| dbpprop:abstract
|
- The bandoneón is a type of concertina particularly popular in Argentina and Uruguay. It plays an essential role in the orquesta tipica, the tango orchestra. The bandoneón, called bandonion by its German inventor, Heinrich Band (1821-1860), was originally intended as an instrument for religious music and the popular music of the day, in contrast to its predecessor, the German concertina (or Konzertina), considered to be a folk instrument by some modern authors. German sailors and emigrants to Argentina brought the instrument with them in the late nineteenth century, where it was incorporated into the local music.
- Das Musikinstrument Bandoneon, auch Bandonion, ist ein von Heinrich Band konstruiertes Handzuginstrument, das aus der Konzertina entwickelt wurde.
- Un bandoneó és un instrument aeròfon de la família de les harmòniques, variant de l'acordió, de forma rectangular i proveït de botons en ambdós costats que formen un timbre particular. Pot ser unitònic o bitònic i pot arribar a produir entre 100 i 144 sons diferents. És un instrument típic de la música popular, emprat especialment als Balcans, a l'Argentina i a l'Uruguai. Fou inventat el 1846 pel constructor H. Band de Krefeld.
- Bandoneon je druh knoflíkové tahací harmoniky. Byl vynalezen v Německu v roce 1854 pro účely náboženské hudby (pravděpodobně jako levnější náhrada varhan), odkud se rozšířil především do Argentiny a Uruguaye, kde se dodnes používá hlavně v tangu, ale i ve folkóru.
- El bandoneón es un instrumento musical aerófono a fuelle, pariente de la concertina (koncertina) y del acordeón, de forma rectangular y sección cuadrada y timbre particular. Es muy popular en el Río de la Plata, particularmente Buenos Aires y Montevideo, por su vinculación con el tango. También popular en la Mesopotamia argentina por su utilización en el chamamé. El nombre proviene del alemán bandonion y, éste es un acrónimo de Heinrich Band (1821-1860) a quien se le adjudica su invención. El músico ejecutante de bandoneón recibe el apelativo de bandoneonista.
- Bandoneón (alun perin bandonion) on harmonikansukuinen soitin, joka on tullut tunnetuksi tärkeimpänä soittimena argentiinalaisessa tangossa. Soitin on kotoisin Saksasta, mutta se kulkeutui siirtolaisten mukana 1800-luvun lopulla Etelä-Amerikkaan, jossa se otettiin pian käyttöön argentiinalaisessa tangossa. Alkuperäinen bandoneón on vaihtoääninen, eli kun paljetta vedetään tai työnnetään, samasta näppäimestä tulee eri sävel. Tunnetuimpia bandonéoisteja ovat mm. Astor Piazzolla, Luis di Matteo ja Juan José Mosalini. Bandoneón on kotiutunut myös suomalaiseen tangoon ja mm. Jarmo Tinkalan soittoa kuullaan vuosittain Seinäjoen Tangomarkkinoilla. Suomessa argentiinalaista tango nuevoa soittaa mm. Otra Vez.
- Le bandonéon est un instrument de musique à vent et à clavier de la famille des instruments à anches libres, originaire d'Allemagne. Il existe une confusion sur la différence entre les claviers bi-sonores et uni-sonores du bandonéon, qui ne désignent pas un système particulier, mais définissent deux ensembles de systèmes distincts. On appelle à tort, diatonique, les bandonéons aux claviers bi-sonores, car ils sont parfaitement chromatiques aussi bien en tirant qu'en poussant. Un bandonéon diatonique n'est en fait qu'un concertina allemand avec deux ou trois rangées. On appelle à tort chromatique, les bandonéons aux claviers uni-sonores Peguri, car tous les bandonéons sont chromatiques. Le bandonéon est bi-sonore car directement issu du concertina qui lui est diatonique bi-sonore. Il existe autant de systèmes de claviers que de facteurs d'instruments. Des systèmes de claviers "uni-sonores" tels que le Kusserov, Peguri en 1925, Piano ou encore Chromatica, ont été aussi fabriqués et utilisé localement pour certains.
- A bandoneón (a feltaláló, Heincrich Band nevéből) szabad nyelvsípokkal működő billentyűs aerofon hangszer, harmonikaszerű légszekrénnyel. Elsősorban Argentínában és Uruguayban népszerű, a hagyományos tangózenekar fontos hangszere. Nem azonos a köznyelvben „tangóharmonika” néven nevezett hangszerrel, az akkordeonnal.
