| dbpprop:abstract
|
- The Armenian Kingdom of Cilicia was a state formed in the Middle Ages by Armenian refugees fleeing the Seljuk invasion of Armenia. It was located on the Gulf of Alexandretta of the Mediterranean Sea in what is today southern Turkey. The kingdom remained independent from around 1078 to 1375. The Kingdom of Cilicia was founded by the Rubenian dynasty, an offshoot of the larger Bagratid family that at various times held the thrones of Armenia and Georgia. Their capital was at first Tarsus, after Sis. Cilicia was a strong ally of the European Crusaders, and saw itself as a bastion of Christendom in the East. It also served as a focus for Armenian nationalism and culture, since Armenia was under foreign occupation at the time. King Levon I of Armenia helped cultivate Cilicia's economy and commerce as its interaction with European traders grew. Major cities and castles of the kingdom included the port of Korikos, Lampron, Partzerpert, Vahka (modern Feke), Hromkla, Tarsus, Anazarbe, Til Hamdoun, Mamistra, Adana and the port of Ayas (Aias) which served as a Western terminal to the East. The Pisans, Genoese and Venetians established colonies in Ayas through treaties with Cilician Armenia in the thirteenth century. Marco Polo, for example, set out on his journey to China from Ayas in 1271.
- Das Armenische Königreich von Kilikien (armenisch Կիլիկիոյ Հայկական Թագաւորութիւն) war ein mittelalterlicher Staat, der von Armeniern gegründet wurde, die nach der seldschukischen Eroberung aus Armenien geflohen waren. Es lag im Südosten der heutigen Türkei in der Region Kilikien und stellte das südwestlichste Siedlungsgebiet der Armenier dar. In der abendländischen Geschichtsschreibung wird es oft fälschlicherweise als Königreich Kleinarmenien bezeichnet; Kleinarmenien (Armenia Minor) liegt in Anatolien. Das Königreich Kilikien war von 1080 bis 1375 unabhängig. Bereits unter dem byzantinischen Kaiser Konstantin Monomachus (1024-1055) waren Armenier in Sivas (Sebastia) und Kayseri (Caesarea Cappadociae) angesiedelt worden. 1042 wurde der Armenier Abul Gharib Gouverneur von Kilikien, und Boas vermutet, dass sich seitdem Flüchtlinge aus dem Norden auch hier ansiedelten. Abul Gharib wies einem Gefolgsmann, dem Hethumiden Oschin, die Festungen Lambron und Barbaron südlich der Kilikischen Pforte zu. Lambron wurde so zum Stammsitz der Familie, die ab 1198 die Könige von Kilikien stellte. Nach der Schlacht von Manzikert 1071 war die Kontrolle von Byzanz über den Osten geschwächt, und zahlreiche lokale Machthaber konnten mehr oder weniger unabhängig agieren. In Antiochia ergriff der Armenier Vasak die Herrschaft, wurde aber 1080 durch byzantinische Soldaten umgebracht. In Edessa hatte ein anderer Armenier, Abu Kab, die Herrschaft an sich gerissen. Gründer des kilikisch-armenischen Staates waren die Rubeniden, eine Nebenlinie der Bagratiden, die zu verschiedenen Zeiten die Herrschaft in Armenien und Georgien innehatten. Ruben gelang es ab 1079 im Bündnis mit Philaretus Brachamius, der Antiochia und Edessa beherrschte, sich von seiner Burg Kosidar (Kopitar) aus in die Kilikische Ebene auszubreiten, sein Sohn Konstantin I. setzte in einer Zeit byzantinischer Schwäche die Eroberungen fort. Die Hauptstadt von Kilikien war Sis. Ab 1199 nannten sich die rubenidischen Herrscher Könige. Kilikien war ein enger Verbündeter der Kreuzfahrer, die es erfolgreich gegen die Byzantiner ausspielte und sah sich als christliche Bastion im Nahen Osten. Es war auch ein Fokus des armenischen Nationalismus und der armenischen Kultur, da Armenien selbst zu dieser Zeit unter seldschukischer Herrschaft stand. 