The Artquids or Artuqid dynasty (Modern Turkish: Artuklu Beyliği or Artıklılar, sometimes also spelled as Artukid, Ortoqid or Ortokid; Turkish plural: Artukoğulları; Azeri Turkish : Artıqlı) was a Turkmen dynasty that ruled in Eastern Anatolia, Northern Syria and Northern Iraq in the eleventh and twelfth centuries. The Artuqid dynasty took its name from its founder, Zaheer-ul-Daulah Artuk Bey, who was of the Döger branch of the Oghuz and ruled one of the Turkmen atabeyliks of the Seljuk Empire. The Artuqid rulers viewed the state as the common property of the dynasty members. Three branches of the family ruled in the region: Sokmen Bey's descendants ruled the region around Hasankeyf between 1102 and 1231; Necmeddin Ilgazi's branch ruled from Mardin between 1106 and 1186 (and until 1409 a

Property Value
dbo:abstract
  • الدولة الأرتقية، نسبة إلى أرتق بن أكسب، ومنه سلالة الأراتقة أو الأرتقيين أو بني أرتق التركمانية، حكمت جنوب شرق الأناضول (ديار بكر ومردين) وشمال الجزيرة الفراتية، ما بين 1098 – م - 1232 – م، (واستمرت بعض الفروع حتى 1408 – م). (ar)
  • Die islamische Dynastie der Ortoqiden (auch Artuqiden oder Artukiden) war ein oghusisches Herrscherhaus, das in drei Linien geteilt von ca. 1101 bis 1409 über die ostanatolische Region Diyar Bakr mit ihren urbanen Zentren Mardin, Maiyafariqin (Silvan), Amid (Diyarbakır), Hisn Kaifa (Hasankeyf) und Chartpert (Harput) gebot. (de)
  • The Artquids or Artuqid dynasty (Modern Turkish: Artuklu Beyliği or Artıklılar, sometimes also spelled as Artukid, Ortoqid or Ortokid; Turkish plural: Artukoğulları; Azeri Turkish : Artıqlı) was a Turkmen dynasty that ruled in Eastern Anatolia, Northern Syria and Northern Iraq in the eleventh and twelfth centuries. The Artuqid dynasty took its name from its founder, Zaheer-ul-Daulah Artuk Bey, who was of the Döger branch of the Oghuz and ruled one of the Turkmen atabeyliks of the Seljuk Empire. The Artuqid rulers viewed the state as the common property of the dynasty members. Three branches of the family ruled in the region: Sokmen Bey's descendants ruled the region around Hasankeyf between 1102 and 1231; Necmeddin Ilgazi's branch ruled from Mardin between 1106 and 1186 (and until 1409 as vassals); and the Mayyafariqin Artuqid line ruled in Harput starting in 1112, and was independent between 1185 and 1233. Artuqid rulers commissioned many public buildings, such as mosques, bazaars, bridges, hospitals and baths for the benefit of their subjects. They left an important cultural heritage by contributing to literature and the art of metalworking. The door and door handles of the great Mosque of Cizre are unique examples of Artuqid metal working craftsmanship, which can be seen in the Turkish and Islamic Arts Museum in Istanbul, Turkey. (en)
  • Dynastie des Artukides Artuklu Beyliği (tr) 1082 – 1408 Entités précédentes : * Seldjoukides Entités suivantes : * Sultanat de Roum * Ayyoubides * Qara Qoyunlu Les Artukides, Artuqides, Ortokides ou Ortocides, c'est-à-dire fils d'Artuq (Ortok), dynastie turcomane, qui en 1082 s'établit en Syrie et en Arménie. Les Artukides se reconnaissaient comme vassaux de Duqaq roi de Damas fils de Tutuş. (fr)
