Baibars or Baybars, nicknamed Abu l-Futuh (1223 – July 1, 1277, Damascus), was a Mamluk Sultan of Egypt. He was one of the commanders of the forces which inflicted a devastating defeat on the Seventh Crusade of King Louis IX of France and he led the vanguard of the Egyptian army at the Battle of Ain Jalut in 1260, which marked the first substantial defeat of the Mongol army and is considered a turning point in history.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:abstract
|
- Baibars I. al-Malik az-Zahir Rukn ad-Din Baibars (I. ) al-Bunduqdari war ein Mamluk, der 1260 zum Sultan von Ägypten und Syrien aufstieg.
- Baibars I fue un sultán mameluco de Egipto y Siria. Fue un cumano capturado y vendido en Kipchak. Se dice que fue capturado por los mongoles y vendido como un esclavo, terminando finalmente en Siria. En árabe su nombre completo era al-Malik al-Zahir Rukn al-Din Baibars al-Bunduqdari (الملك الظاهر ركن الدين بيبرس البندقداري). Su primer maestro, el emir (príncipe) de Hama, sospechaba de Baibars por su aspecto inusual (era enormemente alto, con un brillante pelo dorado, y un pequeño lunar blanco en uno de sus ojos azules). Por ello, Baibars fue rápidamente vendido a un oficial mameluco y enviado a Egipto, donde se convirtió en uno de los guardaespaldas del dirigente ayubí As-Salih Ayyub. Baibars nunca olvidó que había sido vendido barato porque estaba ciego de un ojo. Así, cuando gobernó Egipto las personas que querían conservar su pellejo no mencionaban su ojo ciego en público. Baibars también fue conocido por sus ocasionales salidas de incógnito por la ciudad de El Cairo para saber la opinión de sus súbditos acerca de los noticias del momento. Era una decisión fatal para cualquiera reconocerlo en una de estas excursiones, pese a que su ceguera y especialmente su tamaño le hacían bastante fácil de reconocer. Esta costumbre suya le ayudó mucho a saber las opiniones de la gente común.
- Baibars tai Baybars, lisänimeltään Abu l-Futuh (arab. أبو الفتوح) (1223 - 1. heinäkuuta 1277, Damaskos) oli Bahrien dynastian neljäs sulttaani, joka hallitsi Egyptiä ja Syyriaa. Hän oli eräs seitsemännen ristiretken kukistajista ja johti osaltaan Ain Jalutin taistelua 1260, joka oli ensimmäinen mongolien tappio aikoihin ja muuan historian käännekohta. Hän nopeutti ristiretkien loppua Syyriassa ja yhdisti Syyrian ja Egyptin vahvaksi valtioksi, joka kykeni torjumaan mongolien ja ristiretkeläisten hyökkäykset. Sulttaanina hän laajensi valtaansa ja hänen hallitusaikansa merkitsi mamelukkien valta-aikaa itä-Välimerellä vahvistaen näiden sotilasjärjestelmää.
- Quarto Sultano mamelucco, governò l'Egitto e la Siria fra il 1260 e il 1277. Schiavo turco d'origine qipčaq del sultano ayyubide al-Malik al-Sālih e, prima di lui, di Aydakin Bunduqdār (da cui prese la nisba), Baybars ebbe pelle scura, occhi azzurri e grande forza fisica, oltre a doti di intelligenza non comune e di rara rapidità di giudizio.
- Baibars or Baybars, nicknamed Abu l-Futuh (1223 – July 1, 1277, Damascus), was a Mamluk Sultan of Egypt. He was one of the commanders of the forces which inflicted a devastating defeat on the Seventh Crusade of King Louis IX of France and he led the vanguard of the Egyptian army at the Battle of Ain Jalut in 1260, which marked the first substantial defeat of the Mongol army and is considered a turning point in history. His reign marked the start of an age of Mamluk dominance in the Eastern Mediterranean and solidified the durability of their military system. He managed to pave the way for the end of the Crusader presence in Syria and to unite Egypt and Syria into one powerful state that was able to fend off threats from both Crusaders and Mongols. As Sultan, Baibars also engaged in a combination of diplomacy and military action which allowed the Mamluks to greatly expand their empire.