- Il bandoneón, chiamato bandonion dal suo inventore, il musicista tedesco Heinrich Band, è uno strumento musicale della famiglia degli strumenti ad ancia, con mantice, come la concertina e la fisarmonica; può essere diatonico o cromatico. Il bandoneón è lo strumento fondamentale delle orchestre di tango argentine. Nacque originariamente come strumento per la musica sacra, per accompagnare i canti durante le processioni, in contrasto con il suo parente più prossimo, la Concertina (Konzertina), strumento considerato più popolare. Gli emigranti tedeschi portarono questo strumento con sé, all'inizio del XX secolo, in Argentina, ove rapidamente incontrò grande successo, e fu presto inserito nel contesto della musica locale. Come la concertina, il bandoneón si suona tenendolo fra le mani, comprimendone ed espandendone il mantice e premendone con le dita i tasti. il bandoneón porta su entrambi i lati dei bottoni: ne ha 38 per il registro acuto e 33 per il grave. Ogni tasto emette un suono, e per comporre un accordo è necessario premere più tasti contemporaneamente. Molti dei bottoni del bandoneón diatonico (o meglio bisonoro) generano note diverse quando premuti aprendo il mantice rispetto a quando sono premuti durante la chiusura. Ciò significa che ogni gruppo di tasti ha in effetti due schemi di esecuzione: uno per le note in apertura ed uno per le note in chiusura. Giacché i tasti di pertinenza di una mano sono differenti da quelli dell'altra mano, si devono dunque imparare quattro differenti posizioni dei tasti per riuscire a suonare lo strumento. Inoltre, nessuno di tali schemi presenta una sequenza scalare di note. alcuni dei tasti adiacenti sono disposti a formare triadi: per esempio, i bottoni sotto tre dita vicine possono produrre i suoni LAb, DO e MIb quando lo strumento è compresso, e SOL, SIb e REb quando è aperto. Questo rende più facile eseguire una semplice melodia con I-V armonia, ma abbastanza difficoltoso suonare dei passaggi scalari elaborati. Il bandoneón cromatico ha una struttura interna ed esterna sostanzialmente identica al bandoneón diatonico, ma la corrispondenza tra bottoni e suoni è diversa: premendo un bottone si ha la stessa nota sia aprendo il mantice che chiudendolo. La disposizione dei bottoni segue una logica cromatica, per cui la progressione avviene per gruppi di tre bottoni tipo DO-DO#-RE poi RE#-MI-FA, eccetera. Il bandoneón è conosciuto fra i tangueros come "fuelle", "mantice, soffietto": e il fuelle è l'anima delle orchestre di questo genere. Un tango di Pascual Contursi (testi) e Juan Bautista Deambroggio (musica), composto nel 1928 e che Carlos Gardel incorporò nel suo repertorio, tratta già il bandoneón come un figlio adottivo: "Bandoneón arrabalero, / viejo fuelle desinflado, / te encontré como a un pebete / que la madre abandonó" ("Bandoneón dei sobborghi, vecchio soffietto sgonfio, ti ho incontrato come un bimbetto che la madre ha abbandonato"). Fra i più importanti bandoneonistas argentini si devono citare almeno Juan D'Arienzo, Astor Piazzolla, Eduardo Arolas, Pedro Maffia, Pedro Laurenz, Ciriaco Ortíz, Osvaldo Fresedo, Aníbal Troilo, Roberto Di Filippo, Alejandro Barletta, José Libertella, Leopoldo Federico, Daniel Cabrera, Dino Saluzzi, Raúl Garello, Néstor Marconi.
