| dbpprop:abstract
|
- Arnold of Brescia, (c. 1090–1155), also known as Arnaldus, was a monk from Italy who called on the Church to renounce ownership of property, participated in the Commune of Rome, and was burned alive by the Church and had his ashes thrown into the Tiber River. Though as a religious reformer no less than a political leader Arnold failed, his teachings on apostolic poverty continued potent after his death, among "Arnoldists" and more widely among Waldensians and the Spiritual Franciscans, though no written word of his has survived the official condemnation. Protestants rank him among the precursors of the Reformation.
- Arnold von Brescia war ein italienischer Mönch und Kirchenreformer. Der im Zuge der Kaiserkrönung Friedrich Barbarossas 1155 hingerichtete Arnold von Brescia gehört zu den umstrittensten Figuren des 12. Jahrhunderts. Dies liegt nicht zuletzt an der Quellenlage: Über ihn gibt es kaum mehr als ein halbes Dutzend Berichte, und praktisch alle stammen aus der Feder seiner Feinde. Dementsprechend schwierig gestaltet sich jeder Versuch, seine Vita zu rekonstruieren. Aus den Quellen geht jedoch hervor, dass Arnold eine herausragende Gestalt seiner Zeit gewesen sein muss. Wahrscheinlich als Abt einer Gemeinschaft von Augustiner-Chorherren forderte er zum ersten Mal in Brescia die Abschaffung des weltlichen Besitzes der Kirche. Nur bei einem völligen Verzicht auf weltliche Macht würden laut Arnolds These lediglich würdige Männer Priester werden. Diese Forderung war zu seiner Zeit durchaus nicht neu: So hatte etwa die norditalienische Pataria-Bewegung bereits einen würdigen, von Sünde unbefleckten Klerus gefordert und 1111 waren die Vorstellungen Arnolds von einer strikten Trennung zwischen weltlicher und geistlicher Macht bereits im Vertrag von Sutri zwischen Kaiser Heinrich V. und Papst Paschalis II. als Lösung während des Investiturstreits beschlossen worden. Doch schon damals scheiterte die Einigung am Widerstand der Reichsfürsten. Seither verfolgte die Kirche eine gegenteilige Strategie: Nur ihre Positionierung an der Spitze der weltlichen Hierarchie könnte ihr demnach auch zur Verwirklichung der inneren Reform dienen. Diesen Ansatz verteidigte insbesondere der einflussreiche Abt Bernhard von Clairvaux, der dementsprechend einer der schärfsten Gegner Arnolds von Brescia wurde. Paradoxerweise hatten aber die beiden Gegner nicht nur dasselbe Ziel (nämlich die Reform von Kirche und Klerus), sondern auch dieselbe asketische Lebensweise. Beide beeindruckten durch die Kraft ihrer Predigt auch über Sprachgrenzen hinweg; einzig die Mittel, die sie zur Durchführung der Kirchenreform predigten, standen sich diametral gegenüber.
- Arnaldo de Brescia fue un sacerdote y reformador religioso que siguiendo las propuestas de su maestro, el filósofo racionalista Pedro Abelardo, y de la pataria, establece su ideario moral que consiste en: la renuncia de la iglesia a la riqueza y la vuelta a la austeridad de los primeros cristianos; el abandono del poder temporal; la no validez de los sacramentos administrados por clérigos indignos; la predicación por laicos y la confesión practicada entre fieles sin la necesidad de sacerdotes. Sus revolucionarias ideas provocan que el papa Inocencio II lo destierre de Italia en 1139. Se establece en París junto con su maestro Abelardo y con él polemiza contra Bernardo de Claraval sobre la Santísima Trinidad. Sus opiniones, consideradas heréticas, provocan la condena de maestro y discípulo en el Concilio de Sens y su expulsión de tierras francesas. Arnaldo se refugia en Alemania hasta que en 1143 se retracta de sus ideas y mediante el apoyo del cardenal diácono Guido, logra su reingreso en la Iglesia al ser perdonado por el papa Eugenio III. En 1145 vuelve a Roma que desde 1143 se había convertido en una república comunal, libre de la autoridad papal, y regida por un senado y por Giordano Pierleone como patricio. Arnaldo se une inmediatamente al movimiento comunal convirtiéndose en el director espiritual del movimiento lo que provoca que en 1148 sea nuevamente excomulgado por el papa Eugenio, a pesar de lo cual la república romana sigue apoyándole. La situación cambia en 1155, cuando el papa Adriano IV ante el asesinato de uno de sus cardenales lanza un entredicho contra Roma, es decir prohíbe la celebración de los santos oficios, la administración de los sacramentos y la sepultura eclesiástica, rehusando reconocer al Senado y exigiendo el destierro de Arnaldo para conceder el perdón. Arnaldo se ve obligado a abandonar Roma, y en su huida es hecho prisionero por Federico I Barbarroja quien, a cambio de la promesa papal de su coronación imperial, lo entrega a la curia romana, siendo juzgado y condenado a muerte. Ahorcado, sus restos fueron quemados en la hoguera y sus cenizas arrojadas al río Tíber para que sus partidarios no utilizaran su tumba como lugar de peregrinación. Creo la corriente llamada Arnaldismo.
