| dbpprop:abstract
|
- Autoimmunity is the failure of an organism to recognize its own constituent parts as self, which allows an immune response against its own cells and tissues. Any disease that results from such an aberrant immune response is termed an autoimmune disease. Prominent examples include Coeliac disease, diabetes mellitus type 1 (IDDM), systemic lupus erythematosus (SLE), Sjögren's syndrome, Churg-Strauss Syndrome, Hashimoto's thyroiditis, Graves' disease, idiopathic thrombocytopenic purpura, and rheumatoid arthritis (RA). See List of autoimmune diseases. The misconception that an individual's immune system is totally incapable of recognizing self antigens is not new. Paul Ehrlich, at the beginning of the twentieth century, proposed the concept of horror autotoxicus, wherein a 'normal' body does not mount an immune response against its own tissues. Thus, any autoimmune response was perceived to be abnormal and postulated to be connected with human disease. Now, it is accepted that autoimmune responses are an integral part of vertebrate immune systems (sometimes termed 'natural autoimmunity'), normally prevented from causing disease by the phenomenon of immunological tolerance to self-antigens. Autoimmunity should not be confused with alloimmunity.
- Autoimmunerkrankung ist in der Medizin ein Überbegriff für Krankheiten, deren Ursache eine überschießende Reaktion des Immunsystems gegen körpereigenes Gewebe ist. Irrtümlicherweise erkennt das Immunsystem körpereigenes Gewebe als zu bekämpfenden Fremdkörper. Dadurch kommt es zu schweren Entzündungsreaktionen, die zu Schäden an den betroffenen Organen führen.
- Una malaltia autoimmunitària o autoimmune, és una malaltia caracteritzada per l'acció adversa dels efectors immunològics cap a components de la pròpia biologia corporal. És a dir, el sistema immunitari es converteix en l'agressor i ataca parts del cos en contra de la seva funció natural, de protegir-lo. Es tracta d'una resposta immunitària exagerada contra components moleculars de cèl·lules i teixits presents de manera normal al cos. Les causes són encara desconegudes i són probablement el resultat de múltiples circumstàncies,(essent sovint la predisposició genètica la més normal).
- Autoimunita je stav, při kterém některá ze složek imunitního systému reaguje na struktury organismu vlastní, které tím poškozuje. Příkladem autoimunitního onemocnění je roztroušená skleróza, revmatoidní artritida nebo Sjögrenův syndrom. Autotolerance je naopak schopnost organismu tolerovat struktury jemu vlastní. Její porucha je příčinou patologického stavu - autoimunity. Autoimunita se týká také poruchy funkce štítné žlázy. Jsou to záněty štítné žlázy, nedostatečnost kůry nadledvin (Addisonova nemoc), projevy revmatických a systémových nemocí (SLE, *revmatoidní artritida) aj. V léčbě se k potlačení nesprávně zaměřené imunitní reakce uplatňují imunosupresiva a kortikoidy. Srov. autoantigen, autoprotilátka. Vlastní příčina tohoto stavu není známa. Předpokládá se porucha v řízení imunitního systému, v současné době se stále více uvažuje o vlivu některých virů, které často skryty nutí organismus a jeho obranný systém k časté stimulaci a reakci apod. Je známo, že viry umí bravurní mimikry a dovedou obranný systém zmást. Tyto problémy, i když nejsou jediné, mohou vést k novodobému fenoménu, CFIDS neboli chronickému únavovému syndromu. To, že organismus reaguje tak, jak reaguje, je důsledek nějaké příčiny. Nebo složitého souboru příčin. Náš obranný systém je sám o sobě velice složitý. A naše životní prostředí a velké množství různých stresorů (chemických, ekologických, psychologických a dnes velmi často i klimatických) mu práci příliš neulehčují. Musí neustále reagovat, informovat, zasahovat, excitovat a zase utlumovat organismus a zároveň všechny adaptační reakce harmonizovat.
- Una enfermedad autoinmune es una enfermedad caracterizada por acción de los efectores inmunológicos hacia componentes de la propia biología corporal. En este caso, el sistema inmunitario se convierte en el agresor y ataca a partes del cuerpo en vez de protegerlo. Existe una respuesta inmune exagerada contra sustancias y tejidos que normalmente están presentes en el cuerpo. Las causas son un tanto desconocidas, pero está relacionada con el reconocimiento protéico entre las superficies de las membranas celulares del sistema inmunitario y las que forman el organismo. Así, cuando las glucoproteínas de reconocimiento no coinciden, el sistema inmunitario comienza a atacar al propio organismo. La causa por tanto, tiene que ver a veces con la predisposición o mutación genética que codifican proteínas diferentes bien en las células inmunitarias u orgánicas.
