| dbpprop:abstract
|
- In Christianity, baptism is the ritual act, with the use of water, by which one is admitted to membership of the Christian Church and, in the view of some, as a member of the particular Church in which the baptism is administered. The usual form of baptism among the earliest Christians was for the candidate (or "baptizand") to be immersed totally or partially. While John the Baptist's use of a deep river for his baptism suggests immersion, pictorial and archaeological evidence of Christian baptism from the 3rd century onwards indicates that the normal form was to have the candidate stand in water while water was poured over the upper body. Other common forms of baptism now in use include pouring water three times on the forehead. Baptism was seen as in some sense necessary for salvation, until Huldrych Zwingli in the sixteenth century denied its necessity. Martyrdom was identified early in church history as baptism by blood, enabling martyrs who had not been baptized by water to be saved. Later, the Catholic Church identified a baptism of desire, by which those preparing for baptism who die before actually receiving the sacrament are considered saved. Some Christians, particularly Quakers and the Salvation Army, do not see baptism as necessary. Among those that do, differences can be found in the manner and mode of baptizing and in the understanding of the significance of the rite. Most Christians baptize "in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit", but some baptize in Jesus' name only. Most Christians baptize infants, many others do not. Some insist on submersion or at least partial immersion of the person who is baptized, others consider that any form of washing by water is sufficient. The English word "baptism" has been used in reference to any ceremony, trial, or experience by which one is initiated, purified, or given a name. See Other initiation ceremonies below.
- Die Taufe ist ein Ritus, der im Christentum seit der Zeit des Neuen Testaments und in fast allen christlichen Konfessionen den sichtbaren Eintritt in das Christentum markiert.
- El baptisme o bateig és el primer dels sagraments del cristianisme. El seu nom significa "immersió" i es realitza per simbolitzar l'entrada de la persona a l'església, amb l'aigua que el renta del pecat anterior. Es va instaurar per imitar la vida de Crist, que abans d'anar a predicar es va fer batejar per Joan Baptista.
- Křest (ze staroněm. krist Kristus; řecky βάπτισμα ponoření < βαπτίζειν nořit, ponořovat) je obřad obmytí vodou, užívaný v některých náboženstvích - určitých historických skupinách židovství a především křesťanství. V křesťanství je křest jednou ze svátostí a představuje očištění od hříchů a sjednocení věřícího s Kristem v jeho smrti a vzkříšení. Počátky křesťanské praxe křtít sahají k osobě Jana Křtitele, který podle Nového zákona pokřtil Ježíše v řece Jordánu. Křesťané křtí v závislosti na tradici pokropením, politím nebo plným ponořením do vody.
- Por bautismo se hace referencia a un rito de iniciación y/o purificación, que es común en varias religiones diferentes, así como en varias comuniones y denominaciones cristianas. El bautismo cristiano -en el que se concentra este artículo- consiste en una determinada aplicación del agua sobre una persona, invocando a la Trinidad: el Padre, el Hijo y el Espíritu Santo (o a Jesús solo, en algunas versiones del cristianismo), con el fin de hacer participar a quien lo recibe en la muerte y la resurrección de Jesucristo, constituyéndole: profeta, sacerdote y rey junto con Cristo, hijo(a) de Dios y heredero(a) de su Reino, e integrándole a la comunidad de la Iglesia, como miembro vivo del Cuerpo Místico de Cristo. La Iglesia Católica define el sacramento del bautismo como: «Un signo sensible instituido por nuestro Señor Jesuscristo para perdonar el pecado original y cualquiera otro que hubiese en el que se bautiza. » En el catolicismo romano y el protestantismo clásico —debido a la teología de San Agustín (siglo V) y sus ulteriores evoluciones en los reformadores Martín Lutero y Juan Calvino—, el bautismo ha revestido también la importancia de ser un antídoto contra el pecado original.
- Kaste on kristillinen toimitus, jossa kastettu liitetään kirkon eli Kristuksen ruumiin jäseneksi. Kreikkalaisessa Uudessa testamentissa käytetään kastamisesta verbiä baptizō, "upottaa", "painaa veden sisään", "pestä", "kastaa", ja kasteesta substantiivia baptisma. Kristillisen kasteen perustana on lähetyskäsky Raamatussa: Kasteen katsotaan olevan Jeesuksen antaman lähetyskäskyn täyttämistä. Monet kirkkokunnat, kuten katolinen, ortodoksinen ja luterilainen kirkko, lukevat kasteen sakramentteihin.