1130 konnte ein Einfall der Danischmenden mit Hilfe von Bohemund II. zurückgeschlagen werden. 1137-38 gelang Kaiser Johannes II. die Wiedereroberung Kilikiens für Byzanz. Unter Thoros II. wurden die Rubeniden aber wieder weitgehend unabhängig. Durch wechselnde Bündnisse mit den Byzantinern, den verschiedenen Kreuzritterstaaten, den Türken und den Mongolen gelang es den Herrschern, ihr Gebiet weiter auszubreiten. Nach dem Tod von König Leon I. (Lewon) 1219 fiel die Herrschaft über Armenien an seine minderjährige Tochter Zabel. Nach dem Tode des Regenten, den ihr Vater eingesetzt hatte, übernahm der Baron Konstantin von Lambron die Regentschaft und verheiratete sie mit Philipp von Tripolis. Dieser wollte jedoch nicht zur armenischen Kirche übertreten, wie es der Ehevertrag festgelegt hatte und plünderte das Reich zugunsten von Antiochia aus. Konstantin setzte ihn gefangen und verheiratete Zabel gegen ihren Willen mit seinem Sohn Hayton. König Hayton I. hatte sich mit den Mongolen gegen die ägyptischen Mameluken verbündet und war an der Plünderung von Aleppo und Damaskus beteiligt. Kleinarmenien wurde daraufhin das Ziel ägyptischer Angriffe. Schon Sultan Al-Malik Al-Ashraf Chalil gelang es 1292, tief nach Kilikien vorzustoßen. Nachdem dessen Nachfolger al-Malik an Nasir 1303 die Mongolen endgültig besiegt hatte, drangen die Mameluken immer weiter nach Westen vor und begannen, die Existenz des Staates ernsthaft zu bedrohen. Als König Leon V. ohne Nachkommen starb, fiel die Krone an Guido von Lusignan (Konstantin IV. ), dem ältesten Sohn von Zabel, der Schwester von Hayton II. und Amalrich von Tyrus. Als lateinischer Katholik war er jedoch extrem unpopulär und wurde 1344 von den Baronen ermordet. Peter I. (Zypern) eroberte 1360 einige Küstenstädte und nannte sich daraufhin König von Armenien. Er wurde am 16. Januar 1369 ermordet und der Titel ging unter seinem Sohn Peter II. (Zypern) wieder verloren. Die Mamluken eroberten im Jahr 1375 die Hauptstadt Sis. König Leon VI. wurde gefangengenommen. Gegen Zahlung eines Lösegeldes wurde er freigelassen und starb schließlich 1393 in Paris. 1515 wurde das ehemalige Gebiet Kleinarmeniens Teil des osmanischen Reiches. Nach dem Erlöschen der Lusignans fiel der Anspruch auf die Krone Kilikiens über Katharina Cornaro an die Republik Venedig. Außerdem beanspruchte das Haus von Savoyen über Ludwig von Savoyen, den Ehemann von Carlotta von Lusignan, der ehelichen Tochter von Jakob I. von Lusignan, diesen Titel. Zu diesem Zeitpunkt befand sich Kilikien allerdings schon fest in der Hand der Muslime.
- | Capital | Sis | Creació | 1080 Regnat de Rupen I | Dissolució | 1375 mort de Lleó VI | Llengua oficial | Armeni El Regne de la Petita Armènia, Armènia Menor o Regne Armeni de Cilícia es va fundar a Cilícia a partir del 1064 i va tenir un paper destacat a les croades.
