| dbpprop:abstract
|
- Blessed Bartolo Longo was a Satanist priest who later repented and became a lay Dominican, dedicating his life to the Virgin Mary. He is the father of Maria Longo. Bartolo Longo was born into a wealthy family on February 10, 1841 in the small town of Latiano, near Brindisi, in southern Italy. His parents were devout Roman Catholics and taught him to pray the Rosary daily. In 1851 Longo's mother died and he slowly began to drift from his childhood faith. As a young man he attended the University of Naples and became involved with a movement that led him into a Satanist cult. After some study and several "spiritual" experiences Longo was ordained, as a satanic priest. In the following years, Longo's life became one of depression, nervousness, and confusion. Bothered by diabolical visions and ill health brought on by inordinate fasting, he turned to a hometown friend, Vincenzo Pepe, for guidance. It was Pepe who convinced him to abandon Satanism and introduced him to the Dominican Father Alberto Radente - who heard his confession and guided him further throughout his life. After a long period of repentance, Longo made his profession as a lay Dominican. He took the name Brother Rosario in honor of the Rosary. The date of his conversion was October 7, 1871. In 1872, now as Brother Rosario, he began to do good service to make up for his time as a servant of Satan. He went to Pompeii, where he had joined a charitable group, and aided the wealthy widow Countess Mariana di Fusco. He worried, however, that he would still be condemned to hell for his having been a Satanic priest. At the point of despair he was given the grace to internally understand that those who promote the rosary will enjoy God's special blessing. He remembered what Father Alberto had told him - that the Virgin Mary had told Saint Dominic, "he who propagates my Rosary will be saved. " It was these words that gave him peace of heart and the inspiration to begin evangelizing people to the Rosary. He started restoring a dilapidated church in October 1873 and sponsored a festival in honor of Our Lady of the Rosary. In 1875, Longo obtained a well worn painting of Our Lady of the Rosary from a convent in Naples and raised funds to get the image restored so as to locate in the church. Miracles began to be reported and people began flocking in droves to the church. Bartolo Longo was encouraged by the Bishop of Nola to begin the construction of a larger church—the cornerstone being laid on May 8, 1876. The church was consecrated in May 1891 by Cardinal La Valetta. In 1939, the church was enlarged to a basilica, known today as the Basilica of Our Lady of the Most Holy Rosary of Pompeii. At the suggestion of Pope Leo XIII, Bartolo Longo and the Countess Mariana di Fusco were married on April 7, 1885. The chaste couple continued to do many charitable works and provided for orphaned children and the children of prisoners which for its time was revolutionary. In 1906 they donated the entire property of the Pompeii shrine to the Holy See. Longo continued promoting the Rosary until his death on October 5, 1926, at the age of 85. The piazza on which his basilica stands has since been named in memory of Longo. Bartolo Longo was not without his detractors. He was often accused of administrative misconduct and treated poorly by those in power. He suffered all patiently with trusting confidence in the Providence of God and the prayers of the Virgin Mary. On October 26, 1980 he was beatified by Pope John Paul II, who would call him the "Apostle of the Rosary" and mentioned him specifically in his encyclical letter "Rosarium Virginis Mariae" (The Rosary of the Virgin Mary). His beatification is a triumph of God's mercy and the power of the Rosary to instruct the hearts of all in the message of the Gospel of Jesus. On October 7, 2003 Pope John Paul II prayed for world peace at the Basilica. More than 30,000 people were waiting to greet him as he flew in by helicopter.
- Bartolo Longo war Dominikaner-Terziar und Gründer der Wallfahrtsstätte "Heilige Jungfrau vom Rosenkranz" in Pompej. 1980 sprach ihn Papst Johannes Paul II. selig.
- Bartolo Longo fundador del Santuario de la Virgen del rosario de Pompeya. Declarado beato por el Papa Juan Pablo II el 26 de octubre de 1980.
- Bartolo Longo était un avocat italien et un militant chrétien, béatifié par l'Église catholique.