- Arnold Brescialainen oli italialainen munkki. Hän vastusti kirkon valtaa maallisissa asioissa ja vaati paluuta "apostolienaikaiseen köyhyyteen". Hän oli jonkin aikaa korkeassa asemassa vuonna 1147 perustetussa Rooman tasavallassa. Sittemmin paavi poltatti hänet roviolla.
- Arnaud de Brescia est un hérésiarque né vers 1100 et supplicié en 1155; il fut influencé par l'école de logique de Pierre Abélard. Il souhaitait accroître l'influence des laïcs, cantonner le pape à son rôle religieux, et en conséquence lui supprimer son pouvoir temporel.
- Fájl:Arnoldofbrescia. jpg Bresciai Arnold kivégzése egy 17. századi rézmetszeten Bresciai Arnold, Arnoldo da Brescia olasz író, gondolkodó Teológiai tanulmányait Bolognában végezte, ezután Párizsban Pierre Abélard tanítványa lett, s részt vett a Troyes melletti híres Paraclotum iskola alapításában, amely az egyházon belül az első szabadgondolkodó irányzat kisugárzója lett. Később osztozott mestere sorsában, s 1140-ben a sensi zsinat Clairvaux-i Szent Bernát tekintélye hatására Abélarddal együtt őt is elítélte, összes munkáit elégették, őt pedig egy kolostorba száműzték. Arnold mesterével ellentétben nem engedelmeskedett, hanem Rómába ment, ahol a Római Köztársaság oldalán sikeresen harcolt több, rövid ideig uralkodó pápa ellen, mígnem az I. Frigyes által támogatott IV. Adorjánnal szemben elbukott. A római Corsón felakasztották, elégették s hamvaut a Tiberisbe szórták. Írásai -mivel ezeket is elégették- csak töredékekben maradtak fenn, főleg Clairvauxi Szent Bernát vitairataiban, idézetek formájában. Őt is „mézajkúnak" nevezték, mint nagy ellenfelét, de hozzáfűzve, hogy „e mézajakról mérgező igék" eredtek. Az arnaldisták tanaiban erőteljesen tűnik fel az állam és az egyház szétválasztásának gondolata. Követelték az egyházon belűl az evangéliumi szegénység betartását s ezzel párhuzamosan a birtoklás jogának az állam számára való fenntartását. Arnaldo és társai tanításaikat az evangéliumból és a Corpus Jurisból vett érvekkel támasztották alá.
- Fu un riformatore religioso caratterizzato da notevole eloquenza e forte avversione per l'istituzione tradizionale ecclesiastica. I punti fondamentali del suo radicale programma di riforma, da collegarsi alle idee del movimento milanese dei Patarini, erano: la rinuncia della Chiesa alla ricchezza e il suo ritorno alla povertà evangelica, l'abbandono del potere temporale, la predicazione estesa ai laici, la non validità dei sacramenti amministrati da un clero non degno, la confessione praticata tra fedeli e non ai sacerdoti.
- Arnold de Brescia of Arnold van Brescia in het Nederlands leefde in het jaar 1140 als geleerd man in Italië en was een tijdgenoot van Bernard van Clairvaux. Arnold knoopte aan bij een volksbeweging in Lombardije, die vond dat volledige bezitloosheid noodzakelijk was om zaligheid te verwerven. Arnold eiste dat de kerk zou afzien van wereldse bezittingen en van macht. Hij verwierp elke vorm van kerkelijke heerschappij. Hij werd door verbranding ter dood gebracht op bevel van de paus in 1155, maar de kritiek op de macht van de kerk en de prediking van strenge ascese was niet te stoppen. Brescia is een Italiaanse stad aan het Gardameer in Noord-Italë.
