| dbpedia-owl:abstract
|
- Als Bass wird die tiefe, männliche Gesangsstimmlage bezeichnet. Die Bezeichnung bildete sich mit der beginnenden Mehrstimmigkeit heraus, als man die Stimme, die den Cantus firmus hielt, Tenor nannte, während die tiefste der umspielenden Gegenstimmen „Contratenor bassus“ hieß. Der Tonumfang der Bassstimme reicht ungefähr von E bis e’. Der Basso profondo (auch "schwarzer Bass" genannt) singt noch tiefer; russischen Chorsängern sagt man nach, mit speziellen Techniken bis zu einer Oktave unter der normalen Basslage singen zu können. Ein Sänger dieser Stimmlage wird einfach Bass oder auch Bassist genannt. Einige spezialisierte Bass-Stimmfächer: Charakterbass seriöser Bass Bassbuffo, für heitere Opernrollen Bassbariton als Übergang zum Bariton Berühmte Bass-Rollen: Sarastro, Die Zauberflöte von Wolfgang Amadeus Mozart Boris Godunow, Titelpartie der Oper von Modest Mussorgski Gurnemanz, Parsifal von Richard Wagner Hagen, Der Ring der Nibelungen von Richard Wagner Der Komtur, Don Giovanni von Wolfgang Amadeus Mozart Don Alfonso, Così fan tutte von Wolfgang Amadeus Mozart Rocco, Fidelio von Ludwig van Beethoven Fiesco, Simon Boccanegra von Giuseppe Verdi Osmin, Die Entführung aus dem Serail von Wolfgang Amadeus Mozart van Bett, Bürgermeister, Zar und Zimmermann von Albert Lortzing Elias, Elias von Felix Mendelssohn Bartholdy Eine Anzahl bedeutender Bass-Sänger ist auf der Liste berühmter Sängerinnen und Sänger klassischer Musik aufgeführt. Siehe auch: Bass (Instrument), Generalbass,
- El bajo es el cantante con la voz masculina más grave, con un timbre muy oscuro. En ópera un bajo es un cantante lírico masculino capaz de alcanzar el rango más grave de la voz humana.
- Basso on matalin miesääni. Tyypillisesti bassolaulajan ääniala on välillä E-e', mutta jotkut bassot pääsevät jopa kontra-B:hen asti.
- Nel canto, il termine basso designa sia la più grave tra le voci maschili, sia il cantante che la possiede, sia il suo registro peculiare. La voce di un basso tipico si estende dal Fa grave al Fa acuto (Fa1 - Fa3). È tipico di tutte le tipologie di voci di basso estendersi con grande diversità di soggetto in soggetto nei gravi (dall'indispensabile Fa grave fino al Do grave), mentre spesso mantengono sempre lo stesso valore verso gli acuti (dal Fa acuto, talvolta uno o due semitoni in più). La tessitura più congeniale è comunque compresa, grosso modo, nel tratto La1-La2.
- バス（Template:Lang-de、英語ではベイスと発音）は、声域としては最も低い音域の声部をさす。
- De bas (van Latijn bassus, diep, laag) is in de zangkunst de laagste mannelijke zangstem met een toonomvang van ongeveer E groot tot d'. De bas is tevens de naam van de vierde stem in de vierstemmige harmonieleer. In een vierstemmige bewerking van een lied zingt de bas vaak de grondtoon van een akkoord. Qua toonhoogte (deelregister) kan de bas worden onderverdeeld in: de 'diepe' bas (basso profondo of, in het Frans, 'basse noble'), bijvoorbeeld Sarastro in Die Zauberflöte van Wolfgang Amadeus Mozart; de 'vrolijke' bas (basso buffo), bijvoorbeeld Don Basilio in Il barbiere di Siviglia van Gioacchino Rossini; de 'serieuze' bas (basso serioso of basso cantato), bijvoorbeeld Filippo II in Don Carlo van Giuseppe Verdi; en de 'volgbas' (basso continuo), een vooral instrumentale bas; dit was een fundamenteel stijlelement van de barokmuziek vanaf het begin van de 17e eeuw; deze doorlopende instrumentale basstem dient als begeleiding van de zangers en de overige instrumentalisten. Bekende bassen zijn onder anderen Boris Christoff, Nicolai Ghiaurov, Ruggero Raimondi, Samuel Ramey, Fjodor Sjaljapin en Iwan Rebroff.
- A bass is a type of male singing voice and possesses the lowest vocal range of all voice types. According to The New Grove Dictionary of Opera, a bass is typically classified as having a range extending from around the second E below middle C to the E above middle C. Its tessitura, or comfortable range, is normally defined by the outermost lines of the bass clef.
