| dbpprop:abstract
|
- Aristide Briand (28 March 1862 – 7 March 1932) was a French statesman who served several terms as Prime Minister of France and won the Nobel Peace Prize.
- Aristide Briand bekleidete zwischen 1909 und 1932 mit Unterbrechungen wechselnd die Ämter des französischen Ministerpräsidenten, des Unterrichts-, Justiz- und des Außenministers. Er war insgesamt elfmal Regierungschef und dreiundzwanzigmal Minister in den rasch wechselnden Kabinetten der Dritten Republik. 1926 erhielt er für seine Mitarbeit an den Verträgen von Locarno zusammen mit Gustav Stresemann den Friedensnobelpreis.
- Aristide Briand fou un polític francès de la III República Francesa, considerat actualment con el precursor de la Unitat Europea, i guardonat el 1926 amb el Premi Nobel de la Pau juntament amb l'alemany Gustav Stresemann.
- Aristide Briand, político francés considerado uno de los precursores de la unidad europea. En 1930 elaboró el Memorando Briand, una propuesta generalizada de integración política que advocaba la unión intergubernamental con infraestructuras institucionales propias al interior de la Sociedad de Naciones.
- Aristide Briand oli ranskalainen valtiomies. Hän toimi pääministerinä yhteentoista otteeseen vuosina 1909–1929 sekä ulkoministerinä vuodesta 1925. Hän sai Nobelin rauhanpalkinnon vuonna 1926. Briand oli Nantesissa syntynyt majatalon pitäjän poika. Hän opiskeli Saint-Nazairessa, Nantesissa ja Pariisissa ja valmistui lakimieheksi. Hän lähti varhain mukaan politiikkaan, kirjoitti anarkistien Le Peupleen ja myöhemmin Laterneen, Petite Républiqueen sekä sosialistien L'Humanitéhen, jota hän oli myös perustamassa. Briand kannatti ammattiliittoja ja syndikalismia, joka pyrki aikaansaamaan poliittisen muutoksen yleislakolla. Briand oli ehdolla parlamenttiin vuosina 1893 ja 1895 muttei tullut valituksi. Syndikalisteista hän siirtyi Jean Jaurès'n sosialistipuolueeseen (Parti socialiste français). Vuonna 1902 Briand valittiin edustajainhuoneeseen. Briandille tärkein asia oli valtion ja kirkon erottaminen toisistaan. Hän osoitti myös sovittelukykyään, josta tuli kuuluisaksi järjestäessään katolilaisten ja papiston vastustajien välejä. Hän hylkäsi sosialistien periaatteen olla osallistumatta porvarillisiin hallituksiin, ja joutui erotetuksi yhdistyneestä sosialistipuolueesta ottaessaan vastaan koulutuksen ja kirkkojen ministerisalkun Sarrien'n radikaali- ja tasavaltalaispuolueen hallituksessa vuonna 1906. Georges Clemenceau otti hänet oikeusministeriksi, ja pääministeri Briandista tuli Clemenceaun tappion myötä vuonna 1909. Pääministerinä hän hyökkäsi radikaalipuoluetta vastaan ja sai sosialistipuolueen vihan ylleen käsitellessään kovakouraisesti militantteja ammattijärjestöjä ja murtaessaan rautatietyöläisten lakon. Pääministerinä Briand toimi vuosina 1909–1911, 1913, 1915–1917, 1921–1922, 1925–1926 ja 1929. Oikeistolaisempana häntä alettiin pitää kun hän kannatti konservatiivi Raymond Poincarén valintaa kolmannen tasavallan presidentiksi, toimi tämän pääministerinä ja pidensi asevelvollisuusajan kolmeen vuoteen. Ensimmäinen maailmansota aloitti kehityksen, jonka myötä Briand hyväksyttiin taas myös vasemmistossa. Hänen toimintansa pääministerinä vuosina 1915–1917 ei ollut erityisen menestyksekästä. Kautensa jälkeen Briand ei voinut hyväksyä sodan valtavaa verenvuodatusta ja alkoi tunnustella rauhaa itävaltalaisten kanssa. Marraskuussa 1917 pääministeriksi noussut Clemenceau oli kuitenkin taipumaton, ja Briand hiljennettiin eikä häntä otettu mukaan vuoden 1919 rauhanneuvotteluihin. Briand palasi politiikkaan johtamalla kampanjaa, jolla estettiin Clemenceaun valinta presidentiksi. Tammikuussa 1921 hän palasi pääministeriksi ja otti myös ulkopolitiikan hoitoonsa. 