- Autoimmuunisairaus on sairaus, jossa elimistön immuunijärjestelmä hyökkää elimistön omia soluja vastaan pyrkien tuhoamaan niitä. Immuunijärjestelmä on elimistön puolustusjärjestelmä, joka tuhoaa elimistöön tunkeutuvia vieraita taudinaiheuttajia, kuten bakteereita ja viruksia. Autoimmuunisairaudessa immuunijärjestelmä poikkeuksellisesti tunnistaa vieraiksi myös elimistön omia kudoksia ja reagoi niitä vastaan kuten ne olisivat haitallisia. Tästä epätarkoituksenmukaisesta tulehdusreaktiosta seuraa kudostuhoa, josta aiheutuu autoimmuunisairauden oireet. Autoimmuunisairauksia on useita hyvin erilaisia, osa yleisiä, osa erittäin harvinaisia. Osa autoimmuunisairauksista on nk. soluvälitteisiä, eli kudostuhoa aiheuttavat soluvälitteisen immuniteetin solut. Soluvälitteiset autoimmuunisairaudet ovat yleensä yhden kohdekudoksen sairauksia kuten nivelreumassa oireet johtuvat nivelten kudosten tulehduksesta ja taas nuoruustyypin diabeteksessa haiman solujen tuho johtaa insuliinin puutteeseen. Osa autoimmuunisairauksista puolestaan on humoraalisen eli vasta-ainetuotantoon perustuvan immuunijärjestelmän sairauksia: vasta-aineet kiertävät kaikkialla elimistössä, joten oireita voi tulla useasta eri elimestä. Tyyppiesimerkki autovasta-aineiden aiheuttamasta autoimmuunisairaudesta on SLE eli punahukka, jossa verenkierron autovasta-aineet voivat aihettaa tulehdusta sekä esimerkiksi iholle, munuaisiin että sydämeen. Onkin ilmeistä, että autoimmuunisairaudet ovat hyvin monimuotoinen ryhmä sairauksia, joiden taustalla on sekä geneettisiä, eli perinnöllisiä tekijöitä, että ympäristötekijöistä johtuvia syitä. Tunnettuja autoimmuunisairauksia ovat muun muassa nuoruusiän diabetes, keliakia, nivelreuma, psoriasis, pernisiöösi anemia, punahukka ja MS-tauti. Autoimmuunisairaudet ovat naisilla yleisempiä kuin miehillä. Syytä tähän ei tiedetä, mutta hormonaalisilla tekijöillä arvellaan olevan vaikutusta asiaan. Lisäksi tiedetään, että tietyt kudostyypit lisäävät riskiä sairastua autoimmuunisairauteen: esimerkiksi kudostyyppi HLA-B27 on selkeästi yhteydessä soluvälitteisiin autoimmuunisairauksiin selkärankareuma ja reaktiivinen artriitti. Kudostyypeillä on muuten merkitystä esimerkiksi elinsiirroissa - luovuttajan ja vastaanottajan kudostyyppine pitää olla yhteensopivat, jotta elinsiirto onnistuisi. Autismin kirjon ihmisillä autoimmuunisairauksista keliakia on yleistä. On viitteitä, että autismi saattaisi osaksi johtua immunologisista syistä (viljojen ja maidon proteiinit). Autoimmuunisairausten syitä ei yleensä tunneta: ei toisin sanoen tiedetä, mikä tai mitkä tekijät saavat immuunijärjestelmän toimimaan virheellisesti. Joissakin tietyissä autoimmuunisairauksissa yhteys akuutin infektion tai rokotuksen ja sairauden välillä on osoitettu. Kateenkorvassa kehittyvät T-solut tavallisesti suojelevat elimistöä ulkopuolisilta mikrobeilta: T-soluja on useita eri alaluokkia, joiden toiminta eroaa toisistaan. Esimerkiksi HI-viruksen aiheuttama infektio tuhoaa nk. auttaja-T-soluja, joiden puuttuessa ihmisen immuunijärjestelmä on syvästi häiriintynyt - tilaa kutsutaan AIDS:ksi. Normaalisti kateenkorvassa kehittyessään elimistö tuhoaa elimistön omia rakenteita liikaa tunnistavat T-solut, jotta ne eivät pääsisi aiheuttamaan autoimmuunireaktioita. Säätelijä-T-solut ovat erityinen T-soluryhmä, jotka estävät muiden immuunijärjestelmän solujen epätarkoituksenmukaisia reaktioita. Viimeisimmät tutkimukset osoittavat muun muassa yhteyden säätelijä-T-solujen toiminnan puutteellisuuden ja autoimmuunisairauksien välillä.
