| dbpprop:abstract
|
- Muhi ud-din Muhammad Aurangzeb Bahadur Alamgir I, more commonly known as Aurangzeb (Persian: اورنگزیب, also known by his chosen imperial title Alamgir I, was the 6th Mughal Emperor whose reign lasted from 1658 until his death in 1707. Aurangzeb's reign as the Mughal monarch was marked by many wars of expansion and a series of rebellions by his non-Muslim subjects. Aurangzeb, having ruled most of the Indian subcontinent for nearly half a century, was the second longest reigning Mughal emperor after Akbar. In this period he successfully brought a larger area, notably in southern India, under Mughal rule than ever before. A devout Muslim, Aurangzeb tried to encourage all his people to follow the doctrines of Islam. He destroyed many works of art because he feared that they might be worshipped as idols. After his death, the Mughal Empire gradually shrunk. Aurangzeb's successors, the "Later Mughals", lacked his strong hand and the great fortunes amassed by his predecessors.
- Muhammad Aurangzeb Alamgir war als Sohn Shah Jahans der Großmogul von Indien zwischen seiner Machtergreifung am 31. Juli 1658 und seinem Tod 1707.
- Aurangzeb, Awrangzeb, Awrangzib, de nom complert Abu l-Muzaffar Muhammad Muhyi l-Din Awrangzib Alamgir Badshah i-Ghazi fou emperador mogol de Delhi. Era el tercer fill de Shah Djahan i de Muntaz Mahal. Va rebre una esmerada educació i va tenir el seu primer càrrec el 1635 (comandant de deu mil) prenent part a una campanya contra Djudhar Singh Bundela. El 1536 fou nomenat virrei del Dècan, però va renunciar el 1644 probablement en protesta pel favor cap al seu germà gran Dara per la successió. Llavors fou nomenat governador de Gujarat i el 1646 de Balkh conquerida poc abans sota la direcció nominal del seu germà petit Murad Bakhsh. Encara que va governar encertadament va haver d'entregar Balkh al uzbek Nazar Muhammad Khan. El 1648 va ser nomenat governador de Multan amb l'encàrrec de recuperar Kandahar als perses; va assetjar la ciutat el 1649 i 1651 sense èxit. Un tercer setge dirigit per Dara també va fracassar. El 1652 fou nomenat per segona vegada virrei del Dècan; el seu assessor financer Murshid Kufi Khan va intentar redreçar la situació econòmica. El 1655 va assetjar Golconda, que hauria conquerit, però l'emperador li va ordenar fer la pau i acceptar el tribut. El 1656 va atacar Bidjapur o Bijapur, i estava a punt de conquerir Bidar i Kalyani quan l'emperador li va ordenar acceptar les condicions de pau. Shah Djahan va morir poc després el 6 de setembre de 1657. Quatre fills aspiraven a la successió. Inicialment fou proclamat Dara a Agra. Shudja, el segon fill era governador de Bengala i es va fer coronar tanmateix; també el fill més jove Murad es va fer coronar. Shudja va avançar cap a Agra però fou derrotat a Bahadurpur el 14 de febrer de 1658 per l'exèrcit imperial dirigit per Radja Djai Singh i per Sulayman Shukoh, i va haver de retornar a Mungir. Aurangzeb i Murad van unir les seves forces a Ujjain i van derrotar a l'exèrcit de Djaswant a Dharmat; van creuar el Shambal i van derrotar a Dara decisivament a Samugarh a 13 km d'Agra. Dara va quedar tancat a la fortalesa. Aurangzeb llavors va fer presoner a Murad a Mathura i el va enviar a Gwalior (on fou executat el desembre de 1661). Aurangzeb es va coronar a Delhi i va perseguir a Dara cap a Multan. Després es va dirigir a l'est contra Shudja, al que va derrotar a Khadjwah prop d'Allahabad. Shudja va fugir a Arakan on va morir. Aurangzeb llavors va retornar a l'oest contra Dara, que tenia el suport de Shah Nawaz Khan, el governador de Gujarat, i havia agafat posicions a Deorai, prop