| dbpprop:abstract
|
- The Balaton Principality (also called Pannonia, Lower Pannonia, Pannonian Principality, Transdanubian Principality or Slavic Pannonian State, 839/840-876) was a Slavic principality (duchy) located in the western part of the Pannonian plain, between the rivers Danube to its east (temporary also included territory in the east of the Danube), Drava to the south (temporary also included territory in the south of the Drava), Graz to the west, and Kőszeg or Klosterneuburg to the north (except for the territory between the Rába river, the Balaton and modern Budapest).
- Das so genannte Plattensee-Fürstentum war ein slawisches Fürstentum zwischen 839 und 876/894/901, das sich etwa zwischen der Steiermark, dem Plattensee und der Drau befand. Es entstand als Folge der Entstehung von Großmähren, bei der der Fürst Pribina (Privina) 833 aus seinem Neutraer Fürstentum (in der heutigen Slowakei) verjagt wurde. Er flüchtete mit seiner Gefolgschaft, und nach einer komplizierten Reise über die „östlichen Gebiete“, Bulgarien, Kroatien und wieder die „östlichen Gebiete“ wurde er schließlich 839 vom Ostfrankenkönig Ludwig dem Deutschen mit dem slawischen, heute so genannten Plattensee-Fürstentum belehnt. 846 wurde er zum unabhängigen und erblichen Fürsten des Fürstentums. Pribina ließ im Plattensee-Fürstentum viele Kirchen und vor allem die Hauptstadt Blatnohrad bauen. Sein Sohn und Nachfolger Koceľ setzte die Arbeit seines Vaters fort und spielte auch eine wichtige Rolle bei der Mission von Kyrill und Method. Nach dem Tod Kocels 876 wurde das Fürstentum wieder in das Ostfrankenreich eingegliedert. 884 bis 894 war es Teil von Großmähren, 894 fiel es an das Ostfrankenreich, 896 wurde damit der Fürst Braslav seitens des Ostfrankenreiches beliehen. Braslav, oder eine Person mit dem gleichen Namen, ist nach älteren Quellen jene Person, nach der Bratislava (Pressburg) um 900 benannt wurde. 901 wurde das Plattensee-Fürstentum von ungarischen Stämmen erobert. Über 1000 Jahre später kam die Idee eines "slawischen Korridors" in Westungarn erneut auf.
- Księstwo Błatneńskie (także Księstwo Zadunajskie lub Księstwo Panońskie) - słowiańskie państwo istniejące w drugiej połowie IX wieku w zachodniej części Kotliny Panońskiej, między Dunajem na północy i wschodzie, Murą i Drawą na południu a Rabą na zachodzie. Stolica księstwa znajdowała się w mieście Blatnohrad (późniejszy Mosaburg, dziś węgierska wieś Zalavár) na południe od jeziora Balaton. Pod koniec VIII wieku pod ciosami frankijskimi, bułgarskimi i słowiańskimi upadł Kaganat Awarski, zajmujący od 567 centrum Kotliny Panońskiej. Miejsca państwa awarskiego nie zajął żaden inny organizm państwowy. W konsekwencji Słowianie panońscy, wówczas zwartą masą zamieszkujący te tereny, zaczęli tworzyć quasi-państwowe związki plemienne i ponadplemienne. W tym samym okresie na północ od Dunaju doszły do większych rozmiarów i okrzepły podobne organizmy państwowe. Były to Wielkie Morawy na obszarze dzisiejszych Moraw i Księstwo Nitrzańskie w dzisiejszej zachodniej Słowacji. W pierwszej połowie IX wieku doszło do konfrontacji między tymi państwami. Zwycięsko wyszły z niej Wielkie Morawy pod wodzą księcia Mojmira. W 833 Mojmir przyłączył Księstwo Nitrzańskie do Wielkich Moraw i wypędził władającego nim księcia Pribinę z jego stolicy w Nitrze. Początkowo Pribina, pozostający w dobrych stosunkach z dworem wschodniofrankijskim i korzystający z jego pomocy, dążył do odzyskania swego księstwa, jednak jego wysiłki w tym kierunku zakończyły się fiaskiem - Wielkie Morawy okazały się zbyt silne. Wobec tego około 840 Pribina uzyskał od króla wschodniofrankijskiego Ludwika II Niemieckiego w lenno ziemie między ówczesną wschodnią granicą państwa wschodniofrankijskiego a Dunajem, które wcześniej były przeznaczone dla marchii karantańskiej. Pribina energicznie przystąpił do tworzenia własnego państwa i do szerzenia w nim chrześcijaństwa. Na południe od Balatonu, nad rzeką Zala, wówczas zwaną przez Słowian Blatna ("Błotna"), wzniósł obronny gród Blatnohrad, który stał się ośrodkiem władzy w państwie. Skuteczność działań Pribiny w umacnianiu chrześcijaństwa i organizowaniu państwa została w 847 nagrodzona nadaniem mu tych ziem w lenno dziedziczne. Pribina popierał osadnictwo bawarskie. W umacnianiu chrześcijaństwa Pribina ściśle współdziałał z arcybiskupami Salzburga. W 860 albo w 861 Pribina zginął, walcząc po stronie Franków przeciwko Wielkim Morawom. W 862 władzę po nim objął jego syn Kocel. Za panowania Kocela Księstwo Błatneńskie wyemancypowało się spod władzy Królestwa Wschodniofrankijskiego i zaczęło wyrastać na niezależny, słowiański ośrodek państwowy. Wyrazem tego było między innymi ustanowienie przez papieża Jana VIII w 869 głagolickiej metropolii w Sirmium. Gdy w 869 Wielkie Morawy zaczęły wojnę z Frankami, Kocel przyłączył się do Moraw i odrzucił zwierzchność frankijską. W 