The autonomic nervous system (ANS) is a division of the peripheral nervous system that influences the function of internal organs. The autonomic nervous system is a control system that acts largely unconsciously and regulates bodily functions such as the heart rate, digestion, respiratory rate, pupillary response, urination, and sexual arousal. This system is the primary mechanism in control of the fight-or-flight response and the freeze-and-dissociate response.

Property Value
dbo:abstract
  • The autonomic nervous system (ANS) is a division of the peripheral nervous system that influences the function of internal organs. The autonomic nervous system is a control system that acts largely unconsciously and regulates bodily functions such as the heart rate, digestion, respiratory rate, pupillary response, urination, and sexual arousal. This system is the primary mechanism in control of the fight-or-flight response and the freeze-and-dissociate response. Within the brain, the autonomic nervous system is regulated by the hypothalamus. Autonomic functions include control of respiration, cardiac regulation (the cardiac control center), vasomotor activity (the vasomotor center), and certain reflex actions such as coughing, sneezing, swallowing and vomiting. Those are then subdivided into other areas and are also linked to ANS subsystems and nervous systems external to the brain. The hypothalamus, just above the brain stem, acts as an integrator for autonomic functions, receiving ANS regulatory input from the limbic system to do so. The autonomic nervous system has two branches: the sympathetic nervous system and the parasympathetic nervous system. The sympathetic nervous system is often considered the "fight or flight" system, while the parasympathetic nervous system is often considered the "rest and digest" or "feed and breed" system. In many cases, both of these systems have "opposite" actions where one system activates a physiological response and the other inhibits it. An older simplification of the sympathetic and parasympathetic nervous systems as "excitory" and "inhibitory" was overturned due to the many exceptions found. A more modern characterization is that the sympathetic nervous system is a "quick response mobilizing system" and the parasympathetic is a "more slowly activated dampening system", but even this has exceptions, such as in sexual arousal and orgasm, wherein both play a role. There are inhibitory and excitatory synapses between neurons. Relatively recently, a third subsystem of neurons that have been named non-noradrenergic, non-cholinergic transmitters (because they use nitric oxide as a neurotransmitter) have been described and found to be integral in autonomic function, in particular in the gut and the lungs. Although the ANS is also known as the visceral nervous system, the ANS is only connected with the motor side. Most autonomous functions are involuntary but they can often work in conjunction with the somatic nervous system which provides voluntary control. (en)
  • الجهاز العصبي الذاتي أو الجهاز العصبي التلقائي أو الجهاز العصبي المستقل (بالإنجليزية: autonomic nervous system) أحد أقسام الجهاز العصبي المحيطي في الكائنات الحية العليا، يختص بالتحكم بالوظائف الحيوية الذاتية اللاإرادية، ويقسم عادة إلى جهازين ذوي مهام متعاكسة ندعوهما : الجهاز العصبي الودي والجهاز العصبي اللاودي. (ar)
  • Das vegetative Nervensystem (VNS), auch viszerales Nervensystem (VNS, lat. viscus, „Eingeweide“), autonomes Nervensystem (ANS) oder Vegetativum (englisch: autonomic nervous system, ANS), genannt, bildet zusammen mit dem somatischen Nervensystem das gesamte periphere und zentrale Nervensystem. Die „Autonomie“ bezieht sich darauf, dass über das VNS biologisch festliegende, automatisch ablaufende innerkörperliche Vorgänge angepasst und reguliert werden, die deswegen vom Menschen willentlich nicht direkt, sondern allenfalls indirekt beeinflusst werden können. Der Begriff „autonomes Nervensystem“ wurde von dem britischen Physiologen John Newport Langley (1852–1925) geprägt. Das somatische oder animalische Nervensystem ermöglicht dagegen eine willkürliche und bewusste Reaktionsweise. Manche Organe von zentraler Bedeutung, wie die Lunge (Atmung, Sprache), werden von beiden Systemen gesteuert. Bei beiden Systemen liegt ein Teil im zentralen Nervensystem (ZNS), also im Gehirn und Rückenmark, und der andere Teil liegt außerhalb davon und gehört deshalb zum peripheren Nervensystem. (de)