d'Ajmer a la Rajputana, el va derrotar en una batalla que va durar tres dies (21 a 23 de març de 1659 i el va fer fugir cap a Kandahar. Acollit per Malik Djawan el balutxi, fou entregat per aquest a Aurangzeb, i portat a Agra on fou internat a la fortalesa i poc després executat com heretge. Llavors Aurangzeb es va coronar per segona vegada el 5 de juny de 1659. El seu general Mir Djumla va conquerir Koch Behar i Assam però va morir a la lluita, i el territori es va perdre al cap de quatre anys. Els paixtus es van revoltar i els atacs imperials no van aconseguir posar fi a la revolta; la pau es va restablir el 1675. El 10 de desembre de 1678 va morir el maharajà Djaswant Singh de Marwar iniciant-se la guerra dels Rajput. Aurangzeb va anar a Ajmer per conduir la campanya, però llavors es va produir la revolta del seu fill Akbar, que va fugir cap a Sambhadji. L'emperador va fer la pau amb Rana Radja Singh el juny de 1681 però els rathor rajput de Marwar van seguir en guerra finsd que Ajit va entrar a Jodhpur el 1698. Durant aquestos anys de guerra es va revoltar a Dècan, Shivadji fill de Shadji Bhonsla, diplomàtic i soldat; Aurangzeb va enviar contra ell al seu oncle Shayista Khan, però fou derrotat completament; el seu successor en el comandament, Djai Singh, va aconseguir derrotat a Shivadji que pel tractat de Purandar del juny de 1665 va haver d'entregar 23 de les 37 fortaleses que controlava. Shivadji va anar a la cort imperial on li fou concedit un petit càrrec administratiu i finalment fou empresonat, però va aconseguir fugir cap al seu país i el 1669 va començar una ofensiva, va saquejar Surat i va fer una sèrie d'atacs en els que buscava cobrar el impost dels territoris imperials; el 1674 Shivadji es va coronar; va morir el 1680 quan els mogols del Dècan estaven a la defensiva. Durant aquests anys els generals d'Awrangzeb, inclòs Djai Singh, van fracassar contra Bidjapur i el setembre del 1681 l'emperador va decidir anar personalment contra Burhanpur. L'imperi ja patia greus mancances per la mala administració interior. Aurangzeb va aconseguir conquerir Bidjapur que es va rendir després de 16 meses de setge; un any després queia Golconda, entregada per la traïció d'un oficial de la ciutat després de 8 mesos de setge; i Sambhadji, fill de Shivadji, era capturat a Sanganeshwar i executat . Com que els marathes no tenien un poder centralitzat els seus oficials a les fortaleses van seguir la lluita pel seu compte, i els oficials mogols van negociar paus separades; algunes fortaleses foren conquerides per després tornar a ser perdudes; els marathes van instigar revoltes dels pobles de la Índia Central i del Sud en contra del imperi. Aurangzeb va morir al Dècan el 2 de març de 1707. El va succeir el seu fill Bahadur Shah I.
- Abu Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Alamgir, más conocido como Aurangzeb, fue emperador del Imperio mogol entre 1658 y 1707 y está considerado como el último de los "grandes mogoles". Es también una de las figuras más controvertidas de la historia de la India. Al contrario que sus predecesores, Aurangzeb llevó una vida austera y piadosa. Su estricta adhesión al Islam y la Sharia (la ley islámica) fueron los pilares de su reinado. Abandonó la tolerancia religiosa de sus predecesores y, durante su reinado, se destruyeron numerosos templos hinduistas y muchos indios se convirtieron al Islam. Aurangzeb usó la estrategia militar para expandir y consolidar el imperio mogol, pero a un precio muy alto. Su gobierno provocó numerosas revueltas que reprimió durante toda su vida pero que estallaron y cambiaron por completo la India después de su muerte.
