| dbpprop:abstract
|
- Barbarian is a term for an uncivilized person, often used pejoratively, either in a general reference to a member of a nation or ethnos, typically a tribal society as seen by an urban civilization either viewed as inferior, or admired as a noble savage. In idiomatic or figurative usage, a "barbarian" may also be an individual reference to a brutal, cruel, warlike, insensitive person. The term originates in the ancient Greek civilization, meaning "anyone who is not Greek". Comparable notions are found in non-European civilizations.
- Barbar (von griech. βάρβαρος, bárbaros, Plural bárbaroi), war die ursprüngliche Bezeichnung im antiken Griechenland für alle diejenigen, die nicht (oder schlecht) griechisch sprachen . Parallel wurde von den Indern das Sanskrit-Wort barbarāh (Plur. ) ‚Stammler, Laller‘ zur Bezeichnung fremdartiger Völker verwendet. Im modernen Sprachgebrauch wird der Begriff abfällig in der Bedeutung „unzivilisierte, ungebildete Menschen“ verwendet.
- Els bàrbars (del mot grec βάρβαρος) eren els no-grecs, aquells qui no empraven el grec com a idioma matern. La paraula era una onomatopeia: bar-bar representa la impressió del blah-blah produït a l'escoltar un idioma desconegut.
- Pojmem „barbaros“ – barbar označovali Řekové všechny národy, jejichž jazyku nerozuměli. Od řecko-perských válek začalo toto slovo nabývat v řečtině hanlivého odstínu, který zcela převládl v období helénismu. Barbar byl poté považován za hrubého, nevzdělaného a krutého člověka. Od Řeků převzali pojem ve 3. století př. n. l. Římané, kteří se i jinak hlásili k řecké kultuře jako ke svému vzoru (třebaže část Řeků je samotné původně řadila k barbarům). Římané přesvědčení o univerzalitě své civilizace vztahovali pojem „barbar“, „barbaři“ na všechna etnika nacházející se vně jejich kulturního okruhu, například i na Peršany s jejich staletou státní tradicí. Přesto existovala jistá diferenciace – někteří antičtí autoři byli ochotni vidět v perské říši protiváhu říše římské, což pro germánské, skythské či jiné národy neplatilo. I výraz barbar je proto třeba chápat pružně, neboť z římské strany šlo spíše o vyjádření nároku na kulturní nadřazenost než o odsouzení jiných civilizací jako takových.
- Bárbaro es un exónimo peyorativo que procede del griego y su traducción literal es "el que balbucea". Aunque los griegos empleaban el término para referirse a personas extranjeras, que no hablaban el griego y cuya lengua extranjera sonaba a sus oídos como un balbuceo incompresible u onomatopeya (bar-bar- similar a bla-bla-). Existen escritos, como los de Isócrates, que demuestran una apertura de este pueblo para concebir a los bárbaros no como "extranjeros", sino como individuos que carecían de educación, independientemente de su lugar de nacimiento. Los romanos tomaron posteriormente la palabra y su significado para el trato con los pueblos que invadieron el Imperio Romano. Los clásicos dieron el nombre de bárbaros a todos los extranjeros de las comarcas fronterizas con el Imperio, y con los que lucharon, si bien se limita la consideración a los que, ocupando en Europa las comarcas al norte del Imperio, invadieron éste, apoderándose de su parte occidental. Estos pueblos formaban tres grupos: El de raza amarilla El de raza blanca eslava, Sármatas, en el Danubio y Alanos, a orillas del mar Negro El de raza blanca no eslava, grupo que se detalla a continuación. La etnología y antropología tradicionales, con una terminología ya desfasada y una eurocéntrica visión de las sociedades primitivas, denominó barbarie a un estadio de evolución cultural de las sociedades humanas, intermedio entre el de salvajismo y de civilización.
- Barbaari on sivistymätöntä tai raakalaismaista ihmistä kuvaava sana. Sana barbaari on peräisin antiikin Kreikasta, alkuperäiseltä merkitykseltään henkilö, joka ei puhunut kreikkaa. Sana oli todennäköisesti onomatopoeettinen, kuvaten ulkomaalaisten käsittämätöntä pälätystä ”bar, bar”. Myöhemmin roomalaiset lainasivat sanan tarkoittaen sillä henkilöä, joka ei puhunut kreikkaa tai latinaa.