- Le baptême (du verbe grec ancien baptizein, fréquentatif du verbe baptein, « plonger dans un liquide ») est un rite ou un sacrement marquant l'entrée d'une personne dans une Église chrétienne. C'est la cérémonie par laquelle on témoigne être chrétien. Purifiés dans l’eau les nouveaux chrétiens sont plongés dans la vie du Christ ressuscité. L'ondoiement est une cérémonie simplifiée du baptême utilisée en cas de risque imminent de décès (mention d'enfant ondoyé dans les anciens registres paroissiaux) et qui se limite à verser de l’eau sur la tête de la personne en prononçant les paroles sacramentelles : « Je te baptise au nom du Père et du Fils et du Saint-Esprit ».
- A keresztség több vallásban gyakorolt szertartás, Európában főként a kereszténységből ismert.
- Il Battesimo è il primo dei sacramenti in molte religioni antiche, come il Mitraismo, e moderne, come la religione cristiana. Le parole "battesimo", "battezzare" derivano dal greco (βαπτίζω, βάπτειν), dove la radice corrispondente indica "immergere nell'acqua". In effetti il battesimo simboleggia il seppellimento del vecchio uomo e la rinascita dell'uomo rinnovato. Nelle sette dei cosiddetti Culti misterici si entrava a far parte attraverso un rito che i greci chiamarono battesimo dalla voce "baptizo", ovvero immergo. L'iniziato dopo un periodo d'indottrinamento veniva immerso in una vasca contenente acqua lustrale che, cancellando tutte le colpe del passato, gli permetteva di ricevere come premio la vita eterna se avesse rispettato le regole dettate dalla religione che aveva abbracciato. I primi a praticare il battesimo furono i sacerdoti egiziani della dea Iside. Questa pratica riservata al principio ai Faraoni, concessa poi ai grandi sacerdoti e quindi ai dignitari politici e agli ufficiali, fu infine estesa a tutti, compresi i ceti più umili. Una forma di comunismo spirituale che, legando le masse a un'unica credenza, favorì l'imperialismo faraonico che era basato su quella politica di ampliamento demografico in atto all'epoca della seconda invasione ebraica dell'Egitto. In seguito al successo politico-sociale riportato dagli egiziani, nel giro di pochi secoli tutte le religioni del Medio Oriente, sostenute dai vari imperialismi, si ritrovarono a praticare il battesimo. Nel rito legato al culto del dio Attis, mentre l'iniziato veniva immerso nell'acqua lustrale, il sacerdote recitava: «Tu sei rinato e da questo momento farai parte del mondo degli eletti a cui sono aperte le porte dell'eternità ». Le cerimonie battesimali, anche se recitate in nome di divinità diverse, si somigliarono tutte. Lo stesso rito celebrato in Egitto per la dea Iside veniva ripetuto in Frigia per Attis, a Babilonia per il dio Marduk, in Grecia per Dioniso e Demetra (Misteri Eleusini) e in Persia per il dio Mitra. Accomunate così da uno stesso rituale e da uno stesso fine, quello di assicurare ai propri seguaci la resurrezione, tutte queste divinità si trovarono nel pieno di una competizione per la supremazia, volta a fare di ciascuna la dominatrice su tutto il Medio Oriente tra il V e il VI secolo a.C. In paesi come la Francia o la Spagna, esiste oggi un'istituzione laica corrispondente al battesimo - il cosiddetto battesimo civile - che sancisce l'inserimento del bambino nella comunità civile di appartenenza. In tutte le chiese cristiane il battesimo apre l'accesso agli altri sacramenti. Viene amministrato per immersione, ma anche per infusione.