- Aurangzeb, tunnettiin myös nimellä Alamgir I (pers. عالمگیر) (s. 6. marraskuuta 1618 – k. 3. maaliskuuta 1707 oli Suurmogulien valtakunnan kuudes hallitsija. Hän oli vallassa vuodesta 1658 kuolemaansa saakka. Aurangzeb tunnettiin hurskaudestaan ja kiihkostaan. Islamilainen šaria-laki oli hänen valtakuntansa pohjalla. Aurangzeb määräsi šaria-lain ympäri valtakuntaa hyläten edeltäjiensä uskonnollisen suvaitsevuuden. Aurangzeb hallitsi Hindustania 48 vuotta ja hän laajensi mogulivaltakunnan suurimmilleen. Valtakunta käsitti koko lähes koko Intian niemimaan. Vain eteläisin kärki ei kuulunut Aurangzebin valtakuntaan. Aurangzebin jatkuvat sodat muodosti valtakunnasta liian laajan ja iso osa kansasta ei ollut tyytyväinen hänen hallintoonsa. Aurangzeb on edelleen ristiriitainen hahmo Intian historiassa. Hänen uskontopolitiikkansa saattaa olla edelleen pohjalla uskonnollisten ja poliittisten ryhmien välisille konflikteille Intiassa ja Pakistanissa. Aurangzebia pidetään viimeisenä voimakkaana mogulihallitsijana. Hänen seuraajillaan ei ollut samanlaista mahtia. Mogulivaltakunnan syrjäyttikin 1700-luvulla hindulainen marattien valtakunta.
- Abu Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Âlamgir, connu usuellement sous le nom d'Aurangzeb, ou encore parfois comme Âlamgir I ou Conquérant du monde, fut le souverain de l'Empire moghol de 1658 à 1707, le dernier des Grands Moghols. Il fut et il est une figure très controversée de l'histoire de l'Inde. Sous son règne, l'empire moghol aura atteint son apogée territoriale.
- Aurangzeb, in lingua persiana اورنگزیب, da aurang (trono) e zaib (bellezza o ornamento), noto anche come Alamgir I, fu sovrano dell'Impero Mogul dal 1658 al 1707. È una figura molto controversa nella storia dell'Asia meridionale, ed è considerato un tiranno dalla maggior parte degli indù, dai sikh e dalla maggior parte degli indiani non musulmani. Aurangzeb era molto religioso e, secondo la storiografia, ispirato da un profondo fanatismo: il suo regno seguiva rigidamente l'islam e la sharīʿa che ne era la legge, a differenza dei suoi predecessori il cui regno era stato caratterizzato dalla tolleranza religiosa. Durante il suo regno, molti templi indù furono distrutti, e molti non musulmani (per lo più indù) furono convertiti con la forza all'islam. Anche la jizya, una tassa gravante esclusivamente sui non musulmani, fece la sua ricomparsa.
- ファイル:Aurangazeb. jpg アウラングゼーブ アウラングゼーブ・アーラムギル（Abul Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Alamgir, 1618年11月3日 - 1707年3月3日）は、ムガル帝国の第6代皇帝（在位：1658年 - 1707年）。第5代皇帝シャー・ジャハーンの三男。アーラムギール1世とも称される。
- Aurangzeb, voluit Aboe Moezaffar Moḥī-oed-Dīn Mohammed Aurangzeb ʿĀlamgīr, ook bekend als Awrangzīb of ʿĀlamgīr I, was de heerser van het Mogoelrijk van 1658 tot 1707. Hij probeerde het rijk uit te breiden en te consolideren tijdens een periode waarin er sprake was van enorme binnenlandse onrust. Zijn regeerperiode werd gekenmerkt door een conservatieve interpretatie van de islam: niet-moslims probeerde hij te laten bekeren tot de islam en militante religieuze groeperingen werden niet getolereerd. Hij gaf opdracht tot de vernietiging van vele hindoeïstische tempels. Aurangzeb is een zeer controversieel figuur in de Indiase geschiedenis. Alhoewel hij bij veel niet-moslims ongeliefd was, werd hij geprezen door aanhangers van de islam, toe te schrijven aan zijn strikte aanhankelijkheid aan het islamitische beleid, zoals beschreven in de sharia. Ook zijn behandeling van niet-moslims strookte met de sharia. Aurangzebs afwijken van de traditionele verdraagzaamheid van de Mogoeldynastie tegenover de hindoemeerderheid leidde tot fel verzet van de Marathi onder leiding van Shivaji. Ook na de dood van Shivaji gaat het verzet van de Marathi door. De 25-jarige guerrillaoorlog in het Dekhangebied (1682-1707) putte het Mogoelrijk geweldig uit. Spoedig na de dood van Aurangzeb zou dit rijk grotendeels instorten.
