| dbpprop:abstract
|
- Barrimore (Barry) Matthew St. Leger (bap. May 1, 1733 – 1789) was a British colonel who led an invasion force during the American Revolutionary War. Barry St. Leger was baptised on May 1, 1733, in County Kildare, Ireland. He was the son of Sir John St. Leger and Lavina Pennefather, was educated at Eton College, and then at Peterhouse, Cambridge. He joined the British Army in April 1756, serving as an ensign in the 28th Regiment of Foot. He saw service in the French and Indian War under the command of Jeffrey Amherst at the 1758 siege of Louisbourg, and in 1759 under the command of James Wolfe at the Siege of Quebec. He was promoted to brigade-major in July 1760 and served as a staff officer in the campaign against Montreal under James Murray. On September 16, 1762, St. Leger was promoted to major in the 95th Regiment of Foot. When the American Revolutionary War began in 1775, St. Leger was a Lieutenant-Colonel in the 34th Regiment of Foot. He saw service in the 1776 British relief of Quebec following the Continental Army's 1775 invasion of that province. He was then chosen to lead the western offensive that formed one leg of the 1777 Saratoga Campaign. John Burgoyne breveted him as Brigadier-General for this mission so that he would outrank the militia officers involved. He moved a mixed force of British regulars, Hessians, Indians, Canadiens, and Loyalists up the Saint Lawrence River to Fort Oswego, and from there to Fort Stanwix (the site of modern Rome, New York). The fort was more strongly defended than he and Burgoyne had anticipated, so he laid siege to it. When word arrived that an American relief column was approaching to break the siege, he sent a group of mostly Indians and Loyalists to oppose them. They ambushed Nicholas Herkimer's force in the Battle of Oriskany, but the fort's occupants sortied and raided their camp. When reports of a relief force under Benedict Arnold reached him he was abandoned by his Indian supporters, and was forced to withdraw back to Quebec. He then tried to join up with Burgoyne's army near Saratoga, but had only reached Fort Ticonderoga by the time Burgoyne surrendered his army in October 1777. For the next several years, St. Leger was a leader of the British frontier war against the Americans. He was promoted to colonel in 1780, and in 1781 led an attempt to kidnap General Philip Schuyler. He was also involved in the secret negotiations between Frederick Haldimand, Quebec's governor, and the Vermont Republic's leaders over the possibility of bringing Vermont into the British fold. These negotiations ended with the surrender of Cornwallis at Yorktown. Following the war he remained in Quebec, and briefly commanded the British forces there in 1784. He resigned his commission the following year due to ill health, and died in Quebec in 1789.
- Barry St. Leger (oft auch St. Ledger) war ein britischer Offizier, der während der Franzosen- und Indianerkriege 1758 bei Fort Louisbourg und 1759 in der Schlacht auf der Abraham-Ebene kämpfte und während des Amerikanischen Unabhängigkeitskrieges im Zuge des Saratoga-Feldzuges 1777 eine Invasionsarmee anführte. St. Leger hatte hugenottische Vorfahren und studierte am St. Peter's College der Universität Cambridge. Am 27. April 1756 begann er als Ensign (Fähnrich) im 28. Infanterieregiment in der British Army und wurde im darauf folgenden Jahr nach Amerika versetzt. Dort lernte er während der Franzosen- und Indianerkriege das Verhalten der Indianer kennen und sammelte viele Erfahrungen mit der Führung von Grenzkriegen. Er diente 1757 unter General James Abercrombie und nahm 1758 an der Belagerung von Louisbourg teil. Nachdem er James Wolfe nach Québec begleitet hatte, nahm er 1759 an der Schlacht auf der Abraham-Ebene teil, wo er die Flucht der Franzosen beobachtete. Im Juli 1760 wurde er Brigademajor, bereitete den Marsch auf Montréal vor und wurde am 16. August 1762 Major des 95. Infanterieregimentes. 1777 war er Oberstleutnant im 34. Infanterieregiment, als er auf Empfehlung John Burgoynes von Georg III. ausgewählt wurde, die westliche Offensive anzuführen, die einen Arm des Saratoga-Feldzuges bildete. John Burgoyne beförderte ihn mit Brevet, das heißt ohne Lohnerhöhung, für diese Mission zum Brigadegeneral, damit er gegenüber den beteiligten Milizen-Generälen im Rang höher stand. Er bewegte seine Streitkraft in guter Ordnung nach Fort Stanwix, fand dieses stark verteidigt vor und begann mit einer Belagerung. Er schlug den Versuch der Amerikanischen Miliz zurück, die Belagerung zu brechen, indem er Nicholas Herkimers Streitkraft in der Schlacht von Oriskany in einen Hinterhalt lockte. Als ihn (gefälschte) Gerüchte über eine starke Entsatztruppe unter Benedict Arnold erreichten, sah er sich gezwungen, sich nach Kanada zurückzuziehen.
