| dbpprop:abstract
|
- Aron Nimzowitsch (7 November 1886 – 16 March 1935) was a Latvian-born Danish unofficial chess grandmaster and a very influential chess writer. He was the foremost figure amongst the hypermoderns.
- Aaron (oder Aron) Nimzowitsch war ein lettischer Schach-Großmeister und -theoretiker.
- Aaron Nimcovič byl přední šachista a šachový teoretik, jeden z největších průkopníků poziční hry. Narodil se v Rize v židovské rodině, později působil v Německu a zemřel jako dánský občan v Kodani. Kromě řady turnajových úspěchů se proslavil klasickými knihami Můj systém a Můj systém v praxi, v nichž shrnuje své názory na strategii šachu. Největšího úspěchu dosáhl na turnaji v Karlových Varech 1929, kde vyhrál před Capablankou a Spielmannem.
- Aron Nimzowitsch fue un Gran Maestro Internacional de ajedrez danés de origen letón y la figura más importante de la escuela hipermoderna. Nacido en Letonia (entonces parte del imperio ruso), Nimzowitsch provenía de una familia judía adinerada y a los 8 años aprendió a jugar al ajedrez a manos de su padre. Viajó a Alemania en 1904 para estudiar filosofía, pero empezó su carrera como jugador profesional el mismo año y dejó los estudios. En 1922 se trasladó a Copenhague, momento que coincide con su ingreso en la élite del ajedrecismo mundial. Obtuvo la ciudadanía de Dinamarca, país donde vivió hasta su prematura muerte por neumonía en 1935. En 1913 aparecieron varios artículos que luego formarían parte del libro Mi sistema. Las teorías de Nimzowitsch se contraponían a los convencionalismos de la época. En ese entonces jugadores como Alekhine, Lasker e incluso Capablanca aceptaban las ideas del modernismo de Tarrasch como casi universales. Nimzowitsch rompe con esas ideas al aplicar el control del centro usando piezas en vez de peones, el bloqueo, la profilaxis y el uso refinado del fianchetto. Escribió tres libros de estrategia: El bloqueo (Die Blockade, 1925), Mi sistema (Mein System, 1925) y La práctica de mi sistema (Die Praxis meines System), 1929. El segundo, una obra por demás influyente, fue su gran contribución a la literatura del juego. Aquí plasmó sus más importantes ideas, mientras que en su tercer libro desarrolla estos conceptos y añade algunos nuevos al exponer sus más destacadas partidas, quizás más entretenidas que instructivas. Retrospectivamente se considera que Nimzowitsch era el tercer mejor jugador del mundo, inmediatamente detrás de Alekhine y de Capablanca. Aunque fue su contemporáneo, nunca jugó con ellos en un encuentro por el título. En su época danesa jugó 22 torneos magistrales y ganó o compartió 8 primeros premios, 6 segundos y 3 terceros. Su mejor actuación fue Dresde 1926, sobre Alekhine; otros éxitos notables fueron: Copenhague 1923, Marienbad 1925, Hanover 1926, Londres 1927, Bad Niendorf 1927, Berlín 1928, Carlsbad 1929, sobre Capablanca, Fráncfort 1930. Es de destacar el segundo lugar detrás de Alekhine en San Remo en 1930. Algunas aperturas de ajedrez y variantes llevan su nombre; las más famosas son: Defensa Nimzoindia (1.d4 Nf6 2.c4 e6 3. Nc3 Bb4) y la Defensa Nimzowitsch (1.e4 Nc6). Ambas ejemplifican sus ideas acerca del control del centro con las piezas. También fue vital en el desarrollo de dos sistemas de la Defensa Francesa, la variante Winawer y la variante del avance (1. e4 e6 2. d4 d5 3. e5). Nimzowitsch influyó en numerosos ajedrecistas, como Richard Réti y Tigran Petrosian, y su influencia perdura hasta nuestros días.