- Aurangzeb, właściwie: Abu Muzaffar Muhi ad-Din Muhammad Aurangzeb Alamgir, szósty władca Imperium Mogołów w Indiach od 1658 do 1707. Rozszerzył granice imperium, jednak jego fanatyczne propagowanie islamu i prześladowanie innych religii przyczyniło się do osłabienia państwa. Był trzecim synem Szahdżahana i Mumtaz Mahal. W 1634 ojciec mianował go gubernatorem Dekanu. W 1637 Aurangzeb poślubił Rabię Daurrani. Po 1645 popadł w niełaskę i stracił stanowisko. W 1647 ojciec wysłał go do Afganistanu, gdzie Aurangzeb wyróżnił się jako zdolny dowódca wojskowy i fanatyczny wyznawca islamu (przerywający nawet bitwę dla odmówienia modlitwy). Ponownie mianowany gubernatorem Dekanu w 1652, zaczął systematycznie burzyć świątynie hinduistyczne w tej prowincji i prześladować nie-muzułmanów. Choroba ojca spowodowała, że zaczął walczyć ze swoimi braćmi o władzę. Po wielu krwawych walkach, uwięzieniu ojca i zabiciu brata Dary, Aurangzeb koronował się w Delhi w 1659. Nowy władca zerwał z raczej tolerancyjną polityką Mogołów wobec w większości nie-muzułmańskiej ludności Indii. Starał się także wykorzenić nowatorskie prądy ideowe w islamie i narzucał ścisłe przestrzeganie skodyfikowanego prawa islamskiego. Był pierwszym w historii władcą narzucającym szariat nie-muzułmańskiej ludności. Fanatyczne rozumienie islamu spowodowało, że zabronił nawet wykonywania muzyki, tańca i śpiewu oraz świętowania urodzin cesarza. Zakazał malowania słynnych mogolskich miniatur i nakazał zniszczenie nie tylko wizerunków żywych istot, ale nawet roślin. Nakazał burzenie świątyń innych wyznań, zamknięcie nie-islamskich szkół religijnych i zakazał praktykowania nie-islamskich religii pod karą śmierci. Te działania oraz rygorystyczne pobieranie "podatku od niewiernych" (dżizja) spowodowały wybuch wielu buntów przeciwko niemu. Aurangzeb nakazał torturowanie i zabicie Dziewiątego Guru Sikhów- Teg Bahadura za odmowę przyjęcia islamu. Ta zbrodnia spowodowała wybuch walk z Sikhami. Faworyzował przymusowe nawrócenia na islam, często za pomocą przekupstwa. Z drugiej strony Aurangzeb rozpoczął intensywną i kosztowną militaryzację państwa, aby rozszerzyć władzę islamu na cały Półwysep Indyjski. Jednak jego fanatyzm powodował zaciekły opór ze strony hinduistycznych władców i chociaż wielokrotnie zwyciężał (zdobył Bidźapur i Golkondę), to ogromnym kosztem. Nierozstrzygnięte walki trwały ponad 20 lat, wyczerpując skarb państwa. Zyskał kontrowersyjną sławę niszczyciela tysięcy świątyń (w tym wielkiej świątyni Narodzenia Kryszny w Mathurze oraz wszystkich świątyń w Varanasi); często wznosił meczety na ich ruinach. Hindusi broniący świątyń byli masakrowani. Po śmierci Aurangzeba rządy objął jego mało uzdolniony syn Bahadur Szah I, który wkrótce musiał oddać faktyczną władzę Marathom. Historycy oceniają rządy Aurangzeba negatywnie jako początek końca potęgi Mogołów w Indiach. Skutki nietolerancji Aurangzeba są widoczne do dzisiaj w postaci ostrego konfliktu między indyjskimi wyznawcami islamu i hinduizmu, często dotyczącymi sporów o miejsca święte, zniszczone przez Aurangzeba.