- 洗礼（せんれい、バプテスマ、希：βάπτισμα）はキリスト教の入信に際して、全身を水に浸す、あるいはそれを模し簡略化した頭部に水を触れさせる儀式である。 キリスト教における本来の意味での洗礼を受けることを「受洗（じゅせん）」もしくは「受浸（じゅしん）」と言う。日本正教会では「領洗（りょうせん）」とも言う。
- Het doopsel of de doop is binnen het christendom het sacrament van de christelijke initiatie. Op verschillende plaatsen in het Nieuwe Testament komen we de gedachte van de doop tegen. De bekendste plaats in de Bijbel is Matteüs 28 vers 19. Een andere bekende vindplaats is Marcus 16:16. De oorspronkelijke doop bestaat uit een onderdompeling in of onder water. De vroege kerkgeschiedenis vermeldt ons, dat deze vorm van dopen gedurende de eerste drie eeuwen van de kerk gehandhaafd werd. Pas vele eeuwen na de bekering van de Romeinse keizer Constantijn de Grote, waarmee een einde kwam aan de christenvervolgingen, ging men geleidelijk over tot de doop door overgieting (effusio). De christenen werden nu niet meer vervolgd, ze werden juist met respect behandeld, zodat het vele voordelen met zich meebracht om christen te worden. Iedereen die in het christelijke rijk van Constantijn de Grote geboren werd, was door zijn geboorte automatisch een christen en behoorde dan ook gedoopt te worden. Vele christelijke instanties hanteren nog steeds deze laatste methode. Binnen de kerkelijke richtingen waar uitsluitend volwassendoop (volwassen qua denkvermogen) wordt toegepast wordt meestal de onderdompeling gebruikt. In de kerken waar de kinderdoop wordt gepraktiseerd overgiet men dus eerder, in protestantse kerkgenootschappen met kinderdoop wordt het kind soms besprenkeld. Toch worden binnen bijvoorbeeld de Grieks-orthodoxe Kerk en de meerderheid van de Oosters-katholieke Kerken baby's volledig ondergedompeld. In vroeger tijden geschiedde het doopsel ook binnen de Katholieke Kerk en andere kerken door algehele drievoudige onderdompeling; door de Russische Oudgelovigen wordt hieraan onverkort vastgehouden. Door de kinderdoop maakte dit gebruik vaak plaats voor overgieting van het hoofd van de dopeling. De rooms-katholieke Kerk accepteert alleen doopsels door onderdompeling of vloeiende uitgieting, niet die door besprenkeling, als geldig. Het woord 'doop' in het Nieuwe Testament is in het Grieks 'baptisimo', hetgeen volledig onderdompelen of wassen betekent. In het Latijn en in het Credo van de apostolische Kerk leest men dan ook baptisma.
- Dåp (fra lavtysk dope, 'å dyppe', etter gresk baptizein med samme betydning) er en religiøs seremoni i kristne kirkesamfunn som markerer den kristnes inntreden i kirken. Den teologiske betydning av dåpen varier noe fra et samfunn til et annet. I de fleste kirkesamfunn regnes dåpen som et sakrament. Enkelte andre religioner har også seremonier som ligner på dåp.
- Chrzest – praktykowane w wielu religiach rytualne polanie wodą lub zanurzenie w wodzie, oznaczające na ogół duchową odnowę bądź przemianę.
- Baptismo ou batismo é um rito de passagem, feito normalmente com água sobre o iniciado através da imersão, efusão ou aspersão. Este rito de iniciação está presente em vários grupos, religiosos ou não, onde destacam-se Católicos, Protestantes, Evangélicos, Unicistas, Mormonismo, Adventistas do Sétimo Dia, Testemunhas de Jeová e os Batistas. Na Maçonaria, embora seja ordem filosófica e não uma religião, o rito do batismo foi substituído pela adoção de Lawtons.
- Botezul este un ritual care - în creştinism - din perioada Noului Testament şi în aprope toate confesiunile creştine reprezintă modalitatea de intrare vizibilă în comunitatea creştină. În Biserica Catolică, în Biserica Ortodoxă şi în Bisericile Vechi Orientale botezul reprezintă una din cele şapte taine (sacramente).