- Arnold z Brescii (wł. Arnaldo de Brescia), mnich włoski urodzony w Brescia. W 1147 stanął na czele buntu ludu rzymskiego, dzięki czemu objął w mieście władze niemal dyktatorską. W 1155, po obłożeniu miasta interdyktem przez papieża Hadriana IV, utracił poparcie i musiał uciekać. Schwytany przez wojska Fryderyka I Barbarossę został skazany przez Kościół katolicki na śmierć przez powieszenie za nawoływanie Kościoła do wyrzeknięcia się dóbr doczesnych.
- Arnaldo de Brescia, também conhecido por Arnoldo de Brescia, ou simplesmente por Arnoldus, Arnaldus ou Ernaldus, foi um reformador da Igreja Católica e líder do movimento que no século XII pretendia ver reduzido o poder temporal do clero e reforçado o poder municipal contra o poder episcopal. Foi excomungado a 15 de Julho de 1148 e perseguido pelas autoridades eclesiásticas, tendo de procurar refúgio em vários estados (Paris, Zurique, Boémia). Regressado a Roma, liderou o movimento popular contra a autoridade temporal do Papa na cidade e participou nos acontecimentos que culminaram no estabelecimento da Comuna de Roma. Foi aprisionado pelas forças de Frederico Barbarossa às ordens do Papa Adriano IV e enforcado. Teve seguidores por mais de um século, os arnoldistas (ou arnaldistas), defensores da pobreza da Igreja e considerados cismáticos pela ortodoxia católica. A figura de Arnaldo foi redescoberta pelos jansenistas lombardos do século XVIII e assumiu durante as lutas liberais do século XIX papel de destaque como exemplo do livre pensador avant la lettre e renovador da Igreja martirizado pela ortodoxia papal.
- Файл:Monumento ad Arnaldo da Brescia0. JPG Арнольд Брешианский — итальянский религиозный и общественный деятель. Уроженец Брешии. В юности несколько лет прожил во Франции, где стал учеником Пьера Абеляра. По возвращении в Брешию, будучи уже священником, Арнольд Брешианский возглавил борьбу горожан против сеньора-епископа. За это II Латеранским собором был лишён должности и изгнан из Италии. Снова оказавшись во Франции, Арнольд Брешианский вместе с Абеляром повёл ожесточённую борьбу против высших иерархов церкви, лидером которых выступал Бернар Клервосский. Арнольд Брешианский проповедовал, что духовные лица не должны обладать богатствами и светской властью. Он обвинял папу, епископов, аббатов в роскоши, разврате, потакании грабежам и убийствам, в покупке церковных должностей за деньги. Идеалом Арнольд Брешианский было первоначальное христианство, бедная, но непорочная церковь. В 1140 году папа римский осудил взгляды Абеляра и Арнольда Брешианского как еретические и предписал заточить обоих в монастырь, а их книги сжечь. Арнольд Брешианский вынужден был покинуть Францию и несколько лет прожил в Цюрихе, где продолжал проповедовать своё учение. Из Цюриха он был изгнан по настоянию Бернара Клервосского. Находясь в отчаянном положении, Арнольд Брешианский в 1145 году прибыл к папе Евгению III и испросил у него прощения, дав клятву верности церкви. Это позволило Арнольду Брешианскому оказаться в Риме, жители которого в 1143 году восстали против своего сеньора-папы и провозгласили республику. В Риме зазвучали прежние проповеди Арнольда Брешианского, пользовавшиеся огромной популярностью у горожан. Не занимая никаких официальных постов в руководстве римской республики, именно Арнольд стал её фактическим руководителем и идеологом, а значит, и главным врагом папы, изгнанного из города. В 1155 г. через четыре дня после наложения на Рим интердикта римский сенат вынужден был выполнить требование папы и выслать из города Арнольда Брешианского, который бежал на север Италии. Там он попал в плен к Фридриху I Барбароссе, двигавшемуся на Рим по просьбе папы. В Риме Арнольд Брешианский был выдан папе Адриану IV и 18 июня 1155 г. казнён. Он был повешен, затем тело было сожжено, а пепел выброшен в Тибр, чтобы останки Брешианского не почитались его многочисленными приверженцами.
- Arnold av Brescia, född cirka 1090 i Brescia, död 1155, var en italiensk munk, samt stats- och kyrkoreformatör. Arnold av Brescia räknas som en av den medeltida hierarkins mest inflytelserika motståndare, och stred mot prästerskapets världsliga makt.