- バイバルス（アラビア語 الملك الظاهر ركن الدين بيبرس بندقداري al-Malik al-Zāhir Rukn al-Dīn Baybars al-Bunduqdārī, 生没年 ? - 1277年7月1日。）は、バフリー・マムルークの武将で、マムルーク朝の第5代スルターン（在位：1260年－1277年）。即位名によりザーヒル・バイバルス الملك الظاهر بيبرس al-Malik al-Zāhir Baybars とも呼ばれる。 アッバース朝のカリフ（ムスタンスィル2世）を迎え入れ、マムルーク朝の求心力を高め、また十字軍やモンゴル軍を撃退し、マムルーク朝繁栄の基礎を作った業績から、実質的な創始者であると評される。
- Baibars was een Mammeluk die sultan van Egypte en Syrië werd.
- Al-Malik al-Zahir Rukn al-Din Baibars al-Bunduqdari Abu al-Futuh, vanligvis kjent som Baibars eller Baybars (بيبرس), kallenavn Abu al-Futuh (أبو الفتوح), var kiptsjaktyrker fra Krimhalvøya som ble mamelukksultan av Egypt og Syria. Han var en av de muhammedanske kommandantene for styrken som beseiret Ludvig IX av Frankrikes sjuende korstog og han ledet baktroppen for den egyptiske hæren i slaget ved Ayn Jalut i 1260, hvor mamelukkene påførte mongolene et betydelig nederlag, og som blir regnet som et av verdenshistoriens vendepunkter. Baibars' styre markerte starten på mamelukkenes dominans i det østlige middelhavsområdet og styrket holdbarheten på mamelukkenes militære system. Han klarte å endelig få fjernet korsfarerne fra Syria og å forene Syria og Egypt til én mektig stat som var i stand til å forsvare seg mot både korsfarerne og mongolene. Som sultan brukte Baibars også en kombinasjon av diplomati og militære handlinger som gjorde at mamelukkene kunne utvide sitt rike.
- Bajbars (arab. - الظاهر ركن الدين بيبرس البندقداريالملك) – sułtan z dynastii Mameluków, panujący w latach 1260 - 1277. Bajbars urodził się wśród Kipczaków koczujących na nadczarnomorskich stepach i w roku 1241 dostał się do niewoli kiedy jego plemię uciekając przed Mongołami zostało zaatakowane przez anatolijskich Turkmenów. Kupił go niejaki Ajdidżin al-Bundukdar, mameluk sułtana z dynastii Ajjubidów As-Saliha Ajjuba, który wkrótce popadł w niełaskę, tak że Bajbars trafił bezpośrednio na dwór sułtana, gdzie zaczął robić szybką karierę. W roku 1250 Bajbars wziął udział w spisku mameluków, który obalił ostatniego sułtana z dynastii Ajjubidów, Turan Szaha, i wyniósł do władzy Ajbaka. W roku 1254 w związku z wewnętrznymi walkami pośród mameluków musiał uciekać do Syrii, gdzie szybko stał się przywódcą wygnańców przeciwnych Ajbakowi. Jednak ich dwukrotne próby podboju Egiptu w latach 1257 i 1258 zakończyły się klęską. W związku z najazdem mongolskim na Syrię Bajbars w roku 1260 porozumiał się z następcą Ajbaka, Kutuzem, i 3 września 1260 roku pokonali oni armię mongolską w bitwie pod Ajn Dżalut. Kiedy jednak Kutuz nie oddał Bajbarsowi wcześniej obiecanego Aleppo ten zawiązał spisek i 24 października 1260 roku zamordował go, a następnie objął sułtanat. Wykorzystując obalenie kalifatu Abbasydów przez Mongołów Bajbars w roku 1261 ustanowił marionetkowego kalifa w Kairze w osobie niejakiego Al-Mustansira, podobno wywodzącego się od Abbasydów. Kalifat ten miał trwać przez cały okres panowania Mameluków, którzy czerpali polityczne korzyści z bycia protektorami nominalnej głowy islamu, chociaż nie uznawała go większość państw muzułmańskich. Dla zabezpieczenia się przed mongolskimi Ilchanidami Bajbars w roku 1263 zawarł sojusz z nawróconym na islam chanem Złotej Ordy Berke. W latach 1263 - 1271 podjął on szereg wypraw na państwa krzyżowców - w roku 1263 zdobył Nazaret, w roku 1266 twierdzę templariuszy Safed, w roku 1268 Antiochię, co zakończyło historię księstwa Antiochii, a w roku 1271 najpotężniejszy z zamków krzyżowców, należący do joannitów Krak des Chevaliers. W roku 1272 Bajbars zawarł jednak rozejm z Boemundem VI, co było spowodowane przybyciem do Ziemi Świętej wojsk angielskiego księcia Edwarda I, który z trudem uniknął śmierci na skutek zamachu prawdopodobnie inspirowanego przez Bajbarsa. Armia Edwarda była jednak zbyt mała żeby zmienić ogólny stosunek sił i ostatecznie powrócił on do Anglii. W roku 1277 Bajbars wyprawił się do Anatolii, chcąc wywołać tam powstanie przeciwko Ilchanidom, jednak miejscowi Seldżucy z Sułtanatu Rum nie poparli go. Zmarł po powrocie z Anatolii w Damaszku, 30 czerwca 1277 roku. Oprócz działań na polu wojny i dyplomacji Bajbars dbał także bardzo o gospodarkę swojego państwa, odbudowując i budując nowe drogi i budynki użyteczności publicznej w spustoszonym wojnami kraju. Jego zwycięstwa nad Mongołami i Krzyżowcami oraz sprawne rządy przyniosły mu wielką popularność. Bajbars jest bohaterem romansu rycerskiego Sirat Malik az-Zahir (Żywot Malika az-Zahira), bardzo popularnego w świecie arabskim.