- Les maladies auto-immunes sont dues à une hyperactivité du système immunitaire à l'encontre de substances ou de tissus qui sont normalement présents dans l'organisme. Parmi ces maladies peuvent être cités les thyroïdites auto-immunes, la polyarthrite rhumatoïde, la spondylarthrite ankylosante, le syndrome de Goujerot-Sjögren, la maladie de Crohn, etc. Leur cause n'est pas encore bien élucidée : certaines d'entre elles sont considérées comme des maladies d'abondance. Les nombreuses substances chimiques artificielles introduites depuis 50 ans dans l'environnement (conservateurs, émulsifiants, stabilisateurs alimentaires, pesticides, particules volatiles polluantes... ) pourraient aussi en expliquer un bon nombre, selon certains avis autorisés. Par exemple, le lien est avéré entre l'arthrite et l'obésité, et l'OMS déclare que l'arthrite est plus fréquente dans les pays développés. La plupart des maladies auto-immunes sont probablement le résultat de causes multiples : par exemple, une prédisposition génétique stimulée par une infection, associée à la présence d'une substance chimique ou aliment. Les femmes semblent être plus touchées par les maladies auto-immunes. On ignore pourquoi, bien qu'il ait été prouvé que les taux d'hormones soient liés à la gravité de certaines maladies auto-immunes (par exemple la sclérose en plaques).
- Autoimmunitásnak nevezzük azt a jelenséget, amikor az immunrendszer a szervezet saját alkotóelemeit „idegen testnek” érzékeli, és elpusztításukra törekszik. Az elpusztítandó alkotóelemek általában fehérjék vagy poliszacharidok, melyek a sejtek felszínén vagy annak belsejében találhatók. Az immunreakció során gyulladás alakul ki az érintett szövetben, és idővel a fehérjét szintetizáló sejtek, illetve a sejtek által alkotott szövet is károsodhat, végső esetben el is pusztulhat. Az autoimmun betegség gyűjtőfogalom, amelybe különböző betegségek tartoznak, a fenti reakció azonban mindegyikre jellemző.
- Si definisce malattia autoimmunitaria (o malattia autoimmune) una condizione patologica che altera il normale funzionamento del sistema immunitario. Essa è provocata da una reazione immunitaria diretta contro il proprio organismo, dove le parti che lo costituiscono vengono identificate come agenti esterni pericolosi.
- 自己免疫疾患（じこめんえきしっかん）とは、本来は細菌・ウイルスや腫瘍などの自己と異なる異物を認識し排除するための役割を持つ免疫系が、自分自身の正常な細胞や組織に対してまで過剰に反応し攻撃を加えてしまうことで症状を来す疾患の総称である。自己免疫疾患は、全身にわたり影響が及ぶ全身性自己免疫疾患と、特定の臓器だけが影響を受ける臓器特異的疾患の2種類に分けることができる。 関節リウマチや全身性エリテマトーデス (SLE) に代表される膠原病は、全身性自己免疫疾患である。 20世紀初めには、パウル・エールリヒ (Paul Ehrlich) により提唱された、免疫系は自分自身を攻撃しないとする自己中毒忌避説 (Horror autotoxicus) を代表とする考え方が主流であった。しかし、その後の研究により自分の体の構成成分を抗原とする自己抗体が発見されるにつれ、自己免疫疾患の存在が明らかになっていった。現在では、自己免疫が関与している疾患や、自己免疫の関与が示唆される疾患が多数知られている。 多くの自己免疫疾患は女性に多い。理由は明らかになっていないが、ホルモンが関与しているという説がある。また、慢性的に経過し、難治性であるため、日本では公費負担の対象として定められた特定疾患に含まれている疾患も多い。 治療法は疾患により異なるが、免疫異常が疾患の原因となっていることから、多くの疾患でステロイドと免疫抑制剤が第一選択の薬剤として用いられる。
- Auto-immuunziekten ontstaan doordat het immuunsysteem lichaamseigen cellen en stoffen als lichaamsvreemd aanziet. Het lichaam gaat dan antistoffen tegen de eigen weefsels vormen. De auto-immuunziekte kunnen worden ingedeeld in orgaanspecifieke auto-immuunziekten of gegeneraliseerde autoimmuunziekten. Bij orgaanspecifieke auto-immuunziekten is 1 soort orgaan aangedaan. Voorbeelden van orgaanspecifieke auto-immuunziekten zijn: autoimmuunziekten van de schildklier Hashimoto; antistof gericht tegen thyreoglobuline Aplastische anemie Churg-Strauss syndroom is een vorm van systeemvasculitis. Auto-immune diabetes mellitus (type 1): de B-cellen van de pancreas worden vernietigd, waardoor