| dbpedia-owl:abstract
|
- In, /ˈæv. ə. tɑːr/, is a deliberate descent of a deity from heaven to earth, or a descent of the Supreme Being and is mostly translated into English as "incarnation", but more accurately as "appearance" or "manifestation". The term is most often associated with Vishnu, though it has also come to be associated with other deities. Varying lists of avatars of Vishnu appear in Hindu scriptures, including the ten Dashavatara of the Garuda Purana and the twenty-two avatars in the Bhagavata Purana, though the latter adds that the incarnations of Vishnu are innumerable. The avatars of Vishnu are a primary component of Vaishnavism. An early reference to avatar, and to avatar doctrine, is in the Bhagavad Gita. Shiva and Ganesha are also described as descending in the form of avatars. The various manifestations of Devi, the Divine Mother principal in Hinduism, are also described as avatars or incarnations by some scholars and followers of Shaktism. The avatars of Vishnu carry a greater theological prominence than those of other deities, which some scholars perceive to be imitative of the Vishnu avatar lists.
- Avatara bezeichnet im Hinduismus einen Gott oder einen göttlichen Aspekt, der die Gestalt eines Menschen oder Tieres annimmt. In den Schriften erscheint der Begriff des Avatara im Ramayana, in der Bhagavad Gita, im Bhagavatapurana und in vielen anderen, z. T. daraus abgeleiteten, Texten. Die Aufgabe des Avatar oder Avatara ist, der Menschheit in ihrem Streben zum Göttlichen hin Wegbereiter, Vorbild und Lehrer zu sein. Krishna sagt dies in der Bhagavad Gita deutlich: Vorlage:Zitat Rama wird dabei als Avatar am Übergang vom Tretayuga (silbernes Zeitalter) zum Dvaparayuga (bronzenes Zeitalter), Krishna als Avatar am Übergang vom Dvaparayuga zum Kaliyuga (eisernes Zeitalter, Jetztzeit) verstanden. So sind die großen Avataras nicht nur als Beschützer der Gottergebenen und der Tugend, sondern auch in Bezug auf die Schöpfungsenergie als Transformatoren des Bewusstseins des Wesens und der Wesen eines ganzen Zeitalters zu sehen. Es gibt zwei Arten von Avataras: den durch eine Frau geborenen und den elternlosen Anupadaka. Der von den Hindus als erhaltender Gottesaspekt gesehene Vishnu hat sich im Laufe der Zeitalter zehnfach als Avatara inkarniert. Die zehn Avataras werden in verschiedenen Kapiteln des Bhagavatapurana, des Agni Purana, und des Ramayana (Valmiki) beschrieben, von denen Rama und Krishna am bekanntesten sind. Über die Identität des neunten Avatars herrscht Unklarheit. Meist wird hier Buddha angegeben, dessen Lehre die Dämonen in die Irre führen sollte. Andere benennen Balarama, den Bruder Krishnas. Die Aufzählung von zehn Avataras hat sich populär durchgesetzt, auch wenn einige Puranas 25 oder 26 nennen. Diese gelten jedoch nicht alle als Vollständige (Purna-) Avatare, sondern stellen Teil (Amsa-)Avatare dar. In den Purna Avataren, dazu zählen Narasimha, Rama und Krishna, sind alle Kräfte und Qualitäten Vishnus inkarniert. In den Amsarupa Avataren manifestiert sich Mahavishnu nur zum Teil. Dazu zählen Matsya, Kurma, Varaha und Vamana. Sowohl Purna- als auch Amsa-Avatare zählen zu der primären Gruppe der Svarupa-Avatare. Daneben gibt es noch die Shakti-Avesha-Avataras (auch nur Avesha-Avatara genannt). Hier steigt Vishnu nicht selbst herab, sondern sendet seine Kraft oder Macht (Chit-Shakti) wie im Falle Parashuramas oder Buddhas zu einem hochstehenden Rishi, damit dieser in seinem Dienst eine bestimmte Mission erfüllen kann. Wenn aber Vishnu persönlich in einer seiner Seinsformen unmittelbar in einen Bhakta oder Rishi eingeht und sich mit diesem identifiziert, nennt man ihn Bhagavad-Avesha-Avatara (auch Amsa-Avesha-Avatara). Avatara bezieht sich immer auf Gott selbst oder seine Kraft (Chit-Shakti), die sich in einer besonderen gottgeweihten Seele manifestiert bzw. zu dieser Seele hinabsteigt. Der Philosoph Madhva widerspricht dieser Abstufung und bezeichnet alle Avataras in Kraft und Qualität als gleichwertig. Sowohl er als auch Ramanuja sehen in Krishna einen Avatara Vishnus, während Chaitanya, Nimbarka und Vallabhacharya Krishna als höchste Gottheit selbst ansehen, der unmittelbar aus dem höchsten Reich Goloka Avatara wurde, aber gleichzeitig auch der Avatari sein soll, von dem alle anderen Avataras direkt oder indirekt ausgehen. In der Theosophie bezeichnet Avatara allgemein die Inkarnation des Göttlichen. Der Yogi Aurobindo sah in den zehn Avataren ein Symbol der Evolution, die dem involvierten Göttlichen folgt; vom Tier (Varaha, Matsya) über den Halbmenschen (Narasimha) und den kleinen Menschen (Vamana) zum kriegerischen (Parashurama), zum gesetzestreuen (Rama), zum alle Gegensätze umfassenden (Krishna) und schließlich zur Entwicklung des Übermenschen mit dem zehnten Avatar Kalki. Eine Vielzahl indischer Gurus, darunter die überaus populären indischen Gurus Sathya Sai Baba und Mata Amritanandamayi, verstehen sich als Avatar. Im ehemaligen Königreich Nepal galt auch der jeweilige König als Inkarnation Vishnus.
- En español, avatar significa vicisitud. En el marco del hinduismo, un avatar es la encarnación terrestre de un dios, en particular Vishnú. Se dice por ejemplo que el dios Krishná es el octavo avatar del dios Visnú. El término sánscrito अवतार avatāra significa ‘el que desciende’; proviene de avatarati. La palabra también se utiliza para referirse a encarnaciones de Dios o a maestros muy influyentes de otras religiones apartes del hinduismo, especialmente a los adherentes a tradiciones dhármicas cuando tratan de explicar a personajes como Cristo.
- Avatar tai avataara, kirjaimellisesti "hän joka laskeutuu", viittaa hindulaisessa traditiossa Vishnu-jumalan inkarnaatioon. Näistä kymmenen avataaraa ovat kaikista tunnetuimmat, vaikka avataaroja sanotaankin olevan yhtä paljon kuin meren aaltoja. Bhagavad-gitan (4.7–4.8) mukaan Vishnun avataaroilla on kolme pääasiallista tarkoitusta: Siunata ja vapauttaa sadhut eli hänelle omistautuneet. Tuhota duskritinat eli pahantekijät. Vakiinnuttaa dharman, uskonnon, periaatteet. Vishnun avataaroista keskustellaan muun muassa Bhagavata-puranassa (1.3, 2.7).
- Avatāra è un sostantivo maschile della lingua sanscrita con cui si indica l'apparizione o la discesa sulla terra della divinità avente lo scopo di ristabilire o tutelare il Dharma. Tale termine è collegato al verbo avatṝ (di genere parasamaipadam, attivo, di 1ª classe), con il significato di "discendere in" (accusativo o locativo) oppure "discendere da" (ablativo) ancora "arrivare a" (accusativo) o "essere al posto giusto", "essere adatto" e infine "incarnarsi" (nel caso di una divinità). La nozione religiosa di avatāra, ovvero la "discesa sulla terra della divinità" compare per la prima volta in India tra il III e il II secolo a.C. , nella Bhagavadgītā quando Viṣṇu esprime l'intenzione di assumere diverse forme al fine di restaurare l'ordine cosmico. « yadā yadā hi dharmasya glānir bhavati bhārata abhyutthānam adharmasya tadātmānaṃ sṛjāmy aham paritrāṇāya sādhūnāṃ vināśāya ca duṣkṛtām dharmasaṃsthāpanārthāya saṃbhavāmi yuge yuge » « Così ogni volta che l'ordine viene a mancare e il disordine avanza, io stesso produco me stesso, per proteggere i buoni e distruggere i malvagi, per ristabilire l'ordine, di era in era, io nasco. » Presso la religione Induista, un avatar o avatāra è l'assunzione di un