- Barbare — et le concept de barbarie qui lui est attaché — ont, de tout temps, eu une connotation péjorative. Ils peuvent traduire à la fois le mépris pour l’autre, l’étranger, ainsi que la crainte qu’il inspire. Cependant, pour Thucydide, il possède aussi un sens technique : celui des valeurs locales opposées aux valeurs supposées universelles du civilisé, par exemple l'intérêt du clan avant la justice générale. Michel de Montaigne, qui vécut l’époque « barbare » des guerres de religion de la fin du XVI siècle, exprime fort bien le premier sentiment, lorsqu’il écrit dans ses Essais : « Chacun appelle barbarie ce qui n’est pas de son usage. » Au fil de l’histoire, le terme a revêtu différentes acceptions.
- A barbárok koronként változó, de többnyire pejoratív stílusértékű kifejezésével az ókortól napjainkig folyamatosan árnyalódó jelentéstartalommal a saját kultúránktól idegen, esetleg műveletlen, bárdolatlan népelemeket, közösségeket írjuk le. Eredetileg az ókori Görögországban jelölték barbarosz (βάρβαρος) kifejezéssel a nem görögöket. A szó feltehetőleg a ’dadogó, érthetetlenül beszélő' kifejezésből ered, s aki nem volt hellén, azt barbárnak tekintették. Egyes népekkel azonban kivételt tettek, így a Nagy Sándor korabeli makedónokat és a rómaiakat sem tekintették barbárnak. A barbárok a régi görög felfogás szerint idegennyelvű népek, de a perzsák ellen vívott szabadságharctól kezdve a szónak megvető értelme is volt, jelezve a durvaságot, a kegyetlenséget, a műveletlenséget.
- Barbaro (βάρβαρος translitterato barbaros) è la parola onomatopeica con cui gli antichi greci indicavano gli stranieri (letteralmente i "balbuzienti"), cioè coloro che non sapevano parlare il greco, quindi non ne condividevano la cultura.
- 野蛮（やばん、Barbarian）とは、文明に対立する概念、多く自身を「文明」と称する人々に依り、付けられるレッテル。ここでは例として欧州人の蛮族観を説明する。
- Het woord barbaar betekent onbeschaafd/onderontwikkeld persoon en komt van het Griekse Barbaros, Barbarikon, het als grappig opgevatte geluid dat de barbaroi maakten als ze in Griekse oren 'beschaafd' wilden spreken. De Grieken en, in navolging van hen met de term barbarus, de Romeinen, noemden ieder volk barbaren als ze hen niet konden verstaan of als hun cultuur op hen vreemd overkwam. Daarmee werd in die tijd niet bedoeld dat die volken onbeschaafd waren. Dat blijkt onder andere uit Handelingen 28:2 waar de barbaroi van Malta als bijzonder filanthrópian (wat vriendelijk, dus gastvrij betekent) worden beschreven. Dat beschavingsniveau geen enkele rol speelde in de kwalificatie barbaar, blijkt ook uit het feit dat ondanks de enorme kloof in culturele verfijning tussen enerzijds Perzen en anderzijds bijvoorbeeld Kelten en Germanen alle als barbaren werden betiteld. Later is hier het woord Berber van afgeleid, de oude Europese en meestgebruikte naam voor de Imazighen. Dit volk werd vroeger dan ook barbaren genoemd, die woonden in Barbarije, het huidige Algerije, Tunesië, Marokko en Libië. Een soortgelijke betekenis vindt men ook terug in het Berberse woord "Agnaw" waarvan waarschijnlijk Ghana is afgeleid en dat betekent gek, onbegrepen, vreemdeling.
- Barbarer var opprinnelig et gresk begrep som betegnet alle utlendinger, en som ikke hørte til en anerkjent kultur eller farget av taleren eller forfatteren som brukte begrepet. Ordet utrykker med fornærmende dobbelhet («bar-bar») påståtte forsøk av utlendinger å snakke et «ekte» språk. Barbarisk er et beslektet begrep. En som babler uforståelig. Barbarisk er brukt av Paulus i sin hellenistiske betydning i det nye testamente (Romerne 1,14) for å beskrive ikke-grekere og for å beskrive en som knapt snakker et annet språk (1. Korinterbrev 14,11). Ordet er ikke brukt i disse skriftene i den moderne betydningen hedning. Historisk har begrepet blitt utstrakt brukt. Mange folkeslag har forkastet ukjente kulturer og til og med rivaliserende silvilisasjoner som barbariske fordi de var ugjenkjennelige og merkelige. Grekerne beundret skytherne og de østlige gallerne som heroiske individer, men regnet deres kultur som barbarisk. Romerne regnet de forskjellige germanske stammene, de bosatte gallerne og de plyndrende hunerne som barbarere, mens Han-kineserne har regnet Xiongnu, tatarere, tyrkere, mongolere, jurchere, mandchu og europeere som barbarer. Japanske mennesker kalte europeerne nanban, direkte oversatt «barbarere fra sør», fordi portugisiske skip så ut til å komme fra sør. I vår tid brukes begrepet mest om «primitive» folkeslag som angrep og herjet de teknologisk mer avanserte sivilisasjonene i oldtiden og middelalderen. I tillegg blir begrepet i dag brukt om noen som er voldelige, primitive og generelt usiviliserte.