er geen insuline meer kan geproduceerd worden. Cutane leucocytoclastische angiitis Essentiële cryoglobulinemische vasculitis Henoch-Schönlein purpura Idiopathische trombocytopenische purpura Microscopische polyangiitis Multiple sclerose Myasthenia gravis Pernicieuze anemie Polychondritis Polymyalgia rheumatica Polyarteritis nodosa Reumatoïde artritis Reuscelarteritis Sarcoïdose Syndroom van Goodpasture Syndroom van Sjögren Systemische lupus erythematodes Takayasu arteriitis Vitiligo Ziekte van Hashimoto (mogelijke oorzaak van hypothyreoïdie) Ziekte van Crohn Ziekte van Graves-Basedow Ziekte van Kawasaki Ziekte van Addison (type 1) waarbij de bijnieren worden vernietigd, waardoor deze geen corticosteroïden meer aanmaakt. Ziekte van Wegener is een vorm van systeemvasculitis dat longen, nieren en andere organen aantast.
- Autoimmune sykdommer er en gruppe sykdommer hvor immunforsvaret til en organisme antas å oppfatte komponenter i egen organisme som fremmede, og dermed forårsake en immunreaksjon overfor organismens egne celler og vev. Autoimmune sykdommer antas å oppstå som følge av at kroppen starter å produsere antistoff mot bestemte deler av kroppens eget vev. Når kroppen utsettes for fremmede stoffer kan antigenene som kroppen produserer mot disse også angripe kroppens egne strukturer fordi de egne strukturene ligner på det fremmede stoffet. Eksempel på dette er streptokokk type A som forårsaker produksjon av et antistoff som også angriper en hinne i Bowmans kapsel i nyrene og forårsaker glomerulonefritt. Det finnes en rekke sykdommer som er av autoimmun karakter. Klassiske eksempler på autoimmune sykdommer er multippel sklerose(MS),systemisk lupus erytematosus (SLE), Sjögrens syndrom og revmatoid artritt (RA).
- Autoagresja komórek – zjawisko polegające na zaistnieniu odpowiedzi układu immunologicznego skierowanej przeciwko własnym, prawidłowym komórkom organizmu (reakcja autoimmunologiczna). Organizm wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko własnym komórkom, tkankom i niszczy je. Normalnie organizm wytwarza przeciwciała przeciw antygenom wnikającym z zewnątrz. Autoimmunizacja jest istotnym czynnikiem biorącym udział w powstawaniu i rozwoju następujących schorzeń: niedokrwistość złośliwa, niektóre zapalenia tarczycy i inne schorzenia tego narządu, przedwczesna menopauza, układowe choroby tkanki łącznej, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), niepłodność męska spowodowana obecnością autoantygenów prowadzących do zlepiania plemników, [przewlekłe zapalenia błony naczyniowej oka]. Inna grupa schorzeń związana jest z humoralną odpowiedzią immunologiczną, która polega na powstawaniu przeciwciał skierowanych przeciw antygenom czynnika chorobotwórczego. W normalnych warunkach kompleksy antygen-przeciwciało są pożerane i trawione przez komórki żerne. Zdarza się jednak, że te kompleksy są deponowane w śródbłonku drobnych naczyń krwionośnych rozmaitych narządów. Owe depozyty immunologiczne inicjują kolejne patologiczne procesy, w których biorą udział komórki żerne, z tym, że to nie tyle zdeponowane kompleksy, lecz tkanka, na której powierzchni się one odłożyły, staje się ofiarą komórek żernych. W ten sposób dochodzi do chorób kompleksów immunologicznych, w których istotną rolę odgrywa także komplement i jego składniki zwane anafilatoksynami. Do chorób z udziałem kompleksów immunologicznych należą kłębuszkowe zapalenie nerek i niektóre choroby drobnych naczyń krwionośnych. Bywa też, że własne tkanki organizmu, do tej pory tolerowane przez układ immunologiczny, z różnych powodów stają się przedmiotem