| dbpprop:abstract
|
- Barbarism refers to a non-standard word, expression or pronunciation in a language. The term is little used by linguists today, because of its pejorative tone, and the fact that it is not clearly defined. The word barbarism was originally used by the Greeks for foreign terms used in their language. ("Barbarism" is related to the word "barbarian"; the ideophone "bar-bar-bar" was the Ancient Greek equivalent of modern English "blah-blah-blah", meant to sound like gibberish —hence the negative connotation of both barbarian and barbarism). As such, Anglicisms in other languages, or Gallicisms (such as using the verb to assist to mean to be present at, cf. the French assister), Germanisms, Hispanisms and so forth in English can also be construed as examples of barbarisms. Note that a barbarism is an error of morphology, while a solecism is an error of syntax.
- Un barbarisme és una expressió, paraula o construcció que no es considera assimilada a la llengua pròpia; es considera un empobriment de la llengua a què s'importa. El terme ve de bàrbar (en el sentit etimològic d'estranger) i té una connotació negativa. Per això els estudiosos han proposat el terme interferència lingüística com a substitut, tot i que la interferència es pot referir a tots els nivells de la llengua, és a dir, fonètica, morfosintaxi o lèxic, mentre que el barbarisme acostuma a estar centrat només en el lèxic. El barbarisme es produeix quan un parlant usa incorrectament una expressió o estructura d'una altra llengua (si el que es pretén és produir determinats efectes estilístics o citar textualment, per exemple, es parla de canvi de codi. Els barbarismes són molt comuns en comunitats bilingües o en el procés d'aprenentatge d'un segon idioma i, en alguns casos, poden arribar a substituïr els termes genuïns. Cal tenir en compte que alguns barbarismes han acabat sent acceptats i integrats com a part del lèxic de la llengua d'arribada; en aquest cas ja no se'n pot parlar de barbarismes sinó de manlleus o d'estrangerismes. Aquest és el cas de molts neologismes, la majoria d'ells provinents de l'anglès o el francès .
- Barbarismo, según el punto de vista normativo reflejado en el Diccionario de la Real Academia Española (RAE), es una incorrección que consiste en pronunciar o escribir mal las palabras, o en emplear vocablos impropios. En Lingüística estricta puede corresponder a una forma estigmatizada socialmente, o bien a una innovación lingüística. Barbarismo es también un extranjerismo no incorporado totalmente al idioma. Se trata de un caso particular de barbarismo en su primera acepción. Los barbarismos pueden ser prosódicos, morfológicos y sintácticos, según afecten a la prosodia, morfología o sintaxis. Los barbarismos acaban a veces siendo aceptados por los órganos reguladores normativos ya que su uso se generaliza por personas cultas e incluso por escritores de renombre; v.g. «control», hoy aceptado y antiguamente barbarismo. Ejemplos de barbarismo son: «narizón», que normativamente es «narigón», etc. abajar por bajar aereopuerto o eropuerto por aeropuerto ambos dos por ambos americano por estadounidense bayonesa por mayonesa o mahonesa captus por cactus Cóa Cola por Coca Cola comisería por comisaría cóptel por cóctel custión por cuestión delicuente por delincuente dentrar por entrar descambiar por cambiar (cuando se refiere a dinero) diabetis por diabetes dividible por divisible doitor o dotol por doctor esprái por spray o Sprite excena por escena excribir por escribir extrictamente por estrictamente estijera o tireja por tijera estuata por estatua fustración por frustración haguemos por hagamos haiga por haya indiosincracia por idiosincrasia insepto o insesto por insecto Kepchup por ketchup lamber por lamer línia por línea luenga por lengua lluviendo, lluvió por lloviendo, llovió metereología por meteorología mostro o mounstro por monstruo Pecsi o Peysi por Pepsi pieses por pies (en plural) pior por peor pitza o picza por pizza pixcina por piscina rampla por rampa rebundancia por redundancia septo o secto por sexto sindrome (pronunciado) por síndrome suiter por suéter tópsico por tóxico trompezarse por tropezarse tuataje por tatuaje madrasta por madrastra nadien, nadies, o peor aún naiden, por nadie nieblina por neblina nievar por nevar. usteden o astedes por ustedes veniste por viniste. vianesa por vienesa. standart por estándar. Otros barbarismos serían en el caso de palabras que deben escribirse separadas, como por ejemplo la expresión osea que debe escribirse o sea. También es un barbarismo utilizar las expresiones más mejor o más peor cuando debe decirse mucho mejor o mucho peor; mejor todavía o peor todavía.