- Aron Nimzowitsch oli latvialainen shakinpelaaja. Hän oli shakin hypermodernistisen suuntauksen keskeinen perustaja. Hän ei voittanut shakin maailmanmestaruutta, mutta oli erinomainen lajin opettaja. Nimzowitsch oli muun muassa ranskalaisen puolustuksen 1.e4 e6 erityinen taitaja. Shakkiavauksista Nimzo-intialainen puolustus 1.d4 Rf6 2. c4 e6 3. Rc3 Lb4 on nimetty hänen mukaansa.
- Aaron Nimzowitsch, né le 7 novembre 1886 à Rīga en Lettonie en Russie, décédé le 16 mars 1935 à Copenhague au Danemark, fut un joueur d'échecs russe et danois. On trouve parfois son nom sous la graphie « Aaron Nimzovitch » ou « Aron Nimzovitch » (en particulier en anglais).
- Fájl:Aron Nimzowitsch. jpgAaron Nimzowitsch lett születésű dán sakkozó, a sakktörténet egyik kiemelkedő személyisége, nagymester, szakíró, a hipermodernizmus nagy alakja. Egyike azon sakkozóknak, akik már az I. világháború előtt időlegesen, végleg pedig az 1917-es kommunista fordulat következtében elhagyták az orosz birodalmat. Nemcsak mint kiemelkedő nagymester, és mint világbajnok-jelölt vált világhírűvé, hanem mint a sakkelmélet egyik jelentős fejlesztője és szakíró. Első jelentős győzelme után, rendszeresen érte el sikereit a különböző nemzetközi versenyeken. Tizenöt alkalommal győzött, legyőzve a kor legkiemelkedőbb nagymestereit is, például 1929-ben Karlsbadban. Megnyerte az 1914-es Összorosz Bajnokságot Szentpétervárott. Világbajnok-jelölt lett, de nem küzdhetett meg a címért, mert nem tudta előteremteni a nevezési díjat. A sakktörténet egyik újítója volt. Több megnyitás, illetve megnyitási verzió fűződik a nevéhez.
- Nato Aaron Isaevič Niemzowič, da una famiglia lettone di origine ebrea, si vide cambiare il nome, traslitterato alla maniera tedesca, nel concitato periodo che in Russia segnò gli anni successivi alla Prima guerra mondiale, quando migrò dalla nativa Lettonia verso la Germania prima e la Danimarca poi. Nimzowitsch (insieme ad altri celebri giocatori quali Tartakower e Reti) fu esponente di spicco della "scuola ipermoderna", che si proponeva di superare le rigide convenzioni del "classicismo" scacchistico allora imperante. Notevoli, a questo proposito, le sue polemiche con il dr. Tarrasch, Grande Maestro, esponente del "classicismo" e dogmatico praeceptor Germaniae. La più famosa opera di Nimzowitsch fu anche il libro-manifesto dell'ipermodernismo: "Il mio sistema". Suoi anche alcuni libri sui tornei di Kissingen, Karlsbad e Leningrado. Negli scacchi l'apporto del pensiero di Nimzowitsch fu enorme dal punto di vista teorico: basti pensare che sono tuttora ritenuti fondamentali molti dei principi sul gioco di posizione da lui trattati ne "Il mio sistema". Oltre a dare il nome ad una importante apertura conosciuta nella teoria scacchistica come la Difesa Nimzo-Indiana e ad un'apertura secondaria nella partita di Re, la Difesa Nimzowitsch, è importante ricordare che fu lo stesso Nimzowitsch a proporre alcune delle aperture oggi più usate (per esempio la già citata Nimzo-Indiana, giocata per la prima volta nel 1914, e la Difesa Ovest Indiana, sempre del 1914). Dal punto di vista agonistico, l'apice della sua carriera fu la vittoria nel torneo internazionale di Karlsbad nel 1929, che lo pose al livello dei maggiori campioni dell'epoca.
