Art history is the study of objects of art in their historical development and stylistic contexts, i.e. genre, design, format, and style. This includes the "major" arts of painting, sculpture, and architecture as well as the "minor" arts of ceramics, furniture, and other decorative objects.

Property Value
dbo:abstract
  • Die Kunstgeschichte, veraltet auch Kunsthistorik, oder Kunstwissenschaft, ist die Wissenschaft von der historischen Entwicklung der bildenden Künste und ihrer ikonographischen, ikonologischen wie auch materiellen Bestimmung. Sie untersucht und beschreibt ebenso die kulturelle Funktion der Kunst hinsichtlich ihrer künstlerisch-anschaulichen Gegebenheiten, wie auch den Schaffensprozess des Künstlers. (de)
  • L'histoire de l'art est la discipline qui a pour objet l'étude des œuvres dans l'histoire, et du sens qu'elles peuvent prendre. Elle étudie également les conditions de création des artistes, la reconnaissance du fait artistique par un public, ainsi que le contexte spirituel, culturel, anthropologique, idéologique et théorique, économique et social de l'art. (fr)
  • El estudio de la historia del arte es la disciplina académica cuyo objeto son las obras de arte en su desarrollo histórico y contexto estilístico (género, diseño, formato y apariencia), y los artistas en su contexto cultural y social. Mediante diversos métodos de estudio, analiza fundamentalmente las artes visuales (pintura, escultura y arquitectura), y menos frecuentemente también otras bellas artes (música, danza, literatura), artes industriales y oficios artísticos (orfebrería, mobiliario, historia del vestido, etc.). En una definición amplia, los estudios de historia del arte incluyen la crítica de arte (aplicada al aprecio contemporáneo de las producciones de arte implicadas en el mercado de arte y en las exhibiciones artísticas -museística, galerismo, comisariado artístico de exposiciones, ferias, espacios, o instalaciones artísticas-) y la teoría del arte (expresión de la estética y de su evolución histórica -historia de la estética-); de un modo restringido, se identifican con la historiografía del arte o de la historia del arte, es decir, con la rama de la historiografía que se ocupa de la producción historiográfica de los historiadores del arte, científicos cuya ciencia es la historia del arte, una ciencia social derivada de la propia historia. Ernst Gombrich observó que el campo de la historia del arte se parece a la Galia de César, dividida en tres partes habitadas por tribus diferentes, aunque no necesariamente hostiles: los "connoisseurs" [conocedores, aficionados], los críticos y los historiadores de arte académicos. El imposible deslindamiento de estos campos, y la estrecha vinculación entre intereses económicos, modas intelectuales y juicios estéticos dependientes del gusto artístico, hacen que el problema de la objetividad sea mucho más agudo en los estudios de historia del arte que en otros campos de la historiografía o de las ciencias sociales, siendo éstas ya de por sí más subjetivas que las ciencias físico-naturales. El lenguaje utilizado en parte de la producción literaria que trata sobre arte, en ocasiones tiende a descuidar el rigor formal y la precisión metodológica propia de los textos científicos, en beneficio de la propia calidad estética de lo escrito, o cae en vicios como la hipérbole (ponderación exagerada de las cualidades o búsqueda de parangones, similitudes y relaciones improbables) y la mistificación (ocultamiento, falseamiento o incluso invención de datos). (es)
  • 美術史(英:Art history/ 仏:Histoire de l'art/ 独:Kunstgeschichte)という言葉は、 1. * 絵画・建築・彫刻・工芸品など造型芸術の歴史 2. * それを研究する学問 の二つの意味で用いられる。後者は美術史学とも呼ばれる。以下では2. の意味の美術史について述べる(前者については西洋美術史・日本美術史・東洋美術史などの項目を参照)。 (ja)
  • Kunstgeschiedenis is de discipline die de geschiedenis van de kunst onderzoekt en beschrijft. Het is een overkoepelend begrip voor de geschiedenis van alle kunstdisciplines: architectuur, beeldende kunst (zowel schilderkunst als beeldhouwkunst), theater, dans, muziek en film. Literatuurgeschiedenis en cultuurgeschiedenis zijn er nauw mee verwant. (nl)