  • La dinastía artuquí tomó su nombre de su fundador, Artuk Bey, que era de la rama Döger del Oghuz y gobernó sobre uno de los beylicatos turcomanos del Imperio selyúcida. Los gobernantes artúquidas veían al estado como propiedad común de los miembros de la dinastía. Tres ramas de la familia gobernaron en la región: los descendientes de Sokman Bey gobernaron alrededor de Hasankeyf entre 1102 y 1231, la rama de Necmeddin Ilgazi gobernó desde Mardin entre 1106 y 1186 (y hasta 1409 como vasallos) y la línea artúquida de Mayyafariqin gobernó en Harput a partir de 1112, y fue independiente entre 1185 y 1233. Los gobernantes artúquidas encargaron muchos edificios públicos, como mezquitas, bazares, puentes, hospitales y baños para beneficio de sus súbditos. Dejaron un importante patrimonio cultural, contribuyendo a la literatura y al arte de la metalurgia. Las puertas y aldabas de la gran mezquita de Cizre son ejemplos únicos de la artesanía artúquida del metal, que se pueden contemplar en el Museo de Arte Turco e Islámico en Estambul, Turquía. (es)
  • アルトゥク朝(英語 Artuqid Dynasty)はディヤール・バクルを11世紀から15世紀にかけて支配した王朝。 (ja)
  • Gli Artuqidi, o Urtuqidi (meno corretti Ortòchidi, Ortùchidi, Ortùqidi o Ortòqidi; turco Artuklu, pl. Artukoğulları) furono una dinastia di turchi Oghuz che dominò l'Anatolia orientale (Diyār Bakr) ed il nord della Siria e dell'Iraq nell'XI e XII secolo. I due principali rami della dinastia governarono da Hasankeyf (Ḥiṣn Kayfā, Hısnkeyfa) tra il 1102 ed il 1231 e da Mardin tra il 1106 ed il 1186, poi fino al 1409 come vassalli.Ci fu anche un terzo ramo che acquisì Harput nel 1112 e fu indipendente tra il 1185 ed il 1234. (it)
  • De Artuqiden (ook Artukiden, Ortoqiden, Artuklu) waren een Oghuz-Turkse dynastie die in de 11de en 12de eeuw delen van Oost-Anatolië en Noord-Irak beheerste. De twee belangrijkste takken regeerden vanuit Hasankeyf (1102-1231) en Mardin (1106-1186, tot 1409 als vazallen). Een derde tak kwam in het bezit van Harput in 1112 en was van 1185 tot 1233 onafhankelijk. De dynastie werd gesticht door Artuq, die als generaal eerst onder Malik Sjah en daarna onder de Seltsjoekse emir van Damascus Tutush diende. Tutush benoemde Artuq in 1086 tot gouverneur van Jeruzalem. Artuq overleed in 1091; zijn zonen Sokman en Ilghazi werden in 1098 uit Jeruzalem verdreven door al-Afdal Shahanshah, vizier van de Fatimiden. Al-Afdal werd het daaropvolgende jaar op zijn beurt door de Kruisvaarders verdreven. Sokman en Ilghazi installeerden zich in de steden Diyarbakır, Mardin en Hasankeyf, waar ze in conflict kwamen met de Groot-Seltsjoekse sultan. Sokman, bey van Mardin, versloeg de Kruisvaarders in 1104 in de slag bij Harran. Ilghazi volgde Sokman op en verwierf in 1118 de controle over Aleppo. In 1119 versloeg hij de kruisvaardersstaat Antiochië in de slag van Ager Sanguinis. In 1121 werd een Seltsjoeks-Artuqidische alliantie onder leiding van de Seltsjoekse sultan Mahmud II verslagen door de Georgiërs in de slag van Didgori. Na het overlijden van Ilghazi in 1122 kwam Aleppo toe aan zijn neef Balak, die in 1125 moest wijken voor Zengi van Mosoel. Na Balaks dood splitsten de Artuqiden zich over Diyarbakır, Hasankeyf en Mardin. Sokmans zoon Davud, bey van Hasankeyf, overleed in 1144 en werd opgevolgd door zijn zoon Kara Arslan. Deze verbond zich met Jocelin II van Edessa tegen Zengi. In afwezigheid van Jocelin slaagde deze er in 1144 in Edessa te veroveren, meteen de eerste kruisvaardersstaat die viel. De Artuqiden van Hasankeyf werden vazallen van Zengi en zijn opvolgers. De zoon van Kara Arslan, Nur ad-Din Muhammad, verbond zich met de Ajjoebidische sultan Saladin tegen Kilcarslan II, sultan van de Roem-Seltsjoeken, wiens dochter met Nur ad-Din Muhammad getrouwd was. In een vredesverdrag won Saladin de controle over de Artuqidische gebieden, hoewel zij in naam vazallen bleven van de Zengiden van Mosoel. Met Artuqidische steun slaagde Saladin erin ook Mosoel in handen te krijgen. De Artuqiden beheersten in theorie nog steeds Boven-Mesopotamië, maar hun macht nam onder de Ajjoebiden gestaag af. (nl)
