| dbpedia-owl:abstract
|
- Basilika war ursprünglich der Name großer, zu Gerichtssitzungen und Handelsgeschäften (z. B. Markthalle) bestimmter Prachtgebäude. Im Zuge der Christianisierung übertrug sich der Begriff auf die nach dem Vorbild der antiken Basiliken gestalteten Kirchengebäude insbesondere aus romanischer Zeit. In der kunst- und bauhistorischen Terminologie wird der Begriff Basilika nur auf jene Bauten angewendet, die dem in der frühchristlichen Zeit geprägten Schema entsprechen. In der katholischen Kirche ist Basilika außerdem ein Titel für Kirchenbauten von herausragender Bedeutung.
- The Latin word basilica, was originally used to describe a Roman public building, usually located in the forum of a Roman town. Public basilicas began to appear in Hellenistic cities in the 2nd century BC. The term was also applied to buildings used for religious purposes. The remains of a large subterranean Neopythagorean basilica dating from the 1st century AD were found near the Porta Maggiore in Rome in 1915. The stuccoes on the interior vaulting have survived, though their exact interpretation remains a matter for debate. The ground-plan of Christian basilicas in the 4th century was similar to that of this Neopythagorean basilica, which had three naves and an apse. After the Roman Empire became officially Christian, the term, by extension, came to refer specifically to a large and important church that has been given special ceremonial rites by the Pope. Thus the word retains two senses today, one architectural and the other ecclesiastical. Modern basilicas constructed in the 20th century have become major Catholic pilgrimage sites, receiving tens of millions of visitors per year. In December 2009 the Basilica of Our Lady of Guadalupe set a new record with 6.1 million pilgrims during Friday and Saturday for the anniversary of Our Lady of Guadalipe.
- El término basílica proviene del latín basilica que a su vez deriva del griego βασιλική (fonéticamente, basiliké) que significa 'regia o real' (fem. ), y viene a ser una elipsis de la expresión completa βασιλική οἰκία (basiliké oikía) que quiere decir «casa real». Una basílica es un suntuoso edificio público que en Grecia y Roma solía destinarse al tribunal, y que en las ciudades romanas ocupaba un lugar preferente en el foro. Más adelante, los cristianos aprovecharon la forma basilical y, en muchos casos, los propios edificios romanos para utilizarlos como recinto religioso oficial para la celebración de la Liturgia. Después de que el Imperio Romano se volviese oficialmente cristiano, el término se usó también para referirse a iglesias, generalmente grandes o importantes, a las que se habían otorgado ritos especiales y privilegios en materia de culto. En este sentido se utiliza hoy la denominación, tanto desde el punto de vista arquitectónico, como religioso.
- Basilika on suorakulmion muotoinen, kolmi- tai useampilaivainen rakennus, jossa keskilaiva on muita laivoja korkeampi, niin että valo pääsee sisään sen yläosan ikkunoista. Nykykielenkäytössä basilika viittaa tämänmalliseen kirkkoon. Se eroaa siis hallikirkosta, jossa kaikki laivat ovat samankorkuiset. Basilikatyyppi on peräisin antiikin Kreikan ja Rooman arkkitehtuurista. Antiikin aikaiset basilikat eivät kuitenkaan olleet uskonnollisia rakennuksia, vaan niitä käytettiin muun muassa kauppaan ja oikeudenkäynteihin. Basilikan kehittivät roomalaiset kreikkalaisen pylväskäytävän, stoan, perusteella. Latinan nimitys basilica juontuukin kreikan ilmaisusta στοὰ βασιλική (stoa basilikē, kuninkaallinen pylväskäytävä). Rooman vanhimman tunnetun basilikan, Basilica Porcian, rakennutti 184 eaa. Marcus Porcius Cato. Yhden kuuluisimmista basilikoista, Maxentiuksen basilikan, pani alulle Maxentius ja viimeisteli Konstantinus 313. Jo Augustuksen aikoihin basilikaa pidettiin oleellisena osana kaupungiksi itseään kutsuvaa asutuskeskusta. Kolmannelta vuosisadalta alkaen kristityt rakensivat basilikatyyppisiä rakennuksia kulttipaikoikseen, sillä he tarvitsivat isoja tiloja, joihin seurakunta saattoi kokoontua. Pakanatemppeleitä ei voitu käyttää mallina, koska niissä rituaalit suoritettiin usein ulkona. Kristityissä kirkoissa on basilikan päässä puolipyöreä alttarikomero, apsis, jossa pappi seisoo korokkeella. Kirkot saivat vaikutteita etenkin keisaribasilikoista, joissa ei harjoitettu kaupankäyntiä. Italiassa sanalla basilica tarkoitetaan myös erityisen arvoaseman omaavaa kirkkorakennusta sen muodosta riippumatta, esimerkiksi Basilica di San Marco Venetsiassa. Dehio I 56 Konstanz Section. jpg Kolmilaivaisen basilikan poikkileikkaus Basilica 5s. png Viisilaivaisen basilikan poikkileikkaus Basilika (Pompeji). png Antiikin aikaisen basilikan pohjapiirros Altchristliche Basilika MK1890. jpg Varhaiskristillisen basilikan pohjapiirros
- La basilica era un edificio pubblico utilizzato nell'antica Roma come luogo di riunioni pubbliche e di amministrazione della giustizia. Dal IV secolo le basiliche vennero riadattate come luoghi di culto cristiano la cui particolare importanza era sottolineata da riti cerimoniali officiati direttamente dal Papa.