corpo fisico da parte di Dio o di uno dei Suoi aspetti. Questa parola deriva dalla lingua sanscrita e significa "disceso"; nella tradizione religiosa induista consiste nella deliberata incarnazione di un Deva, o del Signore stesso, in un corpo fisico al fine di svolgere determinati compiti. Questo termine viene usato principalmente per definire le diverse incarnazioni di Vishnu, tra cui si possono annoverare Krishna e Rama. Gli adoratori di Vishnu quale divinità suprema, i vaishnava, credono che Dio si incarni ogni qualvolta avviene un declino dell'etica e della giustizia, unitamente all'insorgere delle forze demoniache che operano in senso opposto al dharma, la legge cosmica. A tal proposito, è famosa la frase pronunciata dal Signore Krishna, ottavo avatar di Vishnu, nel suo discorso ad Arjuna durante la battaglia di Kurukshetra: « Per la protezione dei giusti, per la distruzione dei malvagi e per ristabilire i princìpi della Giustizia Divina, Io mi incarno di era in era »
- ヒンドゥー教において、アヴァターラ（Avatāra）とは不死の存在、または究極に至上な存在の「化身」「権現」（肉体の現れ）である。これはサンスクリットで「低下、転落、降下」を意味し、通例特別な目的の為に死のある者への意図的な転落を意味する。ヒンドゥー教ではこの語を主に救済の神ヴィシュヌの化身へ使う。ダシャーヴァターラ（下述）はヴィシュヌの特に偉大な10の化身である。 キリスト教やシヴァ派と違い、ヴァイシュナヴァ派（ヴィシュヌ派）は正義（ダルマ）が衰え悪が栄えた時に神はいつでも特別な姿（人間を含む）をとると信じている。ヴィシュヌのアヴァターラのクリシュナは、ラーマーヌジャとマドヴァにより支持されるヴァイシュナヴァ派とガウディヤ・ヴァイシュナヴァ派によれば、『バガヴァッド・ギーター』の中でこう言った「善を護るため、悪を滅ぼすため、正義を確立するため、私は時代から時代へ出現する。」（『バガヴァッド・ギーター』、4章8節）全ての出来事において、全てのヒンドゥー教徒は、それが全てヴィシュヌに結びつくとして、ヴィシュヌとそのアヴァターラの信仰の間に違いがないと信じる。
- Het woord avatara, naar Engels voorbeeld ook vaak avatar, komt uit het Sanskriet: अवतार (avatāra), letterlijk de neerdalende, en betekent: de incarnatie. In het hindoeïsme kan een avatara bijvoorbeeld de incarnatie van God of Saguna Brahma in een menselijk of dierlijk lichaam zijn. Vooral vaishnavieten geloven in avatara's, veel andere hindoes geloven niet dat God in zijn geheel als avatara kan incarneren. Avatara's zijn de sterkste wezens in het heelal. Ze hebben de verantwoordelijkheid voor het zorgen voor de rust en balans in het universum. Ze komen misschien als incarnatie van een God, maar hebben daarbij nog steeds dezelfde krachten. Ook hun onsterfelijkheid houden ze, wetend dat, als het erop aankomt, ze die altijd ten goede moeten gebruiken. Er is één avatara die uit zichzelf is geïncarneerd, niet ontstaan uit een God maar uit zichzelf doordat alle krachten van alle zonnen en alle sterren uit het heelal zich hebben gebundeld. Daarna heeft hij zelf ook weer het heelal gecreëerd. Deze avatara, niet genoemd bij naam, is de machtigste onder de avatara's, bedoeld om zijn mede-avatara's te beschermen tegen het kwaad. De avatara's krijgen hulp van engelen uit de hemel. Zij vechten mee voor de balans in het universum. Ook de engelen worden verdeeld naar rang. Zo is de aartsengel de belangrijkste engel en deze staat boven de gewone engelen. De aartsengelen hebben de verantwoordelijkheid over engelen onder zich. In het epos Mahabharata komen Krishna en Rama voor, twee van de tien avatara's van Vishnoe. Hoewel de benaming niet gebruikelijk is, kan Jezus van Nazareth de avatara van JHWH worden genoemd, wat wordt uitgedrukt in het evangelie volgens Johannes: het Woord is vlees geworden.
- Avatara er i indisk mytologi «å stige ned», det vil si når guden stiger ned til jorden antar en kroppslig form som dyr eller oftest som menneske for å redde verden fra en tilstand av kaos eller ødeleggelse. Vishnu har minst ti avatarer og er den hinduguden som er mest kjent for dette. Vishnus to mest berømte inkarnasjoner er Rama og Krishna. I vestlig språkbruk står avataren som en gudenes sendemann, nærmest som en profet. I Romersk mytologi er f. eks. dette gudenes budbringer Merkur.