- Aaron Nimzowitsch, Lets: Ārons Ņimcovičs was een Letse schaker. Hij werd in Riga geboren maar heeft lange tijd in Denemarken gewoond. Nimzowitsch heeft een grote invloed op de ontwikkeling van de openingstheorie en de strategie van het schaakspel gehad. Zijn speelwijze werd in die tijd omschreven als "hypermodern". Hij schreef het wereldberoemde schaakboek Mein System en het vervolg Die Praxis meines Systems. In 1920 mocht hij Letland verlaten en hij ging eerst naar Zweden en twee jaar later naar Denemarken. Hij studeerde hard, en zijn sterkste periode lag tussen de jaren 1925 en 1930. In 1928 behaalde hij in Berlijn zijn grootste succes: hij werd daar nipt tweede achter José Raúl Capablanca. In 1930 won hij in Karlsbad onder andere van Rudolf Spielmann, Akiba Rubinstein, Max Euwe, Milan Vidmar en Efim Bogoljoebov. Zijn oorspronkelijke naam luidde Niemzowitsch. Hij heeft een aantal pogingen gedaan de wereldkampioen uit te dagen, maar zijn slechte financiële positie en zijn zwakke gezondheid verhinderden dit. Nimzowitsch heeft tientallen openingsvarianten bestudeerd waaronder de schaakopening Nimzo-Indisch met de zetten 1.d4 Pf6 2.c4 e6 3. Pc3 Lb4. Hij was een groot bewonderaar van zijn tijdgenoot Siegbert Tarrasch, hoewel beide schakers het niet altijd met elkaar eens waren. Nimzowitsch overleed in Kopenhagen aan de gevolgen van een longontsteking. In de schaakdatabank Simbase staan 270 partijen (peildatum maart 2004) die door Aaron Nimzowitsch gespeeld zijn: hij won 138 partijen, hij verloor 55 partijen en 77 partijen eindigden in een remise. Zijn winstpercentage is 65.
- Aaron Nimzowitsch var en latvisk stormester i sjakk, og regnes blant sjakkhistoriens fremste teoretikere. Han regnes som forgrunnsfiguren i den såkalte hypermoderne skolen med sitt banebrytende verk Mein System (Mitt system), som ble utgitt i fem hefter i årene 1925–1926. Ifølge Nimzowitsch hadde teoriene omkring sjakkspillet blitt utviklet av Wilhelm Steinitz i andre halvdel av 1800-tallet. Deretter hadde Siegbert Tarrasch benyttet seg av dem. Men etter 1914, mente Nimzowitsch, hadde det skjedd en sjakkmessig revolusjon. Dogmene fra Steinitz og Tarrasch var foreldet, en ny tid var i emning, og Nimzowitch så seg selv som en av foregangsmennene. Det som utmerket hans stadig nye og uortodokse ideer var en overbevisning om at tidligere tiders mestre hadde tatt feil når de la opp retningslinjer for brikkenes plassering og utvikling. Han hevdet, stikk i strid med datidens teori, at sjakkbrettets sentrum (feltene d4, d5, e4 og e5) ikke nødvendigvis må besettes med bønder, men like gjerne kan kontrolleres ved hjelp av offiserer. Han oppfant videre en mengde termer av posisjonell natur, blant annet benyttet han seg av krigsterminologi. Eksempler på dette er forpost, som han kalte en springer som er plassert på et felt der den ikke kan jages vedkk av motstandernes bønder. Andre sentrale begrep i Nimzowitschs teorier er blokade og trekktvang (tysk Zugzwang), en posisjon der samtlige tillatte trekk forverrer stillingen til den spilleren som er i trekket. Nimzowitsch var tilhenger av rolig og metodisk forsvarsspill. Mein System påvirket mange av ettertidens sjakkspillere, blant andre forsiktige posisjonsspillere, som verdensmesteren Tigran Petrosjan. Nimzowitschs ideer var imidlertid ikke ukontroversielle, og han måtte tåle mye kritikk. Noen av Nimzowitsch' ideer er blitt en del av sjakksjargongen. Dette gjelder kanskje først og fremst det såkalte nimzo-indiske forsvaret, som oppstår etter trekkene 1. d4 Sf6 2. c4 e6 3. Sc3 Lb4. Ideen i åpningen er å ta indirekte kontroll over feltet e4 uten å sette en bonde på feltet d5. Dette har blitt en av de mest pålitelige metodene fra svarts side for å møte 1. d4. Nimzowitsch bodde fra 1922 fram til sin død i 1935 i Danmark.