- Arménské království v Kilíkii (známé též jako Malá Arménie; arménsky Կիլիկիոյ Հայկական Թագաւորութիւն; Arménské království v Kilíkii nesmí být zaměňováno za antické Arménské království) byl středověký stát založený arménskými uprchlíky, kteří do Kilíkie imigrovali před seldžuckou invazí na Kavkaze. Stát se rozkládal v Alexandrettském zálivu ve Středozemním moři, v dnešním jižním Turecku. Království bylo nezávislé přibližně v letech 1078 - 1375. Království v Kilíkii bylo založeno Rubeniskou dynastií, vedlejší větví Bagratidské dynastie, která vládla v Arménii a Gruzii. Hlavním městem Kilíckého království byl Sis, dnešní turecké město Kozan. Během křížových výprav byli Arméni blízkými spojenci evropských křižáků a sami se nazývali baštou křesťanství na východě. Kilíkie od doby, co byli Arméni pod cizí nadvládou, sloužila jako centrum arménské kultury a nacionalismu. Arménské království v Kilíkii ovládalo velká města a hrady, například přístav Korikos, Partzerpert, Vlaha (dnešní Feke), Hromgla, Tarsos, Anazarbe, Til Hamdoun, Mamistra (dnešní Misis), Adana a přístav Ayas (Aias).
- El reino armenio de Cilicia (también conocido como Armenia menor o Pequeña Armenia) fue un reino formado en la Edad Media por refugiados armenios que huyeron de la invasión selyúcida de Armenia. Se encontraba en lo que actualmente es Turquía sudoriental, en la región de Cilicia. El país fue independiente de 1078 a 1375 aproximadamente. El reino de Cilicia fue fundado por la dinastía de los Rupénidas, que era una rama menor de la gran familia de los Bagrátidas, la cual ocupó los tronos de Armenia y de Georgia en distintos momentos. Su capital fue Sis. El reino armenio de Cilicia fue un importante y poderoso aliado de los cruzados europeos, y se consideraba a sí mismo como el bastión de la Cristiandad en oriente. Actuó también como foco de la cultura y nacionalismo armenios, pues Armenia (la Armenia mayor o Gran Armenia, al pie del Cáucaso) estaba ocupada por los turcos en aquella época.
- Le royaume de Petite-Arménie (en arménien Կիլիկիոյ Հայկական Թագաւորութիւն, à ne pas confondre avec le royaume d'Arménie de l'Antiquité) est un État fondé en Cilicie, au sud-est de l'Anatolie, par des réfugiés arméniens fuyant l'invasion seldjoukide de l'Arménie. Il fut indépendant entre 1078 et 1375, date de la chute de sa capitale, Sis, aux mains des Mamelouks. Ce royaume fut fondé par la dynastie roupénide, une famille arménienne apparentée aux rois Bagratides et Arçrouni, qui régnèrent à diverses époques sur l'Arménie et la Géorgie. Ce bastion de la chrétienté orientale fut un allié précieux pour les Croisés, et il fut également le cœur du nationalisme et de la culture arménienne, l'Arménie elle-même se trouvant alors sous occupation étrangère. Parmi les principales villes et châteaux du royaume, on comptait le port de Korikos, Lampron, Partzerpert, Vahka, Hromgla, Tarse, Anazarbe, Til Hamdoun, Mamistra (actuelle Misis), Adana et le port d'Ayas (Aias).