- Abu Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Alamgir, também referenciado por Alamgir I, foi um imperador mogol cujo reinado durou de 1685 a 1705. Aurangzeb era considerado inteligente, eficiente e impiedoso, além de ser um devotado muçulmano. Começou o seu reinado prendendo o velho e doente pai, o xá Jahan, e matando os irmãos, seus rivais para o trono. Uma série de conquistas permitiu-lhe estender o Império Mogol cobrindo quase toda a Índia e Paquistão actuais, e parte do Afeganistão. No entanto nunca submeteu inteiramente os maratas do Decão, a parte peninsular da Índia e, já perto de sua morte, sua autoridade era amplamente desafiada. O fanatismo religioso de Aurangzeb levou-o a perseguir a população hindu, em vez de continuar uma política de conciliação, tal como fizera o seu avô Akbar. Foi talvez isso, mais do que qualquer outro motivo, que apressou a fragmentação do império logo após a sua morte, aos oitenta e oito anos.
- Аурангзеб (1618—1707, полное имя Мухйи уд-Дин Абу-л-Музаффар Султан Мухаммад Аурангзеб, титул Аламгир, владыка мира; перс. ابو مظفر محی الدین محمد اورنگزیب عالمگیر) — император Империи Великих Моголов в 1658—1707. Третий сын императора Шах-Джахана. Захватив власть, заточил отца в крепости Агры близ воздвигнутого им мавзолея матери (Мумтаз-Махал) — Тадж-Махала, истребил братьев-конкурентов. Был блестяще образован. Несмотря на огромное богатство династии и государства, соблюдал приличную мусульманину скромность в одежде и в быту. Ревностный насадитель ислама в Индии, отменил веротерпимость прежних Моголов, ввёл джизью, или налог с немусульман, осквернил многие индуистские святилища. Из-за этого его фигура остаётся до сих пор крайне противоречивой в Индии. Эта политика коснулась и некоторых течений самого ислама: так, он преследовал популярный в Индии суфизм как ересь. Его долгое и успешное царствование было временем расцвета и максимальной экспансии империи (объединившей почти весь Индостан, кроме южной оконечности). Вместе с тем, под конец периода начались мятежи отдельных провинций. Смерть престарелого Аурангзеба привела к междоусобию его сыновей и внуков и распаду государства.
- Aurangzeb (fullständigt Abul Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Alamgir, ibland kallad Alamgir I), född 3 november 1618 i staden Dahod i nuvarande Gujarat, död 3 mars 1707, var en indisk stormogul regerande 1658–1707. Han var son till Shah Jahan. Aurangzeb tog makten när han 1658 spärrade in sin far i fortet i Agra. Han tillbringade en stor del av sin tid åt att slå ned upprorsförsök från faderns lojala feodalherrar och hinduiska folk i väldet. Aurangzeb var strängt muslimsk, och återinförde den särskilda skatten för icke-muslimer. Trots sina svårigheter lyckades Aurangzeb ge mogulriket dess största utsträckning någonsin.
- Alemgir Şah I (4 Kasım 1618 - 3 Mart 1707) 1658'den ölümüne kadar Babür İmparatorluğu'nu yönetmiş olan şah. Ayrıca Evrengzeb olarak da bilinir. Tam adı Ebu Muzaffer Muhiddin Muhammed Evrengzeb Alemgir'dir. Kendisi altıncı Babür şahı idi. Kendisi dindarlığı ve çoşkunluğu ile tanınırdı. Koyu bir dindar ve şeriat kanunlarına tam tamına uyan biri olan Alemgir Şah, kendinden önceki Babür şahlarının diğer dinlere olan toleransını göstermemiş, kendi devrinde çok sayıda Hindu tapınağı yokedilmiş ve çok sayıda gayrimüslim müslüman olmuştur. Ayrıca cizye yeniden alınmaya başlanmıştır. Alemgir Şah Babür İmparatorluğu'nu 48 yıl boyunca yönetmiş, imparatorluğu en geniş sınırlara ulaştırıp Hindistan Yarımadası'nın neredeyse tamamını ele geçirmiştir.