  • Historia sztuki (niem. Kunstgeschichte) – dyscyplina nauk humanistycznych, której przedmiotem poznania są sztuki wizualne w ujęciu historycznym; działami historii sztuki są historia architektury, historia malarstwa, historia rzeźby oraz historia sztuki użytkowej (sztuki stosowanej). Klasyczna historia sztuki ogranicza się do zagadnień malarstwa, rzeźby i architektury Europy od paleolitu do współczesności oraz obu Ameryk po 1494 r. Pierwsza katedra historii sztuki powstała w 1813 na uniwersytecie w Getyndze, ale początki piśmiennictwa zajmującego się sztuką sięgają starożytności (Historia naturalna Pliniusza Starszego). Bardzo ważna dla historii sztuki książka powstała w okresie renesansu. Są to Żywoty najsłynniejszych architektów, malarzy i rzeźbiarzy włoskich, od czasów Cimabuego do naszych czasów florenckiego malarza Giorgia Vasariego, wydane po raz pierwszy w 1550 r. we Florencji. Następną przełomową postacią był Johann Joachim Winckelmann, którego historia sztuki starożytnej (Geschichte der Kunst des Altertums, 1764 r.; wyd. polskie ze zmianami Stanisława Kostki Potockiego O sztuce u dawnych, czyli Winkelman polski 1815 r.) na długi czas wpłynęła na widzenie sztuki greckiej i rzymskiej, a także sztuki w ogóle. Początki historii sztuki w Polsce wiążą się z tzw. starożytnictwem (np. publikacje i artykuły Ambrożego Grabowskiego, poświęcone głównie Krakowowi), pracami inwentaryzatorskimi i gromadzeniem materiałów biograficznych. Jednak te pierwsze dzieła teoretyczne i przewodniki, powstające od XVII wieku nie były jeszcze dziełami historii sztuki. Nowoczesna historia sztuki na ziemiach polskich zaczęła się kształtować około 1870 roku. Nauką uniwersytecką stała się pod koniec XIX wieku - w 1882 na Uniwersytecie Jagiellońskim powstała pierwsza Katedra Historii Sztuki w Polsce (obecny Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego), którą objął Marian Sokołowski. Druga katedra została stworzona na Uniwersytecie Lwowskim. Obecnie studia na kierunku historia sztuki w Polsce są prowadzone w Gdańsku (Uniwersytet Gdański), Krakowie (Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie), Lublinie (Katolicki Uniwersytet Lubelski), Łodzi (Uniwersytet Łódzki), Poznaniu (Instytut Historii Sztuki UAM), Szczecinie (Akademia Sztuki w Szczecinie), Toruniu (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu), Warszawie (Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, Akademia Sztuk Pięknych), Wrocławiu (Uniwersytet Wrocławski), Katowicach (Uniwersytet Śląski). (pl)
  • A História da arte é uma disciplina que estuda a evolução das expressões artísticas, a constituição e a variação das formas, dos estilos, dos conceitos transmitidos através das obras de arte. Costuma referir-se à história das artes visuais mais tradicionais, como a pintura, escultura e arquitetura. Se bem que as ideias sobre a definição de arte tenham sofrido mudanças ao longo do tempo, o campo da história da arte tenta categorizar as mudanças na arte ao longo do tempo e compreender melhor a forma como a arte modela e é modelada pelas perspectivas e impulsos criativos dos seus praticantes. Embora muitos pensem na história da arte simplesmente como o estudo da sua evolução ocidental, o assunto inclui toda a arte, dos megalíticos da Europa Ocidental às pinturas da dinastia Tang, na China. (pt)
  • История искусств — раздел искусствознания, изучающий процесс развития искусств со времён их зарождения до наших дней. Первый труд по истории искусств — «Жизнеописания наиболее знаменитых живописцев, ваятелей и зодчих» за авторством Джорджо Вазари — увидел свет в эпоху Возрождения, в 1550 году. За ним последовали «Книга о художниках» Карела ван Мандера и «Немецкая академия» Иоахима Зандрарта. В эпоху Просвещения Винкельман подверг критике сосредоточение на биографических подробностях жизни тех или иных художников и начал делать значимые обобщения относительно тенденций развития искусства в различные периоды. Некоторые работы по истории искусств (как, например, сочинения Джона Рёскина) сами по себе представляют интерес как незаурядные литературные произведения. (ru)
