| dbpprop:abstract
|
- A minor god in Greek mythology, which we read largely through Athenian writers, Aristaeus or Aristaios, "ever close follower of the flocks", was the culture hero credited with the discovery of many useful arts, including bee-keeping; he was the son of Apollo and the huntress Cyrene. Aristeus ("the best") was a cult title in many places: Boeotia, Arcadia, Ceos, Sicily, Sardinia, Thessaly, and Macedonia; consequently a set of "travels" was imposed, connecting his epiphanies in order to account for these widespread manifestations. If Aristaeus was a minor figure at Athens, he was more prominent in Boeotia, where he was "the pastoral Apollo" and was linked to the founding myth of Thebes by marriage with Autonoë, daughter of Cadmus, the founder. Aristaeus may appear as a winged youth in painted Boeoptian pottery, similar to representations of the Boreads, spirits of the North Wind. According to Pindar's ninth Pythian Ode and Apollonius' Argonautica (II.522ff), Cyrene despised spinning and other womanly arts and instead spent her days hunting, but, in a prophecy he put in the mouth of the wise centaur Chiron, Apollo would spirit her to Libya and make her the foundress of a great city, Cyrene, in a fertile coastal plain. When Aristaeus was born, Pindar sang, Hermes took him to be raised on nectar and ambrosia and be made immortal by Gaia. The Myrtle-nymphs taught him useful arts and mysteries, how to curdle milk for cheese, how to tame the Goddess's bees and keep them in hives, and how to tame the wild oleaster and make it bear olives. Thus he became the patron god of cattle, fruit trees, hunting, husbandry and bee-keeping. He also taught humanity dairy skills and the use of nets and traps in hunting. When he was grown, he sailed from Libya to Boeotia, where he was inducted into further mysteries in the cave of Chiron the centaur. In Boeotia, he was married to Autonoe and became the father of the ill-fated Actaeon, who inherited the family passion for hunting, to his ruin, and of Macris, who nursed the child Dionysus. "Aristaios" ("the best") is an epithet rather than a name For some men to call Zeus and holy Apollo. Agreus and Nomios, and for others Aristaios
- Aristaios (lat. Aristaeus) ist in der griechischen Mythologie der Sohn des Gottes Apollon und der Nymphe Kyrene. Er gilt als derjenige, der den Menschen beibrachte, den Ölbaum zu nutzen, Imkerei zu betreiben, Käse herzustellen, richtig zu jagen und die Felder zu bebauen. Daher kommen auch seine zwei Beinamen Agreos (ich jage) und Nomius (ich weide).
- Aristeu (Aristeos Αρισται̂ος, Aristaeus) fou una divinitat adorada a diverses parts de Grècia: a Tessàlia, a l'illa de Cos, a Beòcia, a les illes de la mar Egea, a Jònia i a les illes de la mar Adriàtica.
- Aristaios - je v řecké mytologii synem boha Apollóna a nymfy Kyréné. Kyréné byla dcerou Hypsea, krále Lapithů, opovrhovala všemi domácími a ručními pracemi, raději lovila divou zvěř a ochraňovala tak otcova stáda. Když jednou zápasila s mohutným lvem, pozoroval ji bůh Apollón a pak se na ni ptal moudrého Cheiróna. Ten však již dávno věděl, že Apollónovi se statečná i sličná Kyréné zalíbila, dokonce i to, že Apollón ji hodlá pro sebe unést. Cheirón předpověděl, že ji bůh odvede do bohaté země a jeho hlavní město pojmenuje po ní. Tak se stalo, zamilovaný Apollón jí slíbil, že bude vládnout i věnovat se své lovecké vášni. Kyréné mu porodila syna Aristaia a po něm ještě mladšího syna Idmóna, věštce, který se později účastnil výpravy Argonautů pod vedením Iásona. Loď Argó plula do daleké Kolchidy, aby přivezla zlaté rouno, za něž měl Iásón získat zpět vládu nad Iólkem. Aristaiovy výchovy se ujaly také nymfy, které ho naučily mnoha znalostem, zejména však pěstovat včely, zušlechťovat stromy, zejména olivovníky, ale také mlékařství a výrobě sýra. Jeho manželkou byla Autonoé, dcera krále Kadma, zakladatele Théb. Spolu měli syna Aktaióna, kterého zničila bohyně lovu Artemis. Když ji neúmyslně spatřil nahou, pomstila se mu tím, že ho proměnila v jelena. Následně ho uštvala jeho vlastní družina honců a jejich psi ho roztrhali. Aristaios se vyskytuje v řeckých i římských mýtech, kde bývá považován za dobrodince lidí, které prý naučil chovat dobytek a včely. V souvislosti s tím se tradovalo u venkovanů, že včely se rodí z mrtvých dobytčat, což uvádí i Vergilius ve svých Zpěvech rolnických. Svými dovednostmi Aristaios připomíná Triptolema, kterému sama bohyně Démétér darovala obilná zrna, naučila ho obdělávat půdu. Navíc mu přikázala, aby učil i ostatní lidi i národy obdělávat půdu, zejména orat a sít.