- Barbarzyńca – człowiek dziki, pierwotny, niecywilizowany, okrutny, o prymitywnych odruchach, nieznający kultury europejskiej. W starożytnej Grecji każdy cudzoziemiec, w Rzymie ten, kto nie był Rzymianinem lub Grekiem. U starożytnych Greków pierwotnie neutralne określenie cudzoziemca czy człowieka posługującego się innymi językami niż grecki, później nabrało negatywnego znaczenia, oznaczając przedstawiciela niższej/innej od greckiej i rzymskiej kultury. Rzymianie określali tak przedstawicieli wszystkich ludów, które nie należały do grecko-rzymskiej cywilizacji, które miały cechować się dzikością i brakiem kultury. W toku kontaktów z obcymi cywilizacjami, przede wszystkim wschodnimi, Grecy zauważyli dość istotne różnice, które zaowocowały tezą o wyższości Greków. Wyższość ta miała przejawiać się tym, iż Helle miał prawo do uczestniczenia w życiu politycznym swojej polis, natomiast barbarzyńca wschodni podlegał władcy. Arystoteles doszedł do wniosku, iż "słuszną rzeczą jest, by Hellenowie nad barbarzyńcami panowali, jako że barbarzyńca, a niewolnik to z natury jedno i to samo". Barbarzyńcami dla Rzymian byli m. in. Antowie Awarowie Celtowie Germanie Hunowie Partowie Persowie Sarmaci Scytowie Goci Grecy uznawali też za barbarzyńców m. in. starożytnych Macedończyków, którzy byli po części Grekami.
- Bárbaro é um termo pejorativo para se referir a uma pessoa que não é ou foi civilizada, geralmente indicando um membro de uma determinada nação ou grupo étnico - geralmente uma sociedade tribal - vista por integrantes de uma civilização como inferiores, ou admirados como selvagens nobres. O termo se origina na Antiguidade Clássica, com as civilizações grega e romana, porém a noção é encontrada em diversas outras civilizações fora da Europa.
- Файл:Germaniae antiquae libri tres, Plate 17, Clüver. jpg Варвары Ва́рвары — у древних греков и римлян общее название всех чужеземцев, говорящих на непонятном им языке, им казалось, что эти люди говорят «bar-bar-bar» («гав-гав-гав» — издают звуки животных, в частности собак). В новое время слово варвары стало обозначать совокупность народов, вторгавшихся в пределы Римской империи (варварские завоевания) и основавших на её территории самостоятельные государства. Правовые документы этих народов известны под название «варварские правды». Варвары угрожали границам Римской империи на протяжении нескольких веков. В конце Римской империи, ввиду частых столкновений с германцами, этот термин преимущественно прилагался к последним. Он настолько вошёл в жизненный оборот, что сами германцы стали называть себя «barbari», как можно видеть из их юридических памятников. Впоследствии германцы и другие народы Запада, желая обозначить грубость, жестокость и вообще низкое культурное развитие восточных народов, называли их тем же именем. В настоящее время это слово сделалось вполне нарицательным и нередко употребляется в повседневной жизни, однако, необходимо иметь в виду, что правильное словоупотребление не позволяет смешивать это выражение с термином «дикие, дикари».
- Barbar (latin barbarus, av grekiska βάρβαρος ’person som inte har grekiska som modersmål’) är en pejorativ term för en person som anses som ociviliserad. Begreppet härstammar från antikens Grekland där hellenerna benämnde alla icke-grekiska folk barbarer. Ordet tros vara onomatopoetiskt, dvs ljudhärmande, där bar-bar representerar de obegripliga ljud som hörs av de som inte behärskar det främmande språket. Barbar är besläktat med ett ord som återfinns i sanskrit, barbara ’stammande’, vilket återigen antyder att barbarerna i grekernas öron talade ett obegripligt språk. "Barbar" har senare använts som en rasistisk benämning på icke-vita, både under kolonialtiden och inom den samtida västvärlden. På senare tid har barbarer, kanske främst i litteraturen, även kommit att förknippas med primitivismens idealiserade bild av den "ädla vilden". Inom fantasy, inte minst i subgenren sword and sorcery, brukar barbarer utgöra mäktiga krigare, där det kanske mest kända exemplet är Conan barbaren skapad av Robert E Howard.