- Il Regno Armeno di Cilicia (in armeno Կիլիկիոյ Հայկական Թագաւորութիւն), noto anche come Armenia Minor o Piccola Armenia (da non confondere con il Regno d'Armenia o Armenia maggiore dell'antichità), fu creato durante il Medioevo dagli esuli armeni che fuggivano dall'invasione dei Selgiuchidi della loro madrepatria
- ファイル:Near East 1135. svg 緑色系の数々の十字軍国家と並存していた頃の1135年の地中海東端部。黄色がキリキア・アルメニア侯国 キリキア・アルメニア王国（キリキア・アルメニアおうこく、アルメニア語：Կիլիկիայի Հայկական Թագավորություն kilikiayi haykakan thagavoruthyun、1080年あるいは1198年 - 1375年）は、現在のトルコ南岸部のキリキア地方においてアルメニア人により建国された王国。単にキリキア王国、もしくはキリキアのアルメニア王国という言い方もされる。また、紀元前にカフカス地方に存在したアルメニア王国（大アルメニア王国）と区別して小アルメニア王国と呼ぶこともある。ただし、単に「小アルメニア」と呼ぶ場合は、時に、古代の大アルメニア王国がローマ帝国によって部分的に間接統治されたときの地域・アルメニア属州のことを指すこともあるため、注意が必要である。 建国年については、第一王朝（ルーベン王朝）の創始年である1080年をして建国年とみなす説と、ローマ教皇らに王冠を授けられて独立国と認められた1198年からとみなす説があり、文献によってまちまちである。（本項では、あくまで章の分割の容易さなどから、前説を採ることにする。）1198年に当時の君主レヴォン2世が王として認められるまでは、代々の君主は侯(prince)であり、国も王国ではなく侯国であったことに注意すること。 建国当時は隣にアンティオキア公国などの十字軍国家があり、それらの国々や西欧諸国と密接に関わっていた国である。
- Cilicisch-Armenië was een middeleeuwse Armeense staat aan de Middellandse Zee, op het gebied van het huidige Turkije. Van de 12e tot de 14e eeuw was het een koninkrijk. Het heette toen officieel Armeens Koninkrijk van Cilicië. De hoofdstad was Sis (Kozan); daarnaast was de havenstad Ayaş het belangrijkste cultuur- en handelscentrum. Cilicisch-Armenië speelde een grote rol in de ontwikkeling van de Armeense literatuur, tekenkunst, theater, architectuur, rechtsleer, taal (het Middel-Armeens) en krijgskunde. In de 13e eeuw kwam de Armeense cultuur tot haar volle bloei in Cilicië. Sindsdien zagen de Armeniërs hun cultuur als een westerse beschaving. De laatste koning van Armenië, Leo VI Lusignan, herinnerde in zijn testament als zijn neven de koningen van Engeland, Aragon en Castilië. Voor de westerse wereld zelf gold Cilicisch-Armenië als de Poort van Azië. Zo was Ayas de plaats in Azië, vanwaaruit Marco Polo in 1271 vertrok voor zijn beroemde reis naar het Verre Oosten. In 1375 werd het rijk ten val gebracht door de Mamelukken. Toen veel Armeense vorsten daarna naar het westen trokken, brachten ze, volgens historicus Johan Huizinga, de glans van het wonderlijke Oosten met zich mee.
- Det armenske kongedømmet Kilikia, må ikke forveksles med kongedømmet Armenia i antikken, var en stat dannet i middelalderen av armenske flyktninger som flyktet fra seldsjukkenes invasjon av Armenia. Det lå ved Iskenderunbukta i Middelhavet i det som i dag er det sørlige Tyrkia. Kongdeømmet forble uavhengig fra rundt 1078 til 1375. Kilikia ble grunnlagt av rubenide-dynastiet, en sidegren av det større bagratid-dynastiet som ved forskjellige tidspunkt satt på tronen i Armenia og Georgia. Hovedstaden var Sis. Kilikia var en sterk alliert av de europeiske korsfarerne og så på seg selv som kristendommens bastion i øst. Det fungerte også som samlingspunkt for armensk nasjonalisme og kultur, siden Armenia var under fremmed okkupasjon på denne tiden. Kong Levon av Armenia hjalp til med å bygge opp Kilikias økonomi og handel, etter hvert som handelen med europeiske handelsmenn vokste. Betydelige byer og festninger i kongedømmet inkluderte havnen Korikos, Lampron, Partzerpert, Vahka (dagens Feke), Hromkla, Tarsus, Anazarbe, Til Hamdoun, Mamistra (dagens Misis), Adana og havnen Aias som fungerte som en vestlig terminal mot øst. Pisanerne, genoveserne og venezianerne etablerte kolonier i Aias gjennom avtaler med det armenske Kilikia i det 13. århundret. Marco Polo dro for eksempel ut på sin reise til Kina fra Aias i 1271.