  • El sistema nervioso autónomo (SNA), también conocido como sistema nervioso neurovegetativo, es la parte del sistema nervioso que controla las acciones involuntarias, a diferencia del sistema nervioso somático. El sistema nervioso autónomo recibe la información de las vísceras y del medio interno, para actuar sobre sus músculos, glándulas y vasos sanguíneos. El sistema nervioso autónomo es, sobre todo, un sistema eferente, es decir, transmite impulsos nerviosos desde el sistema nervioso central hasta la periferia estimulando los aparatos y sistemas orgánicos periféricos. Sus vías neuronales actúan sobre la frecuencia cardíaca y respiratoria, la contracción y dilatación de vasos sanguíneos, digestión, salivación, el sudor, la contracción y relajación del músculo liso en varios órganos, acomodación visual, dilatación de la pupila, secreción de glándulas exocrinas y endocrinas, la micción y la excitación sexual. La mayoría de las acciones que controla son involuntarias, aunque algunas, como la respiración, actúan junto con acciones conscientes. El mal funcionamiento de este sistema puede provocar diversos síntomas, que se agrupan bajo el nombre genérico de disautonomía. El sistema nervioso autónomo o neurovegetativo, al contrario del sistema nervioso somático y central, es involuntario y responde principalmente por impulsos nerviosos en la médula espinal, tallo cerebral e hipotálamo. También, algunas porciones de la corteza cerebral como la corteza límbica, pueden transmitir impulsos a los centros inferiores y así, influir en el control autónomo. Los nervios autónomos están formados por todas las fibras eferentes que abandonan el sistema nervioso central, excepto aquellas que inervan el músculo esquelético. Existen fibras autonómicas aferentes, que transmiten información desde la periferia al sistema nervioso central, encargándose de transmitir la sensación visceral y la regulación de reflejos vasomotores y respiratorios, por ejemplo los barorreceptores y quimiorreceptores del seno carotídeo y arco aórtico que son muy importantes en el control del ritmo cardíaco, presión sanguínea y movimientos respiratorios. Estas fibras aferentes son transportadas al sistema nervioso central por nervios autonómicos principales como el neumogástrico, nervios esplácnicos o nervios pélvicos. También el sistema nervioso autónomo funciona a través de reflejos viscerales, es decir, las señales sensoriales que entran en los ganglios autónomos, la médula espinal, el tallo cerebral o el hipotálamo pueden originar respuestas reflejas adecuadas que son devueltas a los órganos para controlar su actividad. Reflejos simples terminan en los órganos correspondientes, mientras que reflejos más complejos son controlados por centros autonómicos superiores en el sistema nervioso central, principalmente el hipotálamo. (es)
  • Le système nerveux autonome ou système nerveux viscéral (aussi appelé système nerveux végétatif) est la partie du système nerveux responsable des fonctions non soumises au contrôle volontaire. Il contrôle notamment les muscles lisses (digestion, vascularisation...), les muscles cardiaques, la majorité des glandes exocrines (digestion, sudation...) et certaines glandes endocrines. Le système nerveux autonome contient des neurones périphériques mais aussi centraux. Il est composé de voies afférentes (composées par les ganglions sensoriels crâniens) relayant les informations sensitives, comme les mesures de la pression artérielle ou de la teneur en oxygène du sang. Ces informations convergent au niveau d'un centre intégrateur, le noyau du tractus solitaire, situé dans le système nerveux central. Celui-ci envoie des informations dans les voies efférentes pour modifier par exemple la dilatation des bronches ou la libération de sucs digestifs. La partie efférente du système nerveux autonome est divisée en deux composantes aux fonctions antagonistes, le système nerveux orthosympathique et le système nerveux parasympathique. L'appartenance du système nerveux entérique au système nerveux autonome est discutée. (fr)