- Un barbarisme est une faute de langage qui enfreint les règles de la morphologie (la forme n'existe pas), non celles de la syntaxe . Il consiste à importer dans une langue donnée, des formes qui sont usuelles dans une langue étrangères (si tel n'est pas le cas, on pourra parler de cacographie, ou d'hypercorrection). Ce mot s'emploie surtout pour les fautes de traduction dans les langues anciennes (latin, grec, hébreux, arabe classique).
- A barbarizmus a szavak fonetikai értelemben korrekt kiejtése, hangzásbeli tisztasága elleni vétség. Bár nyelvtani értelemben vétséget észlelünk, a költői gyakorlatban költői eszköznek, valamilyen hatást kifejtő stilisztikai eszköznek tekintjük az efféle jelenségeket. Leggyakrabban metrikai vagy ritmikai okai vannak.
- Een barbarisme is een woord dat, of een zinswending of conventie die: is overgenomen uit, of gevormd naar het voorbeeld van, een vreemde taal; en in gezaghebbende taalvoorschriften wordt afgekeurd als strijdig met het eigen karakter van de taal waarin het/zij is overgenomen. Barbarismen worden op het tweede criterium formeel onderscheiden van ontleningen, die ondanks hun uitheemse oorsprong niet noodzakelijkerwijs worden afgekeurd. Het radicaal afkeuren van alle ontleningen wordt taalpurisme genoemd. In de praktijk is het moeilijk een woord of zinswending eenduidig als barbarisme dan wel als ontlening te classificeren, daar de gezaghebbende taalvoorschriften elkaar vaak tegenspreken over de mate van aanvaardbaarheid van een ontlening.
- Barbaryzm (z gr. barbarismós, od bárbaros - barbarzyńca, cudzoziemiec) - element (wyraz lub zwrot) lub forma (forma fleksyjna, konstrukcja składniowa) przeniesiony do wypowiedzi z języka obcego (zapożyczenie). W literaturze chwyt stylistyczny służący podkreśleniu kunsztowności wypowiedzi (zwłaszcza makaronizmy w literaturze barokowej), wywołaniu efektów humorystycznych lub językowej charakterystyce postaci
- În lingvistică se numeşte barbarism (sau xenism, mai rar străinism) un cuvînt introdus dintr-o limbă străină, care adesea nu răspunde unei necesităţi reale a vocabularului şi care nu este asimilat. Barbarismele pot apărea şi prin deformarea unor cuvinte deja existente în limba în cauză. Utilizarea de barbarisme este considerată o greşeală. Uneori distincţia dintre barbarism şi neologism este neclară. În general orice neologism trece printr-o fază de adaptare înainte de a fi pe deplin acceptat.
- Варваризм — иностранное слово или выражение, не полностью освоенное языком и воспринимаемое как чужеродное, как нарушение общепринятой языковой нормы. С течением времени это слово может либо выйти из обращения и забыться, либо получить хождение в ограниченных сферах — как нынешние «пейджер» или «хакер», либо стать широко употребимым — как, например, «зонтик», «специальный» или «информация». Практически все иностранные заимствования сначала проходят стадию варваризмов. При этом возможны варианты — сохранение графической формы, взятой из родного языка, или графическое оформление по правилам нового языка (в последнем случае длительное время могут сосуществовать равноправные варианты написания, как, например, «риелтор» и «риелтер»). В письменной и официальной речи следует избегать употребления варваризмов. В качестве варваризмов могут восприниматься: особенности произношения отдельные слова формы словообразования и синтаксические обороты («В Moscou есть одна барыня, une dame… И она имела une femme de chambre, ещё большой росту» — рассказ Ипполита в «Войне и мире» Льва Толстого). В истории литературного языка обычно сменяются эпохи усиленного его насыщения варваризмами и эпохи борьбы с ними. Первые свидетельствуют об усвоении форм иноязыковой культуры теми группами людей, достоянием и орудием которых является литературный язык; вторая — о начале самостоятельного культурного творчества этих групп (например, усиленное насыщение варваризмами речи русского дворянства в первой половине XVIII века и усиленную борьбу с ними — во второй его половине). В качестве художественного приёма, варваризмы применяются: для достижения комического эффекта: «Но панталоны, фрак, жилет, / Всех этих слов на русском нет»; для создания couleur locale (местного колорита): «Как ты мил в венке лавровом, толстопузый претор мой… Мил, когда тебя несут десять ликторов на форум»; или, пародийно, у Козьмы Пруткова: «И юноши зрю подбородок пушистый меж листьев аканфа и белых колонн» («Древний пластический грек»); в эпохи, когда владение иностранным языком является исключительным достоянием господствующего класса, — для указания на высокое социальное положение действующих лиц ["Die Gräfin spricht wehmütig / Die Liebe ist eine Passion". «Того, что модой самовластной / в высоком лондонском кругу / зовётся vulgar… Не могу… / Люблю я очень это слово /, Но не могу перевести…» (Пушкин, «Евгений Онегин»). Также у Льва Толстого: «Анна Павловна кашляла несколько дней, у ней был грипп, как она говорила (грипп был тогда новое слово, употреблявшееся редко)…» («Война и мир») (см. «Стилистика», «Лексика»).