- Креще́ние (греч. βάπτιση — «погружение в воду») — одно из важнейших христианских таинств. Признаётся всеми христианскими исповеданиями, хотя и не в одинаковом смысле. Согласно словам Иисуса Христа, в водном крещении человек рождается свыше. По учению современных церквей, посредством крещения человек становится членом Церкви. Обряд состоит либо в троекратном погружении человека в воду, либо в обливании крещаемого при отсутствии возможности погружения, с произношением священником установленных молитв.
- Dop är den rituella handling genom vilken någon upptas i den kristna kyrkans gemenskap. Ordet är besläktat med dopp, eftersom dopet ursprungligen (se nedan) normalt utfördes genom nedsänkning i vatten. I äldre texter används ordet döpelse förr än dop. Dopet är i flera samfund ett sakrament, och nödvändigt för att en person skall kunna upptas i kristenheten. Många samfund menar att med dopet blir människan född på nytt i Jesu namn. Det grekiska ord som används för dop i nya testamentets grundtext är baptisma, och enligt Vines Expository Dictionary of New Testament Words syftar det på "neddoppning, fullständig nedsänkning och uppresande". Seden med dop, som har bibliska förlagor, härrör från rituella tvagningar som också förekommer i andra religioner, och då i första hand judendomen.
- Vaftiz, kişinin alnını ıslatmak veya tüm vücudunu suya batırmak şeklinde icra edilen bir dini "arınma" ve "yeniden doğma" törenidir.
- Хрестини — народний обряд, зв'язаний з християнським хрещенням.
- 洗禮（或稱浸禮、聖洗聖事），是一宗教儀式，現普遍指基督教的傳統儀式。據《聖經》記載，施洗約翰曾為耶穌施洗，而這亦是耶穌吩咐的儀式。洗禮一詞「Βάπτισμα」(Baptisma)，其希臘原文意思是進入水中或沉入水中。 洗禮通過把水倒在、撒向受洗者頭上或把受浸者放進水中，然後扶起來施行。現天主教、東正教和大部分的基督新教實施的嬰兒洗禮在3世紀時出現。由於對洗禮有不同的理解，因而形成不同的宗派；不同的宗派內，在基督教歷史上也發展出不同的教義。對於洗禮的討論，主要提到：洗禮的效能，施洗的方法及嬰孩、死人受洗等問題。
|
| rdfs:comment
|
- In Christianity, baptism is the ritual act, with the use of water, by which one is admitted to membership of the Christian Church and, in the view of some, as a member of the particular Church in which the baptism is administered. The usual form of baptism among the earliest Christians was for the candidate (or "baptizand") to be immersed totally or partially.
- Die Taufe ist ein Ritus, der im Christentum seit der Zeit des Neuen Testaments und in fast allen christlichen Konfessionen den sichtbaren Eintritt in das Christentum markiert.
- El baptisme o bateig és el primer dels sagraments del cristianisme. El seu nom significa "immersió" i es realitza per simbolitzar l'entrada de la persona a l'església, amb l'aigua que el renta del pecat anterior. Es va instaurar per imitar la vida de Crist, que abans d'anar a predicar es va fer batejar per Joan Baptista.
- Křest (ze staroněm. krist Kristus; řecky βάπτισμα ponoření < βαπτίζειν nořit, ponořovat) je obřad obmytí vodou, užívaný v některých náboženstvích - určitých historických skupinách židovství a především křesťanství. V křesťanství je křest jednou ze svátostí a představuje očištění od hříchů a sjednocení věřícího s Kristem v jeho smrti a vzkříšení.
- Por bautismo se hace referencia a un rito de iniciación y/o purificación, que es común en varias religiones diferentes, así como en varias comuniones y denominaciones cristianas.
- Kaste on kristillinen toimitus, jossa kastettu liitetään kirkon eli Kristuksen ruumiin jäseneksi. Kreikkalaisessa Uudessa testamentissa käytetään kastamisesta verbiä baptizō, "upottaa", "painaa veden sisään", "pestä", "kastaa", ja kasteesta substantiivia baptisma. Kristillisen kasteen perustana on lähetyskäsky Raamatussa: Kasteen katsotaan olevan Jeesuksen antaman lähetyskäskyn täyttämistä.