867 Kocel udzielił schronienia apostołom Słowian, świętym Cyrylowi i Metodemu, w drodze z Wielkich Moraw do Rzymu. Wspólnie z morawskim Rościsławem i Świętopełkiem Kocel wspierał u papieża sprawę mianowania świętego Metodego biskupem obrządku słowiańskiego. W 873, gdy arcybiskup Salzburga uwolnił więzionego przez siebie świętego Metodego, Kocel mimo gróźb Franków przyjął go w swoim księstwie. Wkrótce potem Blatnohrad stał się ośrodkiem głagolickiego chrześcijaństwa i literatury, rozwijanej przez uczniów Cyryla i Metodego. Prawdopodobnie w Księstwie Błatneńskim powstał pierwszy słowiański zwód praw - Zakon sudni ljudem - przypisywany świętemu Metodemu. Kocel prawdopodobnie zginął w 876 roku. Jego śmierć oznaczała koniec niepodległości Księstwa. Król wschodniofrankijski uczynił użytek ze swych praw suzerena i powtórnie włączył Księstwo Błatneńskie do Karantanii. W 884 roku Księstwo podbiły Wielkie Morawy, w 894 odbili je Frankowie. W 896 tereny byłego Księstwa Błatneńskiego zostały nadane w lenno kolejnemu słowiańskiemu księciu - Braslavowi. Jednak już w 901 roku tereny te zostały podbite przez Węgrów, który ustanowili na nich własne państwo i zniszczyli wszelkie pozostałości samodzielnych państw słowiańskich. W ciągu następnych stuleci Słowianie panońscy, tworzący substrat ludnościowy Księstwa, ulegli całkowitej madziaryzacji. W skład Księstwa Błatneńskiego wchodziły: hrabstwo błatneńskie - między dzisiejszym Veszprém a Drawą, hrabstwo ptujskie - okolice dzisiejszego miasta Ptuj, hrabstwo dudlebskie - między Grazem a Blatnohradem, prawdopodobnie również tereny byłego księstwa Etgara - między dzisiejszymi miastami Kőszeg na Węgrzech i Klosterneuburg na zachód od Wiednia.
- O Principado de Balaton foi um principado eslavo (Ducado) localizado na parte ocidental da planície Panoniana, entre os rios Danúbio a leste, Drava e Mura ao sul, Rába a oeste e provavelmente o lago Balaton ao norte. O principado foi um dos diversos Estados eslavos e grupos ligando as áreas habitadas por Eslavos antes que fossem divididos em Eslavos do norte e do sul pela conquista dos Francos, a chegada dos Magiares à Panônia, e mais tarde pela expansão dos Romenos. Lago Balaton
- Principatul de Balaton între a fost principat Slav localizat în partea de est a cămpiei Panonice, aşezat între răul Dunăre şi Drava în nord spre Graz. În maghiară Kőszeg ori Klosterneuburg spre nord între răurile Rába şi Balaton şi Budapesta modernă
- Блатенское княжество — (также известное как Паннонское или Задунайское княжество, словацк. Blatenské kniežatstvo, словенск. Spodnja Panonija, болг. Blatensko Knezevstvo, венг. Balatoni Fejedelemség, нем. Plattensee-Fürstentum) — славянское государство в районе Блатенского озера - Балатона со столицей в городе Блатноград. Занимало территорию между Дравой на юге, Дунаем на востоке, Грацем на западе и Веспремом на севере. Согласно последним исследованиям Блатенскому княжеству принадлежала и территория между Дьёром и Клостернойбургом. В период своего расцвета княжество было своего рода связующим звеном между западными и южными славянскими народами, разрушенным венгерскими нашествиями.
|
| rdfs:comment
|
- Das so genannte Plattensee-Fürstentum war ein slawisches Fürstentum zwischen 839 und 876/894/901, das sich etwa zwischen der Steiermark, dem Plattensee und der Drau befand. Es entstand als Folge der Entstehung von Großmähren, bei der der Fürst Pribina (Privina) 833 aus seinem Neutraer Fürstentum (in der heutigen Slowakei) verjagt wurde.
- Księstwo Błatneńskie (także Księstwo Zadunajskie lub Księstwo Panońskie) - słowiańskie państwo istniejące w drugiej połowie IX wieku w zachodniej części Kotliny Panońskiej, między Dunajem na północy i wschodzie, Murą i Drawą na południu a Rabą na zachodzie. Stolica księstwa znajdowała się w mieście Blatnohrad (późniejszy Mosaburg, dziś węgierska wieś Zalavár) na południe od jeziora Balaton.
- O Principado de Balaton foi um principado eslavo (Ducado) localizado na parte ocidental da planície Panoniana, entre os rios Danúbio a leste, Drava e Mura ao sul, Rába a oeste e provavelmente o lago Balaton ao norte. O principado foi um dos diversos Estados eslavos e grupos ligando as áreas habitadas por Eslavos antes que fossem divididos em Eslavos do norte e do sul pela conquista dos Francos, a chegada dos Magiares à Panônia, e mais tarde pela expansão dos Romenos. Lago Balaton
- Principatul de Balaton între a fost principat Slav localizat în partea de est a cămpiei Panonice, aşezat între răul Dunăre şi Drava în nord spre Graz. În maghiară Kőszeg ori Klosterneuburg spre nord între răurile Rába şi Balaton şi Budapesta modernă
- Блатенское княжество — (также известное как Паннонское или Задунайское княжество, словацк. Blatenské kniežatstvo, словенск. Spodnja Panonija, болг. Blatensko Knezevstvo, венг. Balatoni Fejedelemség, нем.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