|
| rdfs:comment
|
- Barbarism refers to a non-standard word, expression or pronunciation in a language. The term is little used by linguists today, because of its pejorative tone, and the fact that it is not clearly defined. The word barbarism was originally used by the Greeks for foreign terms used in their language.
- Un barbarisme és una expressió, paraula o construcció que no es considera assimilada a la llengua pròpia; es considera un empobriment de la llengua a què s'importa. El terme ve de bàrbar (en el sentit etimològic d'estranger) i té una connotació negativa.
- Barbarismo, según el punto de vista normativo reflejado en el Diccionario de la Real Academia Española (RAE), es una incorrección que consiste en pronunciar o escribir mal las palabras, o en emplear vocablos impropios. En Lingüística estricta puede corresponder a una forma estigmatizada socialmente, o bien a una innovación lingüística. Barbarismo es también un extranjerismo no incorporado totalmente al idioma. Se trata de un caso particular de barbarismo en su primera acepción.
- Un barbarisme est une faute de langage qui enfreint les règles de la morphologie (la forme n'existe pas), non celles de la syntaxe . Il consiste à importer dans une langue donnée, des formes qui sont usuelles dans une langue étrangères (si tel n'est pas le cas, on pourra parler de cacographie, ou d'hypercorrection). Ce mot s'emploie surtout pour les fautes de traduction dans les langues anciennes (latin, grec, hébreux, arabe classique).
- A barbarizmus a szavak fonetikai értelemben korrekt kiejtése, hangzásbeli tisztasága elleni vétség. Bár nyelvtani értelemben vétséget észlelünk, a költői gyakorlatban költői eszköznek, valamilyen hatást kifejtő stilisztikai eszköznek tekintjük az efféle jelenségeket. Leggyakrabban metrikai vagy ritmikai okai vannak.
- Een barbarisme is een woord dat, of een zinswending of conventie die: is overgenomen uit, of gevormd naar het voorbeeld van, een vreemde taal; en in gezaghebbende taalvoorschriften wordt afgekeurd als strijdig met het eigen karakter van de taal waarin het/zij is overgenomen. Barbarismen worden op het tweede criterium formeel onderscheiden van ontleningen, die ondanks hun uitheemse oorsprong niet noodzakelijkerwijs worden afgekeurd.
- Barbaryzm (z gr. barbarismós, od bárbaros - barbarzyńca, cudzoziemiec) - element (wyraz lub zwrot) lub forma (forma fleksyjna, konstrukcja składniowa) przeniesiony do wypowiedzi z języka obcego (zapożyczenie). W literaturze chwyt stylistyczny służący podkreśleniu kunsztowności wypowiedzi (zwłaszcza makaronizmy w literaturze barokowej), wywołaniu efektów humorystycznych lub językowej charakterystyce postaci
- În lingvistică se numeşte barbarism (sau xenism, mai rar străinism) un cuvînt introdus dintr-o limbă străină, care adesea nu răspunde unei necesităţi reale a vocabularului şi care nu este asimilat. Barbarismele pot apărea şi prin deformarea unor cuvinte deja existente în limba în cauză. Utilizarea de barbarisme este considerată o greşeală. Uneori distincţia dintre barbarism şi neologism este neclară.
- Варваризм — иностранное слово или выражение, не полностью освоенное языком и воспринимаемое как чужеродное, как нарушение общепринятой языковой нормы.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