- Aron Nimzowitsch, łot. Ārons Ņimcovičs – jeden z czołowych szachistów świata w latach dwudziestych XX wieku, wybitny teoretyk szachów. Nauczył się grać w szachy od ojca w młodym wieku. Studiował matematykę w Heidelbergu i Berlinie. W wieku dwudziestu lat odniósł pierwszy znaczący sukces wygrywając turniej w Monachium w 1906 roku. Do wybuchu I wojny światowej brał udział w kilku prestiżowych turniejach, jednak osiągnięcie najwyższego światowego poziomu zajęło mu następne kilkanaście lat. W 1914 wziął udział w słynnym arcymistrzowskim turnieju w Petersburgu, w którym zajął ósme miejsce. Podczas I wojny światowej Nimzowitsch ponad szachy musiał przedłożyć walkę o przetrwanie w ogarniętej konfliktami Rydze. Ze względu na swoje żydowskie pochodzenie był szczególnie narażony na niebezpieczeństwo. Wydostawszy się z zasięgu rewolucji październikowej, po krótkim pobycie w Szwecji i Niemczech osiadł na początku lat dwudziestych w Danii, która stała się jego drugą ojczyzną. Pierwszym jego powojennym sukcesem było zwycięstwo w turnieju w Kopenhadze, przed Ksawerym Tartakowerem. W 1925 roku we Wrocławiu Nimzowitsch zajął drugie miejsce za Jefimem Bogolubowem, a przed Akibą Rubinsteinem, natomiast turniej w Mariańskich Łaźniach zakończył na pierwszym miejscu wspólnie z Rubinsteinem, przed Frankiem Marshallem. Rok później w Dreźnie wyprzedził przyszłego mistrza świata Aleksandra Alechina, Rubinsteina i Tartakowera, remisując partię z Alechinem i wygrywając wszystkie pozostałe (8½ punktu z 9). Był to wynik na miarę kandydata do tytułu mistrza świata. Podobny rezultat uzyskał w nieco słabiej obsadzonym turnieju w Hanowerze (6½ z 7 - jedyny remis z Rubinsteinem). Druga połowa lat dwudziestych to seria znakomitych występów Nimzowitscha w turniejach najwyższej rangi. W 1927 roku zwyciężył w turnieju w Londynie, wyprzedzając całą plejadę arcymistrzów. W tym samym roku w turnieju arcymistrzowskim w Nowym Jorku zajął trzecie miejsce za dwoma mistrzami świata, Jose Raulem Capablanką i Alechinem. Rok później w dwóch turniejach w Berlinie zajął pierwsze miejsce, przed Bogolubowem i Tartakowerem oraz drugie, za Capablanką. W 1929 roku zwyciężył w silnie obsadzonym turnieju w Karlowych Warach, wyprzedzając byłego już mistrza świata Capablankę. W latach 1925 - 1930 Nimzowitsch był jednym z najpoważniejszych kandydatów do meczów o mistrzostwo świata z Capablanką i później z Alechinem. Podobnie jak Rubinstein takiej szansy był jednak pozbawiony, głównie z przyczyn finansowych. Zmarł w wieku 50 lat na zapalenie płuc. Nimzowitsch był jednym z tych szachistów, którzy wnieśli największy wkład w rozwój teorii szachów. W swoich dwóch głównych dziełach: Mein System (Mój system) i Die Praxis meines System (Mój system w praktyce) w bardzo przystępny a jednocześnie ścisły sposób opisał nowatorskie wówczas idee dotyczące gry pozycyjnej. Wprowadził pojęcie profilaktyki w postaci tak zwanej nadmiernej obrony (Überdeckung) bierek lub pól, postulował nowe podejście do kontroli centrum (poprzez atak lekkich figur) oraz do blokady wolnego piona (wskazując skoczka, jako najlepiej do tego celu nadającą się figurę). Poza tymi głównymi nowymi ideami jego teoria miała kompleksowy charakter rzeczywiście tworząc całościowy system, zgodnie z tytułami jego książek. Teoria Nimzowitscha była podstawą tak zwanej hipermodernistycznej szkoły szachów, do której przynależność deklarowali między innymi Réti i Tartakower. Jego podręczniki do dzisiaj są obowiązkową lekturą adeptów szachów aspirujących do mistrzowskiego poziomu. Nazwiskiem Nimzowitscha nazwano wiele wariantów otwarć szachowych. Najważniejsze z nich to: obrona Nimzowitscha (w innych językach nazywana także "obroną nimzo-indyjską") (1. d4 Sf6 2. c4 e6 3. Sc3 Gb4), debiut Nimzowitscha (1. e4 Sc6), czasami nazywana "otwarciem Nimzowitscha" lub w innych językach "obroną Nimzowitscha" (co może prowadzić do nieporozumień).