1920-luvulla Briandista oli tullut kunnioitettu kansainvälinen johtaja. Hän osallistui Lontoon vuoden 1921 ja Cannesin vuoden 1922 konferensseihin, valvoi Versaillesin rauhan toimeenpanoa, riitaantui presidentti Alexandre Millerandin kanssa Saksalle asetetuista raskaista ehdoista ja erosi vuonna 1922, mutta palasi valtaan 1925. Tällä välin Poincaré oli miehityttänyt Saksan Ruhrin alueen maksamattomien sotakorvausten vuoksi. Ulkoministerinä Briand toimi vuodesta 1925 lähes kuolemaansa saakka. Ulkoministerinä hän oli läheisessä yhteistyössä Yhdysvaltain Frank B. Kelloggin, Britannian Austen Chamberlainin ja Saksan Gustav Stresemannin kanssa. Vuonna 1925 sovittiin Saksan länsirajat Locarnon sopimuksessa, joka toi Saksan jälleen mukaan kansainväliseen yhteistyöhön. Briand vaikutti Kansainliitossa edistäen aseistariisuntaa ja kansainvälistä yhteistyötä. Hän sai Stresemannin kanssa Nobelin rauhanpalkinnon vuonna 1926. Vuonna 1928 tehtiin hänen aloitteestaan Kelloggin–Briandin sopimus, joka kielsi sodan kansainvälisen politiikan välineenä. Vuonna 1930 Briand esitti Pan-Eurooppa-suunnitelman. Aristide Briand ei tullut valituksi tasavallan presidentiksi toukokuussa 1931. Tammikuussa 1932 hänet syrjäytti ulkoministerin paikalta Pierre Laval. Briand kuoli äkillisesti kuusi viikkoa myöhemmin.
- Aristide Briand, était un homme politique et diplomate français qui a occupé de hautes fonctions au sein des gouvernements français successifs : onze fois président du Conseil et vingt fois ministre. Il a reçu le Prix Nobel de la paix en 1926 après les accords de Locarno pour son action en faveur de la réconciliation entre la France et l'Allemagne. En 1928, il poursuivit son rêve de paix par la sécurité collective (dont l'axe serait la Société des Nations) en signant avec l'Américain Kellogg un pacte qui voulait mettre la guerre hors-la-loi. Finalement, sa construction diplomatique fut un château de sable qui s'écroula sous les coups de butoir de la crise économique de 1929, de la montée du nazisme et du communisme.
- アリスティード・ブリアン（Aristide Briand, 1862年3月28日 - 1932年3月7日）はフランスの政治家。首相、外相。 ナント出身。最初はアナーキストとして活動したが、ジャン・ジョレスの引きでフランス社会党に入党。1902年には執行部入りし、暫くの後国民議会議員となる。その後急進社会党に籍を移し、1909年にジョルジュ・クレマンソーの後を受けて首相に就任。以後、1913年・1915年・1921年・1925年・1929年と度々首相に就任する。特に1925年に就任した時にはレーモン・ポアンカレが引き起こしたルール問題の収拾を図り、結果的にグスタフ・シュトレーゼマンとの間で取りまとめたロカルノ条約として結実する。この功績から1926年にシュトレーゼマンと共にノーベル平和賞を受賞した。また、アメリカの元国務長官フランク・ケロッグと共にパリ不戦条約（『戦争ノ抛棄ニ関スル条約』）いわゆるケロッグ・ブリアン協定の締結に尽力し、1929年に締結した。
- Aristide Briand was een Frans staatsman. Na zijn jeugd ging hij rechten studeren. Al snel ging hij zich met politiek bezig houden. Zo schreef hij bijvoorbeeld voor de anarchistische krant Le Peuple, en leidde later verschillende kranten (La Lanterne, Petite Republique, L'Humanité) en vanaf 1894 was hij een van de leiders van de Franse Socialistische Partij. Aristide Briand was sinds 1902 onafgebroken parlementslid. Grote bekendheid verwierf hij met zijn bijdrage aan de wetgeving over de scheiding tussen kerk en staat. In 1906 werd hij minister van cultuur en brak hij met de Socialistische Partij; hij beschouwt zich daarna als republikein-socialist en nam een positie in tussen links en rechts in de Franse politiek. Tussen 1909-1911, in 1913, 1915-1917, 1921-1922, 1925-1926 en in 1929 was hij minister-president van Frankrijk. In de periode 1921/1922 en 1925-1932 leidde hij bovendien het ministerie van Buitenlandse Zaken, waar hij de politiek van de Frans-Duitse toenadering vormgaf. In 1926 kreeg Briand