jego ataku. Autoantygeny albo zmieniają swoją antygenowość, np. w wyniku zetknięcia się z wirusem, albo – nie zmienione – mogą być zaatakowane przez zmienione (zmutowane) limfocyty. Przełamanie tolerancji wobec własnych antygenów prowadzi do chorób z autoagresji. Tak zwana autoimmunizacja to wytwarzanie przez organizm przeciw ciał skierowanych przeciwko własnym komórkom, tkankom i niszczenie ich. Spowodowana niedoborem komórkowych i hormonalnych czynników immunoregulacyjnych oraz wzrostem immunogenności własnych tkanek związanym z zaburzeniami ich metabolizmu. Należą do nich choroby układowe, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów i spokrewnione z nim schorzenia, toczeń rumieniowaty, oraz liczne choroby określonych narządów, takie jak: przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie wątroby, immunologiczne zapalenie tarczycy, nieswoiste zapalenia jelit, cukrzyca typu 1, stwardnienie rozsiane, pęcherzyca i przewlekłe zapalenia błon naczyniowych oczu. Układ immunologiczny może być miejscem toczenia się zapalenia. Do ostrych zapaleń węzłów chłonnych zaliczana jest mononukleoza zakaźna. Narządy układu immunologicznego: szpik kostny, grasica, śledziona i węzły chłonne, są miejscem powstawania pierwotnych nowotworów. Grasiczak – nowotwór grasicy jest rzadki, znacznie częstsza jest ziarnica złośliwa i chłoniaki nie-hodgkinowskie, w tym przewlekła białaczka limfatyczna.
- Auto-imunidade é a falha em uma divisão funcional do sistema imunológico chamada de auto-tolerância, que resulta em respostas imunes contra as células e tecidos do próprio organismo. Qualquer doença que resulte deste tipo de resposta é chamada de doença auto-imune. Exemplos famosos incluem a diabetes mellitus tipo 1, lúpus eritematoso sistêmico, síndrome de Sjögren, tireoidite de Hashimoto, doença de Graves e artrite reumatóide. São doenças que surgem quando a resposta imunitária é efectuada contra alvos existentes no próprio indivíduo. Respostas auto-imunes são frequentes, porém transitórias e reguladas. A auto-imunidade como causadora de doenças não é frequente, uma vez que existem mecanismos que mantêm um estado de tolerância aos epítopos do próprio organismo. As doenças auto-imunes têm etiopatonogênese complexa e multifactorial.
- Аутоиммунные заболевания — это класс разнородных по клиническим проявлениям заболеваний, развивающихся вследствие патологической выработки аутоиммунных антител или размножения аутоагрессивных клонов киллерных клеток против здоровых, нормальных тканей организма, приводящих к повреждению и разрушению нормальных тканей и к развитию аутоиммунного воспаления.
- Autoimmunitet syftar på att det egna immunförsvaret felaktigt angriper kroppens egen vävnad. En rad sjukdomstillstånd anses vara förknippade med autoimmuna reaktioner, bland annat Alopecia areata, Guillain-Barrés syndrom, myasthenia gravis, multipel skleros, reumatoid artrit, typ 1 diabetes, giftstruma, systemisk lupus erythematosus och flera andra. Varför autoimmuna sjukdomar uppstår är oklart, men det är välkänt att autoimmuna sjukdomar är vanligare bland kvinnor än hos män. Autoimmuna sjukdomar är ofta associerade till ett komplex i immunförsvaret kallat HLA. Ärftlighet är en viktig faktor men inte tillräckligt för att utveckla en autoimmun sjukdom. Troligen är autoimmuna sjukdomar en kombination av arvsanlag och miljöfaktorer. I vissa fall kan även vissa infektioner associeras till sjukdomsdebuten, vilket antyder att immunförsvaret reagerat mot strukturer i smittoämnet som liknar kroppens egna strukturer, och därmed angriper de kroppsegna vävnaderna.