- Aaron Nimzowitsch (Ārons Ņimcovičs), foi um Grande Mestre de enxadrismo e um autor muito influente. Ele foi um dos fundadores do Movimento Hipermoderno.
- Аро́н Иса́евич Нимцо́вич — один из крупнейших шахматистов и теоретиков шахмат в истории, претендент на мировое первенство 1920—1930-х годах, шахматный теоретик и литератор, яркий представитель шахматного гипермодернизма. Родился в семье успешного еврейского торговца. Когда Арону было 8 лет, его приобщил к игре отец, сильный рижский шахматист. Детство его проходило типично для еврейского мальчика: изучение религиозных текстов, чистописание, математика… В детстве и проявился его комбинационный талант. Впоследствии Арон объяснял свои способности к комбинированию тем, что с малых лет привык разбираться в хитросплетениях Талмуда. Уже в 1896 году в журнале «Deutsches Wochenschach» сообщалось о девятилетнем мальчике в Прибалтике, который выделяется хорошей игрой. Тот же журнал опубликовал в 1904 году на 213 с впервые партию Нимцовича. Серьезное увлечение шахматами пришло к нему во время учебы в Берлинском университете. После неудачи на турнире в Бармене (1905), где Нимцович потерпел 8 поражений в 17 партиях и лишь в трех добился победы, он серьезно задумался над своим стилем и приступил к исследованию проблем шахматной стратегии. Особое внимание уделил творчеству мастеров позиционного стиля. Уже в конце 1906 года на турнире в Мюнхене Нимцович занял первое место (8,5 очков из 10) и опередил второго призёра Шпильмана на два очка. Этот успех принёс ему звание мастера. Но следующий первый приз в международном турнире Нимцович взял лишь 17 лет спустя в Копенгагене (1923). Все эти годы Нимцович напряжённо работал над изучением закономерностей шахматной борьбы. В 1925 году шахматный мир был «разбужен» двумя его книгами: «Шахматная блокада» и «Моя система». Высоко оценил эти труды Эмануил Ласкер: «Нимцович — смелый пионер, уверенно пролагающий в дебрях шахматных возможностей новые оригинальные пути» Изучал в Берлине философию, но больше уделял внимание шахматам в Кафе «Kaiserhof». После завершения Первой мировой войны он обосновался в Дании, получил датское гражданство. Там он прожил последние 15 лет своей жизни. Умер Арон Исаевич Нимцович 16 марта 1935 года от пневмонии.