  • Artukidzi, tur. Artuklu – dynastia pochodzenia turkmeńskiego panująca w Diyarbakirze od początku XII wieku do roku 1409. Założycielem dynastii był Artuk Ibn Ekseb (zm. 1091), wódz w służbie Seldżukidów wywodzący się z należącego do Oguzów plemienia Döger. Od roku 1086 był namiestnikiem Palestyny z ramienia Tutusza (1079-1095). Namiestnictwo przejęli po nim jego synowie, Sukman (zm. 1105) i Ilghazi (zm. 1122), jednak w roku 1098 Palestynę zajęli Fatymidzi, a następnie krzyżowcy, i Artukidzi musieli szukać szczęścia gdzie indziej. W roku 1097 bratanek Sukmana, Jakuti Ibn Alpjaruk, zajął Mardin. W roku 1102 Sukman zajął Hisn Kajfę, a dwa lata później odziedziczył Mardin. Był to początek państwa Artukidów w Diyarbakirze, umocnionego zwycięstwem Sukmana nad krzyżowcami w bitwie pod Harranem. Wkrótce po tej bitwie Sukman zmarł, i inicjatywę przejął jego brat Ilghazi, który w roku 1108 zajął miejsce jednego z synów Sukmana w Mardinie. Niemniej inny jego syn, Daud (1109-1144) nadal rządził w Hisn Kajfie, gdzie linia założona przez Sukmana utrzymała się aż do roku 1232. W roku 1118 Ilghazi zajął Majjafarikin (dzis. Silvan) i Aleppo, zaś w roku następnym pokonał Rogera z Salerno w bitwie na Krwawym Polu, co odbiło się głośnym echem na całym Bliskim Wschodzie. Po tym zwycięstwie w roku 1121 sułtan seldżucki Mahmud (1118-1131) postawił Ilghaziego na czele wyprawy przeciwko Gruzji, ale Dawid IV Budowniczy (1089-1125) zadał mu druzgocącą klęskę pod Didgori. Po śmierci Ilghaziego w roku 1122 jego władający Charputem (dzis. Elazığ) bratanek Balak (1115-1124) pokonał i pojmał Hrabiego Edessy Joscelina z Courtenay (1118-1131). W roku następnym odbił on Aleppo z rąk syna Ilghaziego, Sulajmana (1122-1124), i wziął do niewoli śpieszącego na ratunek Joscelinowi króla Jerozolimy Baldwina II (1118-1131). Balak zginął jednak od przypadkowej strzały podczas oblężenia Manbidżu w roku 1124. Po jego śmierci Artukidzi utracili Aleppo, zaś syn Ilghaziego Timurtasz (1122-1153) skoncentrował się na umacnianiu swojej władzy w Mardinie i Majjafarakinie. Od tej pory Artukidzi dzielili się na dwie linie wywodzące się od Sukmana i Ilghaziego, rządzące odpowiednio w Hisn Kajfie i Amidzie (dzis. Diyarbakır), oraz Mardinie i Majjafarikinie. Jedynie w latach 1185-1234 wyodrębnił się trzeci ośrodek ich władzy w Charpucie. Wszelkie możliwości ekspansji Artukidów przestały istnieć kiedy w roku 1128 Aleppo zajął Zanki (1127-1146), który sprowadził Timurtasza do roli swojego wasala. Następnie Artukidzi byli wasalami Nur ad-Dina (1146-1174) i Saladyna (1171-1193), który w roku 1185 zajął Majjafarikin. Wypierani stopniowo ze swoich posiadłości przez Ajjubidów dla celów wojny z sułtanem Al-Kamilem (1218-1238) uznali się za wasali Sułtanatu Rumu, co nie zapobiegło upadkowi ich rządów w Hisn Kajfie i Amidzie w roku 1232 i w Charpucie w roku 1234. Od roku 1260 jedyni pozostali Artukidzi z Mardinu byli wasalami Ilchanidów. Po ich upadku w roku 1335 odzyskali niezawisłość i ze zmiennym szczęściem brali udział w walkach jakie toczyły się w regionie pomiędzy innymi uniezależnionymi lokalnym siłami, takimi jak Ajjubidzi z Hisn Kajfy oraz turkmeńskie konfederacje Kara Kojunlu i Ak Kojunlu. Posiadłości Artukidów zostały spustoszone przez Timura (1370-1405), po jego śmierci zaś zostały one wystawione na rosnącą presję jego niedawnych sojuszników, Ak Kojunlu. Po tym jak w roku 1407 w bezskutecznej obronie Amidy zginął Isa (1376-1407) w roku 1409 jego następca Ahmad (1407-1409) zdecydował się przekazać Mardin w ręce wodza Kara Kojunlu Kara Jusufa (1389-1420), kończąc tym samym rządy dynastii Artukidów. (pl)