de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn inspanningen voor het Verdrag van Locarno in 1925, samen met de Britse minister van Buitenlandse Zaken Austen Chamberlain en de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Gustav Stresemann. Tegenwoordig wordt Aristide Briand gezien als een van de eerste politici die naar een gezamenlijk Europa streefden. In 1928 kwam het Briand-Kellogg Pact tot stand waarin oorlog binnen het internationaal recht onrechtmatig verklaard werd. Op 1 januari 1929 gaf Aristide Briand in Genève zijn presentatie over het eerste officiële, gezamenlijke project tussen verschillende Europese landen.
- Aristide Briand var en fransk statsmann og flere ganger statsminister og utenriksminister av Frankrike. Han mottok Nobels fredspris i 1926 etter Locarnotraktaten. Sammen med den amerikanske utenriksministeren Frank B. Kellogg arbeidet han med Parispakten som skulle forby krig. I 1930 sendte han ut et memorandum som skisserte en europeisk union.
- Aristide Briand – socjalistyczny polityk francuski, wielokrotny premier Francji i minister w latach 1909-1929. Urodzony w rozdzinie mieszczańskiej, studiował prawo, po czym szybko zainteresował się polityką i dziennikarstwem politycznym, pisząc artykuły do anarchistycznego dziennika Le Peuple, przez pewien czas kierując pismem Lanterne, przechodząc do Petite Republique, by ostatecznie zająć się pisaniem dla L'Humanite, we współpracy z Jeanem Jaurèsem. W tym samym czasie stał się znanym działaczem na rzecz utworzenia związków zawodowych i na kongresie pracowniczym w Nantes w 1894 r. przyczynił się do przyjęcia idei związków pracowniczych. Od tej pory stał się jednym z przywódców Francuskiej Partii Socjalistycznej. W 1902 r. , po kilku nieudanych próbach, został deputowanym do parlamentu. Deklarował się jako zwolennik lewicowego bloku, który miał równoważyć reakcyjny blok prawicy. Od początku kariery parlamentarnej Briand zajmował się zagadnieniem rozdziału Kościoła od państwa. Został wyznaczony na sprawozdawcę komisji zajmującej się przygotowaniem stosownego prawa, a jego raport pokazał jego zdolności jako jednego z przyszłych przywódców politycznych. Briand zdołał przeforsować swój projekt, z niewielkimi modyfikacjami, nie dzieląc nim ugrupowań politycznych, które wspierały projekt. Był głównym autorem prawa o rozdziale, ale zależało mu także na wprowadzaniu go w życie, tym bardziej że dotychczasowy minister Maurice Rouvier dopuszczał do niepokojów w trakcie przejmowania zasobów kościelnych. Przyjął zatem tekę ministra oświaty publicznej i wyznań w burżuazyjnym rządzie Sarriena, co z kolei spowodowało wykluczenie go z partii socjalistów. W przeciwieństwie do Jaurèsa uważał, że socjaliści powinni aktywnie współdziałać z radykałami we wszystkich kwestiach związanych z reformami społecznymi, a nie tylko z rezerwą stać na boku i oczekiwać urzeczywistnienia swoich ideałów. W 1909 r. Briand zastąpił Clemenceau na stanowisku premiera, pełniąc tę funkcję do 1911 r. , a potem przez kilka miesięcy w 1913. W październiku 1915 r. , po klęskach francuskich na frontach pierwszej wojny światowej został ponownie premierem, a także ministrem spraw zagranicznych. Ta kadencja nie była szczególnie udana i podał się do dymisji w marcu 1917 r. , w wyniku nieporozumień wokół planów francuskiej ofensywy wojskowej. Briand powrócił do władzy w 1921 r. , ale jego wysiłki, aby doprowadzić do ugody w sprawie niemieckich reparacji spełzły na niczym w obliczu nieprzejednanego stanowiska niemieckiego. Zastąpił go bardziej wojowniczy Raymond Poincaré. W obliczu kryzysu wokół Zagłębia Ruhry jego ugodowy styl stał się jednak bardziej