- ファイル:StappoclasseInner2. jpg サンタポリナーレ・イン・クラッセ聖堂バシリカ式教会堂の内部空間 バシリカ（basilica）は、 建築の平面形式のひとつで、中央の身廊の2辺ないしはそれ以上の辺を、側廊によって取り囲むものをいう。身廊と側廊は列柱によって分けられる。バジリカ式、長堂式ともいう。 ローマ教皇の発行した教皇小書簡により、一般の教会堂より上位にあることを認められた教会堂のこと。
- Een basiliek is een bouwvorm uit de klassieke Oudheid en in de romaanse en gotische kerkarchitectuur. Tevens is het een eretitel voor kerkgebouwen in de rooms-katholieke Kerk, ongeacht hun architectonische vorm. In de laatste betekenis telt België 27 en Nederland 22 basilieken.
- Een basilica was een gebouw voor handel en rechtspraak in de Romeinse oudheid. De naam komt weliswaar uit het Grieks, maar basilica's als zodanig bestonden niet in het oude Griekenland. De oudst bekende basilica was de Basilica Porcia in Rome uit 184 v. Chr. , die werd gebouwd in opdracht van Cato maior.
- En basilika (fra gresk stoa basilike, «kongelig søylehall») er både en bygningsform kjent fra gresk, romersk og kristen arkitektur og en spesiell status enkelte katolske kirker er innvilget. Begge betydninger behandles i denne artikkelen, da de er nært knyttet til hverandre.
- Bazylika – w architekturze typ chrześcijańskiej świątyni wielonawowej (niezależnie od pełnionych funkcji kanonicznych), z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego). Kościół z nawą główną bez okien, to pseudobazylika. Nazwa wywodzi się od greckiego słowa βασιλικός oznaczającego królewski lub stoa basilike - stoa królewska. Pierwotnie bazylika pełniła funkcję sali posiedzeń sądu i zebrań na rynku w starożytnych Atenach. Urzędowali w niej archontowie. W Rzymie bazylika stała na rynku głównym i pełniła rolę hali targowo-sądowej. Drogą naśladownictwa bazyliki rozpowszechniły się na całym terytorium starożytnego Rzymu. Z czasem bazyliką zaczęto też nazywać największą, reprezentacyjną salę w willach rzymskiej arystokracji. Starożytne świeckie bazyliki budowano jako budynki jedno lub wielonawowe na planie prostokąta, odkryte lub kryte, parterowe lub piętrowe, często z apsydą. Ze względu na położenie wejścia dzieli się je na bazyliki: orientalne z wejściem (lub wejściami) na dłuższych bokach i wnętrzem z nawą środkową i nawami bocznymi greckie z wejściem na jednym z krótszych boków oraz z apsydą położoną naprzeciwko wejścia. Chrześcijanie, nie chcąc korzystać ze świątyń pogańskich, ani budować budynków podobnych do nich, przyjęli za wzór swoich kościołów bazylikę grecką. System bazylikowy obowiązywał w całej architekturze chrześcijańskiej. Już w IV wieku wprowadzono drewnianą pochyłą więźbę dachową otwartą lub oddzieloną drewnianym stropem Innymi charakterystycznymi cechami chrześcijańskiego systemu bazylikowego są: zasadniczo budynek ma układ podłużny, podzielony jest na część centralną, oraz nawy boczne, po jednej, dwie lub nawet trzy z każdej strony nawy posiadają oddzielne dachy do przykrycia części centralnej oraz naw bocznych. część centralna jest wyższa od naw bocznych, co umożliwia doświetlenie wnętrza przez pas górnych okien wszystkie nawy są oddzielone od siebie ścianami, filarami lub słupami stanowiącymi elementy nośne. Poprzez stulecia pierwotną bazylikę modyfikowano dodając krypty, nawę poprzeczną, chór, sklepienia, wieże, przemienność podpór, empory, tryforium, westwerk, kaplice i inne elementy. W średniowieczu, mimo że wszystkie świątynie budowano w układzie bazylikowym, bazylikami zaczęto nazywać tylko niektóre kościoły, przede wszystkim będące siedzibami dostojników kościelnych wysokiej rangi np. biskupa albo legata papieskiego. Pośród nich w szczególności można wyróżnić bazyliki większe (basilica maior) oraz bazyliki mniejsze (basilica minor).