- Awatara (także Awatar) (dewanagari अवतार, transliteracja avatāra, ang. avatara, zstąpienie, zejście, inkarnacja) – w hinduizmie wcielenie (inkarnacja) bóstwa, które zstępuje z nieba na ziemię w postaci śmiertelnej – ludzkiej, zwierzęcej lub hybrydalnej, w celu przywrócenia ładu na ziemi.
- Avatar é uma manifestação corporal de um ser imortal segundo a religião hindu, por vezes até do Ser Supremo. Deriva do sânscrito Avatāra, que significa "descida", normalmente denotando uma (religião) encarnações de Vishnu, que muitos hinduístas reverenciam como divindade. Muitos não-hindus, por extensão, usam o termo para denotar as encarnações de divindades em outras religiões.
- Denna artikel behandlar det mytologiska begreppet. För den amerikanska långfilmen från 2009, se Avatar (film) och för andra betydelser, se Avatar (olika betydelser). Avatar är ett begrepp i indisk mytologi för ett gudaväsens inkarnation i människo- eller djurgestalt för att motverka det onda i världen. Konceptet används framför allt om Vishnus tio olika förkroppsliganden som samtidigt representerar tio tidsåldrar. Dessa avatarer är fisk, sköldpadda, vildgalt, lejonmänniska, dvärg, Parashurâma, Rama, Krishna, ibland Buddha, samt som Kalki för att inleda den nya tidsåldern. , Inom hinduistisk eskatologi (trosföreställningar om den enskildes eller världens/universums slutgiltiga öde) framträder Vishnus avatarer i tider av förfall, när fördomar, inbillningar och ritualer skymmer religionens sanna ljus. Folket förtrycks av kungar, präster och adel och blodiga krig avlöser varandra. Avatarerna representerar ljusets återkomst efter en lång mörk natt, civilisationen börjar åter blomstra genom pånyttfödd religion i ett enat Indien. Bhagavad-Gita, som är ett uråldrigt indiskt religiöst diktverk, säger att "närhelst världens dygd och rättvisa dalar, när last och orättfärdighet tar säte på tronen, då kommer jag, Herren, och återbesöker världen i synlig form, blandar mig som människa bland människor. Genom mitt inflytande och min lära raserar jag det onda och orättvisa och återuppbygger det goda och rättvisa. " Inom hinduismen utpekar vissa grenar Kalki som den tionde och sista stora avataren av Vishnu. Kalki kommer att avsluta den nuvarande eran, Kali Yuga, av mörker förvirring, ofred och förstörelse. Betydelsen av sanskrit-ordet Kalki har bl.a. utifrån olika etymologiska härledningar ansetts vara "Vita hästen".
- 化身（梵文：अवतार，Avatar），在印度宗教中，是有特殊能力者，為了某些目的，以異能變化自己的形象，而成為其他人、物，最普遍被認為和眾神在地面上的肉體表現形式有關。梵文中，化身一詞具有透過深思熟慮，並且由於特殊目的而從較高境界「下降」、「轉世」的涵義。
- Авата́ра, иногда — авата́р — термин в философии индуизма, обычно используемый для обозначения нисхождения Бога из духовного мира в более низкие сферы бытия. Хотя на русский язык слово «аватара» обычно переводится как «воплощение», точнее его можно перевести как «явление», так как концепция аватары заметно отличается от идеи воплощения Бога «во плоти» в христианстве. Чаще всего термин «аватара» ассоциируется с Вишну и его десятью основными аватарами, наиболее популярными из которых являются Кришна и Рама. Список десяти аватар Вишну приводится в ряде Пуран. В «Бхагавата-пуране» содержится описание 22 основных аватар Вишну и утверждается, что аватар Вишну бесчисленное множество. Аватары играют центральную роль в традиции вайшнавизма — преобладающем направлении индуизма. В большинстве традиций вайшнавизма, изначальным источником всех аватар считается Вишну и Нараяна. Исключение составляют такие кришнаитские традиции, как гаудия-вайшнавизм и Нимбарка-сампрадая, в которых источником аватар почитается Кришна. В таких текстах, как «Ганеша-пурана» и «Мудгала-пурана», описывается нисхождение аватар Ганеши. Однако, аватары Вишну теологически гораздо более значимы и при более глубоком анализе источников можно прийти к выводу, что истории о Ганеше и Шиве являются имитациями более ранних сказаний об аватарах Вишну. Одно из самых ранних упоминаний об аватарах содержится в «Бхагавад-гите», где Кришна описывает основные функции аватар — восстановление принципов дхармы, поддержание социального и космического порядка.