  • 阿爾圖格王朝為亞洲土庫曼人於11世紀-12世紀建立的君主王朝。創立於1098年的該王朝主要為兩分支,建立地點約於今伊拉克北部一帶的阿米德與馬爾丁兩大地區。該王朝最強盛時,領土甚至擴張至巴勒斯坦,不過隨即呈現半獨立狀態,1232年則遭塞爾柱人所滅。 (zh)
  • Артукиды — тюркская династия, правящая в XII — XV веках в Западной Армении, Северной Сирии и Северном Ираке. Две главные ветви династии Артукидов управляли из Хисн Кайфа (ныне - Хасанкейфа) между 1098 — 1232 годами и из Мардина между 1107 — 1186 годами (до 1409 года представители династии Артукидов были вассалами), третья ветвь династии Артукидов обосновалась в Харпуте (ныне - Элязыг), сохраняя независимость в период с 1185 до 1234 годы. (ru)
dbo:capital
dbo:currency
dbo:dissolutionYear
  • 1409-01-01 (xsd:date)
dbo:foundingYear
  • 1101-01-01 (xsd:date)
dbo:governmentType
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1305153 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 739058330 (xsd:integer)
dbp:commonLanguages
dbp:continent
  • Asia
dbp:dateEvent
  • 1409 (xsd:integer)
dbp:eventEnd
  • Annexation by Kara Koyunlu
dbp:eventStart
  • Collapse of the Sultanate of Rum
dbp:flagP
  • Seljuqs Eagle.svg
dbp:flagS
  • Flag of Kara Koyunlu dynasty.png
dbp:imageMap
  • Anatolia1200.png
dbp:imageMapCaption
  • Map of Anatolia and surrounding in AD 1200
dbp:p
  • Sultanate of Rum
dbp:region
  • Anatolia
dbp:religion
dbp:s
  • Kara Koyunlu
dbp:titleLeader
  • Bey
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • الدولة الأرتقية، نسبة إلى أرتق بن أكسب، ومنه سلالة الأراتقة أو الأرتقيين أو بني أرتق التركمانية، حكمت جنوب شرق الأناضول (ديار بكر ومردين) وشمال الجزيرة الفراتية، ما بين 1098 – م - 1232 – م، (واستمرت بعض الفروع حتى 1408 – م). (ar)
  • Die islamische Dynastie der Ortoqiden (auch Artuqiden oder Artukiden) war ein oghusisches Herrscherhaus, das in drei Linien geteilt von ca. 1101 bis 1409 über die ostanatolische Region Diyar Bakr mit ihren urbanen Zentren Mardin, Maiyafariqin (Silvan), Amid (Diyarbakır), Hisn Kaifa (Hasankeyf) und Chartpert (Harput) gebot. (de)
  • Dynastie des Artukides Artuklu Beyliği (tr) 1082 – 1408 Entités précédentes : * Seldjoukides Entités suivantes : * Sultanat de Roum * Ayyoubides * Qara Qoyunlu Les Artukides, Artuqides, Ortokides ou Ortocides, c'est-à-dire fils d'Artuq (Ortok), dynastie turcomane, qui en 1082 s'établit en Syrie et en Arménie. Les Artukides se reconnaissaient comme vassaux de Duqaq roi de Damas fils de Tutuş. (fr)
  • アルトゥク朝(英語 Artuqid Dynasty)はディヤール・バクルを11世紀から15世紀にかけて支配した王朝。 (ja)
  • Gli Artuqidi, o Urtuqidi (meno corretti Ortòchidi, Ortùchidi, Ortùqidi o Ortòqidi; turco Artuklu, pl. Artukoğulları) furono una dinastia di turchi Oghuz che dominò l'Anatolia orientale (Diyār Bakr) ed il nord della Siria e dell'Iraq nell'XI e XII secolo. I due principali rami della dinastia governarono da Hasankeyf (Ḥiṣn Kayfā, Hısnkeyfa) tra il 1102 ed il 1231 e da Mardin tra il 1106 ed il 1186, poi fino al 1409 come vassalli.Ci fu anche un terzo ramo che acquisì Harput nel 1112 e fu indipendente tra il 1185 ed il 1234. (it)
  • 阿爾圖格王朝為亞洲土庫曼人於11世紀-12世紀建立的君主王朝。創立於1098年的該王朝主要為兩分支,建立地點約於今伊拉克北部一帶的阿米德與馬爾丁兩大地區。該王朝最強盛時,領土甚至擴張至巴勒斯坦,不過隨即呈現半獨立狀態,1232年則遭塞爾柱人所滅。 (zh)