  • 美术史是有關藝術作品的歷史發展及其風格的研究,風格可能包括其藝術類型、設計、形式及風格等。它也研究和描述美术在其当时和当地的美术感和世界观条件下的文化作用以及艺术家的创作过程。美术史一般研究的對象會包括繪畫、雕塑及建築,也可會包括陶瓷、家具及其他装饰藝術。 (zh)
  • Art history is the study of objects of art in their historical development and stylistic contexts, i.e. genre, design, format, and style. This includes the "major" arts of painting, sculpture, and architecture as well as the "minor" arts of ceramics, furniture, and other decorative objects. As a term, art history (also history of art) encompasses several methods of studying the visual arts; in common usage referring to works of art and architecture. Aspects of the discipline overlap. As the art historian Ernst Gombrich once observed, "the field of art history [is] much like Caesar's Gaul, divided in three parts inhabited by three different, though not necessarily hostile tribes: (i) the connoisseurs, (ii) the critics, and (iii) the academic art historians". As a discipline, art history is distinguished from art criticism, which is concerned with establishing a relative artistic value upon individual works with respect to others of comparable style, or sanctioning an entire style or movement; and art theory or "philosophy of art", which is concerned with the fundamental nature of art. One branch of this area of study is aesthetics, which includes investigating the enigma of the sublime and determining the essence of beauty. Technically, art history is not these things, because the art historian uses historical method to answer the questions: How did the artist come to create the work?, Who were the patrons?, Who were his or her teachers?, Who was the audience?, Who were his or her disciples?, What historical forces shaped the artist's oeuvre, and How did he or she and the creation, in turn, affect the course of artistic, political, and social events? It is, however, questionable whether many questions of this kind can be answered satisfactorily without also considering basic questions about the nature of art. Unfortunately the current disciplinary gap between art history and the philosophy of art (aesthetics) often hinders this inquiry. Art history is not only a biographical endeavor. Art historians often root their studies in the scrutiny of individual objects. They thus attempt to answer in historically specific ways, questions such as: What are key features of this style?, What meaning did this object convey?, How does it function visually?, Did the artist meet their goals well?, What symbols are involved?, and Does it function discursively? The historical backbone of the discipline is a celebratory chronology of beautiful creations commissioned by public or religious bodies or wealthy individuals in western Europe. Such a "canon" remains prominent, as indicated by the selection of objects present in art history textbooks. Nonetheless, since the 20th century there has been an effort to re-define the discipline to be more inclusive of non-Western art, art made by women, and vernacular creativity. (en)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 21207536 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 740385454 (xsd:integer)
dbp:about
  • yes
dbp:by
  • no
dbp:onlinebooks
  • no
dbp:wikititle
  • art history
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Die Kunstgeschichte, veraltet auch Kunsthistorik, oder Kunstwissenschaft, ist die Wissenschaft von der historischen Entwicklung der bildenden Künste und ihrer ikonographischen, ikonologischen wie auch materiellen Bestimmung. Sie untersucht und beschreibt ebenso die kulturelle Funktion der Kunst hinsichtlich ihrer künstlerisch-anschaulichen Gegebenheiten, wie auch den Schaffensprozess des Künstlers. (de)