- Аурангзе́б — імператор (падишах) імперії Великих Моголів з 1658, відомий також як Аламгір І. Третій син Шах Джахана, у боротьбі за престол знищив своїх братів-суперників, заарештував батька. Завершив завоювання Декана і південної Індії, переслідував індусів. Його правління було періодом найбільшої могутності династії Моголів, але його мусульманський фанатизм створив сильну опозицію. Під час його правління почали діяти рухи маратів і сікхів. Після смерті Аурангзеба його держава почала розпадатися. УРЕ: Аламгір І (1618—1707) — падишах Індії [1659—1707] з династії Великих Моголів. Територіальне зростання імперії за час правління А. супроводилось посиленням феодальних сепаратистських тенденцій і загостренням класових суперечностей, що виявилось у рухах маратів і сікхів. 1675 до Аламгір надсилав послів російський цар Олексій Михайлович, в 1695 — Петро І. Після смерті Аламгіра його держава почала розпадатися.
- 奥朗则布（波斯語：اورنگزیب，1618年11月3日－1707年3月3日），是莫卧儿-印度帝国第六代皇帝，其父为建造著名泰姬陵的沙贾汗。 奥朗则布儿时才华颖露，曾被赞誉为“帝位之荣缀”。1657年，沙贾汗卧病不起，诸子相争，奥朗则布力胜群雄夺得大宝，在1659年正式登位。沙賈汗被軟禁在阿格拉直至去世。 奥朗则布是一位虔誠及熱心的穆斯林，繼位後不再遵從曾祖父阿克巴大帝的宗教宽容与融合政策，转而实行严格的伊斯兰制度，迫害异教徒。在位48年，期間有許多印度教廟宇被破壞，又重新向非穆斯林徵收早已被廢除的人頭稅。許多非穆斯林人民在威逼利誘下變成穆斯林。帝国在他去世後由盛转衰，史学界对其功德过错褒贬不一。
|
| rdfs:comment
|
- Muhi ud-din Muhammad Aurangzeb Bahadur Alamgir I, more commonly known as Aurangzeb (Persian: اورنگزیب, also known by his chosen imperial title Alamgir I, was the 6th Mughal Emperor whose reign lasted from 1658 until his death in 1707. Aurangzeb's reign as the Mughal monarch was marked by many wars of expansion and a series of rebellions by his non-Muslim subjects.
- Muhammad Aurangzeb Alamgir war als Sohn Shah Jahans der Großmogul von Indien zwischen seiner Machtergreifung am 31. Juli 1658 und seinem Tod 1707.
- Aurangzeb, Awrangzeb, Awrangzib, de nom complert Abu l-Muzaffar Muhammad Muhyi l-Din Awrangzib Alamgir Badshah i-Ghazi fou emperador mogol de Delhi. Era el tercer fill de Shah Djahan i de Muntaz Mahal. Va rebre una esmerada educació i va tenir el seu primer càrrec el 1635 (comandant de deu mil) prenent part a una campanya contra Djudhar Singh Bundela.
- Abu Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Alamgir, más conocido como Aurangzeb, fue emperador del Imperio mogol entre 1658 y 1707 y está considerado como el último de los "grandes mogoles". Es también una de las figuras más controvertidas de la historia de la India. Al contrario que sus predecesores, Aurangzeb llevó una vida austera y piadosa. Su estricta adhesión al Islam y la Sharia (la ley islámica) fueron los pilares de su reinado.
- Aurangzeb, tunnettiin myös nimellä Alamgir I (pers. عالمگیر) (s. 6. marraskuuta 1618 – k. 3. maaliskuuta 1707 oli Suurmogulien valtakunnan kuudes hallitsija. Hän oli vallassa vuodesta 1658 kuolemaansa saakka. Aurangzeb tunnettiin hurskaudestaan ja kiihkostaan. Islamilainen šaria-laki oli hänen valtakuntansa pohjalla. Aurangzeb määräsi šaria-lain ympäri valtakuntaa hyläten edeltäjiensä uskonnollisen suvaitsevuuden.