- Dios menor de la mitología griega, Aristeo ("el mejor" o "el guardián de las abejas") era hijo de Apolo y la cazadora Cirene, quien despreciaba el hilado y otras artes femeninas, prefiriendo pasar su tiempo cazando. Según Píndaro, Apolo le animó a ir a Libia y fundar en ella la gran ciudad de Cirene, en la fértil llanura costera. Cuando Aristeo nació, Hermes se hizo cargo de él para hacerle tomar la ambrosía y ser hecho inmortal por Gea. Las Ninfas de mirto le enseñaron artes útiles y misterios: cómo cuajar la leche para obtener queso, cómo domesticar las abejas de la diosa y mantenerlas en las colmenas, y cómo domesticar los olivos salvajes y hacer que den aceitunas. Así se convirtió en el dios patrón del ganado, de los árboles frutales, de la caza, la agricultura y la apicultura. También fue un héroe cultural e instruyó a la humanidad sobre tareas cotidianas y sobre el empleo de redes y trampas en la caza. Cuando fue mayor fue en barco desde Libia a Beocia, donde fue iniciado por el centauro Quirón en misterios más profundos. En Beocia se casó con Autónoe y fue padre del malhadado Acteón quien heredó, para su desgracia, la pasión familiar por la caza. También fue padre de Macris, que fue niñera del niño Dioniso. Una profecía délfica aconsejó a Aristeo navegar hasta Ceos, donde recibiría grandes honores. Él así lo hizo, y encontró a los isleños padeciendo los efectos de una funesta enfermedad que los entumecía bajo la influencia de Sirio, el can-estrella. Aristeo averiguó que sus problemas procedían de asesinos que se ocultaban en la niebla, que eran, de hecho, los asesinos de Ícaro. Cuando tales sinvergüenzas fueron descubiertos y ejecutados, y se hubo erigido un santuario a Zeus, se hicieron ofrendas al gran dios y se decretó que de allí en adelante el Viento Etesiano debería soplar y refrescar todo el mar Egeo durante cuarenta días a partir de que Sirio se elevase en cielo. Pero los ceanos continuaron propiciando al can-estrella justo antes de que se elevase, únicamente para estar seguros. Entonces Aristeo, en su misión civilizadora, visitó Arcadia y se estableció durante una temporada en el valle de Tempe. Allí, mientras Aristeo perseguía a Eurídice, ésta fue mordida por una serpiente y murió. Pronto las abejas de Aristeo se pusieron enfermas y comenzaron a morir. Él fue a la fuente Aretusa y se le aconsejó establecer altares, sacrificar ganado y dejar ahí los cadáveres. De los cadáveres surgieron nuevos enjambres de abejas. Aristeo fue objeto de culto en muchos lugares: Beocia, Arcadia, Ceos, Sicilia, Cerdeña, Tesalia, y Macedonia.
- Aristaios oli kreikkalaisessa mytologiassa eräs Apollonin pojista, joka oli syyllinen Eurydiken kuolemaan. Häneen liittyy myös eräs legenda: Aristaios oli keksinyt mehiläisten hoidon. Mutta koska hän oli ajanut Eurydiken kuolemaan, jumalat suuttuivat hänelle ja tappoivat kaikki hänen mehiläisensä. Hän kääntyi merenjumala Proteuksen puoleen, joka tosin oli vaikeasti tavoitettavissa, sillä hänellä oli tapana muuttaa muotoaan eläimeksi, tulenliekiksi, kiehuvaksi vedeksi; mikä milloinkin oli parasta. Aristaios kuitenkin sai hänet jollakin tavalla kiinni ja Proteus antoi hänelle neuvon: hänen tulisi lepyttää Eurydiken haamu uhraamalla tämän haudalla neljä härkää ja hiehoa. Niin teki Aristaios, ja pian uhrieläinten lihasta pöllähti mehiläisparvia.