- Armenia Mała, zwana również Mniejszą lub Cylicyjską była królestwem istniejącym w latach 1080 - 1375 na terenie Cylicji. Utworzone zostało głównie przez uchodźców z Armenii Właściwej podbitej przez Turków seldżuckich. Stolica znajdowała się w Sis. Księstwo Małej Armenii w teorii sprzymierzone było z państwami Krzyżowców na Bliskim Wschodzie. Było to państwo chrześcijańskie, przez co nie było celem krucjat. Jednak chrześcijaństwo ormiańskie nie wzbudzało zaufania europejskich katolików, tak więc nie zawiązano między nimi oficjalnych kontaktów, a co pewien czas dochodziło do samowolnych najazdów grup krzyżowców, poszukujących w Armenii Mniejszej łupów i sławy. W 1198 książę Leon II z dynastii Rubenidów został pierwszym królem Królestwa Małej Armenii. Od 1341, władzę przejął francuski ród de Lusignan. Królestwo przestało istnieć w wyniku inwazji Mameluków, kiedy w kwietniu 1375 upadła stolica Sis. Ostatni król, Leon VI, zdołał zbiec do Paryża gdzie zmarł w 1393. Tytuł w 1396 przejęła cypryjska gałąź rodziny, który to tytuł utrzymywała do 1464, do upadku Cypru. Armenia Mniejsza przetrwała prawie 300 lat i w wydatny sposób przyczyniła się do zachowania tradycji i kultury Ormian w czasach kiedy Armenia Właściwa znajdowała się pod okupacją turecką.
- O Reino Arménio da Cilícia ou Reino Armênio da Cilícia foi um estado formado na Idade Média por refugiados arménios das invasões dos turcos seljúcidas à Arménia
- Киликийское царство (арм. Կիլիկիայի Հայկական Թագավորություն, фр. Le royaume de Petite-Arménie) — армянское феодальное княжество, а затем царство, существовавшее в Киликии с 1080 до 1375, равнинная Киликия — до 1515.
- Kilikya,, Adana ili Kozan ilçesinin 28 km güneyindedir. Antik şehir duvarlarının hemen dışına kurulmuş küçük köyün ismi Dilekkaya'dır.
- Файл:ShepherdByzempire1265. jpg Кілікійське царство у 1265 році Кілікійське королівство — вірменське феодальне князівство, у подальшому королівство, яке існувало у Кілікії з 1080 до 1375 рр. Виникло на початку XI століття у результаті масового мігрування вірмен з території Вірменії, викликаного нападом сельджуків, а також захопленням Візантією міст Васпуракана, Ані та Карса, переселенням вірмен до західних областей імперії.
|
| rdfs:comment
|
- The Armenian Kingdom of Cilicia was a state formed in the Middle Ages by Armenian refugees fleeing the Seljuk invasion of Armenia. It was located on the Gulf of Alexandretta of the Mediterranean Sea in what is today southern Turkey. The kingdom remained independent from around 1078 to 1375. The Kingdom of Cilicia was founded by the Rubenian dynasty, an offshoot of the larger Bagratid family that at various times held the thrones of Armenia and Georgia.
- Das Armenische Königreich von Kilikien (armenisch Կիլիկիոյ Հայկական Թագաւորութիւն) war ein mittelalterlicher Staat, der von Armeniern gegründet wurde, die nach der seldschukischen Eroberung aus Armenien geflohen waren. Es lag im Südosten der heutigen Türkei in der Region Kilikien und stellte das südwestlichste Siedlungsgebiet der Armenier dar.
- | Capital | Sis | Creació | 1080 Regnat de Rupen I | Dissolució | 1375 mort de Lleó VI | Llengua oficial | Armeni El Regne de la Petita Armènia, Armènia Menor o Regne Armeni de Cilícia es va fundar a Cilícia a partir del 1064 i va tenir un paper destacat a les croades.