- Özbağışıklık, otoimmünite veya kendine bağışıklık; bağışıklık sisteminin aşırı duyarlılığıyla oluşan tepkilere genel olarak verilen genel addır. Özbağışıklıkta canlının kendi vücudunda bulunan öz dokuları "yabancı" olarak algılayıp, bunlara karşı antikor oluşturarak tanımamaz ve dolayısıyla bağışıklık sistemi hücreleri vücudün kendi dokularına saldırır.
- Автоімунні захворювання - у медицині патологічний стан, коли імунітет організму мобілізується не проти сторонньої сполуки, біологічного організму, а проти клітин, тканин власного організму. Внаслідок вироблення автоімунних антитіл, які з'єднуються із атнигеном (яким стають власні тканини) і комплементом, виникає процес запалення. До автоімунних хвороб відносяться велика кількість системних хвороб сполучної тканини та інших систем організму - розсіяний склероз, кардіоміопатія, дерматози тощо. Схильність до автоімунних захворювань є успадкованою і контролюється системою людських лімфоцитарних антигенів (HLA). Лікування автоімунних захворювань базується на реалізації імунодепресівної терапії із використанням кортикостероідних гормонів, імунодепресантів та елімінації (виведення) автоімунних комплексів із організму шляхом проведення гемосорбції.
- 自體免疫性疾病（Autoimmune disease），亦作自體免疫問題，是一種人體內自己的免疫系統攻擊自己身體正常細胞的疾病，就是正常的免疫能力下降，而異常的免疫能力卻突顯的一種問題。 所謂異常的免疫能力，就是認友為敵，把自己身體裡本來不是病毒或細菌的東西，當成病毒或細菌來攻擊，希望將之驅出體外。人體內免疫系統的抗體原本是針對外來的抗原或體內不正常的細胞（如腫瘤細胞）進行攻擊與清除，是保護身體的一種生理機制。但在一些情形下，免疫系統可能會產生出對抗自己身體內正常細胞（甚至細胞內的各種正常組成部份）的抗體，造成不正常的過度發炎反應或是組織傷害，進而影響身體健康造成疾病。這些認友為敵、攻擊不該攻擊對象的抗體，便稱為自體免疫抗體（Autoantibody，亦作自體抗體）。
|
| rdfs:comment
|
- Autoimmunity is the failure of an organism to recognize its own constituent parts as self, which allows an immune response against its own cells and tissues. Any disease that results from such an aberrant immune response is termed an autoimmune disease.
- Autoimmunerkrankung ist in der Medizin ein Überbegriff für Krankheiten, deren Ursache eine überschießende Reaktion des Immunsystems gegen körpereigenes Gewebe ist. Irrtümlicherweise erkennt das Immunsystem körpereigenes Gewebe als zu bekämpfenden Fremdkörper. Dadurch kommt es zu schweren Entzündungsreaktionen, die zu Schäden an den betroffenen Organen führen.
- Una malaltia autoimmunitària o autoimmune, és una malaltia caracteritzada per l'acció adversa dels efectors immunològics cap a components de la pròpia biologia corporal. És a dir, el sistema immunitari es converteix en l'agressor i ataca parts del cos en contra de la seva funció natural, de protegir-lo. Es tracta d'una resposta immunitària exagerada contra components moleculars de cèl·lules i teixits presents de manera normal al cos.
- Autoimunita je stav, při kterém některá ze složek imunitního systému reaguje na struktury organismu vlastní, které tím poškozuje. Příkladem autoimunitního onemocnění je roztroušená skleróza, revmatoidní artritida nebo Sjögrenův syndrom. Autotolerance je naopak schopnost organismu tolerovat struktury jemu vlastní. Její porucha je příčinou patologického stavu - autoimunity. Autoimunita se týká také poruchy funkce štítné žlázy.
- Una enfermedad autoinmune es una enfermedad caracterizada por acción de los efectores inmunológicos hacia componentes de la propia biología corporal. En este caso, el sistema inmunitario se convierte en el agresor y ataca a partes del cuerpo en vez de protegerlo. Existe una respuesta inmune exagerada contra sustancias y tejidos que normalmente están presentes en el cuerpo.
