| dbpprop:abstract
|
- The Band of Joy were a 1960s rock band from Birmingham, England. The band is notable as the first of several line-ups included two musicians, Robert Plant and John Bonham who went on to join Led Zeppelin; and, to a lesser degree, because the band's roadie was Noddy Holder. The earliest incarnation of the group was formed in 1966 by Plant. Conflicts with the band's management led to Plant leaving the group after a few months. He quickly tried to form his own Band of Joy, but it soon folded. A third incarnation of the band, including Plant's childhood friend John Bonham, lasted from 1967 to mid-1968. Their brand of soul and blues was popular with Birmingham mods. The final lineup recorded a number of demo recordings in early 1968, but broke up in May 1968 when a recording contract failed to materialise. At some point the lead guitar duties were taken by Dave Pegg, who later played the bass guitar with Fairport Convention and Jethro Tull. The story was recalled by Robert Plant when he joined Fairport at the Cropredy Festival in 1986, with Dave Pegg recalling, that it was Plant who fired him from the band. The very last line up of The Band Of Joy consisted of Robert Plant, John Bonham, John Hill and Mick Strode in 1968. John Hill was a great friend of Bonham, they were at school together, he was playing bass in a band called Uncle Joseph. This was a blues three piece with Simon Fox on drums, later the drummer with Be Bop Deluxe. At a famous art students party in Lye, a black country town, Robert and John co-opted Hill and strode into the band to complete a tour of Scotland for the infamous promoter Duncan Macinon. There are many fond memories of this tour, alas not for Bonzo. John Hill continued playing in The Wellington Kitch Jump Band and also did a stint with the Foundations. In the 1990's he was the bass player with Vincent Flatts Final Drive (stage name Boss Hog), they produced two albums, and more recently with The Notorious Brothers (stage name Johny Flambe), also producing two albums. Mick Strode is still playing fine blues guitar. Plant and Bonham eventually joined Led Zeppelin. Kevyn Gammond and Lockey subsequently formed the country-rock band Bronco, with singer Jess Roden, bassist John Pasternak, drummer Pete Robinson, and future Robert Plant sideman Robbie Blunt. They made two albums before breaking up after a serious road accident. In 1977 Gammond and Lockey revived the Band of Joy, rounding out the lineup with Pasternak, Robinson, and keyboardist Michael Chetwood. They invited Plant and Bonham to contribute to their 1978 self-titled album, but nothing came of it. The group released a second album in 1983 before breaking up. Gammond later joined Robert Plant in the Priory of Brion from 1999 to 2001.
- The Band of Joy – zespół rockowy z Birmingham działający w latach ’60. Znany jest z tego, że w jego składzie znajdowali się Robert Plant i John Bonham, przyszli członkowie Led Zeppelin. Grupa została założona w roku 1966 przez Planta, jednak konflikty z managerem zespołu sprawiły, że po kilku miesiącach Plant odszedł. Próbował wtedy założyć własny zespół Band of Joy, co jednak się nie udało. Ostatnie wcielenie zespołu, w którym Plant grał już wraz z Johnem Bonhamem, istniało od 1967 do połowy 1968 roku. The Band of Joy był zespołem grającym soul i bluesa, a szczególną popularnością cieszył się wśród Modsów w Birmingham. Na początku roku 1968 muzycy zarejestrowali kilka nagrań demo, ale w maju tego roku zakończyli działalność, po tym jak nie uzyskali kontraktu nagraniowego. W pewnym momencie na gitarze prowadzącej grał Dave Pegg, który później grał na gitarze basowej w zespołach Fairport Convention i Jethro Tull. Kiedy w 1986 roku Plant zaśpiewał wraz z Fairport na Cropredy Festival, Pegg wspomniał, że to właśnie Plant wylał go z zespołu. Plant wraz z Johnem Bonhamem ostatecznie przyłączyli się do Led Zeppelin. Kevyn Gammond (pseudonim "Carlisle Egypt") i Paul Lockey stworzyli później zespół grający country-rocka o nazwie Bronco, wraz z wokalistą Jessem Rodenem, basistą Johnem Pasternakiem, perkusistą Pete Robinsonem i gitarzystą Robbiem Bluntem, muzykiem który w wiele lat później towarzyszył na scenie Robertowi Plantowi. Zespół nagrał dwa albumy i zakończył karierę po poważnym wypadku drogowym. W roku 1977 Gammond i Lockey powrócili do pomysłu na Band of Joy i zaczęli grać wraz z Pasternakiem, Robinsonem i klawiszowcem Michaelem Chetwoodem. W 1978 roku zaprosili Planta i Bonhama do zagrania na ich albumie, lecz propozycja ta nie została przyjęta. Przed rozpadem w roku 1983 grupa wydała jeszcze drugi album.
|
| rdfs:comment
|
- The Band of Joy were a 1960s rock band from Birmingham, England. The band is notable as the first of several line-ups included two musicians, Robert Plant and John Bonham who went on to join Led Zeppelin; and, to a lesser degree, because the band's roadie was Noddy Holder. The earliest incarnation of the group was formed in 1966 by Plant. Conflicts with the band's management led to Plant leaving the group after a few months. He quickly tried to form his own Band of Joy, but it soon folded.
- The Band of Joy – zespół rockowy z Birmingham działający w latach ’60. Znany jest z tego, że w jego składzie znajdowali się Robert Plant i John Bonham, przyszli członkowie Led Zeppelin. Grupa została założona w roku 1966 przez Planta, jednak konflikty z managerem zespołu sprawiły, że po kilku miesiącach Plant odszedł. Próbował wtedy założyć własny zespół Band of Joy, co jednak się nie udało.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