- St. Leger fu battezzato il I maggio 1733 nella contea di Kildare, in Irlanda. Era figlio di Sir John St. Leger e di Lavina Pennefather. Fu educato all'Eton College e quindi all'Università di Cambridge. Entrò nell'Esercito Britannico nell'aprile del 1756 servendo come portabandiera nel 28 Reggimento fanteria "North Gloucestershire". Fu sotto il comando del generale Abercrombie in Canada nel 1758 durante l'assedio di Louisbourg all'Île Royale e nel 1759 sotto il comando di Wolfe durante l'assedio di Québec. Fu promosso maggiore di brigata nel luglio del 1760 e servì come ufficiale, sotto il comando di James Murray, nella campagna contro Montréal. Il 16 settembre 1762 St. Leger divenne maggiore nel 95 Reggimento fanteria. Nel 1772 venne promosso tenente colonnello. Nel 1774 venne nominato tenente colonnello del 34 Reggimento fanteria "Cumberland" e venne scelto dal generale Burgoyne per guidare una delle tre armate che avrebbero dovuto sconfiggere l'Esercito Continentale a Saratoga. Lasciata Oswego, base delle operazioni inglesi, era avanzato arrivando al forte Schuyler, dove lasciò una parte delle truppe. Il 6 luglio 1777 giunse ad Oriskany, un piccolo villaggio sul fiume omonimo, dove subì prima l'attacco delle forze di Herkimer e quindi quello dei fucilieri di Arnold che lo costrinsero a ritirarsi. Durante la ritirata provo a prendere forte Schuyler ma l'abbandono dei suoi soldati lo costrinse a ripiegare definitivamente. Nel 1777 venne promosso colonnello. Morì in Canada nel 1789.
- Barrimore Matthew St. Leger (ofte stavet St. Ledger) var en britisk oberst som ledet en invasjonsstyrke under den amerikanske uavhengighetskrigen. St. Leger ble døpt 1. mai 1733 i County Kildare i Irland. Han var sønnen til sir John St. Leger og Lavina Pennefather, ble utdannet ved Eton College og University of Cambridge. Han sluttet seg til British Army i april 1756 og tjenestegjorde som menig i 28. infanteri. Han kjempet under kommando av general Abercrombie i Canada i 1758 under beleiringen av Louisbourg på Cape Breton Island og under Wolfe i 1759 i beleiringen av Quebec. Han ble forfremmet til brigadermajor i juli 1760 og tjenestegjorde som stabsoffiser under felttoget mot Montreal som ble ledet av James Murray. 16. september 1762 ble St. Leger forfremmet til major. Mens han var oberstløytnant i 34. infanteri i 1777, ble han valgt til å lede den vestlige offensiven som dannet en gren i Saratogafelttoget. John Burgoyne gjorde ham til midlertidig brigadegeneral for dette oppdraget slik at han hadde høyere grad enn offiserene i militsen som deltok. Han rykket frem med sine styrker til Fort Stanwix, men fant det godt beskyttet og satte i gang en beleiring. Han slo tilbake den amerikanske militsens forsøk på å bryte beleiringen ved å overfalle Nicholas Herkimers styrke i slaget ved Oriskany i 1777. Da ryktene om en unnsetningsstyrke under Benedict Arnold nådde ham, var han tvunget til å trekke seg tilbake til Canada.
