| dbpprop:abstract
|
- Aripert II (also spelled Aribert) was the king of the Lombards from 701 to 712. Duke of Turin and son of King Raginpert, and thus a scion of the Bavarian Dynasty, he was associated with the throne as early as 700. He was removed by Liutpert, who reigned from 700 to 702, with the exception of the year 701, when Raginpert seized the throne. After his father's death, he tried to take the throne, too. He defeated Liutpert and the regent Ansprand's men at Pavia and captured the king, whom he later had strangled in his bath. He seized the capital and forced Ansprand over the Alps. He was firmly in power by 703. He thence reigned uninterrupted until his death. His reign was a troubled one. In 703, Faroald, duke of Spoleto, attacked the Exarchate of Ravenna, but Aripert refused to assist him, for he wanted good relations with papacy and empire. He tried nevertheless to assert his authority over Spoleto and Benevento in the Mezzogiorno. He nursed friendship with Pope John VI by donating vast tracts of land in the Cottian Alps to the Holy See. This friendship helped him little, for he had many rebellions to deal with and many Slovene raids into Venetia. In 711, Ansprand, whom he had exiled, returned with a large army from the duke of Bavaria, Theudebert. Many Austrians (the men of Venetia and the east) joined the returning regent and battle was joined by Pavia. Aripert fled to his capital when the tide went against him, but he horded the treasures and tried to cross over into Gaul by night. He drowned in the River Ticino and Ansprand was acclaimed sovereign. He was the last Bavarian to wear the Iron Crown.
- Aripert II. aus dem Haus der Agilolfinger war in den Jahren 701–712 König der Langobarden. Aripert war der Sohn des Raginpert, der, nachdem der König Cunincpert im Jahre 700 gestorben war, den Thron gegen Cunincperts minderjährigen Sohn und rechtmäßigen Thronfolger, Liutpert, und dessen Regenten Ansprand usurpiert hatte. Ansprand wurde in der Schlacht von Novara besiegt, allerdings starb Raginpert noch 701, sodass sein Sohn Aripert den Thron erbte. Dieser ließ den jungen Liutpert als möglichen Thronrivalen 703 ermorden. Ansprand floh vor Aripert an den bairischen Hof. Aripert unterhielt gute Beziehungen zum Frankenreich und zur katholischen Kirche, der er mehrere Güter erstattete. Auch mit Byzanz hielt er Frieden. Nach neun Jahren Exil kehrte Ansprand 712 mit einem bairischen Heer über die Alpen zurück, um den Thron zu erlangen. Die Schlacht mit Ariperts Heer war offenbar noch nicht entschieden, da setzte sich Aripert von seinem Heer ab, worauf dieses gegen ihn meuterte; Aripert floh und ertrank schließlich im Ticinus. Somit konnte Ansprand unangefochten seine Nachfolge antreten.
- Aripert dit Aripert II est un roi lombard d'Italie en 701 puis de 703 à 712.
- Figlio del duca di Torino Ragimperto, nel 700 sostenne il padre nella sua ascesa al trono contro il figlio del defunto Cuniperto, Liutperto. Il tentativo riuscì grazie al sostegno dei Longobardi di Neustria (come all'epoca era chiamata la regione nord-occidentale del regno) e Ragimperto associò il figlio al trono, ma pochi mesi dopo morì; Ariperto venne imprigionato dai sostenitori di Liuperto, il reggente Ansprando e il duca di Bergamo Rotarit, che riportarono sul trono il giovane figlio di Cuniperto. Ariperto riuscì a fuggire e l'anno successivo 702 sconfisse a Pavia i protettori di Liutperto; depose e fece imprigionare il giovane re e si incoronò al suo posto. Rotarit, a Bergamo, perseverò nella sua opposizione e si proclamò a sua volta re; Ariperto marciò contro di lui, lo sconfisse dopo un sanguinoso assedio e, dopo avergli fatto rasare il capo e la barba in segno di disprezzo (era il trattamento applicato a schiavi e prigionieri di guerra), lo relegò a Torino dove lo fece uccidere. Anche Liutperto venne soppresso, affogato durante un bagno. Sfuggì alla cattura Ansprando, che riparò prima sull'Isola Comacina, poi presso il duca di Baviera. Ariperto imprigionò però i suoi famigliari (la moglie e i figli), che fece orribilmente mutilare; si salvò soltanto il giovanissimo figlio minore, Liutprando, che venne restituito al padre. Ridusse, subito dopo, il ducato di Bergamo a gastaldato per controllare direttamente, attraverso suoi uomini di fiducia, il gruppo di potere che si era costituito a Bergamo divenuta, fin dalla morte di Clefi, uno dei più forti ducati longobardi. Un nuovo tentativo di rivolta fu ordito, poco dopo, dal duca del Friuli, Corvolo; Ariperto lo sconfisse, lo fece accecare e lo sostituì con il fedele Pemmone. Proseguì la politica filocattolica della dinastia bavarese, cui apparteneva, restituendo al papa i territori sulle Alpi Cozie occupate dai suoi predecessori e cercando l'amicizia tanto del pontefice quanto dei Bizantini, senza approfittare dalla crisi che in quel momento colpiva l'Impero e che stava portando le sue province italiane a sempre maggiori distacco e autonomia. Superate le tensioni iniziali, il regno di Ariperto fu pacifico e prosperoso ma, stando a Paolo Diacono, il re maturò con il tempo una crescente e profonda diffidenza verso tutti, rasentando la mania di persecuzione. Si travestiva per poter ascoltare in incognito ciò che si pensava di lui nella corte e tra il popolo di Pavia. Leggendaria era anche la sua avarizia: quando riceveva un ambasciatore straniero, si presentava in abiti grossolani e dimessi, per non incoraggiare la voglia di bottino degli altri sovrani. All'inizio del 712 Ansprando riuscì a raccogliere un esercito in Baviera e calò in Italia; lo scontro, protratto fino al calar delle tenebre, avvenne a marzo ed ebbe un esito incerto. Ariperto sembrava avere la meglio, tanto che i Bavari erano sul punto di abbandonare il campo, ma commise il grave errore di rientrare immediatamente a Pavia. I suoi soldati, offesi da quello che ritennero un atto di viltà, lo abbandonarono. Ariperto tentò di eclissarsi abbandonando la capitale per rifugiarsi presso i Franchi, mentre fuggivano anche suo fratello e suo figlio. Ariperto annegò nel Ticino, appesantito dal tesoro con cui stava cercando di fuggire, e dopo di lui nessun altro esponente della dinastia bavarese sarebbe ritornato sul trono longobardo.