- Baibars Bunduqdari, também conhecido como Baybars, foi um sultão mameluco do Egipto e da Síria entre 1260 a 1277, tendo como sugestivo cognome, "A besta".
- Бейбарс I (Байбарс), полное имя — аль-Малик аз-Захир Рукн ад-дунийа ва-д-дин Бейбарс аль-Бундукдари ас-Салих — мамлюкский султан Египта и Сирии из династии бахритов. Известен успешными войнами в Палестине и Сирии против монгольских ильханов и европейских крестоносцев.
- 拜巴尔一世（胜利王）(豹子一樣的國王)（全名为：马利克·扎希尔·鲁克-丁·拜巴尔，1223年~1277年7月1日）埃及苏丹，马木留克王朝最伟大的统治者（1260年~1277年在位）。他是一个强悍的军事家和政治家。 拜巴尔一世生于哈薩克阿特勞州的一个欽察突厥人家庭，逃亡克里米亞，被蒙古人抓获后作为奴隶卖到叙利亚。他的第一个主人惊异于他的强健体格，把他卖给了一个埃及的马木留克弩炮队军官，因此又名拜巴尔·班度克達里，只是用了800第納爾。但因其中一隻眼有白內障，因此被退貨，後被阿尤布王朝的蘇丹所救。他先是充当阿尤布王朝最后一代苏丹萨利赫的侍卫，不久成为马木路克领袖艾别克麾下的将领。艾别克在混乱中推翻了阿尤布王朝，成为埃及的第一位马木路克苏丹。1249年，由法国国王路易九世率领的第七次十字军入侵埃及。1250年，拜巴尔领导了马木路克打败路易九世的著名战役。他在这场战役中将路易九世生擒。 当时正是蒙古人入侵西亚的高潮时期，1258年成吉思汗之孙旭烈兀攻陷阿拔斯王朝首都巴格达之后屠杀城中居民，震惊了整个穆斯林世界。旭烈兀随之命令将领怯的不花入侵叙利亚。在这种紧急的形势下，拜巴尔在苏丹忽秃斯领导下，于1260年9月3日率领马木路克骑兵在阿音札鲁特战役中打败了蒙古先锋部队，从此终结了蒙古人向西方的扩张。西方历史学家十分重视这一战的意义，认为它挽救了整个伊斯兰教和基督教的文明。拜巴尔一世在击退蒙古人和占领叙利亚后杀害了忽秃斯，自立为埃及苏丹。 1261年，拜巴尔的一名阿蘭商人勸金帐汗国別兒哥改宗伊斯蘭教，這使埃及可以定期到南俄購買新的欽察年輕人補充馬木留克軍，也可牵制旭烈兀，使之停止向叙利亚進軍。 拜巴尔一世致力于消灭巴勒斯坦的各十字军国家，与之常年作战。他在1263年围攻阿克未能获胜；在阿苏夫、海法和恺撒里亚等地则获得了胜利。但最主要的十字军国家安条克公国仍未能攻下。然而，1266年拜巴尔一世打败了安条克公国在西亚仅有的同盟亚美尼亚。在失去盟军援助后，经过数月围攻，安条克于1268年5月18日陷落。安条克公爵博希蒙德六世弃城逃走，城中居民大多被贝巴儿思一世卖为奴隶。十字军失去了在圣地的重要基地，在击退1271年的第九次十字军東征后，拜巴尔一世对埃及和叙利亚实现了稳固的统治。1277年，拜巴尔一世在叙利亚去世。他是因為誤飲為人準備的毒馬奶酒而死。
- Baibars al-Bunduqdari (arabiska بيبرس البندقداري), eller Baibars eller Baibar, född 1223 på Krim, död 1 juli 1277 i Damaskus, var sultan av mamluksultanatet i Egypten. Baibars var kiptjak och skall ha tillfångatagits av mongoler som sålde honom som slav i Syrien, och han hamnade senare i Egypten som livvakt åt As-Salih Ayyub. 1250 hjälpte han Izz al-Din Aybak att bemäktiga sig tronen, men flydde därefter till Syrien. Efter Aybaks död återvände han till Egypten och innehade under hans efterträdare höga befälsposter i striderna mot mongolerna om Syrien samt utmärkte sig särskilt i den avgörande drabbningen vid Ain Djalut. På återvägen till Egypten röjde Baibars sin herre Saif ad-Din Qutuz ur vägen och lät utropa sig till sultan och drog utan motstånd in i Kairo 1260. Han blev nu herre över ett stort men vacklande välde, vilken i Afrika hotades av berber och nubier, i Asien av turkar och korsfarare, medan assassiniderna i Syrien