- Barbar kelimesi eski Yunanca'da Yunan olmayan anlamında (bar-bar-bar)kullanılmıştır. Ne kadar, antik toplumlar kendileri gibi düşünüp yaşamayanlar için bu tanımı kullanmış olsa da, Romalılar barbar tanımını şöyle yapmaktadır: Elinde hiçbir tahrik edici sebep bulunmamasına karşın, sırf zarar verecek güce sahip olduğu için zarar veren topluluk ya da uygarlıklara barbar denir. Aynı zamanda Orta çağ Avrupasında Hristiyan olmayanlara verilen genel addır. Ayrıca,"vahşi", "yabani", "ilkel" ve "uygarlaşmamış" kelimeriyle anlamdaş olarak da görülür barbar kelimesi.
- Ва́рвар (грец. βάρβαροι, «незрозуміле які») — зневажливий термін, яким позначають людину, представника певного народу або племені, що дійсно або уявно перебуває на доцивіліазційному або нижчому цивілізаційному рівні розвитку. Слово «варвар» має грецьке походжнння, однак поняття «варвар» і «варварство» має аналоги у інших не-елліністичних світоглядних системах світу.
- 蛮族，（Barbarian），該詞在西方历史中源於罗马帝国时期未开化的部落和民族的称呼，在当时，日尔曼人也属于蛮族。在中國歷史中，蠻族一詞指涉非中原地區的、文化落後於漢族的民族，最早在先秦時代，「蠻」字僅用於指涉位於南方的的非華夏族群，後來才及於其他四周民族。
|
| rdfs:comment
|
- Barbarian is a term for an uncivilized person, often used pejoratively, either in a general reference to a member of a nation or ethnos, typically a tribal society as seen by an urban civilization either viewed as inferior, or admired as a noble savage. In idiomatic or figurative usage, a "barbarian" may also be an individual reference to a brutal, cruel, warlike, insensitive person. The term originates in the ancient Greek civilization, meaning "anyone who is not Greek".
- Barbar (von griech. βάρβαρος, bárbaros, Plural bárbaroi), war die ursprüngliche Bezeichnung im antiken Griechenland für alle diejenigen, die nicht (oder schlecht) griechisch sprachen . Parallel wurde von den Indern das Sanskrit-Wort barbarāh (Plur. ) ‚Stammler, Laller‘ zur Bezeichnung fremdartiger Völker verwendet. Im modernen Sprachgebrauch wird der Begriff abfällig in der Bedeutung „unzivilisierte, ungebildete Menschen“ verwendet.
- Els bàrbars (del mot grec βάρβαρος) eren els no-grecs, aquells qui no empraven el grec com a idioma matern. La paraula era una onomatopeia: bar-bar representa la impressió del blah-blah produït a l'escoltar un idioma desconegut.
- Pojmem „barbaros“ – barbar označovali Řekové všechny národy, jejichž jazyku nerozuměli. Od řecko-perských válek začalo toto slovo nabývat v řečtině hanlivého odstínu, který zcela převládl v období helénismu. Barbar byl poté považován za hrubého, nevzdělaného a krutého člověka. Od Řeků převzali pojem ve 3. století př. n. l.
- Bárbaro es un exónimo peyorativo que procede del griego y su traducción literal es "el que balbucea". Aunque los griegos empleaban el término para referirse a personas extranjeras, que no hablaban el griego y cuya lengua extranjera sonaba a sus oídos como un balbuceo incompresible u onomatopeya (bar-bar- similar a bla-bla-).
- Barbaari on sivistymätöntä tai raakalaismaista ihmistä kuvaava sana. Sana barbaari on peräisin antiikin Kreikasta, alkuperäiseltä merkitykseltään henkilö, joka ei puhunut kreikkaa. Sana oli todennäköisesti onomatopoeettinen, kuvaten ulkomaalaisten käsittämätöntä pälätystä ”bar, bar”. Myöhemmin roomalaiset lainasivat sanan tarkoittaen sillä henkilöä, joka ei puhunut kreikkaa tai latinaa.
- Barbare — et le concept de barbarie qui lui est attaché — ont, de tout temps, eu une connotation péjorative. Ils peuvent traduire à la fois le mépris pour l’autre, l’étranger, ainsi que la crainte qu’il inspire. Cependant, pour Thucydide, il possède aussi un sens technique : celui des valeurs locales opposées aux valeurs supposées universelles du civilisé, par exemple l'intérêt du clan avant la justice générale.