- Aaron Nimzowitsch var en schackteoretiker och schackstormästare från Lettland. En av sin tids största schackspelare; betraktas idag främst som förgrundsgestalt och teoretiker inom den så kallade hypermoderna skolan med sitt banbrytande verk "Mitt system" (fem häften, 1925–1926). Han skrev även boken "Die Blockade". Enligt Nimzowitsch hade teorierna kring schackspelet fötts och utvecklats av Wilhelm Steinitz under andra hälften av 1800-talet. Därefter hade Siegbert Tarrasch använt sig av dem. Men efter 1914, ansåg Nimzowitsch, hade det skett en schackmässig revolution. Dogmerna från Steinitz och Tarrasch var föråldrade, en ny tid stundade, och Nimzowitsch ansåg sig själv gå i bräschen för denna nya tid. Det som utmärkte hans ständigt nya och oortodoxa idéer var en övertygelse om att forna tiders mästare hade misstagit sig när de lade upp riktlinjer för pjäsers placering och utveckling. Han hävdade, tvärt emot gällande teori, att schackspelets centrum (rutorna d4, d5, e4 och e5) inte nödvändigtvis behöver besättas med bönder, utan lika gärna kan kontrolleras med hjälp av pjäser. Han uppfann vidare en mängd termer av positionell natur. Bland annat använde han sig av krigstermer. Exempel på detta är "förpost", vilket han kallade en springare placerad på en ruta varifrån den inte kan jagas bort av motståndarens bönder. Andra centrala begrepp i Nimzowitschs teorier är "blockaden" respektive "dragtvång" (tyska Zugzwang), ett läge där samtliga tillåtna drag försämrar ställningen för den som drar. Nimzowitsch var en anhängare av lugnt och metodiskt försvarsspel. "Mitt system" influerade många efterföljande schackspelare, främst försiktiga positionsspelare som till exempel världsmästaren Tigran Petrosian. Nimzowitschs idéer var dock inte okontroversiella och han fick utstå mycket kritik. Vissa av hans idéer har dock anammats till den grad att de blivit en del av schackjargongen. Detta gäller kanske främst det så kallade Nimzo-indiska försvaret, som uppstår efter till exempel 1. d4 Sf6 2. c4 e6 3. Sc3 Lb4. Idén i öppningen är att indirekt ta kontroll över fältet e4 utan att sätta en bonde på rutan d5. Detta har utvecklats till en av de mest pålitliga metoderna från svarts sida att bemöta 1. d4. Nimzowitsch bodde från 1922 fram till sin död 1935 i Danmark, och han sägs därigenom ha fostrat den kommande generationen av framstående danska spelare, främst Bent Larsen som på 60- och 70-talet tillhörde de tio bästa spelarna i världen. Nimzowitsch ligger begravd på Bispebjerg kyrkogård (gravplats uL 378) i Köpenhamn. Senare blev schackspelaren Jens Enevoldsen begravd i samma grav.
- Аро́н Іса́йович Німцо́віч -, гросмейстер, претендент на шахову першість на прикінці 1920-х років. Шаховий теоретик та літератор. Один з засновників гіпермодернізму у шахах.
|
| rdfs:comment
|
- Aron Nimzowitsch (7 November 1886 – 16 March 1935) was a Latvian-born Danish unofficial chess grandmaster and a very influential chess writer. He was the foremost figure amongst the hypermoderns.
- Aaron (oder Aron) Nimzowitsch war ein lettischer Schach-Großmeister und -theoretiker.
- Aaron Nimcovič byl přední šachista a šachový teoretik, jeden z největších průkopníků poziční hry. Narodil se v Rize v židovské rodině, později působil v Německu a zemřel jako dánský občan v Kodani. Kromě řady turnajových úspěchů se proslavil klasickými knihami Můj systém a Můj systém v praxi, v nichž shrnuje své názory na strategii šachu. Největšího úspěchu dosáhl na turnaji v Karlových Varech 1929, kde vyhrál před Capablankou a Spielmannem.
- Aron Nimzowitsch fue un Gran Maestro Internacional de ajedrez danés de origen letón y la figura más importante de la escuela hipermoderna. Nacido en Letonia (entonces parte del imperio ruso), Nimzowitsch provenía de una familia judía adinerada y a los 8 años aprendió a jugar al ajedrez a manos de su padre. Viajó a Alemania en 1904 para estudiar filosofía, pero empezó su carrera como jugador profesional el mismo año y dejó los estudios.