- Aripert II (również Aribert) był królem Longobardów w latach 701–712. Był księciem Turynu i synem króla Raginperta i tym samym potomkiem bawarskiej dynastii, z tronem związany był już co najmniej od 700. Został usunięty przez Liutperta, który rządził w latach 700–702 z wyjątkiem 701, gdy Raginpert przejął tron. Po śmierci ojca również próbował objąć tron. Pokonał Liutperta i ludzi regenta Anspranda w Pawii i pojmał króla, którego później udusił w jego łóżku. Przejął stolicę i wygnał Anspranda za Alpy. W pełni uchwycił władzę w 703. Władał nieprzerwanie do swej śmierci. Jego rządy były burzliwe. W 703 książę Spoleto Faroald II zaatakował egzarchat Rawenny, lecz Aripert odmówił mu wsparcia, gdyż zależało mu na dobrych stosunkach z papiestwem i Bizancjum. Próbował jednak zaznaczyć swój autorytet w Spoleto i Benewencie w obrębie Mezzogiorno. Pielęgnował przyjaźń z papież Janem VI przez ofiarowanie Stolicy Apostolskiej rozległych obszarów w Alpach Kotyjskich. Przyjaźń ta niewiele mu pomogła, gdyż musiał radzić sobie z wieloma buntami i napadami Słoweńców na Wenecję. W 711 Ansprand, którego wcześniej wygnał, powrócił z wielką armią od Teodeberta księcia Bawarii. Wielu Austriaków (ludzi z Wenecji i wschodu) przyłączyło się do wracającego regenta i wywiązała się bitwa niedaleko Pawii. Aripert uciekł do stolicy przed wzbierającą przeciw niemu falą, zrabował skarbiec i próbował uciec nocą do Galii. Utonął w rzece Ticino, a Anspranda ogłoszono władcą. Był ostatnim władcą bawarskim, który nosił żelazną koronę Longobardów.
- Аріперт II, герцог Туріна, син короля Рагінперта, король лангобардів, представник Баварської династії. Після смерті батька змістив короля Лютперта та його регента Анспранда. Дав наказ убити Лютперта, Анспранд утік за межі Італії. Під час його правління у 703 Фароальд II, герцог Сполетський, напав на Равеннський екзархат, проте Аріперт не надав йому допомогу, оскільки хотів підтримувати добрі стосунки з папською державою та Візантією. Підтримував дружні стосунки з папою Римським Іоанном VI, будуючи дороги в Альпах, що вели до Риму. У 711 Анспранд повернувся на чолі великого війська, яке йому надав герцог Баварський Теудеберт. Багато жителів східної Італії підтрмали його, взявши участь у битві біля Павії. Аріперт утік зі столиці, захопивши цінності, та прямував до Галлії, проте втопився у річці Тічіно. Анспранд коронувався королем лангобардів.
|
| rdfs:comment
|
- Aripert II (also spelled Aribert) was the king of the Lombards from 701 to 712. Duke of Turin and son of King Raginpert, and thus a scion of the Bavarian Dynasty, he was associated with the throne as early as 700. He was removed by Liutpert, who reigned from 700 to 702, with the exception of the year 701, when Raginpert seized the throne. After his father's death, he tried to take the throne, too.
- Aripert II. aus dem Haus der Agilolfinger war in den Jahren 701–712 König der Langobarden. Aripert war der Sohn des Raginpert, der, nachdem der König Cunincpert im Jahre 700 gestorben war, den Thron gegen Cunincperts minderjährigen Sohn und rechtmäßigen Thronfolger, Liutpert, und dessen Regenten Ansprand usurpiert hatte. Ansprand wurde in der Schlacht von Novara besiegt, allerdings starb Raginpert noch 701, sodass sein Sohn Aripert den Thron erbte.
- Aripert dit Aripert II est un roi lombard d'Italie en 701 puis de 703 à 712.
- Figlio del duca di Torino Ragimperto, nel 700 sostenne il padre nella sua ascesa al trono contro il figlio del defunto Cuniperto, Liutperto.
- Aripert II (również Aribert) był królem Longobardów w latach 701–712. Był księciem Turynu i synem króla Raginperta i tym samym potomkiem bawarskiej dynastii, z tronem związany był już co najmniej od 700. Został usunięty przez Liutperta, który rządził w latach 700–702 z wyjątkiem 701, gdy Raginpert przejął tron. Po śmierci ojca również próbował objąć tron.
- Аріперт II, герцог Туріна, син короля Рагінперта, король лангобардів, представник Баварської династії. Після смерті батька змістив короля Лютперта та його регента Анспранда. Дав наказ убити Лютперта, Анспранд утік за межі Італії.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