  • L'histoire de l'art est la discipline qui a pour objet l'étude des œuvres dans l'histoire, et du sens qu'elles peuvent prendre. Elle étudie également les conditions de création des artistes, la reconnaissance du fait artistique par un public, ainsi que le contexte spirituel, culturel, anthropologique, idéologique et théorique, économique et social de l'art. (fr)
  • 美術史(英:Art history/ 仏:Histoire de l'art/ 独:Kunstgeschichte)という言葉は、 1. * 絵画・建築・彫刻・工芸品など造型芸術の歴史 2. * それを研究する学問 の二つの意味で用いられる。後者は美術史学とも呼ばれる。以下では2. の意味の美術史について述べる(前者については西洋美術史・日本美術史・東洋美術史などの項目を参照)。 (ja)
  • Kunstgeschiedenis is de discipline die de geschiedenis van de kunst onderzoekt en beschrijft. Het is een overkoepelend begrip voor de geschiedenis van alle kunstdisciplines: architectuur, beeldende kunst (zowel schilderkunst als beeldhouwkunst), theater, dans, muziek en film. Literatuurgeschiedenis en cultuurgeschiedenis zijn er nauw mee verwant. (nl)
  • 美术史是有關藝術作品的歷史發展及其風格的研究,風格可能包括其藝術類型、設計、形式及風格等。它也研究和描述美术在其当时和当地的美术感和世界观条件下的文化作用以及艺术家的创作过程。美术史一般研究的對象會包括繪畫、雕塑及建築,也可會包括陶瓷、家具及其他装饰藝術。 (zh)
  • El estudio de la historia del arte es la disciplina académica cuyo objeto son las obras de arte en su desarrollo histórico y contexto estilístico (género, diseño, formato y apariencia), y los artistas en su contexto cultural y social. Mediante diversos métodos de estudio, analiza fundamentalmente las artes visuales (pintura, escultura y arquitectura), y menos frecuentemente también otras bellas artes (música, danza, literatura), artes industriales y oficios artísticos (orfebrería, mobiliario, historia del vestido, etc.). (es)
  • Historia sztuki (niem. Kunstgeschichte) – dyscyplina nauk humanistycznych, której przedmiotem poznania są sztuki wizualne w ujęciu historycznym; działami historii sztuki są historia architektury, historia malarstwa, historia rzeźby oraz historia sztuki użytkowej (sztuki stosowanej). Klasyczna historia sztuki ogranicza się do zagadnień malarstwa, rzeźby i architektury Europy od paleolitu do współczesności oraz obu Ameryk po 1494 r. (pl)
  • A História da arte é uma disciplina que estuda a evolução das expressões artísticas, a constituição e a variação das formas, dos estilos, dos conceitos transmitidos através das obras de arte. Costuma referir-se à história das artes visuais mais tradicionais, como a pintura, escultura e arquitetura. (pt)
  • Art history is the study of objects of art in their historical development and stylistic contexts, i.e. genre, design, format, and style. This includes the "major" arts of painting, sculpture, and architecture as well as the "minor" arts of ceramics, furniture, and other decorative objects. (en)
  • История искусств — раздел искусствознания, изучающий процесс развития искусств со времён их зарождения до наших дней. Первый труд по истории искусств — «Жизнеописания наиболее знаменитых живописцев, ваятелей и зодчих» за авторством Джорджо Вазари — увидел свет в эпоху Возрождения, в 1550 году. За ним последовали «Книга о художниках» Карела ван Мандера и «Немецкая академия» Иоахима Зандрарта. Некоторые работы по истории искусств (как, например, сочинения Джона Рёскина) сами по себе представляют интерес как незаурядные литературные произведения. (ru)
rdfs:label
  • Art history (en)
  • Kunstgeschichte (de)
  • Estudio de la historia del arte (es)
  • Histoire de l'art (fr)
  • 美術史 (ja)
  • Kunstgeschiedenis (nl)
  • Historia sztuki (pl)
  • História da arte (disciplina) (pt)
  • История искусств (ru)
  • 美术史 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:academicDiscipline of
is dbo:almaMater of
is dbo:education of
is dbo:field of
is dbo:genre of
is dbo:knownFor of
is dbo:literaryGenre of
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:occupation of
is dbo:training of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbp:activitySector of
is dbp:discipline of
is dbp:field of
is dbp:mainInterests of
is dbp:scope of
is dc:subject of
is foaf:primaryTopic of