akceptowalny i w 1925 r. powrócił na Quai d'Orsay, pozostając ministrem spraw zagranicznych aż do śmierci w 1932 r. Za wynegocjowanie Traktatów z Locarno Aristide Briand otrzymał w 1926 r. Pokojową Nagrodę Nobla, razem z niemieckim politykiem Gustavem Stresemannem i angielskim mężem stanu Austenem Chamberlainem. W 1927 r. propozycja Brianda i amerykańskiego sekretarza stanu Franka B. Kellogga przyjęcia uniwersalnego paktu delegalizującego wojnę doprowadziła w następnym roku do podpisania Paktu Paryskiego (tzw. paktu Brianda-Kellogga). Aristide Briand w 1930 r. wystąpił z propozycją utworzenia europejskiego stowarzyszenia państw o charakterze federacyjnym, co można uznać za przejaw dążenia do integracji wśród państw europejskich. Jego koncepcja Unii Federacyjnej zakładała, utworzenie federacji, do której miały należeć trzy państwa-założyciele – Francja, Wielka Brytania i Niemcy – oraz pozostałe państwa Europy z wyłączeniem Turcji i Rosji. W ramach federacji funkcjonować miała unia celna, wspólny rynek oraz wspólny system bezpieczeństwa. Koncepcja zakładała istnienie stałych instytucji federalnych takich jak Stały Komitet Polityczny (organ wykonawczy), Konferencja Polityczna czy Sekretariat.
- Aristide Briand foi um político francês. Ocupou o cargo de primeiro-ministro da França seis vezes e foi agraciado com o Nobel da Paz em 1926, pelos Tratados de Locarno. ): foi excluído do Partido Socialista Francês em 1906 por unir-se ao então governo “burguês”. Foi Primeiro Ministro francês em muitas ocasiões entre 1909 e 1929, e Vice-primeiro Ministro durante 1914-1915. Foi 17 vezes Ministro de Relações Exteriores de França, as mais notáveis durante 1915-17, 1921-24 e 1925-31.
- Aristide Briand a fost un politician şi om de stat francez, care a ocupat în mai multe rânduri funcţia de prim ministru al Franţei. În 1926 a fost primit Premiul Nobel pentru Pace.
- Файл:Aristide Briand 2. jpg Бриан Аристи́д Бриа́н — французский политический деятель Третьей республики, неоднократно премьер-министр Франции. Лауреат Нобелевской премии мира 1926 года за заключение Локарнских соглашений, гарантировавших послевоенные границы в Западной Европе.
- Aristide Briand, född 28 mars 1862, död 7 mars 1932, var en fransk politiker och konseljpresident (regeringschef) 1909-1911, 1913, 1915-1917, 1921-1922, 1925-1926 samt 1929. Han var en av tredje republikens viktigaste politiker och åren 1906-1932 ingick han i 25 regeringar, 11 som konseljpresident och 16 som utrikesminister. Briand var utbildad jurist och tillhörde under 1890-talet socialisterna och gruppen kring Jean Jaurès. Han invaldes i deputeradekammaren 1902 och grundade tillsammans med Jaurès den radikala tidningen L'Humanité 1904. Efter att ha accepterat posten som undervisningsminister i den borgerliga ministären under Georges Clemenceau 1906 utesöts han ur socialistpartiet. Hans motiv var att genomföra en separation av staten och kyrkan, vilket han lyckades genomdriva 1909. Samma år bildade han sin första egna ministär. Hans politiska ståndpunkt blev med tiden allt mindre radikal och allt mer fokuserad på utrikespolitik. Under 1920-talet var han utrikesminister och strävade efter att Frankrike skulle närma sig Tyskland. Hans försoningsvilja manifesterades i Locarnopakten 1925 och för vilket han erhöll, tillsammans med Tysklands utrikesminister Gustav Stresemann, Nobels fredspris 1926. Tillsammans med den amerikanska utrikesministern Frank Kellogg genomdrev han en internationell icke-angreppspakt 1928, Briand-Kelloggpakten. Briand var även aktiv inom Nationernas Förbund och framlade 1930 en plan för Paneuropa, Europas förenta stater.
