and in two places. " Louis responded: "The Lord God forbid that ever I should be reproached with fleeing from the field, and abandon the emperor. " The emperor, who was in great strains on his side, recalled his knights, telling them that he would not flee, and ordered his men to stay by his side. The desperate fight that followed lasted for several hours, but in the end, all Crusaders were slain or fleed the field. On the battlefield remained the Emperor Baldwin, who swore to never flee, and Count Louis. The Emperor Baldwin was taken prisoner and Count Louis was slain. Among the slain crusaders were: Bishop Peter of Bethlehem, Stephen of Perche, brother to Count Geoffry, Renaud of Montmirail, brother of the Count of Nevers, Matthew of Wallincourt, Robert of Ronsoi, John of Friaise, Walter of Neuilli, Ferri of Yerres, John's brother, Eustace of Heumont and John's other brother, Baldwin of Neuville. In the aftermath, Bulgaria and Nicean Empire (remains of Byzantine Empire after fall of Constantinople in 1204 - territory was situated in Asia Minor) would form an alliance against the Latin Empire of Constantinople. The war against Kaloyan and Theodore Lascaris continued. In 1207 the Bulgarians attacked and killed Marquis Boniface of Montferrat at Messinopolis. He was beheaded and the head was sent to Kaloyan.
- Diese Schlacht von Adrianopel fand am 14. April 1205 zwischen den Bulgaren unter ihrem Zaren Kalojan und den Lateinern unter ihrem Kaiser Balduin I. statt.
- Po vzniku Latinského císařství si jeho vládce Balduin Flanderský činil nároky na všechna území náležející dříve Byzanci. To vzbudilo silné obavy v Bulharsku, kde vládl car Kalojan. Ještě roku 1204 obsadila jeho vojska západní Makedonii a na jaře 1205 vpadla společně s Kumány do Thrákie. Zdejší pravoslavné obyvatelstvo je podpořilo řadou povstání proti latinům a dobrovolně se poddávalo Kalojanovi. Balduinovi křižáci, kteří se postavili na odpor, byli na hlavu poraženi u Adrianopole 14. dubna 1205. Císař padl do zajetí a následujícího roku v něm za záhadných okolností zahynul. Poté museli křižáci vyklidit Thrákii.
- La batalla de Adrianópolis (1205) fue una de las batallas posteriores al saqueo de Constantinopla en la Cuarta Cruzada. A pesar de la enemistad común contra los bizantinos, el emperador Balduino se enfrentó al zar búlgaro Kaloyan Asen al exigirle la entrega de territorios recientemente ocupados. Además, los terratenientes griegos de Tracia ofrecieron al zar la corona imperial a cambio de expulsar a los latinos de la capital. La batalla fue una completa victoria búlgara, que destruyó casi por completo al ejército latino y capturo al emperador Balduino, del que nunca se volvió a saber. El dogo Enrico Dandolo llevo las fuerzas restantes de vuelta a Constantinopla y logró contener a los búlgaros hasta la llegada del nuevo emperador, Enrique. Sin embargo, esta derrota quebro el poder franco, acabando con el objetivo de conquistar todo el Imperio Bizantino, ya que dio tiempo a los exiliados a organizar la defensa en lo que serían el Despotado de Epiro y el Imperio de Nicea
- La bataille d'Andrinople a eu lieu le 14 avril 1205. Elle a mis aux prises les Bulgares, menés par le tsar Jean Kalojan, et les croisés de Baudoin I. La victoire revient aux Bulgares, grâce à une embuscade réussie menée avec l'aide de leurs alliés coumans et grecs. Environ 300 chevaliers périssent, dont Louis de Blois, duc de Nicée. Baudoin lui-même est capturé et aveuglé; il mourra en captivité. Après cette bataille, les Bulgares envahissent la majeure partie de la Thrace et de la Macédoine. À Baudoin succède son frère cadet Henri de Hainaut, qui devient empereur le 20 août 1205. Le déroulement de la bataille est principalement connu grâce aux Chroniques de Geoffroi de Villehardouin.
- La Battaglia di Adrianopoli avvenne il 14 aprile 1205 tra i bulgari comandati dallo Zar Kalojan, e i crociati che si muovevano sotto il comando dell'imperatore Baldovino I. Fu vinta dai bulgari con un'abile imboscata. Furono uccisi circa 300 cavalieri latini (la crema dell'occidente, dissero i cronisti di allora) e lo stesso imperatore fu catturato; morí più tardi in prigionia. Gli successe il fratello minore, Enrico di Fiandra, il 20 agosto 1205.