  • Il sistema nervoso autonomo (SNA), conosciuto anche come sistema nervoso vegetativo o viscerale, è quell'insieme di cellule e fibre che innervano gli organi interni e le ghiandole, controllando le cosiddette funzioni vegetative, ossia quelle funzioni che generalmente sono al di fuori del controllo volontario, per questo viene anche definito "sistema autonomo involontario". Il SNA è parte del sistema nervoso periferico. (it)
  • Het autonome zenuwstelsel, ook vegetatieve of viscerale zenuwstelsel geheten, is het deel van het perifeer zenuwstelsel dat een groot aantal onbewust plaatsvindende functies reguleert. Het autonome zenuwstelsel regelt vooral de werking van inwendige organen, onder andere de ademhaling, de spijsvertering en het verwijden en vernauwen van bloedvaten en het beïnvloedt ook de hartslag. Bij gewervelde dieren is naast het autonome zenuwstelsel het zogenaamde animale zenuwstelsel ontstaan, dat behalve het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg), ook het somatische deel van het perifere stelsel omvat. (nl)
  • 自律神経系(じりつしんけいけい、英: Autonomic nervous system)は、末梢神経系のうち植物性機能を担う神経系であり、動物性機能を担う体性神経系に対比される。自律神経系は内臓諸臓器の機能を調節する遠心性機序と内臓からの情報を中枢神経系に伝える求心性の機序という2つの系からなる。 交感神経系と副交感神経系の2つの神経系で構成されている。 (ja)
  • Autonomiczny układ nerwowy (łac. systema nervosum autonomicum), wegetatywny układ nerwowy – część układu nerwowego, którego nerwy unerwiają narządy wewnętrzne, wyodrębniony ze względu na pełnione przez siebie funkcje i budowę. W przeciwieństwie do somatycznego układu nerwowego, działanie układu autonomicznego powoduje reakcje niezależne od woli, czyli na przykład wydzielanie soku żołądkowego, ruchy perystaltyczne jelit. Układ autonomiczny dzieli się na układ współczulny, inaczej sympatyczny (pobudzający) i przywspółczulny, inaczej parasympatyczny (hamujący). Wszystkie narządy wewnętrzne są unerwione jednocześnie przez oba te układy – ich działanie jest względem siebie antagonistyczne. W sytuacjach stresowych działanie układu współczulnego przeważa nad działaniem układu przywspółczulnego. Część sympatyczna i parasympatyczna wzajemnie uzupełniają się w działaniu. Autonomiczny układ nerwowy składa się z: * zespołu ośrodków nerwowych * dróg nerwowych odśrodkowych * dróg nerwowych dośrodkowych. Wyróżnia się następujące różnice w stosunku do somatycznego układu nerwowego: * nierównomierne rozmieszczenie ośrodków w ośrodkowym układzie nerwowym * występowanie włókien nerwowych przed- i zazwojowych * odmienna budowa * względnie wolne przewodzenie impulsów nerwowych (0,5 m/s) * wydzielanie w synapsach eferentnych (ruchowych, odśrodkowych) nie tylko acetylocholiny, ale również noradrenaliny * efektory, którymi są mięśnie gładkie, tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana typu sercowego i gruczoły. Omawiając budowę układu, należy rozróżnić jego trzy elementy budowy: * ośrodki autonomiczne (korowe, podwzgórzowe i rdzeniowe), kierujące częścią współczulną i przywspółczulną * część współczulną i przywspółczulną * sploty autonomiczne narządowe. Najważniejsze czynności tego układu to: * rozszerzanie lub zwężanie źrenicy * pobudzanie ślinianek do wydzielania śliny lub ich hamowanie * przyśpieszanie lub hamowanie czynności serca * rozkurczanie lub zwężanie oskrzeli * zwężanie naczyń krwionośnych powodujące wzrost ciśnienia tętniczego krwi/ rozszerzanie naczyń krwionośnych powodujące spadek ciśnienia tętniczego krwi * pobudzenie gruczołów nadnerczowych do wydzielania * nasilenie skurczów przewodu pokarmowego * rozszerzanie/kurczenie pęcherza moczowego. Większość narządów wewnętrznych jest unerwiana przez włókna zarówno układu współczulnego, jak i przywspółczulnego. Obie części tego układu działają jednocześnie, a harmonijna praca danego narządu jest efektem ich współdziałania. W ramach autonomicznego układ nerwowego wyróżnia się jelitowy układ nerwowy. (pl)