- バンドネオン（英: bandoneon、西: bandoneón）は、主にタンゴで用いられる楽器。
- Een bandoneon is een harmonica-achtig muziekinstrument, dat door Heinrich Band in 1854 uit de Duitse Konzertina ontwikkeld is. De bandoneon heeft een uitzonderlijk lange balg die door de bespeler als het ware 'gebroken' wordt op de knie om zeer felle accenten te krijgen. De klank van de bandoneon is warm en wollig en dat maakt het instrument uitstekend geschikt voor het spelen van melancholisch getinte muziek, zoals de Tango. De bandoneon verschilt wezenlijk van de accordeon en trekzak omdat elke afzonderlijke toets aan beide kanten van het instrument een afzonderlijke toon geeft, in plaats van een akkoordmogelijkheid onder een knop aan de linkerhand. De bandoneon is wisseltonig; duwen en trekken geeft een verschillende toon, net als bij de trekzak en mondharmonica. Door de indeling van de knoppen (op het eerste gezicht bijna willekeurig) is het instrument niet makkelijk bespeelbaar. Aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw was de bandoneon in Duitsland een populair instrument (meer dan 1000 bandoneonverenigingen!), maar door toedoen van het Nazisme, WO II en door de groeiende populariteit van de makkelijker bespeelbare accordeon raakte het instrument daar in onbruik. De bandoneon werd in de 19e eeuw steeds in omvang uitgebreid, zodat hij nu een bereik van bijna 5 octaven heeft. Men zegt dat het instrument rond 1880 door de Ier Thomas Moore werd geïntroduceerd in Argentinië. Hier werd het een van de populairste volksinstrumenten en het ontwikkelde zich tot het kenmerkende instrument van de Argentijnse tango. De bekendste bandoneonspeler wereldwijd is Ástor Piazzolla. Deze nuevo tango-bandoneonist maakte met vele kamerorkesten en grotere orkesten tal van bekende nuevo tango's zoals Adiós Nonino, die gespeeld werd op het huwelijk van Prinses Máxima en Prins Willem-Alexander. De bekendste Nederlandse bandoneonspeler is Carel Kraayenhof.
- Bandoneon eller bandoneón er en type trekkspill som ble konstruert i 1846 av den tyske instrumenthandleren og musikklæreren Heinrich Band (1821-1860) og som ble oppkalt etter ham.
- Bandoneon - instrument z grupy idiofonów dętych klawiszowych (wg innej klasyfikacji należy do grupy aerofonów), rodzaj harmonii ręcznej w typie concertiny, często mylony z akordeonem. Posiada 88 lub więcej guzików i czworokątną obudowę. Zbudowany został w 1854 r. w Niemczech przez Heinricha Banda i od jego nazwiska pochodzi nazwa instrumentu. Pierwotnie miał służyć do grania muzyki religijnej w kościołach; współcześnie wykorzystywany jest przede wszystkim do grania tanga. Wybitnym wirtuozem bandoneonu był Astor Piazzolla.
- O bandoneón é um instrumento musical de palhetas livres, semelhante a uma concertina, utilizado principalmente na Argentina, onde é o principal instrumento da orquestra de tango. O executante do bandoneón é chamado de bandoneonista. O bandoneón foi inventado pelo músico alemão Heinrich Band. O nome original alemão bandonion refere-se ao sobrenome de Band. Foi criado para ser usado na música religiosa e na música popular alemã, em contraste à concertina, que era considerada um instrumento folclórico. Imigrantes alemães levaram, no início do século XX, o bandoneón para a Argentina, onde ele foi incorporado à música local . Como o acordeão e a concertina, o bandoneón é composto de duas placas de palhetas livres, ligadas por um fole. O instrumento é executado ao abrir e fechar o fole, fazendo com que o ar passe pelas palhetas correspondentes aos botões que estejam apertados pelos dedos de ambas as mãos. O bandoneón não possui um teclado cromático como o acordeão. Em vez disso, tem um conjunto de botões para cada mão. Cada botão produz notas diferentes ao abrir e fechar o instrumento. Como em cada lado a disposição das notas é diferente, é preciso aprender quatro layouts de notas diferentes, para conseguir tocar este instrumento. Além disso, os teclados não possuem uma sequência escalar. Em vez disso, os botões estão dispostos para facilitarem a formação de acordes. Por exemplo, três botões adjacentes podem produzir uma tríade Láb, Dó e Mib quando o fole é fechado, e a tríade Sol, Sib e Réb quando é aberto. Isso torna fácil a execução de músicas com progressões harmônicas simples, como I-V-IV, mas é muito difícil a execução de passagens melódicas e escalas.
- Файл:Bandoneon. jpg Бандонеон Бандонео́н — музыкальный инструмент, разновидность гармоники. Назван так по имени его изобретателя — Генриха Банда. Поначалу использовался для исполнения духовной музыки в церквях в Германии. В конце XIX века был завезён в Аргентину и вошёл в состав танго-оркестров. Именно благодаря бандонеону музыка аргентинского танго получила то пронзительно-щемящее звучание, которое привлекает к ней столько поклонников. Известный исполнитель на бандонеоне и композитор — Астор Пьяццола.