ökade den inre osäkerheten. Gentemot tronpretendenter av aijubidernas och aliderna parti stärkte han sin ställning genom att erbjuda en vid Bagdads fall (1258) undkommen abbasid en fristad i Kairo, där han lät hylla honom som kalif men höll honom helt under sitt inflytande, liksom fallet blev under följande mamluksultaner. Baibars förstod att underhålla vänskapliga förbindelser med flera kristna furstar men bekrigade korsfararna, erövrade efter sju krigståg Antioka och bekämpade tempelherre- och johanniterordnarna. Mot nubier och berber var han segerrik och lyckades även kuva assassininerna. Baibers var en utmärkt organisator, slug och hänsynslös politiker som personligen ovanligt djärv och tapper. Hans äventyrsfyllda liv har av folkfantasin utmålats i riddarromanen "al-Sirah al-Zahiriya" (al Zahirs liv).
- Al-Malik az-Zâhir Rukn ad-Dîn Baybars al-Bunduqdari, plus connu en français sous le nom de Baybars, Baïbars ou encore Bibars est un sultan mamelouk bahrite d'Égypte de 1260 à 1277. Il est parfois surnommé « l'arbalétrier ».
|
| dbpedia-owl:activeYearsEndYear
|
- 1277-01-01 00:00:00 (xsd:date)
|
| dbpedia-owl:activeYearsStartYear
|
- 1260-01-01 00:00:00 (xsd:date)
|
| dbpedia-owl:alias
| |
| dbpedia-owl:birthDate
| |
| dbpedia-owl:birthPlace
| |
| dbpedia-owl:deathDate
| |
| dbpedia-owl:deathPlace
| |
| dbpedia-owl:predecessor
| |
| dbpedia-owl:successor
| |
| dbpedia-owl:title
|
- Founder of the Bahri dynasty
|
| dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
| |
| dbpprop:after
| |
| dbpprop:before
| |
| dbpprop:birthDate
| |
| dbpprop:birthPlace
| |
| dbpprop:coronation
| |
| dbpprop:dateOfBirth
| |
| dbpprop:dateOfDeath
| |
| dbpprop:deathDate
| |
| dbpprop:deathPlace
| |
| dbpprop:dynasty
| |
| dbpprop:fullName
|
- al-Malik al-Zahir Rukn al-Din Baibars al-Bunduqdari Abu al-Futuh
|
| dbpprop:name
|
- Baibars
- Baibars al-Bunduqdari
|
| dbpprop:othertitles
| |
| dbpprop:placeOfBirth
| |
| dbpprop:placeOfDeath
| |
| dbpprop:predecessor
| |
| dbpprop:reign
| |
| dbpprop:religion
| |
| dbpprop:successor
| |
| dbpprop:title
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dbpprop:years
| |
| dcterms:subject
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Baibars I. al-Malik az-Zahir Rukn ad-Din Baibars (I. ) al-Bunduqdari war ein Mamluk, der 1260 zum Sultan von Ägypten und Syrien aufstieg.