  • Sistema nervoso autônomo (português brasileiro) ou sistema nervoso autónomo (português europeu) (também chamado sistema neurovegetativo ou sistema nervoso visceral) é a parte do sistema nervoso que está relacionada ao controle da vida vegetativa, ou seja, controla funções como a respiração, circulação do sangue, controle de temperatura e digestão. No entanto, ele não se restringe a isso. É também o principal responsável pelo controle automático do corpo frente às modificações do ambiente. Por exemplo, quando o indivíduo entra em uma sala com um ar-condicionado que lhe dá frio, o sistema nervoso autônomo começa a agir, tentando impedir uma queda de temperatura corporal. Dessa maneira, seus pelos se arrepiam (devido a contração do músculo pilo-eretor) e ele começa a tremer para gerar calor. Ao mesmo tempo ocorre vasoconstrição nas extremidades para impedir a dissipação do calor para o meio. Essas medidas, aliadas à sensação desagradável de frio, foram as principais responsáveis pela sobrevivência de espécies em condições que deveriam impedir o funcionamento de um organismo. Dessa maneira, pode-se perceber que o organismo possui um mecanismo que permite ajustes corporais, mantendo assim o equilíbrio do corpo: a homeostasia. (pt)
  • Вегетати́вная не́рвная систе́ма (от лат. vegetatio — возбуждение, от лат. vegetativus — растительный), ВНС, автономная нервная система, ганглионарная нервная система (от лат. ganglion — нервный узел), висцеральная нервная система (от лат. viscera — внутренности), органная нервная система, чревная нервная система, systema nervosum autonomicum (PNA) — часть нервной системы организма, комплекс центральных и периферических клеточных структур, регулирующих функциональный уровень организма, необходимый для адекватной реакции всех его систем. Вегетативная нервная система — отдел нервной системы, регулирующий деятельность внутренних органов, желез внутренней и внешней секреции, кровеносных и лимфатических сосудов. Играет ведущую роль в поддержании постоянства внутренней среды организма и в приспособительных реакциях всех позвоночных. Анатомически и функционально вегетативная нервная система подразделяется на симпатическую, парасимпатическую и метасимпатическую. Симпатические и парасимпатические центры находятся под контролем коры больших полушарий и гипоталамических центров. В симпатическом и парасимпатическом отделах имеются центральная и периферическая части. Центральную часть образуют тела нейронов, лежащих в спинном и головном мозге. Эти скопления нервных клеток получили название вегетативных ядер. Отходящие от ядер волокна, вегетативные ганглии, лежащие за пределами центральной нервной системы, и нервные сплетения в стенках внутренних органов образуют периферическую часть вегетативной нервной системы. Симпатические ядра расположены в спинном мозге. Отходящие от него нервные волокна заканчиваются за пределами спинного мозга в симпатических узлах, от которых берут начало нервные волокна. Эти волокна подходят ко всем органам. Парасимпатические ядра лежат в среднем и продолговатом мозге и в крестцовой части спинного мозга. Нервные волокна от ядер продолговатого мозга входят в состав блуждающих нервов. От ядер крестцовой части нервные волокна идут к кишечнику, органам выделения. Метасимпатическая нервная система представлена нервными сплетениями и мелкими ганглиями в стенках пищеварительного тракта, мочевого пузыря, сердца и некоторых других органов. Деятельность вегетативной нервной системы не зависит от воли человека. Это означает, что в обычных условиях человек не может волевым усилием заставить сердце биться реже или