- Dans la mythologie grecque, Aristée (en grec ancien Ἀρισταῖος / Aristaĩos), est un héros, fils d'Apollon et de la nymphe Cyrène, associé au pastoralisme et à l'agriculture. Son culte était notamment répandu en Béotie, à Céos, en Sicile, en Sardaigne, en Thessalie et en Macédoine. Il fut élevé par les nymphes qui lui apprirent à cailler le lait, à cultiver les oliviers, et à élever des abeilles. Amoureux de la Dryade Eurydice, il fut cause de sa mort, en la poursuivant le jour de ses noces avec Orphée : comme elle fuyait devant lui, la malheureuse n'aperçut pas sous ses pieds un serpent caché dans les hautes herbes. La morsure du serpent lui ôta la vie. Pour la venger, les nymphes, ses compagnes, firent périr toutes les abeilles d'Aristée. Sa mère Cyrène, dont il implora le secours afin de réparer cette perte, le mena consulter Protée, dont il apprit la cause de son infortune, et reçut ordre d'apaiser les mânes d'Eurydice par des sacrifices expiatoires. Docile à ses conseils, Aristée, ayant immédiatement immolé quatre jeunes taureaux et autant de génisses, en vit sortir une nuée d'abeilles qui lui permirent de reconstituer ses ruches. Il épousa Autonoé, fille de Cadmos, dont il eut Actéon. Après la mort de ce fils déchiré par ses chiens, il se retira à Céos, île de la mer Égée, alors désolée par une peste qu'il fit cesser en offrant aux dieux des sacrifices; de là, il passa en Sardaigne qu'il poliça le premier, ensuite en Sicile où il répandit les mêmes bienfaits, et enfin en Thrace où Dionysos l'initia aux orgies. Établi sur le mont Hémus qu'il avait choisi pour son séjour, il disparut tout à coup pour jamais. Les dieux le placèrent parmi les étoiles, et, selon certains auteurs, il est devenu le signe du Verseau. Les Grecs l'honorèrent depuis comme un dieu, surtout en Sicile; il fut une des grandes divinités champêtres, et les bergers lui rendaient un culte particulier. Hérodote raconte qu'Aristée apparut à Cyzique, après sa mort, qu'il disparut une seconde fois, et, après trois cents ans, reparut encore à Métaponte. Là il enjoignit aux habitants de lui ériger une statue auprès de celle d'Apollon, injonction à laquelle ceux-ci se conformèrent après avoir consulté l'oracle. Aristée, suivant Plutarque, quittait et reprenait son âme à volonté, et, quand elle sortait de son corps, les assistants la voyaient sous la figure d'un cerf.
- Arisztaiosz, görög mitológiai alak, Apollón és Küréné fia, görög király. Líbiában született, a szülésnél Hermész segédkezett, és a hórák nevelték fel nektáron és ambrószián. Boiótiában nevelkedett, többek közt Kheirón irányítása alatt. Sokat tett a földművelés felvirágoztatásáért, de értett a jósláshoz és az orvostudományhoz is. A különféle mondák szerint sokfelé vándorolt, megfordult Keósz szigetén, Árkádiában, Pharoszon, Szardínián, Szicíliában, végül Trákiában. Később mindenütt isteni tiszteletben részesítették emlékét, „nyájőrző” és „méhatya” jelzőkkel illették. Felesége, Autonoé a balsorsú Aktaiónt, valamint Makriszt szülte neki. Alakja Apollóniosz Rhodiosz munkáiból ismert.