- Quarto Sultano mamelucco, governò l'Egitto e la Siria fra il 1260 e il 1277. Schiavo turco d'origine qipčaq del sultano ayyubide al-Malik al-Sālih e, prima di lui, di Aydakin Bunduqdār (da cui prese la nisba), Baybars ebbe pelle scura, occhi azzurri e grande forza fisica, oltre a doti di intelligenza non comune e di rara rapidità di giudizio.
- バイバルス（アラビア語 الملك الظاهر ركن الدين بيبرس بندقداري al-Malik al-Zāhir Rukn al-Dīn Baybars al-Bunduqdārī, 生没年 ? - 1277年7月1日。）は、バフリー・マムルークの武将で、マムルーク朝の第5代スルターン（在位：1260年－1277年）。即位名によりザーヒル・バイバルス الملك الظاهر بيبرس al-Malik al-Zāhir Baybars とも呼ばれる。 アッバース朝のカリフ（ムスタンスィル2世）を迎え入れ、マムルーク朝の求心力を高め、また十字軍やモンゴル軍を撃退し、マムルーク朝繁栄の基礎を作った業績から、実質的な創始者であると評される。
- Baibars was een Mammeluk die sultan van Egypte en Syrië werd.
- Baibars Bunduqdari, também conhecido como Baybars, foi um sultão mameluco do Egipto e da Síria entre 1260 a 1277, tendo como sugestivo cognome, "A besta".
- Бейбарс I (Байбарс), полное имя — аль-Малик аз-Захир Рукн ад-дунийа ва-д-дин Бейбарс аль-Бундукдари ас-Салих — мамлюкский султан Египта и Сирии из династии бахритов. Известен успешными войнами в Палестине и Сирии против монгольских ильханов и европейских крестоносцев.
- 拜巴尔一世（胜利王）(豹子一樣的國王)（全名为：马利克·扎希尔·鲁克-丁·拜巴尔，1223年~1277年7月1日）埃及苏丹，马木留克王朝最伟大的统治者（1260年~1277年在位）。他是一个强悍的军事家和政治家。 拜巴尔一世生于哈薩克阿特勞州的一个欽察突厥人家庭，逃亡克里米亞，被蒙古人抓获后作为奴隶卖到叙利亚。他的第一个主人惊异于他的强健体格，把他卖给了一个埃及的马木留克弩炮队军官，因此又名拜巴尔·班度克達里，只是用了800第納爾。但因其中一隻眼有白內障，因此被退貨，後被阿尤布王朝的蘇丹所救。他先是充当阿尤布王朝最后一代苏丹萨利赫的侍卫，不久成为马木路克领袖艾别克麾下的将领。艾别克在混乱中推翻了阿尤布王朝，成为埃及的第一位马木路克苏丹。1249年，由法国国王路易九世率领的第七次十字军入侵埃及。1250年，拜巴尔领导了马木路克打败路易九世的著名战役。他在这场战役中将路易九世生擒。 当时正是蒙古人入侵西亚的高潮时期，1258年成吉思汗之孙旭烈兀攻陷阿拔斯王朝首都巴格达之后屠杀城中居民，震惊了整个穆斯林世界。旭烈兀随之命令将领怯的不花入侵叙利亚。在这种紧急的形势下，拜巴尔在苏丹忽秃斯领导下，于1260年9月3日率领马木路克骑兵在阿音札鲁特战役中打败了蒙古先锋部队，从此终结了蒙古人向西方的扩张。西方历史学家十分重视这一战的意义，认为它挽救了整个伊斯兰教和基督教的文明。拜巴尔一世在击退蒙古人和占领叙利亚后杀害了忽秃斯，自立为埃及苏丹。 1261年，拜巴尔的一名阿蘭商人勸金帐汗国別兒哥改宗伊斯蘭教，這使埃及可以定期到南俄購買新的欽察年輕人補充馬木留克軍，也可牵制旭烈兀，使之停止向叙利亚進軍。 拜巴尔一世致力于消灭巴勒斯坦的各十字军国家，与之常年作战。他在1263年围攻阿克未能获胜；在阿苏夫、海法和恺撒里亚等地则获得了胜利。但最主要的十字军国家安条克公国仍未能攻下。然而，1266年拜巴尔一世打败了安条克公国在西亚仅有的同盟亚美尼亚。在失去盟军援助后，经过数月围攻，安条克于1268年5月18日陷落。安条克公爵博希蒙德六世弃城逃走，城中居民大多被贝巴儿思一世卖为奴隶。十字军失去了在圣地的重要基地，在击退1271年的第九次十字军東征后，拜巴尔一世对埃及和叙利亚实现了稳固的统治。1277年，拜巴尔一世在叙利亚去世。他是因為誤飲為人準備的毒馬奶酒而死。
- Baibars I fue un sultán mameluco de Egipto y Siria. Fue un cumano capturado y vendido en Kipchak. Se dice que fue capturado por los mongoles y vendido como un esclavo, terminando finalmente en Siria. En árabe su nombre completo era al-Malik al-Zahir Rukn al-Din Baibars al-Bunduqdari (الملك الظاهر ركن الدين بيبرس البندقداري).