мышцы желудка — не сокращаться. Однако достичь сознательного влияния на многие параметры, контролируемые ВНС, можно с помощью специальных методов тренировки — например, с использованием методов биологической обратной связи. Симпатическая нервная система усиливает обмен веществ, повышает возбуждаемость большинства тканей, мобилизует силы организма на активную деятельность. Парасимпатическая система способствует восстановлению израсходованных запасов энергии, регулирует работу организма во время сна. Под контролем автономной системы находятся органы кровообращения, дыхания, пищеварения, выделения, размножения, а также обмен веществ и рост. Фактически эфферентный отдел ВНС осуществляет нервную регуляцию функций всех органов и тканей, кроме скелетных мышц, которыми управляет соматическая нервная система. В отличие от соматической нервной системы, двигательный эффекторный нейрон в автономной нервной системе находится на периферии, и спинной мозг лишь косвенно управляет его импульсами. Термины автомномная система, висцеральная система, симпатический отдел нервной системы неоднозначны. В настоящее время симпатическими называют только часть висцеральных эфферентных волокон. Однако различные авторы используют термин «симпатический» по-разному: * в узком понимании, как описано в предложении выше; * в качестве синонима термина «автономный»; * как название всей висцеральной («вегетативной») нервной системы — как афферентной, так и эфферентной. Терминологическая путаница возникает также, когда автономной называют всю висцеральную систему (и афферентную, и эфферентную). Классификация отделов висцеральной нервной системы позвоночных, приведённая в руководстве А. Ромера и Т. Парсонса, выглядит следующим образом: Висцеральная нервная система: * афферентная; * эфферентная: * особая жаберная; * автономная: * симпатическая; * парасимпатическая. (ru)
  • 自主神经系统(英语:autonomic nerve system,縮寫為ANS),又称植物神经系统(vegetative nervous system,VNS)或内脏神经系统,与躯体神经系统共同组成脊椎动物的周围神经系统。 所谓“自主”,是因为未受训练的人无法靠意识控制该部分神经的活动。自主神经系统掌握着性命攸关的生理功能,如心脏搏动,呼吸,血压,消化和新陈代谢。 此外,如性器官和血管系统和眼内肌都受到该神经系统的控制。中枢神经系统和周围神经系统都有自主神经成分。 自主神经系统被分为 * 交感神经系统 :交感神经的作用可概括为产生应激作用 * 副交感神经系统:副交感神经多数扮演休养生息的角色。 * 肠神经系统 相比起交感神经和副交感神经,肠神经系统受中枢调节不多,比较独立。 交感神经和副交感神经一般来说起相互拮抗的作用(例外:唾液分泌)。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 166189 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 736445733 (xsd:integer)
dbp:caption
  • Autonomic nervous system innervation
dbp:latin
  • Autonomici systematis nervosi
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • الجهاز العصبي الذاتي أو الجهاز العصبي التلقائي أو الجهاز العصبي المستقل (بالإنجليزية: autonomic nervous system) أحد أقسام الجهاز العصبي المحيطي في الكائنات الحية العليا، يختص بالتحكم بالوظائف الحيوية الذاتية اللاإرادية، ويقسم عادة إلى جهازين ذوي مهام متعاكسة ندعوهما : الجهاز العصبي الودي والجهاز العصبي اللاودي. (ar)
  • Il sistema nervoso autonomo (SNA), conosciuto anche come sistema nervoso vegetativo o viscerale, è quell'insieme di cellule e fibre che innervano gli organi interni e le ghiandole, controllando le cosiddette funzioni vegetative, ossia quelle funzioni che generalmente sono al di fuori del controllo volontario, per questo viene anche definito "sistema autonomo involontario". Il SNA è parte del sistema nervoso periferico. (it)
  • 自律神経系(じりつしんけいけい、英: Autonomic nervous system)は、末梢神経系のうち植物性機能を担う神経系であり、動物性機能を担う体性神経系に対比される。自律神経系は内臓諸臓器の機能を調節する遠心性機序と内臓からの情報を中枢神経系に伝える求心性の機序という2つの系からなる。 交感神経系と副交感神経系の2つの神経系で構成されている。 (ja)
  • 自主神经系统(英语:autonomic nerve system,縮寫為ANS),又称植物神经系统(vegetative nervous system,VNS)或内脏神经系统,与躯体神经系统共同组成脊椎动物的周围神经系统。 所谓“自主”,是因为未受训练的人无法靠意识控制该部分神经的活动。自主神经系统掌握着性命攸关的生理功能,如心脏搏动,呼吸,血压,消化和新陈代谢。 此外,如性器官和血管系统和眼内肌都受到该神经系统的控制。中枢神经系统和周围神经系统都有自主神经成分。 自主神经系统被分为 * 交感神经系统 :交感神经的作用可概括为产生应激作用 * 副交感神经系统:副交感神经多数扮演休养生息的角色。 * 肠神经系统 相比起交感神经和副交感神经,肠神经系统受中枢调节不多,比较独立。 交感神经和副交感神经一般来说起相互拮抗的作用(例外:唾液分泌)。 (zh)