- Aristide Briand, Fransız devlet adamı. 1906-32 arasında 11 kez başbakanlık yapmış, 15 kez de çeşitli bakanlık görevlerinde bulunmuştur. Uluslararası işbirliği, Milletler Cemiyeti ve dünya barışı alanlarındaki çabalarından dolayı 1926 Nobel Barış Ödülü'nü almıştır. Hukuk öğrencisiylen Le Peuple, La Lanterne ve Petite République gibi yayınlardaki yazılarıyla solcu görüşleri savundu. 1904'te L'Humanité gazetesinin kuruluşunda Jean Jaurès'e yardım etti. 1894'te Nantes'ta düzenlenen bir işçi kongresinde, aralarında derin ayrılıklar bulunan Fransız sendikacılarına genel grevi siyasi bir taktik olarak benimsetmeyi başardı. Bu karar, Jaurès önderliğindeki ılımlı sosyalistler ile Jules Guesde'nin öncülük ettiği militan Marksistlerin birbirinden daha da uzaklaşmasına yol açtı. Briand 1889, 1893 ve 1898'de milletvekilliğine adaylığını koyduysa da seçilemedi. 1901'de Sosyalist Parti'nin genel sekreterliğine getirildi. 1902'de Loire ilinden milletvekili seçildi ve yaşamının sonuna değin sandalyesini korudu. Briand'ın hükümet düzeyindeki ilk büyük başarısı, 1905'te dinle devlet işlerinin ayrılmasına ilişkin bir yasa tasarısı hazırlayan komisyondaki etkinliği oldu. Hazırladığı rapor, La Séparation des églises et de l'état (Kiliseler ve Devletin Ayrılması) adıyla yayımlandı. Bu başarısı dolayısıyla Mart 1906'da eğitim ve kültür bakanlığına atanınca, bir burjuva hükümetinde görev aldığı için Jaurès ve öbür sosyalistlerle arası daha da açıldı. George Clemenceau'nun ilk hükümetinde (1906-09) bir dönem daha eğitim bakanlığı yaptıktan sonra Temmuz 1909'da başbakanlığa getirildi, Kasım 1910'a değin bu görevde kaldı. Nispi temsil sistemi yönündeki önerisi Mart 1913'te Senato'da reddedilinciye değin iki kısa dönem daha başbakanlık yaptı. René Viviani kabinesinin Ekim 1915'te düşmesi üzerine Briand yeniden başbakan oldu, ayrıca dışişleri bakanlığını da üstlendi. Altıncı kabinesini Aralık 1916'da kurduysa da savaşın doğurduğu güçlüklerin üstesinden gelemedi. Artan baskılar ve başarısız Balkan seferi yüzünden Mart 1917'de istifa etmek zorunda kaldı. Üç yıl boyunca, Milletler Cemiyeti'nin ve ortaklaşa güvenlik kavramını inançla savunması dışında devlet işlerinin uzağında kaldı. Ocak 1921'de yeniden başbakanlığa döndü; ama dış politikadaki başarısızlıkları yüzünden Ocak 1922'de gene istifa etmek zorunda kaldı. Nisan 1925'te Paul Painlevé hükümetinde bir kez daha dışişleri bakanlığına getirilen Briand, bu görevini art arda 14 hükümette de korudu. Üçü 1925-26'da, biri 1929'da olmak üzere bu 14 kabinenin dördünde başbakanlığı da yürüttü. Bu dönemde önemli başarılar kazandı. Alman şansölyesi Gustav Stresemann ve İngiliz dışişleri bakanı Austen Chamberlain ile birlikte, Almanya ile eski düşmanları arasındaki ilişkilerin normalleştirilmesini amaçlayan Locarno Paktı'nı (1925) ve 60 ülkenin katılımıyla ulusal politika aracı olarak savaşı yasaklayan Kellogg-Briand Paktı'nı gerçekleştirdi. Aralık 1930'da açıkca ve o gün için cesur sayılabilecek bir tutumla Avrupa'nın federal birliğini savundu. Cumhurbaşkanlığı için giriştiği başarısız bir seçim kampanyasının ardından Ocak 1932'de emekliye ayrıldı, kısa süre sonra da öldü.
