Arvīds Pelše; February 7 1899, Iecava, Bauska District, Latvia – May 29, 1983, Moscow) was a historian, Soviet politician and functionary.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:Person/birthDate
| |
| dbpedia-owl:Person/birthPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/deathDate
| |
| dbpedia-owl:Person/deathPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/nationality
| |
| dbpedia-owl:Person/party
| |
| dbpedia-owl:Person/religion
| |
| dbpedia-owl:birthDate
| |
| dbpedia-owl:birthPlace
| |
| dbpedia-owl:deathDate
| |
| dbpedia-owl:deathPlace
| |
| dbpedia-owl:nationality
| |
| dbpedia-owl:party
| |
| dbpedia-owl:religion
| |
| dbpprop:abstract
|
- Arvīds Pelše; February 7 1899, Iecava, Bauska District, Latvia – May 29, 1983, Moscow) was a historian, Soviet politician and functionary.
- Arvīds Pelše war ein sowjetischer lettischer Politiker.
- Arvīds Pelše, ros. Арвид Янович Пельше - łotewski i radziecki komunista, politruk, I sekretarz Komunistycznej Partii Łotwy, członek politbiura KPZR. Urodził się w rodzinie chłopskiej. W młodości pracował jako robotnik w Rydze, gdzie przyłączył się do lokalnej sekcji bolszewików. W 1916 roku poznał w Szwajcarii Lenina. Podczas I wojny światowej pracował w Rydze, Witebsku, Charkowie, Piotrogrodzie i Archangielsku. W 1917 roku został członkiem piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych, Żołnierskich i Chłopskich. W 1918 roku podjął pracę z Czeka. W tym samym roku został wysłany przez Lenina na Łotwę w celu przygotowania rewolucyjnego terroru w republice, dołączył się do lokalnej armii czerwonej, pracował również w ministerstwie budownictwa Łotewskiej SRR. Po klęsce łotewskich komunistów powrócił do RFSRR. W latach 1919-29 sprawował funkcję politruka i lektora w armii czerwonej. W 1931 roku ukończył Instytut Czerwonej Profesury w Moskwie - przyznano mu tytuł magistra historii. Od 1929 do 1932 roku pracował jako nauczyciel historii WKP(b) w Instytucie Historii Partii przy Centralnej Szkole NKWD. W 1933 roku powołano go na wicekomisarza ds. sowchozów. Od 1937 roku przez trzy lata uczył historii w moskiewskim Wyższym Instytucie Oświaty. Po włączeniu Łotwy w skład ZSRR w 1940 roku powrócił do kraju, gdzie objął stanowisko sekretarza KC KPŁ ds. propagandy i agitacji. W 1941 roku uciekł do Moskwy, gdzie wraz z innymi komunistami łotewskimi pracował nad programem dla radzieckiej Łotwy po zwycięstwie nad Niemcami. W 1959 roku kierował czystką w strukturach Komunistycznej Partii Łotwy, usuwając z niej elementy nacjonalistyczne. 25 listopada 1959 roku zastąpił Jānisa Kalnbērziņša w roli I sekretarza KPŁ. Dał się poznać Łotyszom jako gorliwy wykonawca poleceń Moskwy i przeciwnik łotewskich aspiracji narodowych. W 1961 roku Pelše awansował na członka KC KPZR. W latach 1961-67 kierował tzw. komisją Pelšego, która badała sprawę śmierci Siergieja Kirowa. 15 kwietnia 1966 roku przestał być I sekretarzem KPŁ, jednak na XXIII Kongresie KPZR wybrano go członkiem Politbiura - sprawował tę funkcję do śmierci w 1983 roku jako jeden z nielicznych przedstawicieli narodowości niesłowiańskich. Odpowiadał też m. in. za dyscyplinę partyjną jako szef Komitetu Kontroli KPZR. W ciągu swego życia był wielokrotnie nagradzany (m. in. tytułem Bohatera Pracy Socjalistycznej, Orderem Lenina i Rewolucji Październikowej). Po śmierci w 1983 roku jego imię otrzymał Ryski Uniwersytet Techniczny. Jego żoną była siostra żony Michaiła Susłowa.
- А́рвид Я́нович Пе́льше — латышский коммунист, участник Октябрьской революции, советский партийный и государственный деятель. Член партии большевиков с 1915 г. В 1959—1966 гг. — Первый секретарь ЦК КП Латвии; с 1966 до смерти — член Политбюро ЦК КПСС, председатель Комитета партийного контроля при ЦК КПСС. Проводил политику форсированной индустриализации Латвии. Страдал раком легкого. Течение заболевания осложнилось ателектазом легкого и нарастающими явлениями сердечно-лёгочной недостаточности. Смерть наступила в связи с остановкой сердца. Был кремирован, прах помещён в урне в Кремлёвской стене на Красной площади в Москве. Одним из первых проявлений перестройки в Латвии стало снятие толпой со здания Рижского Политехнического Института, носившего с 1983 года имя Пельше, посвященной ему мемориальной доски, которая затем была сброшена с Каменного моста в Даугаву. Имя Пельше ранее носила улица в Москве. В настоящее время включена в состав Мичуринского проспекта.
|
| dbpprop:birthDate
| |
| dbpprop:birthPlace
| |
| dbpprop:deathDate
| |
| dbpprop:deathPlace
| |
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:name
| |
| dbpprop:nationality
| |
| dbpprop:oldstyledateProperty
|
- February 7
- January 26
- 1899 (xsd:integer)
|
| dbpprop:order
| |
| dbpprop:party
| |
| dbpprop:profession
| |
| dbpprop:reference
| |
| dbpprop:religion
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dbpprop:wordnet_type
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Arvīds Pelše; February 7 1899, Iecava, Bauska District, Latvia – May 29, 1983, Moscow) was a historian, Soviet politician and functionary.
- Arvīds Pelše war ein sowjetischer lettischer Politiker.
- Arvīds Pelše, ros. Арвид Янович Пельше - łotewski i radziecki komunista, politruk, I sekretarz Komunistycznej Partii Łotwy, członek politbiura KPZR. Urodził się w rodzinie chłopskiej. W młodości pracował jako robotnik w Rydze, gdzie przyłączył się do lokalnej sekcji bolszewików. W 1916 roku poznał w Szwajcarii Lenina. Podczas I wojny światowej pracował w Rydze, Witebsku, Charkowie, Piotrogrodzie i Archangielsku.
- А́рвид Я́нович Пе́льше — латышский коммунист, участник Октябрьской революции, советский партийный и государственный деятель. Член партии большевиков с 1915 г. В 1959—1966 гг.
|
| rdfs:label
|
- Arvīds Pelše
- Arvīds Pelše
- Arvīds Pelše
- Пельше, Арвид Янович
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:name
| |
| foaf:page
| |
| is dbpprop:redirect
of | |
| is owl:sameAs
of | |
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