- A barbárok koronként változó, de többnyire pejoratív stílusértékű kifejezésével az ókortól napjainkig folyamatosan árnyalódó jelentéstartalommal a saját kultúránktól idegen, esetleg műveletlen, bárdolatlan népelemeket, közösségeket írjuk le. Eredetileg az ókori Görögországban jelölték barbarosz (βάρβαρος) kifejezéssel a nem görögöket.
- Barbaro (βάρβαρος translitterato barbaros) è la parola onomatopeica con cui gli antichi greci indicavano gli stranieri (letteralmente i "balbuzienti"), cioè coloro che non sapevano parlare il greco, quindi non ne condividevano la cultura.
- 野蛮（やばん、Barbarian）とは、文明に対立する概念、多く自身を「文明」と称する人々に依り、付けられるレッテル。ここでは例として欧州人の蛮族観を説明する。
- Het woord barbaar betekent onbeschaafd/onderontwikkeld persoon en komt van het Griekse Barbaros, Barbarikon, het als grappig opgevatte geluid dat de barbaroi maakten als ze in Griekse oren 'beschaafd' wilden spreken. De Grieken en, in navolging van hen met de term barbarus, de Romeinen, noemden ieder volk barbaren als ze hen niet konden verstaan of als hun cultuur op hen vreemd overkwam. Daarmee werd in die tijd niet bedoeld dat die volken onbeschaafd waren.
- Barbarer var opprinnelig et gresk begrep som betegnet alle utlendinger, en som ikke hørte til en anerkjent kultur eller farget av taleren eller forfatteren som brukte begrepet. Ordet utrykker med fornærmende dobbelhet («bar-bar») påståtte forsøk av utlendinger å snakke et «ekte» språk. Barbarisk er et beslektet begrep. En som babler uforståelig.
- Barbarzyńca – człowiek dziki, pierwotny, niecywilizowany, okrutny, o prymitywnych odruchach, nieznający kultury europejskiej. W starożytnej Grecji każdy cudzoziemiec, w Rzymie ten, kto nie był Rzymianinem lub Grekiem. U starożytnych Greków pierwotnie neutralne określenie cudzoziemca czy człowieka posługującego się innymi językami niż grecki, później nabrało negatywnego znaczenia, oznaczając przedstawiciela niższej/innej od greckiej i rzymskiej kultury.
- Bárbaro é um termo pejorativo para se referir a uma pessoa que não é ou foi civilizada, geralmente indicando um membro de uma determinada nação ou grupo étnico - geralmente uma sociedade tribal - vista por integrantes de uma civilização como inferiores, ou admirados como selvagens nobres. O termo se origina na Antiguidade Clássica, com as civilizações grega e romana, porém a noção é encontrada em diversas outras civilizações fora da Europa.
- Файл:Germaniae antiquae libri tres, Plate 17, Clüver. jpg Варвары Ва́рвары — у древних греков и римлян общее название всех чужеземцев, говорящих на непонятном им языке, им казалось, что эти люди говорят «bar-bar-bar» («гав-гав-гав» — издают звуки животных, в частности собак).
- Barbar (latin barbarus, av grekiska βάρβαρος ’person som inte har grekiska som modersmål’) är en pejorativ term för en person som anses som ociviliserad. Begreppet härstammar från antikens Grekland där hellenerna benämnde alla icke-grekiska folk barbarer. Ordet tros vara onomatopoetiskt, dvs ljudhärmande, där bar-bar representerar de obegripliga ljud som hörs av de som inte behärskar det främmande språket.
- Barbar kelimesi eski Yunanca'da Yunan olmayan anlamında (bar-bar-bar)kullanılmıştır. Ne kadar, antik toplumlar kendileri gibi düşünüp yaşamayanlar için bu tanımı kullanmış olsa da, Romalılar barbar tanımını şöyle yapmaktadır: Elinde hiçbir tahrik edici sebep bulunmamasına karşın, sırf zarar verecek güce sahip olduğu için zarar veren topluluk ya da uygarlıklara barbar denir. Aynı zamanda Orta çağ Avrupasında Hristiyan olmayanlara verilen genel addır.
- Ва́рвар (грец. βάρβαροι, «незрозуміле які») — зневажливий термін, яким позначають людину, представника певного народу або племені, що дійсно або уявно перебуває на доцивіліазційному або нижчому цивілізаційному рівні розвитку.
- 蛮族，（Barbarian），該詞在西方历史中源於罗马帝国时期未开化的部落和民族的称呼，在当时，日尔曼人也属于蛮族。在中國歷史中，蠻族一詞指涉非中原地區的、文化落後於漢族的民族，最早在先秦時代，「蠻」字僅用於指涉位於南方的的非華夏族群，後來才及於其他四周民族。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