- Aron Nimzowitsch oli latvialainen shakinpelaaja. Hän oli shakin hypermodernistisen suuntauksen keskeinen perustaja. Hän ei voittanut shakin maailmanmestaruutta, mutta oli erinomainen lajin opettaja. Nimzowitsch oli muun muassa ranskalaisen puolustuksen 1.e4 e6 erityinen taitaja. Shakkiavauksista Nimzo-intialainen puolustus 1.d4 Rf6 2. c4 e6 3. Rc3 Lb4 on nimetty hänen mukaansa.
- Aaron Nimzowitsch, né le 7 novembre 1886 à Rīga en Lettonie en Russie, décédé le 16 mars 1935 à Copenhague au Danemark, fut un joueur d'échecs russe et danois. On trouve parfois son nom sous la graphie « Aaron Nimzovitch » ou « Aron Nimzovitch » (en particulier en anglais).
- Fájl:Aron Nimzowitsch. jpgAaron Nimzowitsch lett születésű dán sakkozó, a sakktörténet egyik kiemelkedő személyisége, nagymester, szakíró, a hipermodernizmus nagy alakja. Egyike azon sakkozóknak, akik már az I. világháború előtt időlegesen, végleg pedig az 1917-es kommunista fordulat következtében elhagyták az orosz birodalmat.
- Nato Aaron Isaevič Niemzowič, da una famiglia lettone di origine ebrea, si vide cambiare il nome, traslitterato alla maniera tedesca, nel concitato periodo che in Russia segnò gli anni successivi alla Prima guerra mondiale, quando migrò dalla nativa Lettonia verso la Germania prima e la Danimarca poi.
- Aaron Nimzowitsch, Lets: Ārons Ņimcovičs was een Letse schaker. Hij werd in Riga geboren maar heeft lange tijd in Denemarken gewoond. Nimzowitsch heeft een grote invloed op de ontwikkeling van de openingstheorie en de strategie van het schaakspel gehad. Zijn speelwijze werd in die tijd omschreven als "hypermodern". Hij schreef het wereldberoemde schaakboek Mein System en het vervolg Die Praxis meines Systems.
- Aaron Nimzowitsch var en latvisk stormester i sjakk, og regnes blant sjakkhistoriens fremste teoretikere. Han regnes som forgrunnsfiguren i den såkalte hypermoderne skolen med sitt banebrytende verk Mein System (Mitt system), som ble utgitt i fem hefter i årene 1925–1926. Ifølge Nimzowitsch hadde teoriene omkring sjakkspillet blitt utviklet av Wilhelm Steinitz i andre halvdel av 1800-tallet. Deretter hadde Siegbert Tarrasch benyttet seg av dem.
- Aron Nimzowitsch, łot. Ārons Ņimcovičs – jeden z czołowych szachistów świata w latach dwudziestych XX wieku, wybitny teoretyk szachów. Nauczył się grać w szachy od ojca w młodym wieku. Studiował matematykę w Heidelbergu i Berlinie. W wieku dwudziestu lat odniósł pierwszy znaczący sukces wygrywając turniej w Monachium w 1906 roku.
- Aaron Nimzowitsch (Ārons Ņimcovičs), foi um Grande Mestre de enxadrismo e um autor muito influente. Ele foi um dos fundadores do Movimento Hipermoderno.
- Аро́н Иса́евич Нимцо́вич — один из крупнейших шахматистов и теоретиков шахмат в истории, претендент на мировое первенство 1920—1930-х годах, шахматный теоретик и литератор, яркий представитель шахматного гипермодернизма. Родился в семье успешного еврейского торговца.
- Aaron Nimzowitsch var en schackteoretiker och schackstormästare från Lettland. En av sin tids största schackspelare; betraktas idag främst som förgrundsgestalt och teoretiker inom den så kallade hypermoderna skolan med sitt banbrytande verk "Mitt system" (fem häften, 1925–1926). Han skrev även boken "Die Blockade". Enligt Nimzowitsch hade teorierna kring schackspelet fötts och utvecklats av Wilhelm Steinitz under andra hälften av 1800-talet.
- Аро́н Іса́йович Німцо́віч -, гросмейстер, претендент на шахову першість на прикінці 1920-х років. Шаховий теоретик та літератор. Один з засновників гіпермодернізму у шахах.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