- Aristeo è una figura della mitologia greca, figlio di Apollo e della ninfa Cirene. La nascita di Aristeo avvenne in Libia, dove Apollo aveva portato Cirene dopo il rapimento. Ermes assistette al parto e le sue ninfe si presero cura di lui insegnandogli l'arte della pastorizia, come produrre il formaggio, l'apicoltura e la coltura dell'ulivo. Educato dal centauro Chirone nell'arte della guerra e della caccia, egli dedicò la sua vita ad allevare api e a fare il pastore. Una volta diventato adulto, sposò Autonoe e da questa unione nacque Atteone. Si trasferì in Beozia dove apprese dalle Muse l'arte della caccia, la medicina e come custodire le greggi. Si invaghì della driade Euridice e lo stesso giorno che essa andò in sposa ad Orfeo, il figlio che Calliope ebbe da Apollo, egli tentò di farla sua prima del marito e nell'inseguimento che seguì Euridice riuscì più volte a sfuggirgli, finché accidentalmente calpestò un serpente velenoso che con il suo morso la uccise. Per vendetta, le altre driadi distrussero le api. Cirene, sua madre, consigliò allora ad Aristeo di placarne l'ira offrendo loro dei capi di bestiame, lasciandoli sul suolo e tornando sul luogo dopo nove giorni. Così fece ed al suo ritorno trovò uno sciame d'api nelle carcasse che lo ripagò ampiamente della perdita subita. Aristeo venne onorato come un dio in molte località della Grecia per aver insegnato agli uomini l'apicoltura, la produzione del formaggio e la pastorizia. Venne talvolta assimilato al dio Pan.
- アリスタイオス（Aristaios, ギリシア語：Αρισταιος）は、ギリシア神話に登場する神。アポローンとキューレーネーの子。カドモスの娘アウトノエーと結婚し、アクタイオーンとマクリスの二人の子がある。 ミツバチの巣箱を作って養蜂の技術を発明、チーズの製法やオリーブの栽培、圧搾の技術も伝えたとされ、ゼウスやアポローンと並んで、あるいは彼らの称号としてアルカディア、ケオス島、ボイオーティア、テッサリア、マケドニア、サルディニア、シチリアなどで広く信仰された。
- Aristaios of Aristaeus is een figuur uit de Griekse mythologie. Een satyr; zoon van Apollon en de nimf Kyrene. Zijn bekendste optreden is wellicht in de mythe van Orpheus, waarin hij Eurydike belaagt en opjaagt, met als gevolg dat ze in haar vlucht op een slang trapt die haar een dodelijke beet toebrengt. Als gevolg hiervan nemen de nimfen wraak en doden al zijn bijen; Aristaeus was een imker. Zijn moeder raadt hem aan bij Proteus te rade te gaan. Deze meldt hem dat het door zijn poging tot aanranding komt en dat hij als boete vier koeien, vier stieren, een kalf en bloemen moet offeren voor de goden. Na negen dagen groeiden uit de kadavers van die runderen nieuwe bijenzwermen. Zie ook: Aktaion (diens zoon)
- Aristajos, w mitologii greckiej ojciec Akteona; syn Apolla i nimfy Kyrene; wychowanek Chejrona; mąż Autonoe. Opiekun stad, ogrodów i pasiek. Według jedego z mitów zakochał się w pięknej Eurydyce, żonie Orfeusza, którą zobaczył w dolinie Tempe. Nie wiedząc, że jest ona żoną króla Tracji, zaczął ją ścigać, aż samą Eurydykę ukąsił wąż, co spowodowało jej śmierć.
- Aristeu, filho de Apolo com a ninfa Cirene, foi segundo a Mitologia Grega um pastor, tendo ainda os epítetos de "O melhor" ou "Apicultor". Era adorado na Grécia Antiga como o protetor dos caçadores, pastores e dos rebanhos; era, também, considerado o pioneiro da apicultura e da plantação de oliveiras. Possuía, ainda, os dons da cura e da profecia, e por estas características era tido como um deus benévolo.