- Арно́льд Брешіа́нський — італійський церковний реформатор і політичний діяч. Народився в Брешії, вчився у Франції у відомого тогочасного філософа Абеляра. Як виразник інтересів італійської міської демократії вимагав позбавити папу римського світської влади, відібрати церковні землі і створити «бідну церкву». На Другому Латеранському соборі був засуджений на вигнання з Італії, Арнольд Брешіанський жив у Франції, Німеччині, Чехії, Швейцарії. 1147 Арнольд Брешіанський очолив антипапське повстання у Римі. 1155 страчений за наказом папи Андріана IV.
|
| rdfs:comment
|
- Arnold of Brescia, (c. 1090–1155), also known as Arnaldus, was a monk from Italy who called on the Church to renounce ownership of property, participated in the Commune of Rome, and was burned alive by the Church and had his ashes thrown into the Tiber River.
- Arnold von Brescia war ein italienischer Mönch und Kirchenreformer. Der im Zuge der Kaiserkrönung Friedrich Barbarossas 1155 hingerichtete Arnold von Brescia gehört zu den umstrittensten Figuren des 12. Jahrhunderts. Dies liegt nicht zuletzt an der Quellenlage: Über ihn gibt es kaum mehr als ein halbes Dutzend Berichte, und praktisch alle stammen aus der Feder seiner Feinde. Dementsprechend schwierig gestaltet sich jeder Versuch, seine Vita zu rekonstruieren.
- Arnold Brescialainen oli italialainen munkki. Hän vastusti kirkon valtaa maallisissa asioissa ja vaati paluuta "apostolienaikaiseen köyhyyteen". Hän oli jonkin aikaa korkeassa asemassa vuonna 1147 perustetussa Rooman tasavallassa. Sittemmin paavi poltatti hänet roviolla.
- Arnaud de Brescia est un hérésiarque né vers 1100 et supplicié en 1155; il fut influencé par l'école de logique de Pierre Abélard. Il souhaitait accroître l'influence des laïcs, cantonner le pape à son rôle religieux, et en conséquence lui supprimer son pouvoir temporel.
- Fájl:Arnoldofbrescia. jpg Bresciai Arnold kivégzése egy 17. századi rézmetszeten Bresciai Arnold, Arnoldo da Brescia olasz író, gondolkodó Teológiai tanulmányait Bolognában végezte, ezután Párizsban Pierre Abélard tanítványa lett, s részt vett a Troyes melletti híres Paraclotum iskola alapításában, amely az egyházon belül az első szabadgondolkodó irányzat kisugárzója lett.
- Fu un riformatore religioso caratterizzato da notevole eloquenza e forte avversione per l'istituzione tradizionale ecclesiastica.
- Arnold de Brescia of Arnold van Brescia in het Nederlands leefde in het jaar 1140 als geleerd man in Italië en was een tijdgenoot van Bernard van Clairvaux. Arnold knoopte aan bij een volksbeweging in Lombardije, die vond dat volledige bezitloosheid noodzakelijk was om zaligheid te verwerven. Arnold eiste dat de kerk zou afzien van wereldse bezittingen en van macht. Hij verwierp elke vorm van kerkelijke heerschappij.
- Arnold z Brescii (wł. Arnaldo de Brescia), mnich włoski urodzony w Brescia. W 1147 stanął na czele buntu ludu rzymskiego, dzięki czemu objął w mieście władze niemal dyktatorską. W 1155, po obłożeniu miasta interdyktem przez papieża Hadriana IV, utracił poparcie i musiał uciekać. Schwytany przez wojska Fryderyka I Barbarossę został skazany przez Kościół katolicki na śmierć przez powieszenie za nawoływanie Kościoła do wyrzeknięcia się dóbr doczesnych.
- Arnaldo de Brescia, também conhecido por Arnoldo de Brescia, ou simplesmente por Arnoldus, Arnaldus ou Ernaldus, foi um reformador da Igreja Católica e líder do movimento que no século XII pretendia ver reduzido o poder temporal do clero e reforçado o poder municipal contra o poder episcopal. Foi excomungado a 15 de Julho de 1148 e perseguido pelas autoridades eclesiásticas, tendo de procurar refúgio em vários estados (Paris, Zurique, Boémia).
- Файл:Monumento ad Arnaldo da Brescia0. JPG Арнольд Брешианский — итальянский религиозный и общественный деятель. Уроженец Брешии. В юности несколько лет прожил во Франции, где стал учеником Пьера Абеляра.
- Arnold av Brescia, född cirka 1090 i Brescia, död 1155, var en italiensk munk, samt stats- och kyrkoreformatör. Arnold av Brescia räknas som en av den medeltida hierarkins mest inflytelserika motståndare, och stred mot prästerskapets världsliga makt.
- Арно́льд Брешіа́нський — італійський церковний реформатор і політичний діяч. Народився в Брешії, вчився у Франції у відомого тогочасного філософа Абеляра.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