- Le baptême (du verbe grec ancien baptizein, fréquentatif du verbe baptein, « plonger dans un liquide ») est un rite ou un sacrement marquant l'entrée d'une personne dans une Église chrétienne. C'est la cérémonie par laquelle on témoigne être chrétien. Purifiés dans l’eau les nouveaux chrétiens sont plongés dans la vie du Christ ressuscité.
- A keresztség több vallásban gyakorolt szertartás, Európában főként a kereszténységből ismert.
- Il Battesimo è il primo dei sacramenti in molte religioni antiche, come il Mitraismo, e moderne, come la religione cristiana. Le parole "battesimo", "battezzare" derivano dal greco (βαπτίζω, βάπτειν), dove la radice corrispondente indica "immergere nell'acqua". In effetti il battesimo simboleggia il seppellimento del vecchio uomo e la rinascita dell'uomo rinnovato.
- 洗礼（せんれい、バプテスマ、希：βάπτισμα）はキリスト教の入信に際して、全身を水に浸す、あるいはそれを模し簡略化した頭部に水を触れさせる儀式である。 キリスト教における本来の意味での洗礼を受けることを「受洗（じゅせん）」もしくは「受浸（じゅしん）」と言う。日本正教会では「領洗（りょうせん）」とも言う。
- Het doopsel of de doop is binnen het christendom het sacrament van de christelijke initiatie. Op verschillende plaatsen in het Nieuwe Testament komen we de gedachte van de doop tegen. De bekendste plaats in de Bijbel is Matteüs 28 vers 19. Een andere bekende vindplaats is Marcus 16:16. De oorspronkelijke doop bestaat uit een onderdompeling in of onder water. De vroege kerkgeschiedenis vermeldt ons, dat deze vorm van dopen gedurende de eerste drie eeuwen van de kerk gehandhaafd werd.
- Dåp (fra lavtysk dope, 'å dyppe', etter gresk baptizein med samme betydning) er en religiøs seremoni i kristne kirkesamfunn som markerer den kristnes inntreden i kirken. Den teologiske betydning av dåpen varier noe fra et samfunn til et annet. I de fleste kirkesamfunn regnes dåpen som et sakrament. Enkelte andre religioner har også seremonier som ligner på dåp.
- Chrzest – praktykowane w wielu religiach rytualne polanie wodą lub zanurzenie w wodzie, oznaczające na ogół duchową odnowę bądź przemianę.
- Baptismo ou batismo é um rito de passagem, feito normalmente com água sobre o iniciado através da imersão, efusão ou aspersão. Este rito de iniciação está presente em vários grupos, religiosos ou não, onde destacam-se Católicos, Protestantes, Evangélicos, Unicistas, Mormonismo, Adventistas do Sétimo Dia, Testemunhas de Jeová e os Batistas. Na Maçonaria, embora seja ordem filosófica e não uma religião, o rito do batismo foi substituído pela adoção de Lawtons.
- Botezul este un ritual care - în creştinism - din perioada Noului Testament şi în aprope toate confesiunile creştine reprezintă modalitatea de intrare vizibilă în comunitatea creştină. În Biserica Catolică, în Biserica Ortodoxă şi în Bisericile Vechi Orientale botezul reprezintă una din cele şapte taine (sacramente).
- Креще́ние (греч. βάπτιση — «погружение в воду») — одно из важнейших христианских таинств. Признаётся всеми христианскими исповеданиями, хотя и не в одинаковом смысле. Согласно словам Иисуса Христа, в водном крещении человек рождается свыше.
- Dop är den rituella handling genom vilken någon upptas i den kristna kyrkans gemenskap. Ordet är besläktat med dopp, eftersom dopet ursprungligen (se nedan) normalt utfördes genom nedsänkning i vatten. I äldre texter används ordet döpelse förr än dop. Dopet är i flera samfund ett sakrament, och nödvändigt för att en person skall kunna upptas i kristenheten. Många samfund menar att med dopet blir människan född på nytt i Jesu namn.
- Vaftiz, kişinin alnını ıslatmak veya tüm vücudunu suya batırmak şeklinde icra edilen bir dini "arınma" ve "yeniden doğma" törenidir.
- Хрестини — народний обряд, зв'язаний з християнським хрещенням.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