- Bitwa pod Adrianopolem miała miejsce dnia 14 kwietnia 1205 r. w trakcie wojny Bizancjum z Cesarstwem Łacińskim. W roku 1204 rządy w Bizancjum sprawowali Łacinnicy. W wyniku brutalnego obchodzenia się z miejscową ludnością, gwałtów i rabunków szybko doszło do wybuchu niezadowolenia. W roku 1205, gdy wojska łacinników skierowały się do Azji Mniejszej oraz na Peloponez, mieszkańcy Tracji wzniecili bunt mordując żołnierzy garnizonów łacińskich. Mieszkańcy miast bizantyńskich poprosili także o pomoc cara bułgarskiego Kalojana, obiecując mu koronę bizantyńską. Bułgarzy rozpoczęli ofensywę, wycinając załogę łacińską w Didymotichon, a następnie wkraczając do Adrianopola. Po uzyskaniu informacji o zajęciu miasta, cesarz łaciński Baldwin I powrócił ze swoim wojskiem pod Adrianopol, rozpoczynając jego oblężenie. Naprzeciwko siłom łacińskim wyruszyły wojska bułgarskie Kalojana, wspomagane przez Kumanów. Dnia 14 kwietnia oddziały Kumanów zaatakowały obóz łacinników, pozorując ucieczkę. Ścigający ich rycerze hrabiego Ludwika de Blois wpadli w zasadzkę i zostali rozbici. Zginęło ponad 300 łacinników, w tym hrabia de Blois, cesarz Baldwin dostał się do niewoli. Według niepotwierdzonej relacji cesarz zmarł po 3 dniach wrzucony w kajdanach do grobu. Pozostali przy życiu łacinnicy uciekli w kierunku morza. Literatura Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, Alma-Press, Warszawa 2004
- Битва под Адрианополем произошла 14 апреля 1205 года между крестоносцами под предводительством Балдуина I и объединенным влахо-болгаро-половецким войском под предводительством болгарского царя Калояна, закончилась полным поражением крестоносцев, гибелью множества рыцарей и пленением императора Латинской империи Балдуина.
- Slaget vid Adrianopel ägde rum 14 april 1205 mellan bulgarerna under tsar Kalojan av Bulgarien och korsfarare under Balduin I. Slaget vanns av bulgarerna efter ett skickligt bakhåll. Omkring 300 riddare dödades, och Baldvin togs till fånga, gjordes blind, och dog senare i fångenskap. Bulgarerna intog sedan stora delar av Thrakien och Makedonien. Baldvin efterträddes av sin yngre bror Henrik av Flandern, som tillträdde tronen 20 augusti 1205.
|
| rdfs:comment
|
- The Battle of Adrianople occurred on April 14, 1205 between Bulgarians under Tsar Kaloyan of Bulgaria, and Crusaders under Baldwin I. It was won by the Bulgarians after a skillful ambush using the help of their Cuman and Greek allies. Around 300 knights were killed, including Louis of Blois, Duke of Nicaea and Baldwin was captured, blinded, and later died in captivity. The Bulgarians then overran much of Thrace and Macedonia.
- Diese Schlacht von Adrianopel fand am 14. April 1205 zwischen den Bulgaren unter ihrem Zaren Kalojan und den Lateinern unter ihrem Kaiser Balduin I. statt.
- Po vzniku Latinského císařství si jeho vládce Balduin Flanderský činil nároky na všechna území náležející dříve Byzanci. To vzbudilo silné obavy v Bulharsku, kde vládl car Kalojan. Ještě roku 1204 obsadila jeho vojska západní Makedonii a na jaře 1205 vpadla společně s Kumány do Thrákie. Zdejší pravoslavné obyvatelstvo je podpořilo řadou povstání proti latinům a dobrovolně se poddávalo Kalojanovi.
- La batalla de Adrianópolis (1205) fue una de las batallas posteriores al saqueo de Constantinopla en la Cuarta Cruzada. A pesar de la enemistad común contra los bizantinos, el emperador Balduino se enfrentó al zar búlgaro Kaloyan Asen al exigirle la entrega de territorios recientemente ocupados. Además, los terratenientes griegos de Tracia ofrecieron al zar la corona imperial a cambio de expulsar a los latinos de la capital.
- La bataille d'Andrinople a eu lieu le 14 avril 1205. Elle a mis aux prises les Bulgares, menés par le tsar Jean Kalojan, et les croisés de Baudoin I. La victoire revient aux Bulgares, grâce à une embuscade réussie menée avec l'aide de leurs alliés coumans et grecs. Environ 300 chevaliers périssent, dont Louis de Blois, duc de Nicée. Baudoin lui-même est capturé et aveuglé; il mourra en captivité.
- La Battaglia di Adrianopoli avvenne il 14 aprile 1205 tra i bulgari comandati dallo Zar Kalojan, e i crociati che si muovevano sotto il comando dell'imperatore Baldovino I. Fu vinta dai bulgari con un'abile imboscata. Furono uccisi circa 300 cavalieri latini (la crema dell'occidente, dissero i cronisti di allora) e lo stesso imperatore fu catturato; morí più tardi in prigionia. Gli successe il fratello minore, Enrico di Fiandra, il 20 agosto 1205.
- Bitwa pod Adrianopolem miała miejsce dnia 14 kwietnia 1205 r. w trakcie wojny Bizancjum z Cesarstwem Łacińskim. W roku 1204 rządy w Bizancjum sprawowali Łacinnicy. W wyniku brutalnego obchodzenia się z miejscową ludnością, gwałtów i rabunków szybko doszło do wybuchu niezadowolenia. W roku 1205, gdy wojska łacinników skierowały się do Azji Mniejszej oraz na Peloponez, mieszkańcy Tracji wzniecili bunt mordując żołnierzy garnizonów łacińskich.
- Slaget vid Adrianopel ägde rum 14 april 1205 mellan bulgarerna under tsar Kalojan av Bulgarien och korsfarare under Balduin I. Slaget vanns av bulgarerna efter ett skickligt bakhåll. Omkring 300 riddare dödades, och Baldvin togs till fånga, gjordes blind, och dog senare i fångenskap. Bulgarerna intog sedan stora delar av Thrakien och Makedonien. Baldvin efterträddes av sin yngre bror Henrik av Flandern, som tillträdde tronen 20 augusti 1205.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