- Файл:Aristaeus Bosio Louvre LL51. jpg Аристей Аристей (др. -греч. Αρίσταιος, то есть лучший) — имя греческого героя или божества. Существует сказание, что Аристей — сын Аполлона (у Нонна назван сыном «кеосского Феба») и Кирены, внучки или дочери речного бога в Фессалии — Пенея. По редкой версии – сын Геи и Урана . Аристей родился на берегу Ливии, названном потом Киренаикой. Согласно Пиндару, Гермес умчал его на небо, его напоили нектаром и амбросией . Гермес передал ребёнка Горам и Гее, воспитавшим его нектаром и амбросией. Аполлон отдал его на воспитание Хирону. Музы научили Аристея искусству предсказания и исцеления. Его называли Аполлон Пастуший . Воспитан нимфами в Ливии, которые дали ему три имени: Номий, Аристей и Агрей . Научился заквашивать молоко, изготовлять ульи, выращивать маслину, и передал знания людям. . В Кирене открыл лекарственное употребление сильфия . В Беотии он женился на дочери Кадма — Автоное, и у них родился несчастный Актеон . Аристей - участник индийского похода Диониса . Состязался в играх по Стафилу . Состязался в борьбе в играх по Офельту . Призванный жителями по приказанию Аполлона, он боролся на острове Кеосе с палящим жаром, посвятив себя Зевсу Икмайскому (дающему сырость), был царем Кеоса и искупил обильными жертвоприношениями гибель Икария . Диодор рассказывает, что после гибели Актеона Аристей отправился к оракулу Аполлона. Уплыл на Кеос и принес там жертву, чтобы прекратить мор, поразивший Элладу. Оставил потомство на Кеосе, возвратился в Ливию и, получив указания от матери, отправился на Сардинию, где у него родились сыновья Харм и Калликарп. Руководил поселенцами на Сардинии, по некоторым, его сопровождал Дедал . Некоторое время прожил на Сицилии, где ему поклоняются как богу. Во Фракии приобщился к обрядам Диониса. Вергилий рассказывает, что он преследовал своей любовью Эвридику, жену Орфея, и что она, убегая от него, была умерщвлена ядовитой змеёй. Прожив некоторое время на горе Гем, Аристей исчез и удостоился божественных почестей . Аристея особенно ценили как покровителя пчёл (и потому назвали Мелиссей), охоты (Агрей) и пастухов (Номий). В некоторых местностях Аристей почитался наравне с Зевсом и Аполлоном. На древних монетах его изображали то Зевсом, то Аполлоном, а на обратной стороне было изображение пчёл или винограда.
- Aristaios var i grekisk mytologi son till Apollon och den herdegud som vaktade hjordar och bikupor. Aristaios är mest omtalad som den som orsakade Eurydikes död. Hon trampade på en giftorm när Aristaios försökte våldta henne.
- Арістей — назва одного з найдавніших божеств Стародавньої Греції. Син Аполлона й Кірени, яка народила Арістея на берегах Лівії в Африці; виховання дитини було доручено німфі Меліссі; напували його нектаром й амбросією. Потім віддали для навчання Хіронові. З Лівії Арістей перейшов до Фів, де музи навчили його мистецтва лікування і ворожби. Тут він одружився з дочкою Кадма Автоноєю. Після смерті свого сина Актеона Арістей прибув на острів Кеос і там, споруджуючи вівтарі на честь Зевса Ікмая (Зевса Володаря), врятував мешканців від страшної посухи. Згодом відвідав острови Егейського моря, далі Сіцілію, Сардінію і Велику Грецію, залишаючи всюди сліди доброзичливості й допомоги. Культ Арістея був близький до культу Аполлона.
|
| rdfs:comment
|
- A minor god in Greek mythology, which we read largely through Athenian writers, Aristaeus or Aristaios, "ever close follower of the flocks", was the culture hero credited with the discovery of many useful arts, including bee-keeping; he was the son of Apollo and the huntress Cyrene.
- Aristaios (lat. Aristaeus) ist in der griechischen Mythologie der Sohn des Gottes Apollon und der Nymphe Kyrene. Er gilt als derjenige, der den Menschen beibrachte, den Ölbaum zu nutzen, Imkerei zu betreiben, Käse herzustellen, richtig zu jagen und die Felder zu bebauen. Daher kommen auch seine zwei Beinamen Agreos (ich jage) und Nomius (ich weide).
- Aristeu (Aristeos Αρισται̂ος, Aristaeus) fou una divinitat adorada a diverses parts de Grècia: a Tessàlia, a l'illa de Cos, a Beòcia, a les illes de la mar Egea, a Jònia i a les illes de la mar Adriàtica.
- Aristaios - je v řecké mytologii synem boha Apollóna a nymfy Kyréné. Kyréné byla dcerou Hypsea, krále Lapithů, opovrhovala všemi domácími a ručními pracemi, raději lovila divou zvěř a ochraňovala tak otcova stáda. Když jednou zápasila s mohutným lvem, pozoroval ji bůh Apollón a pak se na ni ptal moudrého Cheiróna. Ten však již dávno věděl, že Apollónovi se statečná i sličná Kyréné zalíbila, dokonce i to, že Apollón ji hodlá pro sebe unést.
- Dios menor de la mitología griega, Aristeo ("el mejor" o "el guardián de las abejas") era hijo de Apolo y la cazadora Cirene, quien despreciaba el hilado y otras artes femeninas, prefiriendo pasar su tiempo cazando. Según Píndaro, Apolo le animó a ir a Libia y fundar en ella la gran ciudad de Cirene, en la fértil llanura costera. Cuando Aristeo nació, Hermes se hizo cargo de él para hacerle tomar la ambrosía y ser hecho inmortal por Gea.