- Dans l'hindouisme, un avatar (अवतार, avatâra, en sanskrit "descente", au sens de "descente du ciel") est l'incarnation d'une divinité sur terre, en réponse à un besoin de l'humanité. « Pour la sauvegarde du bien, déclare Krishna dans la Bhagavad-Gîtâ, pour la destruction du mal et pour le rétablissement de la loi éternelle, je m'incarne d'âge en âge. » (IV, 8). Les enseignements d'un avatar, correctement appréhendés et graduellement mis en pratique par l'humanité, élargissent sa compréhension du sens de la vie et contribuent à son avancement sur le chemin de l'évolution. La notion d'avatar n'a été pleinement développée que dans la mythologie tardive, mais elle se trouve déjà contenue dans les Upaniṣad. Sous forme personnifiée, le principe ultime, qui a manifesté le monde, s'y incarne à nouveau : « L'ayant façonné, il y entra. » (Taittirîya Upanishad, II, 6). Le vaïshnavisme distingue plusieurs types d'avatars, Krishna y étant seul considéré comme un avatar complet de Vishnu (Purnavatara) en tant que principe ultime. Les autres avatars sont alors décrits comme des incarnations partielles ou des manifestations de certains aspects du divin. La fonction première de l'avatar est cependant chaque fois la même : rétablir le dharma ou la loi éternelle en instaurant les principes de connaissance appropriés à l'époque à laquelle il se manifeste. À cette fin, l'avatar est parfois assisté de vibhûti ou pouvoirs spéciaux, alors personnifiés sous forme de compagnons qui le soutiennent dans sa tâche.
|
| rdfs:comment
|
- ヒンドゥー教において、アヴァターラ（Avatāra）とは不死の存在、または究極に至上な存在の「化身」「権現」（肉体の現れ）である。これはサンスクリットで「低下、転落、降下」を意味し、通例特別な目的の為に死のある者への意図的な転落を意味する。ヒンドゥー教ではこの語を主に救済の神ヴィシュヌの化身へ使う。ダシャーヴァターラ（下述）はヴィシュヌの特に偉大な10の化身である。 キリスト教やシヴァ派と違い、ヴァイシュナヴァ派（ヴィシュヌ派）は正義（ダルマ）が衰え悪が栄えた時に神はいつでも特別な姿（人間を含む）をとると信じている。ヴィシュヌのアヴァターラのクリシュナは、ラーマーヌジャとマドヴァにより支持されるヴァイシュナヴァ派とガウディヤ・ヴァイシュナヴァ派によれば、『バガヴァッド・ギーター』の中でこう言った「善を護るため、悪を滅ぼすため、正義を確立するため、私は時代から時代へ出現する。」（『バガヴァッド・ギーター』、4章8節）全ての出来事において、全てのヒンドゥー教徒は、それが全てヴィシュヌに結びつくとして、ヴィシュヌとそのアヴァターラの信仰の間に違いがないと信じる。
- Avatara er i indisk mytologi «å stige ned», det vil si når guden stiger ned til jorden antar en kroppslig form som dyr eller oftest som menneske for å redde verden fra en tilstand av kaos eller ødeleggelse. Vishnu har minst ti avatarer og er den hinduguden som er mest kjent for dette. Vishnus to mest berømte inkarnasjoner er Rama og Krishna. I vestlig språkbruk står avataren som en gudenes sendemann, nærmest som en profet. I Romersk mytologi er f. eks. dette gudenes budbringer Merkur.
- Awatara (także Awatar) (dewanagari अवतार, transliteracja avatāra, ang. avatara, zstąpienie, zejście, inkarnacja) – w hinduizmie wcielenie (inkarnacja) bóstwa, które zstępuje z nieba na ziemię w postaci śmiertelnej – ludzkiej, zwierzęcej lub hybrydalnej, w celu przywrócenia ładu na ziemi.
- Avatar é uma manifestação corporal de um ser imortal segundo a religião hindu, por vezes até do Ser Supremo. Deriva do sânscrito Avatāra, que significa "descida", normalmente denotando uma (religião) encarnações de Vishnu, que muitos hinduístas reverenciam como divindade. Muitos não-hindus, por extensão, usam o termo para denotar as encarnações de divindades em outras religiões.