- Файл:Nobel prize medal. svgАрістід Бріан — французький політик. Арістід Бріан 11 разів займав пост прем'єр-міністра, кілька разів був міністром закордонних справ Франції. Разом з Ж. Жоресом заснував газету «Юманіте». Лауреат Нобелівської премії Миру. Один з «батьків-фундаторів» європейської інтеграції. Був прихильником «Федеративної Європи», концепцію якої запропонував Лізі Націй у 1929 році. У документі, званому «Меморандумом Бріана», пропонував створити «тривалі уряди солідарності на базі міжнародних угод». 20 тис. км нових кордонів, що виникли в Європі внаслідок Версальського миру, вважав негативним явищем. Стверджував, що у федеративній Європі держави-члени мають зберігати свій суверенітет і цілковиту політичну незалежність, однак слід забезпечити вільне переміщення товарів, капіталів та осіб. Проте Ліга Націй не зважила на пропозицію Бріана.
- 阿里斯蒂德·白里安（Aristide Briand，1862年3月28日－1932年3月7日），法國政治家。 1901年擔任法國社會黨總書記。1902～1932年為眾議員。1909～1929年當過十一次法國總理。1926年與斯特來斯曼共獲諾貝爾和平獎。1927年，白里安在担任外交部长期间，和美国国务卿凯洛格一起发起订立巴黎非战公约，又被称为“白里安—凯洛格公约”。
|
| rdfs:comment
|
- Aristide Briand (28 March 1862 – 7 March 1932) was a French statesman who served several terms as Prime Minister of France and won the Nobel Peace Prize.
- Aristide Briand bekleidete zwischen 1909 und 1932 mit Unterbrechungen wechselnd die Ämter des französischen Ministerpräsidenten, des Unterrichts-, Justiz- und des Außenministers. Er war insgesamt elfmal Regierungschef und dreiundzwanzigmal Minister in den rasch wechselnden Kabinetten der Dritten Republik. 1926 erhielt er für seine Mitarbeit an den Verträgen von Locarno zusammen mit Gustav Stresemann den Friedensnobelpreis.
- Aristide Briand fou un polític francès de la III República Francesa, considerat actualment con el precursor de la Unitat Europea, i guardonat el 1926 amb el Premi Nobel de la Pau juntament amb l'alemany Gustav Stresemann.
- Aristide Briand, político francés considerado uno de los precursores de la unidad europea. En 1930 elaboró el Memorando Briand, una propuesta generalizada de integración política que advocaba la unión intergubernamental con infraestructuras institucionales propias al interior de la Sociedad de Naciones.
- Aristide Briand oli ranskalainen valtiomies. Hän toimi pääministerinä yhteentoista otteeseen vuosina 1909–1929 sekä ulkoministerinä vuodesta 1925. Hän sai Nobelin rauhanpalkinnon vuonna 1926. Briand oli Nantesissa syntynyt majatalon pitäjän poika. Hän opiskeli Saint-Nazairessa, Nantesissa ja Pariisissa ja valmistui lakimieheksi.
- Aristide Briand, était un homme politique et diplomate français qui a occupé de hautes fonctions au sein des gouvernements français successifs : onze fois président du Conseil et vingt fois ministre. Il a reçu le Prix Nobel de la paix en 1926 après les accords de Locarno pour son action en faveur de la réconciliation entre la France et l'Allemagne.