- Barrimore Matthew St. Leger - pułkownik brytyjski, który poprowadził wojska inwazyjne z Kanady w trakcie kampanii Saratoga w czasie wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. St. Leger (czasem wymawiany Sill'inger), który pochodził z osiadłej w Wielkiej Brytanii hugenockiej rodziny, został ochrzczony 1 maja 1733 roku w hrabstwie Kildare w Irlandii. Jego rodzicami byli Sir John St. Leger i Lavina Pennefather. Ukończył Eton College i Uniwersytet w Cambridge. Do brytyjskiej armii wstąpił w kwietniu 1756 roku i służył jako chorąży w 28 Regimentu Piechoty (28th Foot). Walczył pod dowództwem generała Abercrombie w Kanadzie w 1758 pod Louisbourgiem, Ile Royale (na Cape Breton Island) oraz w 1759 pod dowództwem Wolfe w oblężeniu Quebecu. Został awansowany do stopnia brigade-majora w lipcu 1760 i służył pod dowództwem Jamesa Murraya jako oficer sztabowy w czasie kampanii na Montreal. 16 września 1762 St. Legera awansowano do stopnia majora w 95 Regimentu Piechoty (95th Foot). W 1777 był już podpułkownikiem (ang. liutenant colonel) 34 Regimentu Piechoty (34th Foot), wybrano go na na dowódcę zachodniej ofensywy, która była jednym z kierunków kampanii Saratoga (na Saratogę). John Burgoyne mianował go generałem brygady na czas działań militarnych w trakcie tej misji tak by jego stopień wyróżniał się wśród stopni oficerów milicji lojalistów. Poprowadził swoje siły na Fort Stanwix, ale w związku silną obrona musiał zarządzić oblężenie i nie wziął fortu z marszu. Pobił idący na pomoc oblężonym korpus składający się z milicjantów z hrabstwa Tryon w bitwie pod Oriskany, w czasie ataku prowadzący kolonistów Nicholas Herkimer został śmiertelnie ranny. Gdy zwiadowcy donieśli mu o zbliżaniu się się odsieczy pod dowództwem Benedicta Arnolda wycofał swe siły do Kanady i ponownie próbował dołączyć do wojsk prowadzonych przez John Burgoyne. Po fiasku swojej misji został mianowany pułkownikiem i dowodził oddziałem Rangerów w walce partyzanckiej podlegając generałowi Haldimandowi. Jego siedzibą był Montreal. W 1781 przedstawił plan ujęcia amerykańskiego generała Philipa Schuylera, jednak nie udało się go zrealizować. Jesienią tego samego roku na rozkaz Haldimanda miał się skontaktować nad jeziorem Champlain z wysłannikami Vermontu, Irą Allenem i Josephem Fayem, który próbowali zapewnić młodej republice możliwość powrotu do bliższych związków z koroną brytyjską. Jednak gdy dowiedział się o porażce Cornwallisa, wycofał się i przedostał do St. John. Został komendantem wojsk brytyjskich w Kanadzie w 1784, jego nazwisko pojawia się na listach oficerów także w 1785.
|
| rdfs:comment
|
- Barrimore (Barry) Matthew St. Leger (bap. May 1, 1733 – 1789) was a British colonel who led an invasion force during the American Revolutionary War. Barry St. Leger was baptised on May 1, 1733, in County Kildare, Ireland. He was the son of Sir John St. Leger and Lavina Pennefather, was educated at Eton College, and then at Peterhouse, Cambridge. He joined the British Army in April 1756, serving as an ensign in the 28th Regiment of Foot.
- Barry St. Leger (oft auch St. Ledger) war ein britischer Offizier, der während der Franzosen- und Indianerkriege 1758 bei Fort Louisbourg und 1759 in der Schlacht auf der Abraham-Ebene kämpfte und während des Amerikanischen Unabhängigkeitskrieges im Zuge des Saratoga-Feldzuges 1777 eine Invasionsarmee anführte. St. Leger hatte hugenottische Vorfahren und studierte am St. Peter's College der Universität Cambridge. Am 27. April 1756 begann er als Ensign (Fähnrich) im 28.
- St. Leger fu battezzato il I maggio 1733 nella contea di Kildare, in Irlanda. Era figlio di Sir John St. Leger e di Lavina Pennefather. Fu educato all'Eton College e quindi all'Università di Cambridge. Entrò nell'Esercito Britannico nell'aprile del 1756 servendo come portabandiera nel 28 Reggimento fanteria "North Gloucestershire".
- Barrimore Matthew St. Leger (ofte stavet St. Ledger) var en britisk oberst som ledet en invasjonsstyrke under den amerikanske uavhengighetskrigen. St. Leger ble døpt 1. mai 1733 i County Kildare i Irland. Han var sønnen til sir John St. Leger og Lavina Pennefather, ble utdannet ved Eton College og University of Cambridge. Han sluttet seg til British Army i april 1756 og tjenestegjorde som menig i 28. infanteri.
- Barrimore Matthew St. Leger - pułkownik brytyjski, który poprowadził wojska inwazyjne z Kanady w trakcie kampanii Saratoga w czasie wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. St. Leger (czasem wymawiany Sill'inger), który pochodził z osiadłej w Wielkiej Brytanii hugenockiej rodziny, został ochrzczony 1 maja 1733 roku w hrabstwie Kildare w Irlandii. Jego rodzicami byli Sir John St. Leger i Lavina Pennefather. Ukończył Eton College i Uniwersytet w Cambridge.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