- Baibars tai Baybars, lisänimeltään Abu l-Futuh (arab. أبو الفتوح) (1223 - 1. heinäkuuta 1277, Damaskos) oli Bahrien dynastian neljäs sulttaani, joka hallitsi Egyptiä ja Syyriaa. Hän oli eräs seitsemännen ristiretken kukistajista ja johti osaltaan Ain Jalutin taistelua 1260, joka oli ensimmäinen mongolien tappio aikoihin ja muuan historian käännekohta.
- Baibars or Baybars, nicknamed Abu l-Futuh (1223 – July 1, 1277, Damascus), was a Mamluk Sultan of Egypt. He was one of the commanders of the forces which inflicted a devastating defeat on the Seventh Crusade of King Louis IX of France and he led the vanguard of the Egyptian army at the Battle of Ain Jalut in 1260, which marked the first substantial defeat of the Mongol army and is considered a turning point in history.
- Al-Malik al-Zahir Rukn al-Din Baibars al-Bunduqdari Abu al-Futuh, vanligvis kjent som Baibars eller Baybars (بيبرس), kallenavn Abu al-Futuh (أبو الفتوح), var kiptsjaktyrker fra Krimhalvøya som ble mamelukksultan av Egypt og Syria.
- Bajbars (arab. - الظاهر ركن الدين بيبرس البندقداريالملك) – sułtan z dynastii Mameluków, panujący w latach 1260 - 1277. Bajbars urodził się wśród Kipczaków koczujących na nadczarnomorskich stepach i w roku 1241 dostał się do niewoli kiedy jego plemię uciekając przed Mongołami zostało zaatakowane przez anatolijskich Turkmenów.
- Baibars al-Bunduqdari (arabiska بيبرس البندقداري), eller Baibars eller Baibar, född 1223 på Krim, död 1 juli 1277 i Damaskus, var sultan av mamluksultanatet i Egypten. Baibars var kiptjak och skall ha tillfångatagits av mongoler som sålde honom som slav i Syrien, och han hamnade senare i Egypten som livvakt åt As-Salih Ayyub. 1250 hjälpte han Izz al-Din Aybak att bemäktiga sig tronen, men flydde därefter till Syrien.
- Al-Malik az-Zâhir Rukn ad-Dîn Baybars al-Bunduqdari, plus connu en français sous le nom de Baybars, Baïbars ou encore Bibars est un sultan mamelouk bahrite d'Égypte de 1260 à 1277. Il est parfois surnommé « l'arbalétrier ».
|
| rdfs:label
|
- Baibars I.
- Baibars
- Baibars
- Az-Zâhir Rukn ad-Dîn Baybars al-Bunduqdari
- Baybars
- バイバルス
- Baibars
- Baibars
- Baibars
- Bajbars
- Бейбарс I
- Baibars
- 拜巴尔一世
- Baibars
|
| owl:sameAs
| |
| foaf:name
|
- Baibars
- Baibars al-Bunduqdari
- al-Malik al-Zahir Rukn al-Din Baibars al-Bunduqdari Abu al-Futuh
|
| foaf:page
| |
| is dbpedia-owl:commander
of | |
| is dbpedia-owl:parent
of | |
| is dbpedia-owl:predecessor
of | |
| is dbpedia-owl:wikiPageRedirects
of | |
| is dbpprop:after
of | |
| is dbpprop:before
of | |
| is dbpprop:commander
of | |
| is dbpprop:commanders
of | |
| is dbpprop:father
of | |
| is dbpprop:founder
of | |
| is dbpprop:predecessor
of | |
| is owl:sameAs
of | |
| is foaf:primaryTopic
of | |