- Em arquitectura, basílica é um grande espaço coberto, destinado à realização de assembleias cuja origem remonta à Grécia Helenística. O seu modelo foi largamente desenvolvido pelos Romanos, sendo mais tarde adaptado como modelo para os templos cristãos.
- Basilika i arkitektonisk mening är en kyrkobyggnad av halltyp – förebilden för alla kristna kyrkobyggnader.
- 巴西利卡（basilica）是古罗马的一种公共建筑形式，其特点是平面呈长方形，外侧有一圈柱廊，主入口在长边，短边有耳室，采用条形拱券作屋顶。后来的教堂建筑即源于巴西利卡，但是主入口改在了短边。 巴西利卡这个词来源于希腊语，原意是“王者之厅”的意思，拉丁语的全名是basilica domus。本来是大都市里作为法庭或者大商场的豪华建筑。 基督教沿用了罗马巴西利卡的建筑布局来建造教堂，尤其罗马风时代的大多数教堂是巴西利卡格局。随着历史的变迁，巴西利卡这个词的意义也发生了变化。今天在天主教中，有特殊地位的教堂被賦予「宗座聖殿」的頭銜；宗座聖殿的拉丁語即與巴西利卡同字，不论其建筑风格和结构。
- Бази́лика (базили́ка) (греч. βασιλική — царский дом) — тип строения прямоугольной формы, которое состоит из нечётного числа (3 или 5) различных по высоте нефов. Нефы разделены продольными рядами колонн или столбов, с самостоятельными покрытиями. Центральный неф — более широкий и больший по высоте, освещается с помощью окон второго яруса и завершается апсидой, увенчанной полукуполом. Входом в базилику является поперечный объём — нартекс — притвор, входное помещение, которое обычно примыкает к западной стороне христианских церквей. В храмах раннехристианского и средневекового периодов нартекс был предназначен для прихожан, не имевших разрешения входить внутрь главного помещения, т. н. оглашенных, готовящихся принять христианство.
- Dans l'Église catholique romaine, une basilique est une église privilégiée. C'est un titre honorifique donné par le pape à une église où de nombreux fidèles viennent spécialement en pèlerinage pour honorer Jésus-Christ ou la Vierge Marie ou les reliques d'un saint particulièrement vénéré. On distingue les basiliques majeures (quatre églises de Rome) et les basiliques mineures. Les basiliques majeures et certaines basiliques mineures possèdent le titre de basilique et les privilèges qui y sont attachés depuis des temps immémoriaux. Les autres les doivent à une décision du pape. Par extension, d'autres églises remarquables sont également appelées basiliques. Modèle:Refnec
|
| rdfs:comment
|
- La basilica era un edificio pubblico utilizzato nell'antica Roma come luogo di riunioni pubbliche e di amministrazione della giustizia. Dal IV secolo le basiliche vennero riadattate come luoghi di culto cristiano la cui particolare importanza era sottolineata da riti cerimoniali officiati direttamente dal Papa.
- ファイル:StappoclasseInner2. jpg サンタポリナーレ・イン・クラッセ聖堂バシリカ式教会堂の内部空間 バシリカ（basilica）は、 建築の平面形式のひとつで、中央の身廊の2辺ないしはそれ以上の辺を、側廊によって取り囲むものをいう。身廊と側廊は列柱によって分けられる。バジリカ式、長堂式ともいう。 ローマ教皇の発行した教皇小書簡により、一般の教会堂より上位にあることを認められた教会堂のこと。
- Een basiliek is een bouwvorm uit de klassieke Oudheid en in de romaanse en gotische kerkarchitectuur. Tevens is het een eretitel voor kerkgebouwen in de rooms-katholieke Kerk, ongeacht hun architectonische vorm. In de laatste betekenis telt België 27 en Nederland 22 basilieken.
- Een basilica was een gebouw voor handel en rechtspraak in de Romeinse oudheid. De naam komt weliswaar uit het Grieks, maar basilica's als zodanig bestonden niet in het oude Griekenland. De oudst bekende basilica was de Basilica Porcia in Rome uit 184 v. Chr. , die werd gebouwd in opdracht van Cato maior.