- Aristaios oli kreikkalaisessa mytologiassa eräs Apollonin pojista, joka oli syyllinen Eurydiken kuolemaan. Häneen liittyy myös eräs legenda: Aristaios oli keksinyt mehiläisten hoidon. Mutta koska hän oli ajanut Eurydiken kuolemaan, jumalat suuttuivat hänelle ja tappoivat kaikki hänen mehiläisensä.
- Dans la mythologie grecque, Aristée (en grec ancien Ἀρισταῖος / Aristaĩos), est un héros, fils d'Apollon et de la nymphe Cyrène, associé au pastoralisme et à l'agriculture. Son culte était notamment répandu en Béotie, à Céos, en Sicile, en Sardaigne, en Thessalie et en Macédoine. Il fut élevé par les nymphes qui lui apprirent à cailler le lait, à cultiver les oliviers, et à élever des abeilles.
- Arisztaiosz, görög mitológiai alak, Apollón és Küréné fia, görög király. Líbiában született, a szülésnél Hermész segédkezett, és a hórák nevelték fel nektáron és ambrószián. Boiótiában nevelkedett, többek közt Kheirón irányítása alatt. Sokat tett a földművelés felvirágoztatásáért, de értett a jósláshoz és az orvostudományhoz is.
- Aristeo è una figura della mitologia greca, figlio di Apollo e della ninfa Cirene. La nascita di Aristeo avvenne in Libia, dove Apollo aveva portato Cirene dopo il rapimento. Ermes assistette al parto e le sue ninfe si presero cura di lui insegnandogli l'arte della pastorizia, come produrre il formaggio, l'apicoltura e la coltura dell'ulivo. Educato dal centauro Chirone nell'arte della guerra e della caccia, egli dedicò la sua vita ad allevare api e a fare il pastore.
- Aristaios of Aristaeus is een figuur uit de Griekse mythologie. Een satyr; zoon van Apollon en de nimf Kyrene. Zijn bekendste optreden is wellicht in de mythe van Orpheus, waarin hij Eurydike belaagt en opjaagt, met als gevolg dat ze in haar vlucht op een slang trapt die haar een dodelijke beet toebrengt. Als gevolg hiervan nemen de nimfen wraak en doden al zijn bijen; Aristaeus was een imker. Zijn moeder raadt hem aan bij Proteus te rade te gaan.
- Aristajos, w mitologii greckiej ojciec Akteona; syn Apolla i nimfy Kyrene; wychowanek Chejrona; mąż Autonoe. Opiekun stad, ogrodów i pasiek. Według jedego z mitów zakochał się w pięknej Eurydyce, żonie Orfeusza, którą zobaczył w dolinie Tempe. Nie wiedząc, że jest ona żoną króla Tracji, zaczął ją ścigać, aż samą Eurydykę ukąsił wąż, co spowodowało jej śmierć.
- Aristeu, filho de Apolo com a ninfa Cirene, foi segundo a Mitologia Grega um pastor, tendo ainda os epítetos de "O melhor" ou "Apicultor". Era adorado na Grécia Antiga como o protetor dos caçadores, pastores e dos rebanhos; era, também, considerado o pioneiro da apicultura e da plantação de oliveiras. Possuía, ainda, os dons da cura e da profecia, e por estas características era tido como um deus benévolo.
- Файл:Aristaeus Bosio Louvre LL51. jpg Аристей Аристей (др. -греч. Αρίσταιος, то есть лучший) — имя греческого героя или божества. Существует сказание, что Аристей — сын Аполлона (у Нонна назван сыном «кеосского Феба») и Кирены, внучки или дочери речного бога в Фессалии — Пенея.
- Aristaios var i grekisk mytologi son till Apollon och den herdegud som vaktade hjordar och bikupor. Aristaios är mest omtalad som den som orsakade Eurydikes död. Hon trampade på en giftorm när Aristaios försökte våldta henne.
- Арістей — назва одного з найдавніших божеств Стародавньої Греції. Син Аполлона й Кірени, яка народила Арістея на берегах Лівії в Африці; виховання дитини було доручено німфі Меліссі; напували його нектаром й амбросією. Потім віддали для навчання Хіронові.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