- Bandoneon är ett musikinstrument, ett slags litet dragspel, som konstruerades av tyska instrumentmakare kring mitten av 1800-talet, men som senare framför allt kom att bli ett mycket populärt instrument i Argentina, särskilt inom tangomusiken. Bland de tidiga fabrikanterna finns exempelvis C. F. Zimmermann, som med accordeonen som grund satte ihop ett bandoneon-liknande instrument 1846, och Heinrich Band, som 1850 erbjöd bandoneoner till försäljning i sin instrumentbutik. Den mest kände tillverkaren genom tiderna är Alfred Arnold (AA) som i början på 1900-talet hade en omfattande produktion, och vars bandoneoner fortfarande används av flertalet professionella bandoneonister. Bandoneonen är en svårspelad dragspelsvariant, eftersom knapparna inte sitter i tonhöjdsordning och dessutom är växeltoniga (ger olika toner beroende på bälgens vidgande resp. slutande). Knapparna sitter uppe i ett av hörnen istället för utbrett på hela knapplattan.
- Bandoneon, tahminen 1845 yıllarında icat edilen ve Almanya kökenli tuşlu ve körüklü koncertinas isimli enstrümanlar ailesinin bir üyesidir. Koncertinas –İngiliz Adaları’nda kullanılanlardan farklı olarak- her iki tarafında 14 tuşu olan küçük kare bir enstrümandır. Tahminen 1856 yılında tuş sayısı 70’ten fazlaya çıkarılmış ve bu enstrümana Krefeld, kuzey Almanya’da bir müzik dükkânı sahibi Heinrich Band anısına ticari isim olarak ‘Bandoneon’ adı verilmiştir. Bandoneon Almanya’da çeşitli boyutlar sistemlerde geliştirildi. Pek çok modelden biri olan ‘Reinlander’ -Rein bölgesinden- 19. yy’ın sonunda ‘Chemnitzer’ modelinin -Chemnitz şehrinden- Polonyalı ve Çek göçmenler tarafından ABD götürülmesi gibi Arjantin’e ulaştı. Almanya kuzey ve güney Amerika’ya o yıllarda çokça müzik enstrümanı satmıştır, örn. Blues müziğinde kullanılan armonika, Cajun müziğinde kullanılan melodeon kuzeydoğu Brezilya ve Kolombiya’ya her tip akordeon olmak üzere.
|
| rdfs:comment
|
- The bandoneón is a type of concertina particularly popular in Argentina and Uruguay. It plays an essential role in the orquesta tipica, the tango orchestra. The bandoneón, called bandonion by its German inventor, Heinrich Band (1821-1860), was originally intended as an instrument for religious music and the popular music of the day, in contrast to its predecessor, the German concertina (or Konzertina), considered to be a folk instrument by some modern authors.
- Das Musikinstrument Bandoneon, auch Bandonion, ist ein von Heinrich Band konstruiertes Handzuginstrument, das aus der Konzertina entwickelt wurde.
- Un bandoneó és un instrument aeròfon de la família de les harmòniques, variant de l'acordió, de forma rectangular i proveït de botons en ambdós costats que formen un timbre particular. Pot ser unitònic o bitònic i pot arribar a produir entre 100 i 144 sons diferents. És un instrument típic de la música popular, emprat especialment als Balcans, a l'Argentina i a l'Uruguai. Fou inventat el 1846 pel constructor H. Band de Krefeld.
- Bandoneon je druh knoflíkové tahací harmoniky. Byl vynalezen v Německu v roce 1854 pro účely náboženské hudby (pravděpodobně jako levnější náhrada varhan), odkud se rozšířil především do Argentiny a Uruguaye, kde se dodnes používá hlavně v tangu, ale i ve folkóru.
- El bandoneón es un instrumento musical aerófono a fuelle, pariente de la concertina (koncertina) y del acordeón, de forma rectangular y sección cuadrada y timbre particular. Es muy popular en el Río de la Plata, particularmente Buenos Aires y Montevideo, por su vinculación con el tango. También popular en la Mesopotamia argentina por su utilización en el chamamé.