- 化身（梵文：अवतार，Avatar），在印度宗教中，是有特殊能力者，為了某些目的，以異能變化自己的形象，而成為其他人、物，最普遍被認為和眾神在地面上的肉體表現形式有關。梵文中，化身一詞具有透過深思熟慮，並且由於特殊目的而從較高境界「下降」、「轉世」的涵義。
- Avatara bezeichnet im Hinduismus einen Gott oder einen göttlichen Aspekt, der die Gestalt eines Menschen oder Tieres annimmt. In den Schriften erscheint der Begriff des Avatara im Ramayana, in der Bhagavad Gita, im Bhagavatapurana und in vielen anderen, z. T. daraus abgeleiteten, Texten. Die Aufgabe des Avatar oder Avatara ist, der Menschheit in ihrem Streben zum Göttlichen hin Wegbereiter, Vorbild und Lehrer zu sein.
- In, /ˈæv. ə. tɑːr/, is a deliberate descent of a deity from heaven to earth, or a descent of the Supreme Being and is mostly translated into English as "incarnation", but more accurately as "appearance" or "manifestation". The term is most often associated with Vishnu, though it has also come to be associated with other deities.
- En español, avatar significa vicisitud. En el marco del hinduismo, un avatar es la encarnación terrestre de un dios, en particular Vishnú. Se dice por ejemplo que el dios Krishná es el octavo avatar del dios Visnú. El término sánscrito अवतार avatāra significa ‘el que desciende’; proviene de avatarati.
- Avatar tai avataara, kirjaimellisesti "hän joka laskeutuu", viittaa hindulaisessa traditiossa Vishnu-jumalan inkarnaatioon. Näistä kymmenen avataaraa ovat kaikista tunnetuimmat, vaikka avataaroja sanotaankin olevan yhtä paljon kuin meren aaltoja. Bhagavad-gitan (4.7–4.8) mukaan Vishnun avataaroilla on kolme pääasiallista tarkoitusta: Siunata ja vapauttaa sadhut eli hänelle omistautuneet. Tuhota duskritinat eli pahantekijät. Vakiinnuttaa dharman, uskonnon, periaatteet.
- Avatāra è un sostantivo maschile della lingua sanscrita con cui si indica l'apparizione o la discesa sulla terra della divinità avente lo scopo di ristabilire o tutelare il Dharma. Tale termine è collegato al verbo avatṝ (di genere parasamaipadam, attivo, di 1ª classe), con il significato di "discendere in" (accusativo o locativo) oppure "discendere da" (ablativo) ancora "arrivare a" (accusativo) o "essere al posto giusto", "essere adatto" e infine "incarnarsi" (nel caso di una divinità).
- Het woord avatara, naar Engels voorbeeld ook vaak avatar, komt uit het Sanskriet: अवतार (avatāra), letterlijk de neerdalende, en betekent: de incarnatie. In het hindoeïsme kan een avatara bijvoorbeeld de incarnatie van God of Saguna Brahma in een menselijk of dierlijk lichaam zijn. Vooral vaishnavieten geloven in avatara's, veel andere hindoes geloven niet dat God in zijn geheel als avatara kan incarneren. Avatara's zijn de sterkste wezens in het heelal.
- Denna artikel behandlar det mytologiska begreppet. För den amerikanska långfilmen från 2009, se Avatar (film) och för andra betydelser, se Avatar (olika betydelser). Avatar är ett begrepp i indisk mytologi för ett gudaväsens inkarnation i människo- eller djurgestalt för att motverka det onda i världen. Konceptet används framför allt om Vishnus tio olika förkroppsliganden som samtidigt representerar tio tidsåldrar.
- Авата́ра, иногда — авата́р — термин в философии индуизма, обычно используемый для обозначения нисхождения Бога из духовного мира в более низкие сферы бытия. Хотя на русский язык слово «аватара» обычно переводится как «воплощение», точнее его можно перевести как «явление», так как концепция аватары заметно отличается от идеи воплощения Бога «во плоти» в христианстве.
- Dans l'hindouisme, un avatar (अवतार, avatâra, en sanskrit "descente", au sens de "descente du ciel") est l'incarnation d'une divinité sur terre, en réponse à un besoin de l'humanité. « Pour la sauvegarde du bien, déclare Krishna dans la Bhagavad-Gîtâ, pour la destruction du mal et pour le rétablissement de la loi éternelle, je m'incarne d'âge en âge. » (IV, 8).
|
