| dbpprop:abstract
|
- Azzone Visconti was lord of Milan from 1329 until his death. He is considered the founder of the state of Milan, which later became a duchy.
- Azzo Visconti, der seinem Vater Galeazzo I. Visconti 1328 folgte, kaufte den Titel eines kaiserlichen Vikars für 25.000 Florin vom gleichen Kaiser Ludwig IV. , der seinen Vater eingesperrt hatte. Er eroberte zehn Städte, ermordete seinen Onkel Marco (1329), unterdrückte einen Aufstand seinen Vetters Lodrisio, reorganisierte die Verwaltung seiner Länder, baute den achteckigen Turm von San Gottardo. Azzo war seit dem 1. Oktober 1330 mit Katharina von Savoyen verheiratet. Die Ehe blieb ohne Erben. Mailand ging nach Azzos Tod an seine Onkel Lucchino Visconti und Giovanni Visconti.
- Assó Visconti fou el senyor de Milà entre 1329 i 1339. Està considerat com el fundador de l'Estat de Milà, que posteriorment va esdevenir el ducat de Milà.
- Azzone Visconti fue Señor de Milán desde 1329 hasta su muerte. Es considerado el fundador del Estado de Milán que con el tiempo se convertiría en el Ducado de Milán. Nació en Ferrara y fue el único hijo legítimo de Galeazzo I Visconti y Beatriz d'Este. En 1322 se convirtió en el señor de Piacenza, pero ese mismo año se vio obligado a huir junto con su padre. En 1325 tomó parte en la victoriosa Batalla de Altopascio contra los güelfos. Fue hecho prisionero en la infame prisión de la fortaleza de Monza. Para afianzar su posición como Señor de Milán, en 1329 compró el título de vicario imperial de Milán por 60.000 (o 125.000) florines al emperador emperor Luis IV, en oposición a los dictados del Papa, quien reclamaba el derecho de realizar estos nombramientos. Azzone pagó solo 12.000 florines de la cantidad total prometida aprovechándose del carácter débil de Luis IV, quien fue incapaz de forzar a Azzone a pagar el resto. Por estas fechas comenzaron a correr rumores de que había sido uno de los asesinos de su tío Marco, pero nunca se pudo probar nada. En 1330 expiró la amenaza de excomunión que había caído sobre toda la familia Visconti desde los tiempos de su abuelo Mateo, y el 15 de marzo Azzone fue nombrado Señor vitalicio de Milán. En 1331, el hijo de Juan I de Bohemia (y futuro emperador como Carlos IV) estuvo a punto de morir envenenado en un banquete en Pavía. De nuevo, Azzone fue el principal sospechoso. En agosto de ese mismo año se alió con Teodoro I, marqués de Montferrato, contra el rey Roberto I de Nápoles, con la intención de apoderarse de las posesiones de este en el noroeste de Italia. En 1332 también conquistó Bérgamo y Pizzighettone, continuando en 1335 con la toma de Lodi, Crema, Vercelli, Cremona y otros territorios de Lombardía que habían sido cedidos a los Estados Papales por sus anteriores dueños. Durante la guerra de Venecia contra Verona, Azzone apoyó a Venecia, lo que le hizo enemistarse profundamente con la familia della Scala, que gobernaba en Verona. Para vengarse, el señor de Verona incitó a un Visconti, Lodrisio a hacerse con el Señorío de Milán, y este acudió con un ejército mercenario a plantar cara a Azzone. Azzone no pudo acudir a la batalla porque se lo impedía un terrible ataque de gota, pero en su lugar fue su tío Luchino. Luchino acabó vencedor de la importante batalla de Parabiago (20 de febrero de 1339). Esta batalla supuso una importante victoria y el final del problema sucesorio que representaba Lodrisio, que fue capturado y encarcelado en el castillo de San Colombano al Lambro. Murió en 1339 for un ataque de gota, siendo enterrado en la iglesia de San Gotardo de Milán, que él mismo había mandado construir años antes. No tuvo ningún descendiente varón, y siguiendo los usos de la época, su única heredera, una mujer, ni siquiera fue tenida en cuenta en el orden sucesorio. Azzone fue recordado por sus importantes obras arquitectonicas para embellecer Milán y otras ciudades lombardas.
- Azzon Visconti, en italien Azzone Visconti, né le 7 décembre 1302 à Ferrare et mort le 16 août 1339 à Milan, est un noble italien qui fut seigneur général de Milan de 1327 à 1339.