- Aristide Briand was een Frans staatsman. Na zijn jeugd ging hij rechten studeren. Al snel ging hij zich met politiek bezig houden. Zo schreef hij bijvoorbeeld voor de anarchistische krant Le Peuple, en leidde later verschillende kranten (La Lanterne, Petite Republique, L'Humanité) en vanaf 1894 was hij een van de leiders van de Franse Socialistische Partij. Aristide Briand was sinds 1902 onafgebroken parlementslid.
- Aristide Briand var en fransk statsmann og flere ganger statsminister og utenriksminister av Frankrike. Han mottok Nobels fredspris i 1926 etter Locarnotraktaten. Sammen med den amerikanske utenriksministeren Frank B. Kellogg arbeidet han med Parispakten som skulle forby krig. I 1930 sendte han ut et memorandum som skisserte en europeisk union.
- Aristide Briand – socjalistyczny polityk francuski, wielokrotny premier Francji i minister w latach 1909-1929. Urodzony w rozdzinie mieszczańskiej, studiował prawo, po czym szybko zainteresował się polityką i dziennikarstwem politycznym, pisząc artykuły do anarchistycznego dziennika Le Peuple, przez pewien czas kierując pismem Lanterne, przechodząc do Petite Republique, by ostatecznie zająć się pisaniem dla L'Humanite, we współpracy z Jeanem Jaurèsem.
- Aristide Briand foi um político francês. Ocupou o cargo de primeiro-ministro da França seis vezes e foi agraciado com o Nobel da Paz em 1926, pelos Tratados de Locarno. ): foi excluído do Partido Socialista Francês em 1906 por unir-se ao então governo “burguês”. Foi Primeiro Ministro francês em muitas ocasiões entre 1909 e 1929, e Vice-primeiro Ministro durante 1914-1915. Foi 17 vezes Ministro de Relações Exteriores de França, as mais notáveis durante 1915-17, 1921-24 e 1925-31.
- Aristide Briand a fost un politician şi om de stat francez, care a ocupat în mai multe rânduri funcţia de prim ministru al Franţei. În 1926 a fost primit Premiul Nobel pentru Pace.
- Файл:Aristide Briand 2. jpg Бриан Аристи́д Бриа́н — французский политический деятель Третьей республики, неоднократно премьер-министр Франции. Лауреат Нобелевской премии мира 1926 года за заключение Локарнских соглашений, гарантировавших послевоенные границы в Западной Европе.
- Aristide Briand, född 28 mars 1862, död 7 mars 1932, var en fransk politiker och konseljpresident (regeringschef) 1909-1911, 1913, 1915-1917, 1921-1922, 1925-1926 samt 1929. Han var en av tredje republikens viktigaste politiker och åren 1906-1932 ingick han i 25 regeringar, 11 som konseljpresident och 16 som utrikesminister. Briand var utbildad jurist och tillhörde under 1890-talet socialisterna och gruppen kring Jean Jaurès.
- Aristide Briand, Fransız devlet adamı. 1906-32 arasında 11 kez başbakanlık yapmış, 15 kez de çeşitli bakanlık görevlerinde bulunmuştur. Uluslararası işbirliği, Milletler Cemiyeti ve dünya barışı alanlarındaki çabalarından dolayı 1926 Nobel Barış Ödülü'nü almıştır. Hukuk öğrencisiylen Le Peuple, La Lanterne ve Petite République gibi yayınlardaki yazılarıyla solcu görüşleri savundu. 1904'te L'Humanité gazetesinin kuruluşunda Jean Jaurès'e yardım etti.
- Файл:Nobel prize medal. svgАрістід Бріан — французький політик. Арістід Бріан 11 разів займав пост прем'єр-міністра, кілька разів був міністром закордонних справ Франції. Разом з Ж. Жоресом заснував газету «Юманіте». Лауреат Нобелівської премії Миру.
- 阿里斯蒂德·白里安（Aristide Briand，1862年3月28日－1932年3月7日），法國政治家。 1901年擔任法國社會黨總書記。1902～1932年為眾議員。1909～1929年當過十一次法國總理。1926年與斯特來斯曼共獲諾貝爾和平獎。1927年，白里安在担任外交部长期间，和美国国务卿凯洛格一起发起订立巴黎非战公约，又被称为“白里安—凯洛格公约”。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