- En basilika (fra gresk stoa basilike, «kongelig søylehall») er både en bygningsform kjent fra gresk, romersk og kristen arkitektur og en spesiell status enkelte katolske kirker er innvilget. Begge betydninger behandles i denne artikkelen, da de er nært knyttet til hverandre.
- Em arquitectura, basílica é um grande espaço coberto, destinado à realização de assembleias cuja origem remonta à Grécia Helenística. O seu modelo foi largamente desenvolvido pelos Romanos, sendo mais tarde adaptado como modelo para os templos cristãos.
- Basilika i arkitektonisk mening är en kyrkobyggnad av halltyp – förebilden för alla kristna kyrkobyggnader.
- 巴西利卡（basilica）是古罗马的一种公共建筑形式，其特点是平面呈长方形，外侧有一圈柱廊，主入口在长边，短边有耳室，采用条形拱券作屋顶。后来的教堂建筑即源于巴西利卡，但是主入口改在了短边。 巴西利卡这个词来源于希腊语，原意是“王者之厅”的意思，拉丁语的全名是basilica domus。本来是大都市里作为法庭或者大商场的豪华建筑。 基督教沿用了罗马巴西利卡的建筑布局来建造教堂，尤其罗马风时代的大多数教堂是巴西利卡格局。随着历史的变迁，巴西利卡这个词的意义也发生了变化。今天在天主教中，有特殊地位的教堂被賦予「宗座聖殿」的頭銜；宗座聖殿的拉丁語即與巴西利卡同字，不论其建筑风格和结构。
- Basilika war ursprünglich der Name großer, zu Gerichtssitzungen und Handelsgeschäften (z. B. Markthalle) bestimmter Prachtgebäude. Im Zuge der Christianisierung übertrug sich der Begriff auf die nach dem Vorbild der antiken Basiliken gestalteten Kirchengebäude insbesondere aus romanischer Zeit. In der kunst- und bauhistorischen Terminologie wird der Begriff Basilika nur auf jene Bauten angewendet, die dem in der frühchristlichen Zeit geprägten Schema entsprechen.
- The Latin word basilica, was originally used to describe a Roman public building, usually located in the forum of a Roman town. Public basilicas began to appear in Hellenistic cities in the 2nd century BC. The term was also applied to buildings used for religious purposes. The remains of a large subterranean Neopythagorean basilica dating from the 1st century AD were found near the Porta Maggiore in Rome in 1915.
- El término basílica proviene del latín basilica que a su vez deriva del griego βασιλική (fonéticamente, basiliké) que significa 'regia o real' (fem. ), y viene a ser una elipsis de la expresión completa βασιλική οἰκία (basiliké oikía) que quiere decir «casa real». Una basílica es un suntuoso edificio público que en Grecia y Roma solía destinarse al tribunal, y que en las ciudades romanas ocupaba un lugar preferente en el foro.
- Basilika on suorakulmion muotoinen, kolmi- tai useampilaivainen rakennus, jossa keskilaiva on muita laivoja korkeampi, niin että valo pääsee sisään sen yläosan ikkunoista. Nykykielenkäytössä basilika viittaa tämänmalliseen kirkkoon. Se eroaa siis hallikirkosta, jossa kaikki laivat ovat samankorkuiset. Basilikatyyppi on peräisin antiikin Kreikan ja Rooman arkkitehtuurista.
- Bazylika – w architekturze typ chrześcijańskiej świątyni wielonawowej (niezależnie od pełnionych funkcji kanonicznych), z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego). Kościół z nawą główną bez okien, to pseudobazylika. Nazwa wywodzi się od greckiego słowa βασιλικός oznaczającego królewski lub stoa basilike - stoa królewska. Pierwotnie bazylika pełniła funkcję sali posiedzeń sądu i zebrań na rynku w starożytnych Atenach.
- Бази́лика (базили́ка) (греч. βασιλική — царский дом) — тип строения прямоугольной формы, которое состоит из нечётного числа (3 или 5) различных по высоте нефов. Нефы разделены продольными рядами колонн или столбов, с самостоятельными покрытиями. Центральный неф — более широкий и больший по высоте, освещается с помощью окон второго яруса и завершается апсидой, увенчанной полукуполом.
- Dans l'Église catholique romaine, une basilique est une église privilégiée. C'est un titre honorifique donné par le pape à une église où de nombreux fidèles viennent spécialement en pèlerinage pour honorer Jésus-Christ ou la Vierge Marie ou les reliques d'un saint particulièrement vénéré. On distingue les basiliques majeures (quatre églises de Rome) et les basiliques mineures.
|