- Riuscì a riunire attorno a Milano tutte le città ambrosiane. Secondo una leggenda, si deve a lui lo stemma visconteo del serpente con un uomo in bocca. Infatti, si racconta che allontanò senza paura una vipera che si era introdotta nel suo elmo. Il fatto che non fu morso era considerato un prodigio. Sfruttò la cosa ricordandolo nel suo stemma. Azzone Visconti è anche noto per aver fondato la città di Lecco (si trattò in realtà di una rifondazione) nel 1336. Nel 1328 morì il padre Galeazzo I, sposo di Beatrice d'Este, Azzone quindi, rimasto unico erede, comprò dall'allora Imperatore di Germania, Lodovico il Bavaro, il titolo di Vicario di Milano, in opposizione al Papa, al quale spettava il diritto di nomina. Nel 1332 gli si associarono al governo cittadino, gli zii Luchino e Giovanni, Arcivescovo di Milano; rimase così escluso l'altro zio Lodrisio. Nel frattempo vinse una guerra contro il Regno di Boemia, ma al suo rientro in Lombardia, scoprì gli intrighi che vi tramavano alle sue spalle. Il 23 novembre 1333 fece arrestare e rinchiudere nelle carceri del Castello di Monza (dette i forni), i principali artefici di tali congiure; sfuggì al "giro di vite" suo zio Lodrisio, principale organizzatore. Proprio Lodrisio cominciò così a tessere una serie di alleanze, per spodestare il nipote. Si giunse così alla fatidica data: 21 febbraio 1339, Battaglia di Parabiago: Azzone, malato di gotta, rimase a Milano con Giovanni, mandò Luchino, alla guida dell'esercito milanese, contro la Compagnia di San Giorgio di Lodrisio, composta per lo più da mercenari elvetici. Vinse grazie ad una miracolosa apparizione di Sant'Ambrogio a cavallo, che fece impaurire l'esercito nemico, fece rinchiudere lo zio rivale nelle prigioni di San Colombano al Lambro e poté tornare a governare la Signoria, come capo del triumvirato formato con gli altri due zii.
- Azzo Visconti was Heer van Milaan van 1329 tot zijn dood. Hij wordt beschouwd als de stichter van de staat Milaan, dat later een hertogdom werd. Hij werd in 1302 geboren in Ferrara als enige wettige zoon van Galeazzo I Visconti en Beatrice d' Este. In 1322 werd hij Heer van Piacenza, maar in het zelfde jaar, was hij gedwongen om te vluchten, samen met zijn vader. In 1325 nam hij aan de Slag van Altopascio deel tegen Guelphs. Hij werd gevangengezet in de beruchte Forni van Monza. In 1329 kocht hij voor 60.000 florijnen de titel van keizerpredikant van Milaan door keizer Lodewijk IV in oppositie tegen de Paus, die normaal gesproken het recht op de benoeming had. Azzo betaalde slechts 12.000 van de beloofde florijnen, de zwakke Lodewijk IV kon hem niet dwingen te betalen. In de zelfde jaren werd hij genoemd als één van de moordenaars van zijn oom Marco, maar werd nooit veroordeeld. Op 15 maart 1330 Azzo benoemd tot Heer van Milaan. In 1331 werd Karel van Bohemen, de zoon van Koning Jan van Bohemen en de toekomstige keizer Karel IV, bijna vergiftigd bij een banket in Pavia. Azzo werd opnieuw verdacht. In augustus van hetzelfde jaar dat hij zich met de Markies van Montferrat tegen Koning Robert van Anjou heeft verenigd, om zijn bezit in noordwestelijk Italië te veroveren. In 1332 veroverde hij ook Bergamo en Pizzighettone, verdergaand in 1335 met Lodi, Crema en andere staten van Lombardije die zich aan de Pauselijke Staten hadden toegevoegd, evenals Bercelli en Cremona. Hij stierf in 1339 aan een jichtaanval, en werd begraven in de kerk van San Gottardo, die hij enkele jaren voordien had laten bouwen. Hij had geen mannelijke erfgenamen, enkel een dochter. Hij wordt herinnerd als opdrachtgever voor grote bouwwerken in Milaan en andere steden van Lombardije.
- Azzone Visconti – władca Mediolanu od roku 1329 do swojej śmierci. Urodził się w miejscowości Ferrara. Jego rodzicami byli Galeazzo I Visconti i Beatrice d'Este, był ich jedynym synem. W 1322 został władcą Piacenzy. Jeszcze w tym samym roku został zmuszony do ucieczki. W 1325 roku wziął udział w bitwie pod Altopascio, w której został uwięziony i osadzony w więzieniu. 1 października 1333 ożenił się z Katarzyną Sabaudzką-Vaud, córką Ludwika I Sabaudzkiego, barona Vaud, ale nie miał z nią potomstwa. W 1329 roku Azzone kupił tytuł lorda Mediolanu za 60 tysięcy florenów. Zmarł w 1339 roku na atak dny. Został pochowany w kościele San Gottardo w Mediolanie.