- Bandoneón (alun perin bandonion) on harmonikansukuinen soitin, joka on tullut tunnetuksi tärkeimpänä soittimena argentiinalaisessa tangossa. Soitin on kotoisin Saksasta, mutta se kulkeutui siirtolaisten mukana 1800-luvun lopulla Etelä-Amerikkaan, jossa se otettiin pian käyttöön argentiinalaisessa tangossa. Alkuperäinen bandoneón on vaihtoääninen, eli kun paljetta vedetään tai työnnetään, samasta näppäimestä tulee eri sävel. Tunnetuimpia bandonéoisteja ovat mm.
- Le bandonéon est un instrument de musique à vent et à clavier de la famille des instruments à anches libres, originaire d'Allemagne. Il existe une confusion sur la différence entre les claviers bi-sonores et uni-sonores du bandonéon, qui ne désignent pas un système particulier, mais définissent deux ensembles de systèmes distincts. On appelle à tort, diatonique, les bandonéons aux claviers bi-sonores, car ils sont parfaitement chromatiques aussi bien en tirant qu'en poussant.
- A bandoneón (a feltaláló, Heincrich Band nevéből) szabad nyelvsípokkal működő billentyűs aerofon hangszer, harmonikaszerű légszekrénnyel. Elsősorban Argentínában és Uruguayban népszerű, a hagyományos tangózenekar fontos hangszere. Nem azonos a köznyelvben „tangóharmonika” néven nevezett hangszerrel, az akkordeonnal.
- Il bandoneón, chiamato bandonion dal suo inventore, il musicista tedesco Heinrich Band, è uno strumento musicale della famiglia degli strumenti ad ancia, con mantice, come la concertina e la fisarmonica; può essere diatonico o cromatico. Il bandoneón è lo strumento fondamentale delle orchestre di tango argentine.
- バンドネオン（英: bandoneon、西: bandoneón）は、主にタンゴで用いられる楽器。
- Een bandoneon is een harmonica-achtig muziekinstrument, dat door Heinrich Band in 1854 uit de Duitse Konzertina ontwikkeld is. De bandoneon heeft een uitzonderlijk lange balg die door de bespeler als het ware 'gebroken' wordt op de knie om zeer felle accenten te krijgen. De klank van de bandoneon is warm en wollig en dat maakt het instrument uitstekend geschikt voor het spelen van melancholisch getinte muziek, zoals de Tango.
- Bandoneon eller bandoneón er en type trekkspill som ble konstruert i 1846 av den tyske instrumenthandleren og musikklæreren Heinrich Band (1821-1860) og som ble oppkalt etter ham.
- Bandoneon - instrument z grupy idiofonów dętych klawiszowych (wg innej klasyfikacji należy do grupy aerofonów), rodzaj harmonii ręcznej w typie concertiny, często mylony z akordeonem. Posiada 88 lub więcej guzików i czworokątną obudowę. Zbudowany został w 1854 r. w Niemczech przez Heinricha Banda i od jego nazwiska pochodzi nazwa instrumentu. Pierwotnie miał służyć do grania muzyki religijnej w kościołach; współcześnie wykorzystywany jest przede wszystkim do grania tanga.
- O bandoneón é um instrumento musical de palhetas livres, semelhante a uma concertina, utilizado principalmente na Argentina, onde é o principal instrumento da orquestra de tango. O executante do bandoneón é chamado de bandoneonista. O bandoneón foi inventado pelo músico alemão Heinrich Band. O nome original alemão bandonion refere-se ao sobrenome de Band.
- Файл:Bandoneon. jpg Бандонеон Бандонео́н — музыкальный инструмент, разновидность гармоники. Назван так по имени его изобретателя — Генриха Банда. Поначалу использовался для исполнения духовной музыки в церквях в Германии.
- Bandoneon är ett musikinstrument, ett slags litet dragspel, som konstruerades av tyska instrumentmakare kring mitten av 1800-talet, men som senare framför allt kom att bli ett mycket populärt instrument i Argentina, särskilt inom tangomusiken. Bland de tidiga fabrikanterna finns exempelvis C. F. Zimmermann, som med accordeonen som grund satte ihop ett bandoneon-liknande instrument 1846, och Heinrich Band, som 1850 erbjöd bandoneoner till försäljning i sin instrumentbutik.
- Bandoneon, tahminen 1845 yıllarında icat edilen ve Almanya kökenli tuşlu ve körüklü koncertinas isimli enstrümanlar ailesinin bir üyesidir. Koncertinas –İngiliz Adaları’nda kullanılanlardan farklı olarak- her iki tarafında 14 tuşu olan küçük kare bir enstrümandır.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
