| dbpprop:abstract
|
- The Batak script, called locally the surat Batak, is an abugida that is used to write the Batak language of northern Sumatra, an Austronesian language spoken by about three million people on the Indonesian island of Sumatra. In most Batak communities, only the priests, or datu were able to use the Batak script, and used it mainly for magical texts and calendars. After the arrival of Europeans in the Batak lands, first German missionaries and, from 1878 onwards, the Dutch, the Batak script was, alongside the Roman script, taught in the schools, and teaching and religious materials were printed in the Batak script. Soon after the first worls war the missionaries decided to discontinue printing books in the Batak script, not only for financial reasons but also because generally the Batak preferred using the Roman script. The script became soon obsolete and is nowadays only used for ornamental purposes. The Batak script was probably derived from Pallava and Old Kawi alphabets, which ultimately were derived from the Brahmi alphabet, the root of almost all the Indic and Southeast Asian abugidas. It is written from left to right. Like most abugidas, each letter has an inherent vowel of /a/, unless there is a diacritic (in Toba Batak called pangolat) to indicate the lack of a vowel. Other vowels and final ŋ and final velar fricative [x] are indicated by diacritics, which appear above, or after the consonant. For example, ba is written ba (one letter); bi is written ba. i (i follows the consonant); bang is written ba (ŋ is above the consonant); and bing is ba.i. Final consonants are written with the pangolat (here represented by "#"): bam is ba. ma.#. However, bim is written ba. ma.i. #: the first diacritic belongs to the first consonant, and the second belongs to the second consonant, but both are written at the end of the entire syllable. The following is rather corrupt rendering of the Batak script:
- Die Batak-Schrift ("Surat Batak") wird zum Schreiben der verschiedenen Batak#Bataksprachen benutzt. Sie ist verwandt mit der Pallava-Schrift und der Kawi-Schrift und wird von links nach rechts geschrieben. Es gibt mehrere Varianten der Batakschrift: Karo, Simalungun, Pakpak, Toba und Mandailing. Ähnlich anderen Schriften indischer Herkunft hat die Batak-Schrift den inhärenten Vokal /a/, der sich durch Vokalzeichen oder durch das virama verändern lässt. Es gelten jedoch besondere Regeln zur Positionierung der Vokalzeichen, wenn das Wort auf einen Konsonanten endet.
- El alfabeto Batak es un tipo de alfabeto llamado un abugida que es usado para escribir los lenguajes Batak del norte de Sumatra, un grupo de lenguajes austronesios hablados por cerca de tres millones de personas en la isla indonesia de Bali. En la mayor parte de las comunidades Batak, sólo los sacerdotes o datu son capaces de usar el alfabeto Batak, y lo usan principalmente para textos mágicos y calendarios. El alfabeto Batak fue derivado probablemente de los alfabetos Pallava y Antiguo Kawi, que en último término fueron derivados del alfabeto Brahmi, la raíz de todos los abugidas del Índico y del sudeste de Asia. Como la mayoría de los abugidas, cada letra tiene una vocal /a/ inherente. Las otras vocales son indicadas usando marcas diacríticas que pueden aparecer encima, debajo, a la izquierda o a la derecha de la consonante.
- L'écriture batak est un alphasyllabaire de type brahmique utilisé pour transcrire la langue des Batak, un peuple qui habite dans la province indonésienne de Sumatra Nord.
- Pismo batackie - abugida tradycyjnie używana do zapisu języków batackich na północnej Sumatrze. W tradycyjnej kulturze Bataków znajomość pisma była ograniczona do kapłanów, zwanych datu i wykorzystywana głównie do zapisywania tekstów magicznych oraz kalendarzy. Po przybyciu na Sumatrę misjonarzy europejskich w drugiej połowie XIX w. przez pewien czas nadal wykorzystywano tę formę pisma, wraz z alfabetem łacińskim w szkołach do nauczania religii chrześcijańskiej, lecz po pierwszej wojnie światowej zrezygnowano zeń i pismo to popadło w zapomnienie. Obecnie jest używane głównie jako motyw zdobniczy. Pismo batackie prawdopodobnie wywodzi się ze starożytnego indyjskiego pisma brahmi poprzez późniejszą wersję pallawa i kawi. Zapisywane jest od strony prawej do lewej. Podobnie jak w przypadku innych indyjskich alfabetów sylabicznych, każdy znak spółgłoskowy posiada inherentną samogłoskę "a". Inne samogłoski zapisywane są za pomocą znaków diakrytycznych, w języku Bataków Toba zwanych pangolat.
|
| rdfs:comment
|
- The Batak script, called locally the surat Batak, is an abugida that is used to write the Batak language of northern Sumatra, an Austronesian language spoken by about three million people on the Indonesian island of Sumatra. In most Batak communities, only the priests, or datu were able to use the Batak script, and used it mainly for magical texts and calendars.
- Die Batak-Schrift ("Surat Batak") wird zum Schreiben der verschiedenen Batak#Bataksprachen benutzt. Sie ist verwandt mit der Pallava-Schrift und der Kawi-Schrift und wird von links nach rechts geschrieben. Es gibt mehrere Varianten der Batakschrift: Karo, Simalungun, Pakpak, Toba und Mandailing. Ähnlich anderen Schriften indischer Herkunft hat die Batak-Schrift den inhärenten Vokal /a/, der sich durch Vokalzeichen oder durch das virama verändern lässt.
- El alfabeto Batak es un tipo de alfabeto llamado un abugida que es usado para escribir los lenguajes Batak del norte de Sumatra, un grupo de lenguajes austronesios hablados por cerca de tres millones de personas en la isla indonesia de Bali. En la mayor parte de las comunidades Batak, sólo los sacerdotes o datu son capaces de usar el alfabeto Batak, y lo usan principalmente para textos mágicos y calendarios.
- L'écriture batak est un alphasyllabaire de type brahmique utilisé pour transcrire la langue des Batak, un peuple qui habite dans la province indonésienne de Sumatra Nord.
- Pismo batackie - abugida tradycyjnie używana do zapisu języków batackich na północnej Sumatrze. W tradycyjnej kulturze Bataków znajomość pisma była ograniczona do kapłanów, zwanych datu i wykorzystywana głównie do zapisywania tekstów magicznych oraz kalendarzy. Po przybyciu na Sumatrę misjonarzy europejskich w drugiej połowie XIX w.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