- Bass er den dypeste mannsstemmen, i motsetning til tenor. Deles i kor-sammenheng (da spesielt mannskor) inn i første bass (lysest) og andre bass (mørkest).
- Bas – najniższy solowy i chóralny głos męski sięgający od E wielkiego do f razkreślnego (różne źródła podają różne skale). Istnieje kilka rodzajów głosów basowych. Basso cantante (bas śpiewny) to rodzaj basu o przepięknej, szlachetnej barwie dźwięku i szerokiej skali. Basy cantante nierzadko wykonują też partie przeznaczone dla bas-barytonów czy nawet barytonów. Partie operowe dla basso cantante to m. in. Filip II w Don Carlosie G. Verdiego i Mefisto w Fauście Ch. Gounoda. Basso buffo (bas komiczny) to rodzaj basu o mniej szlachetnej barwie dźwięku, ale o dużej ruchliwości i umięjętnośći różnego zabarwiania głosu. Istnieją dwa rodzaje basso buffo: lżejszy i cięższy. Oba rodzaje charakteryzuje ruchliwość i elastyczność, jednakże basso buffo cięższy dysponuje większą skalą w dół i ma ciemniejsze zabarwienie, a basso buffo lżejszy jest barwowo zbliżony do barytonu, jednakże głos jest bardziej okrągły i nie posiada takiego blasku w górze jak barytony. Typowe partie dla basów buffo to Dr. Bartolo w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego czy Taddeo we Włoszce w Algierze tego samego autora (te partie spiewają też czasem barytony). Partie dla basso buffo cięższych to m. in. Osmin w Uprowadzeniu z Seraju W. A. Mozarta i Don Basilio w Cyruliku Sewilskim G. Rossiniego. Istnieją też partie buffo których nie da się jednoznacznie skalsyfikować, np. Leporello w Don Giovanni W.A. Mozarta, czy Don Pasquale w Don Pasquale G. Donizetti. Innym typem basu jest basso serioso (bas poważny), który ma ciemną barwę, niską skalę i niewielką ruchliwość. Typowymi partiami dla tego głosu są Sarastro w Czarodziejskim Flecie W.A. Mozarta i Sparafucille w Rigoletto G. Verdiego. Najniższym rodzajem basu jest basso profondo (bas głęboki), który jest właściwie odmianą basso serioso, jednakże o skali sięgającej poniżej C wielkiego. W operach nie wyróżnia się basów profondo, ale śpiewacy dysponujacy takim głosem zwykle spiewaja partie przeznaczone dla basów serioso. Najsłynniejszymi śpiewakami w XX wieku dysponującymi głosami basowymi byli: Fiodor Szalapin, Ezio Pinza, Boris Christoff, Cesare Siepi, Nikołaj Giaurow, Ruggero Raimondi, Ferruccio Furlanetto, Samuel Ramey, Paata Burchuladze, a z polskich śpiewaków Adam Didur i Bernard Ładysz.
- O baixo é a voz ou naipe masculino com a extensão mais grave. Um baixo tipicamente tem uma tessitura que vai do Mi1 ao Mi3, ou em alguns casos, até mais grave. É bem considerada por haver muitos papéis para interpretação, pode-se dizer que é o extremo masculino ao grave. Nas primeiras óperas era usado principalmente em papéis de deuses ou figuras misteriosas, embora mais tarde também tenha caracterizado personagens de cavaleiros e reis.
- 在音乐，男低音（bass）是一名唱音域F－f1共15度（按谱所示低8度）的歌唱家，音色低沉、浑厚、老成、持重。柴可夫斯基的歌剧《叶甫根尼·奥涅金》中的格列敏咏叹调“爱情能征服所有的人们”就是一首男低音独唱曲。
- Basstämman är ett röstläge i solosång och flerstämmig körsats, den lägsta stämman för en mansröst. Basen ska sträcka från ungefär stora e (E) till ettstrukna c (c1), men kan sträcka sig ned till Stora c (C) och uppåt en bra bit, dock sällan över ettstrukna e (e1). Bassolostycken utnyttjar sällan basarnas lägre register, utan pressar upp även dessa röster, precis som de andra stämmorna. Detta för att basarna har en annan klangfärg i de tonerna än en tenor eller alt skulle ha. I övrigt urskiljer sig basröster illa från instrumentalt komp i solostycken, vilket gör det bökigt att sjunga lägre stycken, speciellt förr då mikrofoner och högtalare inte användes, men det finns en hel del undantag.
- Бас (от итал. basso — «низкий») — наиболее низкий мужской певческий голос. Отличается большой глубиной и полнотой звучания.