  • Артукиды — тюркская династия, правящая в XII — XV веках в Западной Армении, Северной Сирии и Северном Ираке. Две главные ветви династии Артукидов управляли из Хисн Кайфа (ныне - Хасанкейфа) между 1098 — 1232 годами и из Мардина между 1107 — 1186 годами (до 1409 года представители династии Артукидов были вассалами), третья ветвь династии Артукидов обосновалась в Харпуте (ныне - Элязыг), сохраняя независимость в период с 1185 до 1234 годы. (ru)
  • The Artquids or Artuqid dynasty (Modern Turkish: Artuklu Beyliği or Artıklılar, sometimes also spelled as Artukid, Ortoqid or Ortokid; Turkish plural: Artukoğulları; Azeri Turkish : Artıqlı) was a Turkmen dynasty that ruled in Eastern Anatolia, Northern Syria and Northern Iraq in the eleventh and twelfth centuries. The Artuqid dynasty took its name from its founder, Zaheer-ul-Daulah Artuk Bey, who was of the Döger branch of the Oghuz and ruled one of the Turkmen atabeyliks of the Seljuk Empire. The Artuqid rulers viewed the state as the common property of the dynasty members. Three branches of the family ruled in the region: Sokmen Bey's descendants ruled the region around Hasankeyf between 1102 and 1231; Necmeddin Ilgazi's branch ruled from Mardin between 1106 and 1186 (and until 1409 a (en)
  • La dinastía artuquí tomó su nombre de su fundador, Artuk Bey, que era de la rama Döger del Oghuz y gobernó sobre uno de los beylicatos turcomanos del Imperio selyúcida. Los gobernantes artúquidas veían al estado como propiedad común de los miembros de la dinastía. Tres ramas de la familia gobernaron en la región: los descendientes de Sokman Bey gobernaron alrededor de Hasankeyf entre 1102 y 1231, la rama de Necmeddin Ilgazi gobernó desde Mardin entre 1106 y 1186 (y hasta 1409 como vasallos) y la línea artúquida de Mayyafariqin gobernó en Harput a partir de 1112, y fue independiente entre 1185 y 1233. (es)
  • De Artuqiden (ook Artukiden, Ortoqiden, Artuklu) waren een Oghuz-Turkse dynastie die in de 11de en 12de eeuw delen van Oost-Anatolië en Noord-Irak beheerste. De twee belangrijkste takken regeerden vanuit Hasankeyf (1102-1231) en Mardin (1106-1186, tot 1409 als vazallen). Een derde tak kwam in het bezit van Harput in 1112 en was van 1185 tot 1233 onafhankelijk. De Artuqiden beheersten in theorie nog steeds Boven-Mesopotamië, maar hun macht nam onder de Ajjoebiden gestaag af. (nl)
  • Artukidzi, tur. Artuklu – dynastia pochodzenia turkmeńskiego panująca w Diyarbakirze od początku XII wieku do roku 1409. Założycielem dynastii był Artuk Ibn Ekseb (zm. 1091), wódz w służbie Seldżukidów wywodzący się z należącego do Oguzów plemienia Döger. Od roku 1086 był namiestnikiem Palestyny z ramienia Tutusza (1079-1095). Namiestnictwo przejęli po nim jego synowie, Sukman (zm. 1105) i Ilghazi (zm. 1122), jednak w roku 1098 Palestynę zajęli Fatymidzi, a następnie krzyżowcy, i Artukidzi musieli szukać szczęścia gdzie indziej. W roku 1097 bratanek Sukmana, Jakuti Ibn Alpjaruk, zajął Mardin. W roku 1102 Sukman zajął Hisn Kajfę, a dwa lata później odziedziczył Mardin. Był to początek państwa Artukidów w Diyarbakirze, umocnionego zwycięstwem Sukmana nad krzyżowcami w bitwie pod Harranem. Wk (pl)
rdfs:label
  • Artuqids (en)
  • الدولة الأرتقية (ar)
  • Ortoqiden (de)
  • Artúquidas (es)
  • Artukides (fr)
  • Artuqidi (it)
  • アルトゥク朝 (ja)
  • Artuqiden (nl)
  • Artukidzi (pl)
  • Артукиды (ru)
  • 阿爾圖格王朝 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Artquids (en)
  • Artuklu Devleti (en)
  • Artuqid State (en)
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:title of
is foaf:primaryTopic of