- Autoimmuunisairaus on sairaus, jossa elimistön immuunijärjestelmä hyökkää elimistön omia soluja vastaan pyrkien tuhoamaan niitä. Immuunijärjestelmä on elimistön puolustusjärjestelmä, joka tuhoaa elimistöön tunkeutuvia vieraita taudinaiheuttajia, kuten bakteereita ja viruksia. Autoimmuunisairaudessa immuunijärjestelmä poikkeuksellisesti tunnistaa vieraiksi myös elimistön omia kudoksia ja reagoi niitä vastaan kuten ne olisivat haitallisia.
- Les maladies auto-immunes sont dues à une hyperactivité du système immunitaire à l'encontre de substances ou de tissus qui sont normalement présents dans l'organisme. Parmi ces maladies peuvent être cités les thyroïdites auto-immunes, la polyarthrite rhumatoïde, la spondylarthrite ankylosante, le syndrome de Goujerot-Sjögren, la maladie de Crohn, etc. Leur cause n'est pas encore bien élucidée : certaines d'entre elles sont considérées comme des maladies d'abondance.
- Autoimmunitásnak nevezzük azt a jelenséget, amikor az immunrendszer a szervezet saját alkotóelemeit „idegen testnek” érzékeli, és elpusztításukra törekszik. Az elpusztítandó alkotóelemek általában fehérjék vagy poliszacharidok, melyek a sejtek felszínén vagy annak belsejében találhatók.
- Si definisce malattia autoimmunitaria (o malattia autoimmune) una condizione patologica che altera il normale funzionamento del sistema immunitario. Essa è provocata da una reazione immunitaria diretta contro il proprio organismo, dove le parti che lo costituiscono vengono identificate come agenti esterni pericolosi.
- Auto-immuunziekten ontstaan doordat het immuunsysteem lichaamseigen cellen en stoffen als lichaamsvreemd aanziet. Het lichaam gaat dan antistoffen tegen de eigen weefsels vormen. De auto-immuunziekte kunnen worden ingedeeld in orgaanspecifieke auto-immuunziekten of gegeneraliseerde autoimmuunziekten. Bij orgaanspecifieke auto-immuunziekten is 1 soort orgaan aangedaan.
- Autoimmune sykdommer er en gruppe sykdommer hvor immunforsvaret til en organisme antas å oppfatte komponenter i egen organisme som fremmede, og dermed forårsake en immunreaksjon overfor organismens egne celler og vev. Autoimmune sykdommer antas å oppstå som følge av at kroppen starter å produsere antistoff mot bestemte deler av kroppens eget vev.
- Autoagresja komórek – zjawisko polegające na zaistnieniu odpowiedzi układu immunologicznego skierowanej przeciwko własnym, prawidłowym komórkom organizmu (reakcja autoimmunologiczna). Organizm wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko własnym komórkom, tkankom i niszczy je. Normalnie organizm wytwarza przeciwciała przeciw antygenom wnikającym z zewnątrz.
- Auto-imunidade é a falha em uma divisão funcional do sistema imunológico chamada de auto-tolerância, que resulta em respostas imunes contra as células e tecidos do próprio organismo. Qualquer doença que resulte deste tipo de resposta é chamada de doença auto-imune. Exemplos famosos incluem a diabetes mellitus tipo 1, lúpus eritematoso sistêmico, síndrome de Sjögren, tireoidite de Hashimoto, doença de Graves e artrite reumatóide.
- Autoimmunitet syftar på att det egna immunförsvaret felaktigt angriper kroppens egen vävnad. En rad sjukdomstillstånd anses vara förknippade med autoimmuna reaktioner, bland annat Alopecia areata, Guillain-Barrés syndrom, myasthenia gravis, multipel skleros, reumatoid artrit, typ 1 diabetes, giftstruma, systemisk lupus erythematosus och flera andra. Varför autoimmuna sjukdomar uppstår är oklart, men det är välkänt att autoimmuna sjukdomar är vanligare bland kvinnor än hos män.
- Özbağışıklık, otoimmünite veya kendine bağışıklık; bağışıklık sisteminin aşırı duyarlılığıyla oluşan tepkilere genel olarak verilen genel addır. Özbağışıklıkta canlının kendi vücudunda bulunan öz dokuları "yabancı" olarak algılayıp, bunlara karşı antikor oluşturarak tanımamaz ve dolayısıyla bağışıklık sistemi hücreleri vücudün kendi dokularına saldırır.
- Автоімунні захворювання - у медицині патологічний стан, коли імунітет організму мобілізується не проти сторонньої сполуки, біологічного організму, а проти клітин, тканин власного організму.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