- Azzone Visconti (7 de dezembro de 1302 - 16 de agosto de 1339) foi nomeado o lord de Milão de 1329 até a sua morte. Ele é considerado o fundador do estado de Milão que depois se tornou um ducado. Nascido em Ferrara, ele era o filho legítimo de Galeazzo I Visconti e d'Este de Beatrice. Em 1322 ele foi nomeado o lord de Piacenza, mas no mesmo ano, junto com o seu pai, foi forçado a fugir. Em 1325 ele fez parte da Batalha vitoriosa de Altopascio contra o Guelfo. Ele foi mantido preso no Forni de Monza. Em 1329 ele comprou por 60.000 florins o título de vigário imperial de Milão pelo imperador Luis IV em oposição ao Papa. No mesmo ano ele foi acusado de ser um dos assassinos do seu tio Marco, mas nunca foi condenado. No dia 15 de março, 1330 Azzone foi nomeado o senhor perpétuo de Milão. História da cidade de Milão
|
| rdfs:comment
|
- Azzone Visconti was lord of Milan from 1329 until his death. He is considered the founder of the state of Milan, which later became a duchy.
- Azzo Visconti, der seinem Vater Galeazzo I. Visconti 1328 folgte, kaufte den Titel eines kaiserlichen Vikars für 25.000 Florin vom gleichen Kaiser Ludwig IV. , der seinen Vater eingesperrt hatte. Er eroberte zehn Städte, ermordete seinen Onkel Marco (1329), unterdrückte einen Aufstand seinen Vetters Lodrisio, reorganisierte die Verwaltung seiner Länder, baute den achteckigen Turm von San Gottardo. Azzo war seit dem 1. Oktober 1330 mit Katharina von Savoyen verheiratet.
- Assó Visconti fou el senyor de Milà entre 1329 i 1339. Està considerat com el fundador de l'Estat de Milà, que posteriorment va esdevenir el ducat de Milà.
- Azzone Visconti fue Señor de Milán desde 1329 hasta su muerte. Es considerado el fundador del Estado de Milán que con el tiempo se convertiría en el Ducado de Milán. Nació en Ferrara y fue el único hijo legítimo de Galeazzo I Visconti y Beatriz d'Este. En 1322 se convirtió en el señor de Piacenza, pero ese mismo año se vio obligado a huir junto con su padre. En 1325 tomó parte en la victoriosa Batalla de Altopascio contra los güelfos.
- Azzon Visconti, en italien Azzone Visconti, né le 7 décembre 1302 à Ferrare et mort le 16 août 1339 à Milan, est un noble italien qui fut seigneur général de Milan de 1327 à 1339.
- Riuscì a riunire attorno a Milano tutte le città ambrosiane. Secondo una leggenda, si deve a lui lo stemma visconteo del serpente con un uomo in bocca. Infatti, si racconta che allontanò senza paura una vipera che si era introdotta nel suo elmo. Il fatto che non fu morso era considerato un prodigio. Sfruttò la cosa ricordandolo nel suo stemma. Azzone Visconti è anche noto per aver fondato la città di Lecco (si trattò in realtà di una rifondazione) nel 1336.
- Azzo Visconti was Heer van Milaan van 1329 tot zijn dood. Hij wordt beschouwd als de stichter van de staat Milaan, dat later een hertogdom werd. Hij werd in 1302 geboren in Ferrara als enige wettige zoon van Galeazzo I Visconti en Beatrice d' Este. In 1322 werd hij Heer van Piacenza, maar in het zelfde jaar, was hij gedwongen om te vluchten, samen met zijn vader. In 1325 nam hij aan de Slag van Altopascio deel tegen Guelphs. Hij werd gevangengezet in de beruchte Forni van Monza.
- Azzone Visconti – władca Mediolanu od roku 1329 do swojej śmierci. Urodził się w miejscowości Ferrara. Jego rodzicami byli Galeazzo I Visconti i Beatrice d'Este, był ich jedynym synem. W 1322 został władcą Piacenzy. Jeszcze w tym samym roku został zmuszony do ucieczki. W 1325 roku wziął udział w bitwie pod Altopascio, w której został uwięziony i osadzony w więzieniu.
- Azzone Visconti (7 de dezembro de 1302 - 16 de agosto de 1339) foi nomeado o lord de Milão de 1329 até a sua morte. Ele é considerado o fundador do estado de Milão que depois se tornou um ducado. Nascido em Ferrara, ele era o filho legítimo de Galeazzo I Visconti e d'Este de Beatrice. Em 1322 ele foi nomeado o lord de Piacenza, mas no mesmo ano, junto com o seu pai, foi forçado a fugir. Em 1325 ele fez parte da Batalha vitoriosa de Altopascio contra o Guelfo.
|