- Bartolo(meo) Longo was een Italiaans advocaat. Bartolomeo Longo werd in 1980 zalig verklaard door paus Johannes Paulus II. Zijn gedenkdag is op 5 oktober. Longo was een dokterszoon en kreeg een verzorgde opleiding. Hij groeide op in een vroom gezin, waar elke avond de rozenkrans gebeden werd. Bartolomeo was begaafd op vele vlakken, maar hij was een rusteloze jongeling. Hij studeerde rechten aan de universiteit van Napels, waar hij een liederlijk en werelds leven leidde. Nadat hij les had gevolgd bij een gevallen priester, werd Longo van onverschillig naar openlijk vijandig tegenover de Kerk. Hij nam deel aan betogingen tegen de paus en gaf zich over aan praktijken als magnetisme en spiritisme. Tenslotte werd hij satanist en ook satanistisch priester. De vrienden en familie van Bartolomeo weigerden de jonge man echter op te geven en bleven voor hem bidden. Zo trachtte Vincente Pepe, een gerespecteerd professor uit zijn thuisstad hem er van te overtuigen om het occulte de rug toe te keren, terwijl Fra Albert, een dominicaner monnik hem begeleidde bij zijn terugkeer naar de Kerk in een proces, dat thans deprogrammatie zou genoemd worden. Longo kwam eindelijk bij zijn zinnen en vond zijn geloof terug. In 1871 werd hij lid van de derde orde der dominicanen. Hij nam daar de naam aan van Fratel Rosario. Bartolo wou nu iets terug doen om zijn geloofsafval goed te maken en hij begon te preken tegen het occulte op plaatsen waar veel studenten kwamen. Via pater Albert werd hij lid van een groep van leken die voor de armen werkten. Toen hij de vreselijke en schrijnende armoede zag, wou hij iets doen om te helpen en had hij een plotse inval dat de rozenkrans daarbij de sleutel kon zijn. Hij richtte een heiligdom op van Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans in de vallei van Pompeii en gebruikte daarbij een weggegooid schilderij van Maria als beeld. Pelgrims kwamen af en er gebeurden mirakels. De menigte groeide en de plaatselijke bisschop vroeg aan Bartolomeo om een nieuwe kerk te bouwen. De kerk werd in 1887 ingewijd, aan de paus geschonken in 1894 en werd in 1901 basiliek. Vandaag ontvangt deze basiliek 10.000 pelgrims per dag. Bartolomeo en Mariana, weduwe van de graaf van Fusco bouwden een aantal andere liefdadige instellingen in de omgeving, die bekend raakte als Stad van de Liefdadigheid en Stad van Maria. Om het weeshuis in de Stad te bemanne, richtte Bartolomeo de Dochters van de Rozenkrans van Pompeii op. Hij richtte een vakschool op voor de Zonen van de Gevangenen, jongens wier vader in de gevangenis zat, en plaatste die onder de leiding van de Broeders van de Christelijke Scholen. Het succes van de school ontkrachtte de toen geldende aanname dat kinderen van misdadigers voorbestemd waren om ook misdadiger te worden en in 1922 richtte hij een zusterschool op voor dochter van gevangenen. Omdat Bartolomeo en Mariana zo nauw samenwerkten, groeide het gerucht dat er tussen die twee meer aan de hand was. Om hun werk niet te laten bederven door praatjes, trouwden de twee in april 1885, maar bleven zij allebei kuis leven, overeenkomstig hun persoonlijke geloften. Dit was voor sommigen blijkbaar niet voldoende en de eerste jaren van de nieuwe eeuw, werd hij beschuldigd van overspel, woeker, oneerlijkheid en waanzin. Paus Pius X vroeg in 1906 aan Bartolomeo om zich terug te trekken als beheerder voor het welzijn van de Stad. Hij droeg het beheer over aan het pausdom en werd gewoon bediende in de Stad. In 1925 werd hij ridder van de erewacht van het Heilig Graf.