  • The autonomic nervous system (ANS) is a division of the peripheral nervous system that influences the function of internal organs. The autonomic nervous system is a control system that acts largely unconsciously and regulates bodily functions such as the heart rate, digestion, respiratory rate, pupillary response, urination, and sexual arousal. This system is the primary mechanism in control of the fight-or-flight response and the freeze-and-dissociate response. (en)
  • Das vegetative Nervensystem (VNS), auch viszerales Nervensystem (VNS, lat. viscus, „Eingeweide“), autonomes Nervensystem (ANS) oder Vegetativum (englisch: autonomic nervous system, ANS), genannt, bildet zusammen mit dem somatischen Nervensystem das gesamte periphere und zentrale Nervensystem. (de)
  • El sistema nervioso autónomo (SNA), también conocido como sistema nervioso neurovegetativo, es la parte del sistema nervioso que controla las acciones involuntarias, a diferencia del sistema nervioso somático. El sistema nervioso autónomo recibe la información de las vísceras y del medio interno, para actuar sobre sus músculos, glándulas y vasos sanguíneos. (es)
  • Le système nerveux autonome ou système nerveux viscéral (aussi appelé système nerveux végétatif) est la partie du système nerveux responsable des fonctions non soumises au contrôle volontaire. Il contrôle notamment les muscles lisses (digestion, vascularisation...), les muscles cardiaques, la majorité des glandes exocrines (digestion, sudation...) et certaines glandes endocrines. Le système nerveux autonome contient des neurones périphériques mais aussi centraux. (fr)
  • Het autonome zenuwstelsel, ook vegetatieve of viscerale zenuwstelsel geheten, is het deel van het perifeer zenuwstelsel dat een groot aantal onbewust plaatsvindende functies reguleert. Het autonome zenuwstelsel regelt vooral de werking van inwendige organen, onder andere de ademhaling, de spijsvertering en het verwijden en vernauwen van bloedvaten en het beïnvloedt ook de hartslag. (nl)
  • Autonomiczny układ nerwowy (łac. systema nervosum autonomicum), wegetatywny układ nerwowy – część układu nerwowego, którego nerwy unerwiają narządy wewnętrzne, wyodrębniony ze względu na pełnione przez siebie funkcje i budowę. W przeciwieństwie do somatycznego układu nerwowego, działanie układu autonomicznego powoduje reakcje niezależne od woli, czyli na przykład wydzielanie soku żołądkowego, ruchy perystaltyczne jelit. Autonomiczny układ nerwowy składa się z: * zespołu ośrodków nerwowych * dróg nerwowych odśrodkowych * dróg nerwowych dośrodkowych. Najważniejsze czynności tego układu to: (pl)
  • Sistema nervoso autônomo (português brasileiro) ou sistema nervoso autónomo (português europeu) (também chamado sistema neurovegetativo ou sistema nervoso visceral) é a parte do sistema nervoso que está relacionada ao controle da vida vegetativa, ou seja, controla funções como a respiração, circulação do sangue, controle de temperatura e digestão. (pt)
  • Вегетати́вная не́рвная систе́ма (от лат. vegetatio — возбуждение, от лат. vegetativus — растительный), ВНС, автономная нервная система, ганглионарная нервная система (от лат. ganglion — нервный узел), висцеральная нервная система (от лат. viscera — внутренности), органная нервная система, чревная нервная система, systema nervosum autonomicum (PNA) — часть нервной системы организма, комплекс центральных и периферических клеточных структур, регулирующих функциональный уровень организма, необходимый для адекватной реакции всех его систем. Висцеральная нервная система: (ru)
rdfs:label
  • Autonomic nervous system (en)
  • جهاز عصبي ذاتي (ar)
  • Vegetatives Nervensystem (de)
  • Sistema nervioso autónomo (es)
  • Système nerveux autonome (fr)
  • Sistema nervoso autonomo (it)
  • 自律神経系 (ja)
  • Autonoom zenuwstelsel (nl)
  • Autonomiczny układ nerwowy (pl)
  • Sistema nervoso autônomo (pt)
  • Вегетативная нервная система (ru)
  • 自主神经系统 (zh)
owl:sameAs
skos:closeMatch
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Autonomic nervous system (en)
is dbo:knownFor of
is dbo:nerve of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of