- Dans la musique occidentale, une basse est un chanteur à la voix grave, chargé à l'origine d'exécuter la partie « basse » d'un chant polyphonique.
|
| rdfs:comment
|
- El bajo es el cantante con la voz masculina más grave, con un timbre muy oscuro. En ópera un bajo es un cantante lírico masculino capaz de alcanzar el rango más grave de la voz humana.
- Basso on matalin miesääni. Tyypillisesti bassolaulajan ääniala on välillä E-e', mutta jotkut bassot pääsevät jopa kontra-B:hen asti.
- バス（Template:Lang-de、英語ではベイスと発音）は、声域としては最も低い音域の声部をさす。
- A bass is a type of male singing voice and possesses the lowest vocal range of all voice types. According to The New Grove Dictionary of Opera, a bass is typically classified as having a range extending from around the second E below middle C to the E above middle C. Its tessitura, or comfortable range, is normally defined by the outermost lines of the bass clef.
- Bass er den dypeste mannsstemmen, i motsetning til tenor. Deles i kor-sammenheng (da spesielt mannskor) inn i første bass (lysest) og andre bass (mørkest).
- O baixo é a voz ou naipe masculino com a extensão mais grave. Um baixo tipicamente tem uma tessitura que vai do Mi1 ao Mi3, ou em alguns casos, até mais grave. É bem considerada por haver muitos papéis para interpretação, pode-se dizer que é o extremo masculino ao grave. Nas primeiras óperas era usado principalmente em papéis de deuses ou figuras misteriosas, embora mais tarde também tenha caracterizado personagens de cavaleiros e reis.
- 在音乐，男低音（bass）是一名唱音域F－f1共15度（按谱所示低8度）的歌唱家，音色低沉、浑厚、老成、持重。柴可夫斯基的歌剧《叶甫根尼·奥涅金》中的格列敏咏叹调“爱情能征服所有的人们”就是一首男低音独唱曲。
- Бас (от итал. basso — «низкий») — наиболее низкий мужской певческий голос. Отличается большой глубиной и полнотой звучания.
- Als Bass wird die tiefe, männliche Gesangsstimmlage bezeichnet. Die Bezeichnung bildete sich mit der beginnenden Mehrstimmigkeit heraus, als man die Stimme, die den Cantus firmus hielt, Tenor nannte, während die tiefste der umspielenden Gegenstimmen „Contratenor bassus“ hieß. Der Tonumfang der Bassstimme reicht ungefähr von E bis e’.
- Nel canto, il termine basso designa sia la più grave tra le voci maschili, sia il cantante che la possiede, sia il suo registro peculiare. La voce di un basso tipico si estende dal Fa grave al Fa acuto (Fa1 - Fa3). È tipico di tutte le tipologie di voci di basso estendersi con grande diversità di soggetto in soggetto nei gravi (dall'indispensabile Fa grave fino al Do grave), mentre spesso mantengono sempre lo stesso valore verso gli acuti (dal Fa acuto, talvolta uno o due semitoni in più).
- De bas (van Latijn bassus, diep, laag) is in de zangkunst de laagste mannelijke zangstem met een toonomvang van ongeveer E groot tot d'. De bas is tevens de naam van de vierde stem in de vierstemmige harmonieleer. In een vierstemmige bewerking van een lied zingt de bas vaak de grondtoon van een akkoord.
- Bas – najniższy solowy i chóralny głos męski sięgający od E wielkiego do f razkreślnego (różne źródła podają różne skale). Istnieje kilka rodzajów głosów basowych. Basso cantante (bas śpiewny) to rodzaj basu o przepięknej, szlachetnej barwie dźwięku i szerokiej skali. Basy cantante nierzadko wykonują też partie przeznaczone dla bas-barytonów czy nawet barytonów. Partie operowe dla basso cantante to m. in. Filip II w Don Carlosie G. Verdiego i Mefisto w Fauście Ch. Gounoda.
- Basstämman är ett röstläge i solosång och flerstämmig körsats, den lägsta stämman för en mansröst. Basen ska sträcka från ungefär stora e (E) till ettstrukna c (c1), men kan sträcka sig ned till Stora c (C) och uppåt en bra bit, dock sällan över ettstrukna e (e1). Bassolostycken utnyttjar sällan basarnas lägre register, utan pressar upp även dessa röster, precis som de andra stämmorna. Detta för att basarna har en annan klangfärg i de tonerna än en tenor eller alt skulle ha.
- Dans la musique occidentale, une basse est un chanteur à la voix grave, chargé à l'origine d'exécuter la partie « basse » d'un chant polyphonique.
|