- Bem-aventurado Bartolo Longo, em português Bartolomeu, foi um religioso católico italiano. Filho de um médico, estudou Direito em Nápoles, onde se deixou contaminar pelo espírito anticlerical e anti-religioso da época. Ingressou aos vinte anos no movimento revolucionário de Garibaldi, Cavour e Vítor Emanuel, destinado a levar a cabo a unificação italiana, com a eliminação dos Estados Pontifícios e a supressão do poder temporal dos Papas. No entanto, um de seus professores, deixou-se impressionar pelas qualidades naturais daquele jovem, vendo nele, talvez, a possibilidade de reabraçar o catolicismo. Encaminhou-o a um frade dominicano, sob cuja influência Bartolomeu reencontrou a fé, ingressando na Ordem Terceira Dominicana. Bartolomeu conheceu a condessa Marianna Farnararo, viúva, de muita fé, que o contratou como administrador de seu património. Em outubro de 1872, dirigiu-se ao vale de Pompeia, onde a condessa possuía terras. Aí encontrou muitos que trabalhavam nas escavações, afastados de qualquer experiência de fé. Uma voz interior murmurou: "Propague o Rosário". Bartolomeu tornou-se catequista e apóstolo daqueles operários, incentivando-os a entrar na Confraria do Rosário. Bartolomeu começou a procurar uma imagem de Nossa Senhora do Rosário para a igreja paroquial. Certo dia uma religiosa, que soubera do que necessitavam, apresentou ao advogado uma pintura da invocação desejada, mas em péssimo estado. A condessa não se entusiasmou com a imagem ao vê-la tão danificada. Mas, à falta de melhor, a estampa, enrolada num tecido ordinário, foi colocada sobre uma carroça carregada de lixo que se dirigia a Pompeia. O bispo de Nola, do qual dependia a região, decidiu construir uma igreja mais próxima do local. Com o dinheiro arrecadado para iniciar a obram mandaram restaurar e enquadrar a tela da Virgem do Rosário, expondo-a pela primeira vez à veneração pública no dia 13 de fevereiro de 1876. Desse dia até o 19 de março seguinte oito grandes milagres realizaram-se diante da modesta estampa. Os milagres tiveram ampla repercussão em toda a Itália. Bartolomeu era um homem de visão. Por isso viajou pela Europa pedindo donativos não só para o novo santuário, mas para outras obras que planejava. Em 1884 fundou um periódico chamado "O Rosário e a nova Pompéia", para o qual montou uma tipografia em que empregou crianças pobres da cidade, Criou um orfanato para os filhos e depois para as filhas dos encarcerados. Para a formação destas, fundou a congregação das Filhas do Santo Rosário da Ordem Terceira Dominicana. A devoção à Senhora do Rosário cresceu tanto que, em 1887, recebeu a honra da coroação solene. A nova igreja foi consagrada em 1891 com o título de Rainha das Vitórias e, em 1901, foi elevada à condição de Basílica. Bartolomeu Longo morreu dia 5 de outubro de 1926. Em 26 de outubro de 1980 João Paulo II proclamou-o como Beato. Instituto Bartolo Longo
- Бартоломей Лонго (итал. Bartolo Longo) – блаженный Римско-Католической Церкви. Известен особым почитанием молитвы святого Розария, который он распространял после своего духовного обращения. Родился 10.02.1841 в Латиано (Latiano), Италия, умер 5.10.1926, Помпеи, Италия.
|
| rdfs:comment
|
- Blessed Bartolo Longo was a Satanist priest who later repented and became a lay Dominican, dedicating his life to the Virgin Mary. He is the father of Maria Longo. Bartolo Longo was born into a wealthy family on February 10, 1841 in the small town of Latiano, near Brindisi, in southern Italy. His parents were devout Roman Catholics and taught him to pray the Rosary daily. In 1851 Longo's mother died and he slowly began to drift from his childhood faith.
- Bartolo Longo war Dominikaner-Terziar und Gründer der Wallfahrtsstätte "Heilige Jungfrau vom Rosenkranz" in Pompej. 1980 sprach ihn Papst Johannes Paul II. selig.
- Bartolo Longo fundador del Santuario de la Virgen del rosario de Pompeya. Declarado beato por el Papa Juan Pablo II el 26 de octubre de 1980.
- Bartolo Longo était un avocat italien et un militant chrétien, béatifié par l'Église catholique.
- Bartolo(meo) Longo was een Italiaans advocaat. Bartolomeo Longo werd in 1980 zalig verklaard door paus Johannes Paulus II. Zijn gedenkdag is op 5 oktober. Longo was een dokterszoon en kreeg een verzorgde opleiding. Hij groeide op in een vroom gezin, waar elke avond de rozenkrans gebeden werd. Bartolomeo was begaafd op vele vlakken, maar hij was een rusteloze jongeling. Hij studeerde rechten aan de universiteit van Napels, waar hij een liederlijk en werelds leven leidde.
- Bem-aventurado Bartolo Longo, em português Bartolomeu, foi um religioso católico italiano. Filho de um médico, estudou Direito em Nápoles, onde se deixou contaminar pelo espírito anticlerical e anti-religioso da época. Ingressou aos vinte anos no movimento revolucionário de Garibaldi, Cavour e Vítor Emanuel, destinado a levar a cabo a unificação italiana, com a eliminação dos Estados Pontifícios e a supressão do poder temporal dos Papas.
- Бартоломей Лонго (итал. Bartolo Longo) – блаженный Римско-Католической Церкви. Известен особым почитанием молитвы святого Розария, который он распространял после своего духовного обращения. Родился 10.02.1841 в Латиано (Latiano), Италия, умер 5.10.1926, Помпеи, Италия.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