- Arménské království v Kilíkii (známé též jako Malá Arménie; arménsky Կիլիկիոյ Հայկական Թագաւորութիւն; Arménské království v Kilíkii nesmí být zaměňováno za antické Arménské království) byl středověký stát založený arménskými uprchlíky, kteří do Kilíkie imigrovali před seldžuckou invazí na Kavkaze. Stát se rozkládal v Alexandrettském zálivu ve Středozemním moři, v dnešním jižním Turecku.
- El reino armenio de Cilicia (también conocido como Armenia menor o Pequeña Armenia) fue un reino formado en la Edad Media por refugiados armenios que huyeron de la invasión selyúcida de Armenia. Se encontraba en lo que actualmente es Turquía sudoriental, en la región de Cilicia. El país fue independiente de 1078 a 1375 aproximadamente.
- Le royaume de Petite-Arménie (en arménien Կիլիկիոյ Հայկական Թագաւորութիւն, à ne pas confondre avec le royaume d'Arménie de l'Antiquité) est un État fondé en Cilicie, au sud-est de l'Anatolie, par des réfugiés arméniens fuyant l'invasion seldjoukide de l'Arménie. Il fut indépendant entre 1078 et 1375, date de la chute de sa capitale, Sis, aux mains des Mamelouks.
- Il Regno Armeno di Cilicia (in armeno Կիլիկիոյ Հայկական Թագաւորութիւն), noto anche come Armenia Minor o Piccola Armenia (da non confondere con il Regno d'Armenia o Armenia maggiore dell'antichità), fu creato durante il Medioevo dagli esuli armeni che fuggivano dall'invasione dei Selgiuchidi della loro madrepatria
- ファイル:Near East 1135.
- Cilicisch-Armenië was een middeleeuwse Armeense staat aan de Middellandse Zee, op het gebied van het huidige Turkije. Van de 12e tot de 14e eeuw was het een koninkrijk. Het heette toen officieel Armeens Koninkrijk van Cilicië. De hoofdstad was Sis (Kozan); daarnaast was de havenstad Ayaş het belangrijkste cultuur- en handelscentrum.
- Det armenske kongedømmet Kilikia, må ikke forveksles med kongedømmet Armenia i antikken, var en stat dannet i middelalderen av armenske flyktninger som flyktet fra seldsjukkenes invasjon av Armenia. Det lå ved Iskenderunbukta i Middelhavet i det som i dag er det sørlige Tyrkia. Kongdeømmet forble uavhengig fra rundt 1078 til 1375. Kilikia ble grunnlagt av rubenide-dynastiet, en sidegren av det større bagratid-dynastiet som ved forskjellige tidspunkt satt på tronen i Armenia og Georgia.
- Armenia Mała, zwana również Mniejszą lub Cylicyjską była królestwem istniejącym w latach 1080 - 1375 na terenie Cylicji. Utworzone zostało głównie przez uchodźców z Armenii Właściwej podbitej przez Turków seldżuckich. Stolica znajdowała się w Sis. Księstwo Małej Armenii w teorii sprzymierzone było z państwami Krzyżowców na Bliskim Wschodzie. Było to państwo chrześcijańskie, przez co nie było celem krucjat.
- O Reino Arménio da Cilícia ou Reino Armênio da Cilícia foi um estado formado na Idade Média por refugiados arménios das invasões dos turcos seljúcidas à Arménia
- Киликийское царство (арм. Կիլիկիայի Հայկական Թագավորություն, фр. Le royaume de Petite-Arménie) — армянское феодальное княжество, а затем царство, существовавшее в Киликии с 1080 до 1375, равнинная Киликия — до 1515.
- Kilikya,, Adana ili Kozan ilçesinin 28 km güneyindedir. Antik şehir duvarlarının hemen dışına kurulmuş küçük köyün ismi Dilekkaya'dır.
- Файл:ShepherdByzempire1265. jpg Кілікійське царство у 1265 році Кілікійське королівство — вірменське феодальне князівство, у подальшому королівство, яке існувало у Кілікії з 1080 до 1375 рр.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