- Abu Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Âlamgir, connu usuellement sous le nom d'Aurangzeb, ou encore parfois comme Âlamgir I ou Conquérant du monde, fut le souverain de l'Empire moghol de 1658 à 1707, le dernier des Grands Moghols. Il fut et il est une figure très controversée de l'histoire de l'Inde. Sous son règne, l'empire moghol aura atteint son apogée territoriale.
- Aurangzeb, in lingua persiana اورنگزیب, da aurang (trono) e zaib (bellezza o ornamento), noto anche come Alamgir I, fu sovrano dell'Impero Mogul dal 1658 al 1707. È una figura molto controversa nella storia dell'Asia meridionale, ed è considerato un tiranno dalla maggior parte degli indù, dai sikh e dalla maggior parte degli indiani non musulmani.
- ファイル:Aurangazeb. jpg アウラングゼーブ アウラングゼーブ・アーラムギル（Abul Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Alamgir, 1618年11月3日 - 1707年3月3日）は、ムガル帝国の第6代皇帝（在位：1658年 - 1707年）。第5代皇帝シャー・ジャハーンの三男。アーラムギール1世とも称される。
- Aurangzeb, voluit Aboe Moezaffar Moḥī-oed-Dīn Mohammed Aurangzeb ʿĀlamgīr, ook bekend als Awrangzīb of ʿĀlamgīr I, was de heerser van het Mogoelrijk van 1658 tot 1707. Hij probeerde het rijk uit te breiden en te consolideren tijdens een periode waarin er sprake was van enorme binnenlandse onrust.
- Aurangzeb, właściwie: Abu Muzaffar Muhi ad-Din Muhammad Aurangzeb Alamgir, szósty władca Imperium Mogołów w Indiach od 1658 do 1707. Rozszerzył granice imperium, jednak jego fanatyczne propagowanie islamu i prześladowanie innych religii przyczyniło się do osłabienia państwa. Był trzecim synem Szahdżahana i Mumtaz Mahal. W 1634 ojciec mianował go gubernatorem Dekanu. W 1637 Aurangzeb poślubił Rabię Daurrani. Po 1645 popadł w niełaskę i stracił stanowisko.
- Abu Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Alamgir, também referenciado por Alamgir I, foi um imperador mogol cujo reinado durou de 1685 a 1705. Aurangzeb era considerado inteligente, eficiente e impiedoso, além de ser um devotado muçulmano. Começou o seu reinado prendendo o velho e doente pai, o xá Jahan, e matando os irmãos, seus rivais para o trono. Uma série de conquistas permitiu-lhe estender o Império Mogol cobrindo quase toda a Índia e Paquistão actuais, e parte do Afeganistão.
- Аурангзеб (1618—1707, полное имя Мухйи уд-Дин Абу-л-Музаффар Султан Мухаммад Аурангзеб, титул Аламгир, владыка мира; перс. ابو مظفر محی الدین محمد اورنگزیب عالمگیر) — император Империи Великих Моголов в 1658—1707. Третий сын императора Шах-Джахана.
- Aurangzeb (fullständigt Abul Muzaffar Muhiuddin Muhammad Aurangzeb Alamgir, ibland kallad Alamgir I), född 3 november 1618 i staden Dahod i nuvarande Gujarat, död 3 mars 1707, var en indisk stormogul regerande 1658–1707. Han var son till Shah Jahan. Aurangzeb tog makten när han 1658 spärrade in sin far i fortet i Agra. Han tillbringade en stor del av sin tid åt att slå ned upprorsförsök från faderns lojala feodalherrar och hinduiska folk i väldet.
- Alemgir Şah I (4 Kasım 1618 - 3 Mart 1707) 1658'den ölümüne kadar Babür İmparatorluğu'nu yönetmiş olan şah. Ayrıca Evrengzeb olarak da bilinir. Tam adı Ebu Muzaffer Muhiddin Muhammed Evrengzeb Alemgir'dir. Kendisi altıncı Babür şahı idi. Kendisi dindarlığı ve çoşkunluğu ile tanınırdı.
- Аурангзе́б — імператор (падишах) імперії Великих Моголів з 1658, відомий також як Аламгір І. Третій син Шах Джахана, у боротьбі за престол знищив своїх братів-суперників, заарештував батька. Завершив завоювання Декана і південної Індії, переслідував індусів.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
